پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... جمله آخرش پاهایم را سست کرد و از رفتن باز داشت. مرجان می کوشید تا به زندگی عادی اش برگردد اما حزن دیده گانش چون آینه ای آنچه را که در قلبش می گذشت به تصویر می کشید . خنده بر روی لبانش بی روح بود و تظاهرش به شادی فقط میتوانست مادرم را که از ماجرای پشت پرده بی خبر بود گول بزند ، نه مرا . مراسم سالگرد فوت پدرم را که بر سر مزارش در مسگر آباد برگزار کردیم ، عزیز از غیبت خانواده خلج به شک افتاد و از من پرسید : _ روزبه کجاست؟ نه خودش آمده ، نه پدر و مادرش . خیلی وقت است که دیگر به ما سر نمیزنند . طوری با من رفتار می کنید که انگار غریبه ام و لازم نیست خیلی چیزها را بدانم . راست بگو نامزدیشان بهم خورده ؟ پنهان کاری بی فایده بود . بالاخره دیر یا زود همه چیز را میفهمید . از زبان من شنیدن تحملش آسانتر بود تا از زبان آنهایی که آب و روغنش را زیاد می کنند . پس از مرگ همسرش این دومین سوک بود که به او وارد شد . گریه اش همراه با ضجه بود به زحمت آرامش کردم و به اش فهماندم که اگر مرجان او را به این حال ببیند ، بیشتر غصه خواهد خورد . بعد از آن دیگر نیازی به پنهان کاری نبود. مادرم راه میرفت و نفرینشان می کرد . یک سالی میشد که در حجره یکی از دوستان قدیمی پدرم مشغول کار بودم و به کمک او بود که توانستم سرمایه ای فراهم کنم و به تنهایی مشغول اداره دکانی که اجاره کرده بودم شوم . کم کم زندگی مان سر و سامان گرفت . مرجان هنوز سودای گذشته را در سر داشت و خواستگارانی را که برایش می آمدند جواب می کرد .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... عزیز مشغول خانه تکانی شب عید بود . من و مرجان توی حیاط داشتیم تخته های روی حوض را که زمستان به رویش کشیده بودیم تا کاشی هایش تارک بر ندارد بر میداشتیم که در زدند . منتظر کسی نبودیم و هیچ کدام لباس مناسبی به تن نداشتیم. مرجان دست به روی قلبش گذاشت و گفت : _ شبیه در زدن روزبه است . با لحنی آمیخته به ملامت گفتم : _ بس کن دختر ، حرف این پسره را نزن . معلوم نیست کدام گوری رفته . سپس غرولند کنان به طرف در رفتم و به محض گشودنش آن کسی را که اصلاً انتظار دیدنش را نداشتم در مقابلم دیدم . دستهایم مشت شد تا به روی سینه اش فرود آید . صدایم را در گلو پیچاندم تا نعره زنان دشنامش دهم ، اما مرجان از پشت دستهایم را گرفت و گفت : _ نه اشکان ، نه .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... روزبه جلو آمد با در مقابلم ایستاد . لاغر و رنگ پریده به نظر میرسید . با شیفتگی به مرجان خیره شد. مرجان دودل بود . نمیدانست چه عکس العملی باید نشان دهد غرور شکسته اش به شوق دیدار فرصت ابراز نمی داد . بالاخره این روزبه بود که سکوت را شکست و گفت : _ لابد خیال میکردی که فراموشت کردم . با خودت گفتی آن پست فطرت ارزش دوست داشتن را ندارد . کسی که قدر محبّت را نمیداند به لعنت خدا نمی ارزد . ملامتت نمی کنم ، حق داری این طور فکر کنی . من تو را گذاشتم رفتم . باید میرفتم . مرضی که به جانم افتاده بود بین ما فاصله انداخت . یعنی تو نمیدیدی که روز به روز رنجور تر و رنگ پریده تر می شدم . پزشکان چون از بیماری ام سر در نمی آوردند ، آنرا مرضی ناشناخته که علاجش آسان نبود و چه بسا اصلاً علاجی نداشت می پنداشتند . پدرم داشت وسایل سفرمان به فرانسه را فراهم می کرد ، با این امید که شاید آنجا راهی برای معالجه ام پیدا شود . این من بودم که از او خواستم آن نقش را بازی کند ، با وجود این که عاشقانه دوستت داشتم ، دلم میخواست نفرت جای عشق را در قلبت بگیرد . مادرم اشک میریخت و به پدرم می گفت :" قلبم روشن است که روزبه در فرانسه معالجه می شود و بر میگردد به حرف این پسر گوش نکن . چرا نمیخواهی به مرجان حقیقت را بگویی ؟ آنها همدیگر را دوست دارند و این حق آن دختر است که بداند دلیل دوری روزبه ازش چیست ، وگرنه منتظرش نمی شود و شوهر می کند . آن وقت پسر نازنین من باید یک عمر اه بکشد و حسرت بخورد ،" اما من زیر بار نرفتم و گفتم :"آقا جان خواهش می کنم نگذارید مرجان بفهمد من مریضم ، بهتر است از من متنفر شود و دنبال زندگی اش برود . " آنقدر التماسش کردم تا بالاخره زیر بار رفت و به جای من سر قرار آمد . نگاه کن ببین حلقه ای که به انگشتم کردی هنوز به دستم است و همیشه خواهد بود .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... مرجان با ناباوری گفت : _ نه غیر ممکن است ! پدرت آن را به من پس داد و الان اینجاست پیش من . تبسمی کرد و گفت : _ مثل اینکه یادت رفته نظیر آن در جواهر فروشی ما فراوان است . حلقه ای که تو داری یکی از همان هاست . نه آن که به انگشتم کردی . آن بیماری ناشناخته پس از آزمایشات مختلف در فرانسه تشخیص داده شد . معالجه زمان می برد ، اما قابل درمان بود . پس از چند ماه درمان با آنتی بیوتیک های قوی آخرین آزمایش ثابت کرد که دیگر اثری از آب ویروس در خونم نیست . با وجود این باید چند ماه دیگر هم صبر می کردم تا اطمینان یابند که کاملا درمان شده ام . تو همیشه در خاطرم بودی . شبها خوابت را میدیدم و روزها به خاطره هایت جان میدادم تا تو را در نزدیکی خود حس کنم . مادرم که در طول سفر با من بود ملامتم می کرد و می گفت :" دیدی حق با من بود که می گفتم نباید در مقابل مرجان نقش بازی کنید " و حالا من برگشته ام تا ازت عذر گناهم را بخواهم و حلقه ای را که پدرم پس گرفت دوباره به انگشتت کنم . به من بگو که مرا بخشیده ای . من و عزیز چشم به دهان مرجان دوخته بودیم که اشک شوق به چشم داشت و برق نگاهش به درخشندگی خورشیدی بود که داشت در آسمان نور افشانی می کرد . حرکتی به خود داد و دستش را بسوی روزبه گرفت تا او حلقه را به انگشتش کند . آن دو را به حال خود گذاشتیم تا در خلوت تنهایی حرف هایشان را بزنند و قرارهایشان را بگذارند . سر تان را درد آوردم شهلا خانم . خیلی وقت است از چهار راه پهلوی گذشته ایم و سه ایستگاه بیشتر باقی نمانده که به تجریش برسیم . بهتر است همین جا پیاده شویم و با کرایه به شهر برگردیم .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... به خود آمدم ، از غفلتم به وحشت افتادم و گفتم : _ وای خدای من خیلی دیر شد تا برگردیم و کفش را بگیریم دو ساعت طول میکشد . با شرمندگی گفت : _ تقصیر من بود که روده درازی کردم . در راه بازگشت هر دو ساعت بودیم . دلشوره داشتم و می ترسیدم قبل از من پدر و مادرم یا بدتر از همه عطا برگشته باشد و بازخواستم کند . با فاصله از هم به کفاشی رفتیم . طبق معمول آنجا غلغله بود به التماس افتادم و گفتم : _ زود باش جاییک ، من عجله دارم کفشم را بده برم . با خونسردی گفت : _ چه خبر شده ؟ مگر سر آوردی . صبر کن دختر . آسیاب به نوبت چند دقیقه بنشین الان حاضرش می کنم . جعبه کفش را که گرفتم ، به طرف ایستگاه اتوبوس شروع به دویدن کردم . تازه سوار شده بودم که صندلی کنارم اشغال شد . دوباره همان بوی آشنا به مشامم خورد و صدای اشکان را شنیدم که می گفت : _ میدانید برای چه آن حرف ها را به شما زدم ؟ چون دلم میخواهد دستم برایتان رو باشد و هیچ علامت سوالی بین ما فاصله نیندازد . دوباره دارم خودم را آماده ادامه تحصیل میکنم . میخواهم شاگرد بگیرم مغازه را دستش بسپارم و درسم را بخوانم . به نظر شما تصمیم درستی گرفته ام یا نه ؟ با حرص گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... نمیدانم ،این مربوط به خودتان است . من اصلاً حوصله جواب دادن ندارم . چون به اندازه کافی دیر کرده ام و باید حساب پس بدهم . لطفا بعد از این سعی نکنید هر کجا که می روم آنجا سبز شوید و از دیدار تصادفی حرف بزنید. _ ولی به غیر از امروز بقیه دیدارها تصادفی بوده باور کنید . برای جبران خطاهایم هر کاری بگویید می کنم . اصلاً چطور است با شما به خانه تان نییم و بهشان بگویم تقصیر من است که دخترتان دیر کرده . با دستپاچگی گفتم : _ خواهش میکنم این کار را نکنید . من خودم بلدم توضیح بدهم . کاش ساکت میشد و دیگر حرفی نمیزد . مضطرب بودم و حوصله سوال جواب نداشتم . دوباره گفت : _ پنج شنبه آینده قرار است مادرم مهمانی پا قشای مرجان را بدهد . شما هم دعوت دارید . چشمهایم را به علامت تعجب تنگ کردم و پرسیدم : _ ما دیگر چرا ؟! چرخش آرامی به لبهایش داد و با تبسم گفت : _ اختیار دارید شما مهمان خاص ما هستید . به مقصد رسیده بودیم . برخاستم و گفتم : _ خداحافظ آقای فرشچی . فکر نمی کنم مناسبتی داشته باشد ما هم به مهمانی پاگشای منزل شما دعوت شویم . بهتر است مادرتان را وادار به این دعوت نکنید . _ من وادارش نکردم . این پیشنهاد خودش بود. او حواسش جمع است و میداند چه کار باید بکند . به امید دیدار
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... از پشت بام خانه قدیمی همسایه بوی خوش کاهگل آب داده می آمد . اشرف خانم سرگرم آب و جاروی آنجا بود تا آماده پذیرایی از مردش جواهر خان که دو زنه بود شود . هر وقت نوبت آمدن شوهرش به این خانه می شد ، دیگر وقت سر خاراندن نداشت . از یک طرف بابت رنگ او حنا گذاشتن به سر و وسمه ابرو ، بزک صورت ، سرمه کشیدن به چشم به راه بود و از طرف دیگر بساط پخت و پاز غذای مورد علاقه همسرش . دیگر نه پشت پنجره می نشست تا رفت و آمد همسایه ها را زیر نظر بگیرد و موضوعی برای لغز خوانی پیدا کند و نه روی پله در حیاط منزلش ولو می شد تا نظر بازی و قول و قرارهای پسر دخترهای محله را دید بزند و سر از کارشان در بیاورد . به جلوی در خانه که رسیدم مرا دید و با خوشرویی از پشت بام به طرفم دست تکان داد و گفت : _ بالاخره آمدی نرگس نگرانت بود . با خودم گفتم :" خدا را شکر ، پس بقیه اعضای خانواده هنوز به منزل بر نگشته اند ." پس با ذوقی آشکار پرسیدم : _ فقط نرگس ؟! چشمکی به من زد و گفت : _ اره فقط نرگس . بقیه هنوز بیرون هستند . ژیلا رفته منزل خاله ات تا فردا بر نمی گردد . با وجود این که سرش گرم بود ،از همه چیز خبر داشت . خطر رفع شده بود . نفس راحتی کشیدم و با خیال آسوده چندین بار پی در پی کوبه در را به صدا در آوردم . صدای حرکت دمپایی های نرگس که عجولانه قدم بر میداشت به گوش رسید . به محض باز شدن در مجال سوال را به او ندادم و گفتم : _ زود باش یک شربت خنک با خاکشیر یخ مال به من بده که دارم از گرما هلاک می شوم .