پرتو هم به طریق دیگری این سوال را از من داشت و میخواست اوضاع و احوال خودم را بیشتر برایش توضیح دهم . در جواب فقط از دلتنگی هایم نوشتم و از آرزوی بازگشت به ایران . خوشبختی یک کلمه بود و متضادش طوماری که به راحتی صفحات سفید کاغذ را سیاه می کرد . زمستان بی حوصله بود و در دومین ماه پاییز از راه رسید . درختان چون نو عروسان نور تور سفید بر سر افکنده و بر جلوه زیبایی های شهر می افزودند . دلم به هوای بودن در خانه لمیدن در زیر کرسی ، گرم کردن پاهای یخ زده ام با عطسه گذاشته منقل گوش دادن به قصه های تکراری بی بی ، پر میکشید . حتی یاداوری جنگ و دعوای زرگری با عطا و ژیلا هم لذتبخش بود . شال بافتنی ام را که به دور گردن پیچیدم تا برای خرید از خانه بیرون بروم از خودم پرسیدم :" آیا ممکن است اشکان هم در سوز و سرمای زمستان از شال گردن اهدایی من استفاده کند ؟ یا آن را چون شیٔ بی ارزش به دور انداخته ؟ شکی نداشتم که از من متنفر است ، هرگز حاضر نخواهد شد به حرفهایم گوش کند . دلیل این بی وفائی برایش اهمیتی ندارد . خیانت به هر دلیل و به هر شکلی که باشد خیانت است و غیر قابل بخشش ." لعنت به تو برزو که این بلا را سرم آوردی . دستم به دستگیره درد بود که صدای ممتد زنگ در را شنیدم . برزو پشت در بود ، مرا که آماده بیرون رفتن دید پرسید : _ کجا داری میروی ؟! _ داشتم میرفتم نان بخرم. _ توی این هوا !! خودم قبل از رفتن برایت میخوارم . شال گردن و بارانیاش را که به جا رختی آویخت نگاهم در همان نقطه متوقف شد .ناگهان چون برق گرفته ها از جا پریدم و با تعجب پرسیدم : _ این شال گردن را از کجا آورده ای ؟! به جای جواب پرسید :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... چطور مگر ؟! این هدیه مرجان است . هفته پیش برایم فرستاده ، چه شده چرا ماتت برده ؟ زانوانم لرزیدند . قدرت ایستادن نداشتم ، به مبل تکّیه کردم و نالیدم : _ نه خدای من ، نه . باورم نمی شود . آخر چرا ؟ چرا ؟؟ دستپاچه شد . شانههایم را تکان داد و گفت : _ چی شده شهلا ؟از چی ناراحتی ؟ به من بگو ، خواهش می کنم . در حالی که به سختی میگریستم فریاد کشیدم : _ این بلا را تو سرم آوردی . این شال گردن هدیه من به اشکان بود . حالا آن را به وسیله مرجان برایت فرستاده تا درجه نفرتش را به من نشان بدهد . پس چه شد وعده وعیدهایت برزو ؟ مگر نگفتی خودت همه چیز را برایش توضیح میدهی ؟ دروغگو ، دیگر همه چیز تمام شد ، تمام شد . من اشکان را برای همیشه از دست دادم . جای من کجاست ؟ اینجا توی این چهار دیواری ، تنها بدون هیچ امیدی به آینده . شب ها خوابش را میبینم . نگاهش سنگین و پر ملامت بر روی نگاهم فشار می آورد . دیگر هیچ اثری از عشق و محبت در آن نیست . حالا مفهوم آن اشکی را که به من هدیه داده می فهمم . از نظر او من چون همان قطره اشکی هستم که از چشمش افتاده . دوباره شانه هایم را تکان داد و گفت : _خیلی خوب کافی است . بس کن شهلا . این قدر خودت را عذاب نده . من اشتباه کردم . خیلی وقت است که به این نتیجه رسیده ام که کارم اشتباه بوده . این راهش نبود ، نه این راهش نبود . من به بن بست رسیده ام . نباید با خودخواهی ام باعث بدبختی ات می شدم . حالا دیگر تمام ثروت پدرم هم قادر نیست جسم بی جان شارلوت را زندگی ببخشد . دکتر ها جوابش کرده اند . من تحملش را ندارم . آخر چرا باید این طور بشود . من زندگی خودم و تو را در گرو سلامتی اش گذاشتم . همه چیزم را فدایش کردم . به امید این که یک روز دوباره سالم او را ببینم . باورم نمی شد ، داشت گریه می کرد . حرکت لب هایش در موقع گریستن عضلات صورتش را زری دست هایش میلرزاند . تکلیفم را نمیدانستم . حرفی برای دلداری اش به نظرم نمیرسید . حق با هما بود که می گفت :" او همین پوست و استخوان را که روی تخت مچاله شده می پرستد ."
