پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... مدتها بود که احساس می کردم دیگر پدرم نه آن شور و نشاط سابق را دارد و نه آن ریخت و پاش را . تاول های زخم دلش خیلی وقت بود که چرکی شده بود و آزارش میداد و ما غافل از آنچه که به او می گشت سر خوش از باده زندگی ، دل به سر مستی اش میدادیم و لحظات زودگذرش را با ظواهرش بزک می کردیم تا خاطره هایمان پر نقش و نگار تر شوند . در چهره همیشه شادانش خط اندوه هر لحظه پر رنگ تر می شد . تازه در دانشسرای عالی نام نویسی کرده بودم و شوق ادامه تحصیل را داشتم . یک شب روزبه به اصرار از من دعوت کرد که به همراه او و مرجان به سینما مایاک برویم که فیلم دزد بغداد را می داد . اول سینما ، بعد صرف شام در کافه شمیران که ویگن خواننده ای که تازه صدایش گل کرده بود در آنجا آواز میخواند . آخر شب شاد و شنگول از شب پر خاطره ای که گذرانده بودیم با مرجان به خانه برگشتیم . شادی های زندگی لحظه ای و گذرا هستند . چون موجی آرام می آیند ، در ساحل خاطره ها به گل می نشینند و در همان جا ماندنی می شوند . وارد خانه که شدیم صدای ضجه مادرم را شنیدم . لبهای نیمه بازم که هنوز حالت خنده داشت در همان وضعیت مات شد . قبلم داشت از جا کنده میشد . جرات رویارویی با واقعیتی را که صد قدم آن طرف تر انتظارمان را می کشید نداشتم . صدای نعره ماندی که در یک آن از حنجره چند نفر بیرون میآمد ضجه های عزیز را تحت شعاع قرار داد . به دنبال مرجان که داشت میدوید شروع به دویدن کردم . سالن پذیرایی شلوغ بود و چهره آنهایی که فریاد میزدند و پدرم را تهدید می کردند آشنا . آنها را در حجره فرش فروشی اش در بازار دیده بودم . با خشم و خروش پرسیدم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... چه خبر است ؟ از جان آقا جان چه میخواهید ؟! پدرم رنگ به چهره نداشت. بگونه های فرو افتاده بدن لرزان و نگاه ملتمسانه به من خیره شد . اختیار از کف دادم . خودم را به میانشان انداختم . با دست آنها را کنار زدم و گفتم : _ از اینجا بروید بیرون . عزیز و مرجان چنگ به صورت می زدند و فریاد می کشیدند . یکی از آنها که از همه قوی هیکل تر بود ، مشت به سینه ام کوفت و با خشمی آمیخته با تمسخر گفت : _برو گم شو جوجه فکلی . حالا به ات حالی میکنم یک من ماست چقدر کره داره . پدرم با صدای ناله مانندی گفت: _ تو دخالت نکن اشکان ، این موضوع بین من و این آقایان است . بالاخره یک جوری حالش می کنیم. یکی از آنها نعره زد :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... چه جوری ؟ با جیب خالی میخواهی حالش کنی ؟ دیگه کارت تموم شده ، آقای فرشچی یه آدم ورشکسته دیگه مال با منالی نداره که بتونه باهاش معامله کنه . هر چی داشتی از دستت رفت بیچاره بینوا . آنچه می گفتند برایم مفهوم نبود . منظورشان را از کلمه ورشکسته نمی فهمیدم . مگر می شود یک شبه ورشکست شد و همه چیز را از دست داد . پدرم مظلوم وار نگاهم می کرد و می خواست اثر شنیدن این جمله را در چهره ام ببیند . مرجان با ناخن گونه هایش را می خراشید و یک بند فریاد میزد : _ نه ، نه امکان ندارد . این غیر ممکن است . قدرت تکلّم را از دست دادم . مات و مبهوت بر جا ماندم . انگار سنگ شده بودم . دوباره نعره کشید : _ حالا فهمیدی داشتی زیر زیادی میزدی جوجه . اونی که باید از اینجا بره تو وخونوادتین نه من . حجره و املاک پدرت توقیفه . دیگه اه نداره با ناله سودا کنه . یعنی تو نمیدونستی ؟ همه چیز بر باد رفته بود . همه ی آنچه که داشتیم ، دیگر نه سقفی بالای سرمان بود و نه حجره و ملکی . جلو رفتم تا در آغوشش بگیرم و دلداری اش بدهم . ولی دست های بیرحم طلبکاران مانعم شد . سپس آن کسی که از همه گردن کلفت تر بود گفت : _ تا یکی دو روز دیگه حکم توقیف این خونه رو هم میگریم . به خیالتون رسید میذاریم مال مفت از گلوی این پیرد مرد پایین بره . با زبون خوش خودتون جول و پلاستونو جمع کنین برین . در منتهای ناامیدی از شنیدن جمله ای که پدرم بر زبان آورد ، هاج و واج ماندم .