این نوشته اقتباس آزادی است از مقاله " (فقط كاربران عضو مجاز به دیدن لینک ها هستند) ". این نوشته میتواند اطلاعات مفیدی در مورد نحوه تغذیه سیکلیدهای آفریقایی به شما بدهد، فارغ از اینکه تازه کار هستید و یا سالهاست به نگهداری این گونه زیبا از ماهی ها مشغولید. سیکلیدها را میتوان در حالت کلی به چهار گروه تقسیم گرد که هر گروه نیازهای غذایی خاص خود را دارند: گوشتخوار: این گروه از گوشت ماهی های دیگر تغذیه میکنند. گیاهخوار: این گروه از ماهی ها چرنده هستند و از جلیک های روییده روی سنگ ها تغذیه میکنند. همه چیز خوار: این گروه هرچه پیدا کنند میخورند اعم از گیاهان و جلبک، نرم تنان و یا ماهی های کوچک تر از خودشان. ریزشکارگر: این گروه تنها از نرم تنان کوچک نظیر آرتیما و پلانکتون تغذیه میکنند. برای تعیین رژیم غذایی ماهی هایتان بسیار اهمیت دارد که ابتدا تشخیص دهید ماهی شما به چه گروهی تعلق دارد. بعنوان نمونه گونه تروفئوس از ماهی های دریاچه تانگانیکا گیاه خوار است. اگر به این گونه غذای منجمد و یا عذای زنده بدهید بدون شک مبتلا به نفخ و تورم روده شده و به احتمال زیاد خواهد مرد. البته لازم به ذکر است که ماهی های گیاه خوار به کمی گوشت و ماهی های گوشت خوار به کمی گیاه نیاز دارند البته تنها بعنوان غذای کمکی نه بعنوان غذای اصلی. بیشتر غذاهایی که برای ماهی های سیکلید تولید میشود برای این ماهی ها مناسب است. چیزی که باید مراقبش بود، میزان چربی موجود در غذاست. به عنوان یک قانون کلی بایستی از گوشت حیوان خونگرم مثل دل (اعم از گوساله، گاو، گوسفند و یا مرغ) بشدت خودداری کرد. دلیلش اینست که ماهی های خونسرد هستند و درجه حرارت بدنشان با درجه حرارت محیط بالا و پایین میرود. آنها از چربی هم بعنوان ذخیره انرژی و هم بعنوان منبع انرژی استفاده میکنند. درست مانند انسانها، ماهی ها هم چربی را در سراسر بدن خود ذخیره میکنند. چربی ذخیره شده در بدن ماهی وقتی استفاده میشود که دمای محیط ماهی پایین میاید یعنی در زمستان. به همین دلیل چربی ذخیره شده باید از نوعی باشد که نقطه ذوب پایینی دارد. برعکس در جانوران خونگرم نظیر انسان، نقطه ذوب چربی ذخیره شده بالاست حال اگر به ماهی گوشت ماهی خونگرم داده شود. ماهی قادر به جذب و مصرف این نوع چربی نخواهد بود و در نتیجه این چربی در کبد ماهی رسوب کرده و در دراز مدت باعث بیماری ماهی خواهد شد. بهترین غذا برای سیکلیدهای آفریقایی جلبک اسپرولیناست. این جلبک بسیار مغذی بوده و به دلیل دارا بودن سطح بالایی از آنتی اکسیدان به راحتی جذب مبشود. اسپرولینا حاوی کلروفیل، بتاکاروتین و فیکوسینین است همچنین دارای آهن، ویتامین B12 و کروم میباشد. بعلاوه به میزان ٦٥ تا ٧٠ درصد حاوی پروتئین است. به همین دلیل در صورت تغذیه ماهی های با این جلبک دیگر نیازی به استفاده از عذاهای منجمد و یا گوشت ماهی هم نخواهید داشت. البته بهتر است به همراه اسپرولینا یک غذای اضافه هم به ماهی ها داده شود بعنوان نمونه به ماهی های گیاه خوار کاهو، اسفناج، هویچ و نخودفرنگی و به ماهی های گوشتخوار، میگو یا آرتمیا داده شود. بهترین ترکیب ٧٠% جزء اصلی و ٣٠% چزء اضافی است.