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... مدتها به همین حالت باقی ماند . وجود مرا از یاد برده بود . خودش بود با خیالاتش و تصور زنی که در خیالش بدون تغییر باقی مانده بود . از پشت پرده تار به زندگی می نگریست و آنچه را که با دیده گانش نمیتوانست ببیند با دیده خیالاتش میدید و به آنها جان می بخشید . چه لزومی داشت کلامی برای دلداری اش بر زبان بیاورم . چون گوشش صداهای بیرون را نمی شنید . مدعی طول کشید تا آرام گرفت و صورتش را از قید دست هایش آزاد کرد و گفت : _ مرا به بخش شهلا که ناراحتت کردم . دست خودم نیست . تمام روز به خودم فشار می آورم تا آرامش ظاهری ام را حفظ کنم و نگذارم شارلوت بداند که در دل من چه می گذرد و حالا تو سنگ صبورم شدی . اگر شارلوت بمیرد دکترش را خواهم کشت . طاقت نیاوردم و گفتم : _ حرف های عجیبی میزنی ! نکند دیوانه شده ای و عقلت را از دست دادی ! اگر عمرش به دنیا باقی نباشد هیچ دکتری نمیتواند معجزه کند . با غضب به من توپید : _ بس کن ، حرفش را نزن ، دیگر نمی خواهم بشنوم .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... اولین بار بود که اشک یک مرد را میدیدم . بی صدا می گریست و صدای فریادش را همراه با گلوله بغض هایش به سینه فرو میریخت . منتظر جواب نشد و ادامه داد : _ بالاخره باید یک راه وجود داشته باشد . نمیتوانم بگذارم به این سادگی از دستم برود . تکلیف طفلک بیچاره ام چیست ؟ خاله فرانسیس از غصه مریض شده . امروز ناچار شدم او را به بیمارستان منتقل کنم . نمیدانم حق دارم این خواهش را از تو بکنم که یک مدتی جاسمین را پیش خودت نگاه داری تا فکری به حالش بکنم یا نه ؟ راستش امروز آمده بودم که ازت اجازه بگیرم چند روزی او را بیاورم پیش تو . ولی حالا فهمیدم چقدر از من متنفری و پشیمان شدم ، چون با نفرتی که در چشم هایت می بینم بعید میدانم حاضر به نگهداری از دخترم بشوی . بدون این که بیندیشم گفتم : _ آن بچه گناهی ندارد و من هرگز گناه پدرش را به پایش نخواهم نوشت . فقط نمیدانم در این مورد چه توضیحی به شارلوت و خاله اش خواهی داد . _ هیچ کدام از آنها الان در وضعیتی نیستند که ازم توضیح بخواهند . نفرت و کینهام را نسبت به ظلمی که او به من روا داشته بود به دست فراموشی سپردم و گفتم : _ پس معطل چه هستی ؟ برو و همین الان بیاورش اینجا . تا هر وقت لازم باشد پیش من می ماند . _ او اینجاست .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... کو؟ من نمی بینمش ! _ گذاشتمش پیش هما . چون میترسیدم قبول نکنی . من به ات بد کردم اما تو همیشه جواب بدی هایم تا با خوبی میدهی. _ من حساب او را از تو جدا کردهام . تا وقتی که شارلوت و خاله اش در بیمارستان هستند میتواند همین جا پیش من بماند فارسی بلد است ؟ با سرافکندگی جواب داد : _ نه نمیداند . با تأسف سر تکان دادم و گفتم : _ چرا نخواستی زبان مادری ات را یادش بدهی ؟ بزرگترین راه ارتباط برای ایجاد محبت زبان است . اگر بخواهی یک روز این ارتباط را بین جاسمین و پدر و مادرت به وجود بیاوری ، زبان گویای احساس است . _ سعی کن تو یادش بدهی . در ظرف دو سال و نیمی که از عمر این بچه میگذرد بیشتر اوقات زندگی اش را با شارلوت و فرانسیس گذرانده و من در این میان نقش کوچکی داشتم . طبیعی است که با فرانسه زبان باز کرده . _ خیلی خب تو برو دنبالش . بالاخره یک کدام از ما دونفر زبان آن دیگری را یاد می گیریم . بی صدا و آرام از در بیرون رفت . چه بسا میترسید اگر صدای رفتنش را بشنوم فریاد و فغان پشیمانی ام را سر دهم و بگویم :" برگرد ، حواسم نبود . اصلاً مرا چه به بچه داری ! من تازه دارم دست راست و چپم را تشخیص میدهم ، آن هم با هزار و یک مشکل ." شال گردن همانجا به جالباسی آویزان بود . انگار خشم و نفرت اشکان در لابلای تارهایش تنیده شده بود و طناب دارم بود و آماده حلقه اویز کردنم . ای کاش جای اثر انگشتانش را بر روی پرزهایش می یافتم و بر آن بوسه می زدم . آخر چرا نمی توانستم به اش ثابت کنم که حتی ذره ای از عشق و محبتم نسبت به او کاسته نشده و تا چه حد برایم عزیز است . او هستی من بود ، تمام زندگی ام .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... پلک چشمهایم را بر روی هم فشردم تا اشک هایم را مهار کنم و در مقابل جاسمین نگریم ، غریبی میکرد و از داخل شدن به آپارتمان زنی که نمی شناخت وحشت داشت . مرا که دید پاهایش را به عقب کشاند و از در فاصله گرفت . در دیده گان آبی خوشرنگش برق هراس نمایان بود . موهای فرفری طلائی اش گردی صورتش را چون قاب در میان گرفته بود . دستم را که به طرفش دراز کردم پشت پدرش پناه گرفت تا از اسیبم در امان بماند . برزو سر به عقب برگرداند و با ملایمت کوشید تا به اش بفهماند که نباید از من بترسد . بعید میدانستم کنار آمدن و جلب توجه اش آسان باشد . لجوج و سرکش به نظر می رسید و میل به گریز داشت . بلاتکلیف میان چهار چوب در آپارتمان ایستادم و چشم به آن دو دوختم . برزو خم شد و جاسمین را در آغوش گرفت و بی اعتنا به دست و پا زدنش او را با خود به داخل آپارتمان آورد و روی مبل سالن نشاند . بیگانه وار نظری به اطراف افکند . سپس لب ورچید چندین بار با بغض کلمه مامی را تکرار کرد و در تلاش برای رهایی و گریز پاشنه هایش را بر روی پایه مبل فشرد .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... هق هق گریه نیمه پنهان در گلویش شانه ها و سینه اش را می لرزاند . برزو کنار پایش زانو زد و دست های کوچکش را در پناه دست های خود گرفت و در حال بوسه زدن بر روی انگشتان ظریف و ناخن های لاک زده قرمزش گفت : _ گریه نکن عزیز دلم . مامی یکی دو روز دیگر به خانه بر می گردد . تا آن موقع اینجا پیش خاله شهلا میمانی ، قول بده دختر خوبی باشی . با لجاجت سر تکان داد و گفت : _ نه ...... نه ، دوست ندارم اینجا بمانم میخواهم برم پیش خاله خودم . _ چرا عزیزم ؟ یک لحظه صبر کن ببین خاله شهلا چه عروسک خوشگلی برایت خریده . درست مثل خودت مو فرفری و چشم آبی . سپس چشمکی به من زد و به زبان فارسی گفت : _ برو از توی جیب بارانی عروسکی را که برایش خریده ام بردار بیاور اینجا و از طرف خودت به اش بده . علاقه ای به صحنه سازی نداشتم ، اما چاره ای نبود . دستم را که داخل جیب بارانی اش بردم نگاهم بر روی شال گردن خیره ماند ، بر روی حسرت هایم نمک خشم پاشید و گفتم : _ یک بالایی سر این تحفه مرجان بیاور ، هر وقت نگاهش می کنم حالت جنون بهم دست میدهد . با صدای آرامی گفت : _ اول تو دل این بچه را بدست بیاور ، بعد من خودم ترتیب آن لعنتی را میدهم . با تشر به او توپیدم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... با این زبان الکن و تته پته چطور میتوانم دلش را به دست بیاورم ؟! آخر چرا به این بچه زبان یاد ندادی ؟ _ خودت یادش بده . حالا دیگر اختیارش دست توست . برخلاف انتظارم جاسمین عروسک را از دستم گرفت و بی اعتنا به من سرگرم نوازش گیسوانش شد . برزو با رضایت سر تکان داد و گفت : _ دیدی گفتم صبر داشته باش . وسعت آرزوهای این بچه به اندازه همین اسباب بازی کوچک است . سپس خطاب به جاسمین افزود : _ از عروسکی که خاله شهلا برایت خریده خوشت آمد یا نه ؟ _ اوهوم . تنها پاسخش همین بود . دیگر توجه ای به ما نداشت . عروسک را روی زانوانش قرار داد و به تقلید از بزرگترها از پاهایش گهواره ای ساخت برای خواباندنش . برخاستم و گفتم : _ باید یک چیزی برای شام درست کنم . _ لازم نیست بنشین . منزل هما ته بندی کردیم . وای خدای من داشت یادم میرفت که باید بروم برایت نان بخرم . _ مهم نیست ، موقع رفتن بخر ، فعلا لازم ندارم . در موقع بیان این جمله نگاهش را از من دزدید : _ بعید میدانم امشب بتوانم به خانه بروم . چون فکر نمی کنم جاسمین حاضر شود بدون من اینجا بماند . با ترشرویی و خشمی آشکار گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... نه ، این دیگر غیر ممکن است . قرارمان این بود که فقط جاسمین پیش من بماند ، نه تو . _ راستش انتظار نداشتم این قدر غریبی کند ، اگر بروم اذیتت خواهد کرد . با وجود این اگر نخواهی نمی مانم . _ پس اسمشب او را با خودت به خانه ببر ، فردا صبح برگردان . _ جاسمین صبح ها دیر از خواب بیدار میشود . دلم نمی آید بچه خواب آلود را عذاب بدهم و بیاورمش اینجا . می برمش خانه هما . در دل گفتم :" حقه باز دغل ، خوب بلدی هر بار به طریقی حرفت را به کرسی بنشانی ، اما این بار نه . غیر ممکن است زیر بار بروم ." اسباب بازی تازه خیلی زود دل جاسمین را زد . دیده گان خواب آلودش را که به زحمت باز می ماند بست و خطاب به پدرش گفت : _ خوابم میآد ، پس چه موقع میریم منزل ؟ با پرویی پاسخ داد : _ امشب من و تو همین جا پیش خاله می مانیم . با بیزاری سر تکان داد و گفت : _ نه ، اینجا نه . میخوام برم خونه خودمون . _ چه فرقی میکند عزیزم . _ من بالش و پتوی خودم رو میخوام . اونا که اینجا نیستن . لبخند پیروزمندانهای بر لب آورد و گفت : _ چرا اینجاست . توی ساک خودت . سپس برخاست و از ساک دستی اش پتو و بالش او را بیرون آورد و گفت : _ ببین عزیزم دیدی ددی به فکر همه چیز هست .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... زیر لب گفتم :" بد جنس حقه باز، فکر همه چیز را ارده و مجهز آمده . چه بسا پیژامه خودش را هم آورده . حیله گرترین مرد روی زمین ." کمکش کردم تا لباس خواب جاسمین را به تنش بپوشاند و جای خواب او را در اتاق من آماده سازد . جاسمین خیلی زود دل به خواب سپرد و در بستر آرام گرفت . برزو از پنجره چشم به بیرون دوخت و گفت : _عجب برفی می آید . الان میروم برایت نان می خرم و بر می گردم . با لحن سردی گفتم : _ زیاد مهم نیست . برای شب و فردا صبح نان دارم . برای بعد از آن هم یک فکری می کنم . مگر نمیخواهی به خانه خودت بروی ؟ _ هنوز روی حرف خودت هستی ؟ فکر ممی کنی اگر جاسمین بیدار شود و ببیند من اینجا نیستم ، چه قشقرقی به پا خواهد کرد ؟ از آن گذشته حالا وقت خواب نیست که بیرونم میکنی . از سماجتش به تنگ آمدم . به راحتی نمیتوانستم از شرش خالص شوم از همان روز اول با اه و ناله و چرب زبانی خود را بند زندگی ام کرد و حالا وبال گردنم بود . من نه میتوانستم نقش بدل همسرش را بازی کنم و نه نقش بدل مادر برای بچه اش را .