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... هیچ بالایی نمیتوانید سر این خانه بیاورید چون قباله اش به اسم من نیست . _ بچه گول میزنی ، مملکت قانون داره ، واسه چی دروغ میگی مرد ؟ _ دروغ نمیگم . این ساختمان به اسم زن من است . این یکی را دیگر نمیتوانید از چنگ ما بیرون بیاورید . شک و تردید سکوت شد و به جانشان افتاد . در عین ناباوری از امکان واقعیتش می ترسیدند . انچهرا که حتی من نمیتوانستم باور کنم . آنها چطور میتوانستند باور کنند . عزیز هم چون من بهت زده به نظر میرسید . چه موقع پدرم این کار را کرده بود که ما خبر نداشتیم . مرد قد کوتاه و خپل های که بارها او را در حال تعظیم و تکریم به پدر دیده بودم مشتی حواله سینه او کرد و گفت : _ دروغ که نیست . بازم بهم میرسیم ، اونوقت میفهمی یه من ماست چقدر کره داره . پس از ادتی بحث و جدال بالاخره آنها به این امید که پدرم بلوف میزند و با کمی تلاش خواهند توانست مالک این خانه شوند ما را با اهی پریشان و درونی آشفته به حال خود گذاشتند و رفتند . مرجان اشک چشمش را بر گونه های پدرم جاری ساخت و من در حال بوسیدن دست های لرزانش پرسیدم : _ چی شده آقا جان ؟ چرا نگذاشتید ما بفهمیم چه اتفاقی افتاده ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... سرم را میان دستانش گرفت و گفت : _ فکر می کردم یک جوری قضیه را راست و ریس می کنم و نمی گذار م کار به اینجا بکشد . همین بی شرفها مرا به این روز انداختند و به خاطر ناف خودشان باعث معامله ای شدند که سودش در جیب آنها رفت و باعث ورشکستگی من شد . همین که فهمیدم چی دارد به سرم می آید بدون معطلی این خانه را به نام مادرتان کردم تا لااقل اگر همه چیز بر باد رفت ، شما سر پناهی داشته باشید . به غیر از این خانه همه چیز توقیف است .زحمات یک عمر زندگی با سر بلندی ام بر باد رفته . فقط توانستم مقداری پول نقد و سکه هایم را نجات دهم . همین الان برو زیرزمین توی دبه خالی ترشی پنهانشان کرده ام . بعد از این تو نان آور این خانه ای . به مادر و خواهرت برس . شاید امروز فردا دوباره آن لاشخورها بیایید و هر چه در این خانه است غارت کنند . همه چیز از دستم رفت،حتی آن فرش های ابریشمی که برای جهاز مرجان کنار گذاشته بودم مرا به خاطر حماقتم ببخشید . رنگ چهره اش عین گچ دیوار بود . انگار تمام شریان هایی که خون را به تمام عضا بدنش میرساند قطع شده . سر مرجان را به سینه فشرد و با صدای ضعیف و بریده ای که به زحمت از گلو بیرون می آمد ، گفت : _مرا ببخش عزیز دلم که باعث بدبختی ات شدم ، یک عمر تلاش کردم تا تو را با آبرو روانه خانه شوهر کنم و حالا دستم خالی است . این بار عزیز را مورد خطاب قرار داد و گفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... یادت میآید ایراندخت ، وقتی تو را به این خانه آوردم ، ده سال بیشتر نداشتی . بدن ظریفت هنوز شکل نگرفته بود و توی لباس عروسی می لرزید . از من می ترسیدی ، به ات گفتم :" نترس ، اذیتت نمی کنم " آن وقت تو آرام گرفتی . به من خندیدی و حالت ترسی که در چشمهایت بود ناپدید شد . شبها قبل از خواب عروسکهایت را ردیف می کردی و برایشان قصه می گفتی . تا وقتی خودت نیاز به نوازش را حس نکردی ، راحت گذاشتم . پانزده ساله بودی که اولین بچه مان به دنیا آمد . بچه زودرسی که فقط سه روز عمر کرد . یادت میآید چقدر اشک ریختی و چشم های شهلایت را غرق خون کرد ! آن موقع درست شکل حالای مرجان بودی . به همین خوشگلی و با همین نگاهی که آتش به جان میزند . این اولین گریه ات در خانه من بود . از خدا خواستم آخرینش باشد و دیگر تو را گریان نبینم و حالا دوباره چشم های قشنگت پر از امواج پر تلاتم اشک است . لعنت به من چرا این طور شد . کجای کارم اشتباه بود ؟ چرا این قدر خام شدم و عقلم را دست آن بی شرف ها دادم که زندگی ام را بر باد دهند . گریه به عزیز امان سخن گفتن را نمیداد . خیلی به خودش فشار آورد تا توانست صدایش را از میان آن بغض های گره خورده در گلو بیرون فرستد و گفت : _ این قدر خودت را اذیت نکن . شاید پشت این گرد باد روشنایی باشد و دوباره نوبت به روزهای روشن زندگی مان برسد . آن کسی که در خوشی ها
