ژیروداکتیلوس عموما به عنوان تروماتود* پوست یافت می شوند ولی ممکنه در تمام سطح بدن (شامل آبشش ها و باله ها)یافت شوند طول آنها حداکثر به یک میلیمتر می رسد و ممکن است با چشم غیر مصلح نیز دیده شوند این گونه از انگل (انگل های ژیروداکتیلوس) زنده زا هستند و جهت جابه جایی خود را به شکل حلقه در آورده و هر زمان که قلابها را به داخل بدن میزبان وارد می کنند زخم ها نفوذی کوچکی ایجاد می کنند وجود مونوژن ها معمولا در تعداد کم طبیعی است ولی در بچه ماهی ها و آلودگی شدید در ماهی های بزرگتر می تواند برای ماهی مشکلات جدی به دنبال داشته باشد علائم : اغلب پوست ماهی در اثر تولید بیش از حد ترشحات مخاطی و وارد شدن صدمه به لایه ی اپیدرم خاکستری رنگ شده و باله ها معمولا به صورت رشته رشته می شوند در بعضی مواقع دیده شده آبشش ها نیز آلوده شده و تنفس ماهی بسیار سخت شده است درمان: برای درمان این بیماری می توان از: 1. محلول فرمالین با غلظت 1:4000 (250 پی پی ام) به مدت یک ساعت به روش حمام استفاده کرد 2. تری کلروفون هم میشود با غلظت 25/0 میلی گرم در لیتر به صورت حمام طولانی مدت استفاده کرد * ترماتودهای مونوژن(تک میزبان): این ترماتودهای آبشش و پوست دارای پراکندگی جهانی بوده و هم در آب شیرین و هم در آب شور یافت می شوند این انگل از ناحیه ی بیرونی به سطح بدن می چسبد دو انگل معروف این گروه ژیروداکتیلوس و داکتیلوژیروس هستند. منبع:نيك صالحي- ahmadreza_840