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... مثل همیشه در اطاعت امر فرز بود . به اطاقم رفتم لباس راحتی پوشیدم و در حال شانه زدن به موهایم با خودم گفتم :" کارم درست نبود . نباید آن قدر از خود بی خود می شدم که تا نزدیکی های تجریش همراهش بروم و برگردم . کور که نبودم . باید میفهمیدم خیلی وقت است از چهار راه پهلوی گذشته ایم . حالا لابد دارد با خودش فکر می کند خیلی راحت میتوانم این دختر را به هر جایی که بخواهم بکشانم . فقط کافی است مثل امروز قصه ای سر هم کنم تا بی چون و چرا دنبالم راه بیفتد و اختیارش را دستم بدهد . اما نه این آخرین بار بود و هرگز تکرار نمی شود . شانس آوردم که کسی خانه نبود وگرنه روزگارم سیاه می شد ." نرگس لیوان شربت را به دستم داد و گفت : _ آقا عطا ، با آقا مهران رفتن شمرون ، پس قلعه گمون نکنان واسه شام برگردن . خانوم و بی بی هم لابد همون جا سر سفره غذاشونو میخورن . آقا هم که دیر میان . هر وقت گشنه تون شد بگین شامو بکشم . خندیدم و گفتم : _ حالا که هوا هنوز روشنه به وقتش خبرت می کنم . سپس لیوان شربت را سر کشیدم و گیلاس خالی را به اوو برگرداندم تا زودتر تنهایم بگذارد تا به جدالی که با خود شروع کرده بودم ادامه بدهم . به خیال خود عقلم را به کار انداختم و در دل گفتم :" دفعه دیگر اگر او را ببینم جواب سلامش را نمیدهم . زیادی پررو شده . خیال می کند آش دهان سوزی است . باید به اش بفهمانم که از این خبرها نیست ." موهای بلندما کرک شده بود . شانه در لا به لایش گیر می کرد و پایین نمی رفت . در حال گشودن گره هایش از لا به لای شانه ، دوباره سرگرم مبارزه با وسواسه های دلم شدم " راستی اگر من جای مرجان بودم وقتی روزبه و پدرش آن معامله را با من می کردند باز هم منتظرش می ماندم ؟"
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... جواب این سوال آسان نبود و تا در آن موقعیت قرار نمی گرفتم نمی توانستم نمی توانستم اظهار نظری کنم . هنوز عشق را تجربه نکرده بودم و نمیدانستم در این مورد قلب است که تصمیم میگیرد نه خود شخص . هوا داشت رو به تاریکی می رفت . شاخه های درختان همراه با حرکت آرام باد بر روی دیوار روبرو سایه افکنده بودند . کنار حوض نشستم ، دستم را داخل آب فرو بردم و کوشیدم تا ماهی قرمزی را بگیرم که با ناز و غمزه دم تکان میداد و از لای انگشتانم می لغزید و از دستم می گریخت . از پشت بام همسایه هنوز بوی عطر کاهگل آب زده به مشام می رسید . سفره شامشان همانجا کنار پشه بند پهن بود و قهقهه مستانه شان در حین صرف غذا ، حکایت از سر خوشی آن دو داشت . دلم گرفت . بدون مقدمه احساس دلتنگی کردم :" سر در نمی آوردم این چه حالی است که به من دست داده ؟ به چه داشتم فکر می کردم؟! کافه شهرداری و جوان چشم سیاهی که یک لحظه هم از من غافل نمی شد. یا به صلات ظهر جمعه هفته گذشته و قدم زدن در خیابان خلوت فرهنگ در کنار همان جوان که نان سنگک به دست از کنارم تکان نمی خورد و به اتوبوس شمیران و در دلهایش که پایانی نداشت و هیچ کدام به من مربوط نمی شد .؟!" سپس از خودم پرسیدم :" اگر به من مربوط نمی شد ، پس چرا فکرم را به خود مشغول کرده ؟!" باز هم ماهی قرمز از لای انگشتانم لغزید و گریخت . دوباره صدای قهقهه های خنده اشرف خانم و جواهر خان سکوت مزاحم خانه را شکست . پاهایم به روی لبه حوض میخ شده بود . حال تکان خوردن را نداشتم . صدای زیر و جیغ مانند نرگس دوباره به گوش رسید . _ مگه نمیخواین شام بخورین خانوم کوچیک ؟ خیالش را راحت کردم و گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... نه ، گرسنه ام نیست . تو و غلام غذایتان را بخورید . انگار منتظر شنیدن همین جمله بود ، چون بالافاصله به آشپزخانه رفت تا غذایشان را بکشد . نور چراغ سقفی ایوان سایه مرا در آب زلال حوض نمایان می ساخت . دوباره مشتی آب به صورتم زدم . نوازش باد که به روی خیسی گونه هایم حس کردم ، لذت مطبوعی در وجودم دیوید و سرحال آمدم . نرگس با دهان پر از اطاقه مخصوص خدمه در نزدیکی هشتی با صدای جیغ مانندی پرسید : _ خانوم کوچیک هنوز گشنه تون نشده ؟ با اطمینان پاسخ دادم : _ نه