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... لذت زندگی همراهت بود تحمل سختی هایش را هم خواهد داشت . از چه می ترسی مرد ؟ وقتی که زنت شدم تازه صاحب ام حجره شده بودی . مگر خودت به من نگفتی که قبلاً مدتی توی همان حجره شاگری می کردی ؟ باز هم اگر همت کنی ، صاحب همه چیز خواهی شد . حتی اگر این خانه را هم از دستمان بگیرند ، روی یک گلیم پاره من در کنارت هستم . آهی کشید و گفت : _ تو این حرف ها را میزنی که به من قوت قلب بدهی . ولی افسوس که قلبی در سینه ام باقی نمانده تا قوت بگیرد . مرا ببخش ایراندخت . فشار دستش بر روی دست من و مرجان شل شد و با بیان کلمه اه باز و بسته . سرش بر روی پشتی که به آن تکّیه داده بود بی حرکت ماند . در صبحی به تیرگی و سیاهی شب با او وداع کردیم . آنچه که از ما گرفتند در مقابل آنچه از دست دادیم بی ارزش بود . لابد حوصله تان را سر بردم شهلا خانم . حتما از خودتان می پرسید این حرف ها چه ربطی به من دارد . حق با شمات . هیچ دختری انتظار ندارد جوانی که در کنارش نشست به جای زمزمه های عاشقانه ، از ورشکستگی و نعش کشی حرف بزند . عیب من این است که هدفم فریب نیست . حالا که تصادف بارها ما را سر راه هم قرار داده ، فکر می کنم بهتر باشد مرا همان طور که هستم بشناسید . عزیز جون کودک بی پناهی بود که پناهگاهش را از دست داده بود . از ده سالگی عادت کرده بود در سایه مردی پنهان شود که محبتش هم عاشقانه بود و هم پدرانه . میخواستم نقش پدرم را در مقابلش ایفا کنم راه سختی در پیش داشتم . به غیر از خانه همه چیز را از دست دادیم . مرجان بهت زده بود و نمیتوانست آنچه را که اتفاق افتاده باور کند . روز به روز افسرده تر و دل مرده تر می شد. درد دلش را به من نمی گفت . خودم را با این تصور گول می زدم که شاید در لباس عزا آن طور تکیده و افسرده به نظر میرسد . غرق مبارزه با مشکلات زندگی شدم . با وجود این که سخت بود تصمیم گرفتم تا مدعی به فکر ادامه تحصیل نباشم و قید درس و دانشگاه را بزنم . در شروع کار دست و دلم می لرزید از یک طرف مزاحمت طلبکاران پدرم امانم را می برید و از طرف دیگر تجربه کافی نداشتم .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... از برو بیاها و رفت و آمدهای روزبه به خانه ما خبری نبود . مرجان سکوت اختیار کرده بود و حرفی نمیزد . یک سال از مرگ پدرمان می گذشت که یک روز در حال گریستن غافلگیرش کردم . کنارش نشستم دستش را که هنوز از اشک چشم مرطوب بود در دست گرفتم و در حال نوازش پرسیدم : _ چی شده مرجان ؟ چرا به من نمی گویی دردت چیست ؟ درد دل بار غصه را سبک می کند . مدت هاست که روزبه را این طرفها نمی بینم ، اتفاقی برایش افتاده ؟ دستش حفاظی شد برای پنهان ساختن چشم های گریانش . صدای هق هق اش هر لحظه بیشتر اوج می گرفت . به نرمی دستش را از روی صورتش کنار زدم و گفتم : _ نمیفهمم آخر مگر چی شده ؟ حرف بزن . به خدا اگر اذیتت کرده باشد روزگارش را سیاه می کنم . اگر نگویی چه اتفاقی افتاده ، همین الان میروم سراغ روزبه ، به زور از خانه می کشمش بیرون پدر آن کسی را که اشک تو را در آورده در می آورم . در حالی که گونه هایش زیر باران اشک دوش می گرفتند گفت : _ نه اشکان نه ، روزبه تقصیر ندارد . آقای خلج هر دو پایش را در یک کفش کرده که این نامزدی باید بهم بخورد . یکه خوردم و با تعجب پرسیدم : _ نمیفهمم برای چی ؟! مگر این آقای خجل نبود که با اصرار می خواست شما زودتر نامزد شوید . مگر همین او نبود که در موقع خواستگاری امان ما را برید تا توانست از پدر خدا بیامزمان بله بگیرد ، پس حالا چی شده که میخواهد با آبروی تو بازی کند ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... هق هق گریه صدایش را در گلو پیچاند و به زحمت بیرون فرستاد . _ آن موقع که آقا جان برو بیایی داشت و آبرو و اعتباری ، وصلت با خانواده فرشچی افتخاری بود ، نه حالا که اه در بساط نداریم و آبرو و اعتبارمان در بازار رفته . با لحن مصممی گفتم: _ غلط کرده اند . حرفی را که زده اند نمی توانند پس بگیرند . مگر این که خود روزبه تو زرد از آب در آمده و به دنبال بهانه است . _ غیر ممکن است . باور نمی کنم .او مرا دوست دارد و نمی خواهد زیر بار برود . ولی از خودش اختیاری ندارد و در ظاهر صاحب همه چیز است در اصل هیچ چیز به نامش نیست . _ در عوض جواهری مثل تو دارد .اگر بخواهد به پدرش متکی باشد هیچ وقت به جایی نخواهد رسید . بنابرین هر چه زودتر با او قطع رابطه کنی بهتر است . صورتش را با دو دست پوشاند و گفت : _ نه اشکان ، نه . نمیتوانم . مقیاس آقای خلج در مورد ازدواج بچه هایش با دانه های درشت الماس در ترازو سنجیده می شود و درست ماند معامله با سیم و زر است . آن موقع وصلت با خانواده فرشچی کفه های ترازو را میان می کرد ، حالا دیگر آن کفه ها یک وری کج ایستاده .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... تو خودت را دست کم گرفته ای . در اولین فرصت تکلیفم را با روزبه روشن می کنم . باید بداند که زندگی بچه بازی نیست فردای آن روز به بازار زرگرها رفتم و به دنبال روزبه گشتم . ولی در مغازه پدرش نبود . از دور آقای خلج را که سرگرم چانه زدن با مشتری بود میدیدم . پرسه زدن در بازار در جایی که همه همدیگر را می شناختند صورت خوشی نداشت به منزل برگشتم و از مرجان پرسیدم : _ آخرین باری که روزبه را دیدی چه موقع بود ؟ _ حدود یک ماه پیش که قرار بود با هم به سینما برویم . به جای روزبه پدرش به محل قرار آمد . عصبی با خشمگین به نظر میرسید . شاکی نداشتم که بعد از یک جدال سخت با پسرش نوبت به برخورد با من رسیده . پاسخ سلامم را نداد. فقط گفت :" منتظر روزبه نشو. او دیگر نباید تو را ببیند . بیا این هم حلقه ای که به انگشتش کردی . حالا نوبت توست که حلقه اش را پس بدهی ." انتظار این برخورد را نداشتم . باورم نمی شد که روزبه به میل خودش نشان عشق مان را پس فرستاده باشد . تنها پاسخم اشک بود . قطرات اشکی به درشتی دانه های میروارید غلطان جواهر فروشی خلج که صدا راه خوشبخی مان می شد . حلقه از انگشتم بیرون نمی آمد ، اما او به زور آن را از انگشتم بیرون آورد . درد و رنج حس پاهایم را گرفت و راه رفتن را برایم دشوار ساخت . اگر دستم را به دیوار نمی گرفتم همانجا کف خیابان از حال می رفتم . به مرجان فرصت ندادم جمله اش را تمام کند . خشمگین تر از آن بودم که تحمل شنیدن بقیه ماجرا را داشته باشم . به طرف در خیز برداشتم تا هر چه زودتر حق آن کسی را که به خود جرات داده بود چنین معامله ای با خواهرم بکند کف دستش بگذارم،اما مرجان به دنبالم دوید قبل از من خود را به در حیاط رساند و چون سدی در مقابلم ایستاد و گفت : _ نه ، نه اشکان نمیگذارم به سراغشان بروی ، خواهش می کنم این کار را نکن . اگر روزبه مرا بخواهد مقاومت میکند و در مقابلشان می ایستد وقتی به این سادگی از میدان به در شود بهتر است همین جا تمامش کنیم . مردی که تا این حد از خود ضعف نشان میدهد به درد من نمی خورد . ما به اندازه کافی صدمه دیده ایم ، تو را به روح پدرمان قسم نگذار بیشتر از این صدمه ببینم . به خصوص که قلب ضعیف عزیز بیش از این تحمل فشات زندگی را ندارد و اگر بداند چه اتفاقی افتاده خدا میداند چه به روزش خواهد آمد .
