آنجل آب شیرین: انجل یا فرشته ماهی دارای انواع متعددی است. در گروه سیچلاید ها، انجل یکی از زیبا ترین ماهیها به حساب می آید و از طرفداران زیادی برخوردار است. آنجل باله بلند چلگیس، آنجل نیم تنه مشکی، آنجل ببری، آنجل سفید، آنجل مشکی، آنجل باله بلند دودی، آنجل باله بلند نقره ای آنجل هایی هستند که در ایران تکثیر و پرورش یافته اند. اکثر علاقه مندان به این ماهیها برای انتخاب ماهیهای مولد خوب باید تعدادی از آنجلهای جوان، شاداب و سرال و بدون نقص باله و عضو را به صورت گروهی در شرایط عالی نگهداری کنند. از بین آنهایی که با همدیگر جفت می شوند برای تکثیر و پرورش جدا کنند. بری این کار باید در روی هر دیواره اکواریوم چندین تکه سنگ به اندازه ارتفاع آکواریوم و به عرض 5 سانتیمتر قرار داده شود، بطوریکه تکه سنگ با دیواره آکواریوم بصورت مورب و زاویه ای تقریباً 55 درجه بوجود آورد. آنجلها محلهایی که دارای شیب است برای تخم ریزی انتخاب می کنند. بقیه در ادامه ی مطلب در یک گروه معمولاً آنجلها برای انتخاب جفت حرکات و رقصهای مخصوصی را انجام می دهند. با سرعت به طرف جفت مورد علاقه شان حرکت می کنند و به نظر می رسد به همدیگر ضربه وارد می آورند ولی اینطور نیست. ابراز علاقه و دعوت به ازدواج و تمایل یکدیگر را با این حرکات به نمایش می گذارند. ادامه این حرکات رقصها و گردشهای سریع به چپ و راست بالاخره انتخاب جفت را در بر خواهد داشت. زمای که اعلام قبول ازدواج را نر و ماده با یکدیگر دادند، آنوقت جفت یکردیگر را پذیرفته و حرکات به شکل منظم و دقیق ظاهر می شوند. بطوریکه موازی با همدیگر و در یک ستون و به یک فاصله معین با همدیگر حرکت می کنند. آنها به تمام نقاط آکواریوم سرکشی می کنند تا بالاخره مکان مناسب که معمولاً یکی از آن تکه سنگهایی است که به دیواره اکواریوم تکیه داده اید را بعنوان محل تخم گذاری انتخاب و شروع به تمیز کردن آن می نمایند. ماهی های آنجل جوان معمولاً بین 10 تا 12 ماهگی بالغ می شوند و در آن موقع بین 13 تا 15 سانتیمتر طول خواهند داشت. آنجلهای جفت شده با لبهای مکنده شان و لرزش های مخصوصی منطقه ای را بر روی تکه سنگ برای تخمهایشان بدقت تمیز می کنند. در این حالت بهتر است به آرامی آنها را به یک اکواریوم آماده که از قبل تدارک دیده این با همان تکه سنگ انتخاب شده انتقال دهید. (اگر تعدادی تکه سنگ مشابه داشته باشید بهتر است چون موقعی که آنها را خارح می کنید باید یک عدد دیگر برایشان قرار دهید تا از نبودن محل تهمها عصبانی نشوند). گاهی دیده شده است آنجلهایی با همدیگر جفت شده اند و محلهای نامناسبی را انتخاب کردهاند. مثلاً شیشه بخاری اکواریوم یا از این قبیل اشیاء که در آن صورت اگر برای اولین بار تخم ریزی می کنند باید اجازه بدهید تخمهایشان را در همان محل بریزند. در غیر اینصورت قهر خواهند کرد و مدت طولانی تخمریزی نخواهند کرد. ماهی های دیگر چنانچه دخالت کنند با عکس العمل شدید آنها مواجه خواهند شد و گاهی ضربه ای هم خواهند خورد. آنجلهای جوان جفت شده اگر خوب تغذیه شوند معمولاً بین 8 تا 15 روز یکبار تخم ریزی خواهند کرد. آنجلها هم در موقع تخم ریزی لوله مخصوصی از بدنشان خارج می شود که معمولاً لوله تخمدان ماهی ماده حداکثر تا 2 میلیمتر بیرون می آید و لبه آن گرد و پهن است. و لوله اسپرم ماهی نر خداکثر تا 1 میلیمتر بیرون می آید که لبه آن دوکی شکل و کوچک است. بعد از بیرون آمدن لوله ها، تخم ریزی شروع می شود. ماهی ماده با نزدیگ شدن به صورت زاویه ای و با لرزش مخصوصی تخمهایش را بصورت زنجیر وار و ردیفی بر روی تکه سنگ می چسباند. ماهی نر پشت سر او فعالیت می کند و با رها ساختن اسپرم بر روی تخم ها آنها را بارور می سازد. بعد از حداکثر 2 ساعت تخم ریزی تعداد زیادی تخم بر روی تکه سنگ چسبیده خواهد بود و در آخر، تخم ریزی تمام خواهد شد. بعد از پایان تخمریزی بهتر است به آرامی تخمها را با سنگش به اکواریومی که دارای شرایط لازم و از قبل آماده است منتقل شوند، و به جای تکه سنگ تهمها که بر می دارید یک عدد تکه سنگ مشابه به جای آن قرار دهدی که جفت آنجل ها از نبودن سنگ تخمها استرس زده نشوند. آب تخمها باید دارای dh بین 5 تا 8 درجه باشد و دمای 28 درجه سانتیگراد مناسب خواهد بود. مقداری داروی متیلن بلو به مقدار 1/0 % به آب تخمها اضافه می کنیم تا از هجوم و حمله قارجها به تخمها جلوگیری بعمل آید. معمولاً بعد از 48 ساعت تخمها باز و تبدیل به لارو می شوند و روی سنگ در حالیکه با سر چسبیده اند، دم تکان می دهند که اصطلاحاً گفته می شود تخمها باز شده اند و در مرحله دم تکان دادن هستند. بد از آن از سنگ جدا می شوند و همه آنها در یک گوشه ای از اکواریوم تجمع می کنند. همانطوریکه می دانید لاروها همراه با خودشان دارای کیسه زرده ای در زیر شکمشان هستند که تا سه روز از آن تغذیه می کنند.سنگ تخمها را به آرامی خارج کنید اگر تعدادی تخم فاسد شده است تا حد امکان به آرامی آنها را بخارج بیاورید. در این مرحله بر اثر تجزیه پ.سته تخمها مقداری آب آلوده شده است مثداری از آب را با آب مناسب که از قبل آماده ساخته اید تعویض کنید تا علاوه بر تمیزی آب، لاروها شاداب شوند و کیسه زرده آنها بخوبی جذب بدنشان بشود. چنانچه آب آلوده باشد لاروها ضعیف و بی حال و سفید خواهند شد و کمرشان خم می شود و کیسه زرده آنها آب می آورد و در نهایت تلف خواهند شد(برای تهیه آب مناسب باید dh آب برای لارو آنجل بین 3 تا 5 درجه باشد و یک هفته آنرا با ********** ذغالی **********اسیون کنید که در آن صورت آب شفاف و کریستالی خواهد شد و درجه حرارت را روی 27 درجه ثابت نگهادارید و تغییر نداشته باشد). بعد از جذب کیسه زرده، لاروها خیلی حریص غذا خوردن هستند و از صبح روز چهارم که دارای شنای آزاد شده اند می توانید به آنها غذای زنده و مقوی بدهید. بهترین غذای زنده در این مرحله نوزادان میگو یا آرتمیا هستند. به همین منضور باید تخم میگوی نمکی را طوری تنظیم کنید که همزمان با نیاز لاروها آنها هم تبدیل به نوزادان میگوی تازه بدنیا آمده شوند تا بخوبی توسط لاروها قابل صید و خوردن باشند. چنانچه از نوزادان میگو که 24 ساعت قبل از تخم در آمده باشند و آنها را استفاده کنید بدلیل بزرگ بودن نوزادان میگو لاروهای آنجا آنها را نمی توانند صید و مورد مصرف قرار دهند. این موضوع در روزهای اول دارای اهمیت زیادی است. چنانچه لاروها نتوانند غذا بخورند در مدت 24 ساعت آینده تمام آنها بر اثر نخوردن غذا خواهند مرد. مطلب مهم دیگر که در این مرحله باید دقت کافی بشود مقدار غذایی که لارو ها احتیاج دارند باید به همان اندازه برایشان بریزید. چنانچه اگر اضافه تر از مصرف آنها ریخته شود. نوزادان میگو در آب شیرین بعد از چند ساعت می میرند و در آب تجزیه خواهند شد و خیلی سریع آب آلوده و کثیف می شود و همین امر باعث تلفات لاروها خواهد شد. برای اینکه درصد تلفات به پائین ترین حد ممکن برسد. اولاً: به لاروها فضای کافی اختصاص دهید و به مکان بزرگتری انتقال دهید. دوماً: آلودگی آب را کنترل کنید در صورت مشاهده اولین تلفات خیلی زود آب را با آب سالم و آماده تعویض کنید. سوماً: بهتر است تا 15 روز اول برای آب لاروها داروی متیلن آبی استفاده کنید تا از آلودگی و تلفات لاروها جلوگیری شود. چهارماً: چون نوزادان میگوی تازه بدنیا آمده که کوچکتر هستند در روزهای اول زندگی لاروهای آنجل استفاده شود. پنجماً: مقدار نوزادان میگوی نمکی را باید به اندازه لازم در اختیار لاروهای آنجل قرار دهید زیرا اگر کمتر باشد از گرسنگی تلف می شوند و اگر زیادتر باشد باعث آلودگی آب و در نتیجه تلف شدن لاروهای آنجل خواهد شد. طرز تشخیص جنسیت آنجل: ماهی نر: نوک لوله اسپرم نر دوکی شکل شبیه به نوک قلم نی است. لبهای پهن و ضخیم تری نسبت به ماده اش دارد و کمی دهانش بزرگتر است. قوز روی سر نر دارای بر آمدگی بیشتری نسبت به نوع ماده اش است. باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه باز ایجاد می کند. ماهی ماده: نوک لوله تخمدان درست شبیه به تخم و لبه آن گرد است. لبهای نازکتر و باریکتری دارد و کمی دهانش کوچکتر است. قوز روی سر ماده دارای برآمدگی کمتری نسبت به نوع نرش است. باله زیرین بلندش در محل تلاقی با بدن زاویه قائمه ایجاد می کند. __________________
