پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... درست مانند اشکان ، تبسمش شیرین بود و خنده بر روی لب های کوچک و جمع و جورش دلنشین . با اندام کشیده و کفش پاشنه بلند ، تقریبا هم قد داماد بود . به دیدن من در کنار برادرش ، چشمکی به او زد و در اولین فرصت از میان جمعیت راه باز کرد و به همراه داماد به طرفمان آمد . تشعشع شوقی که در درونش جریان داشت ، در اطراف پراکند و با لحنی پر شوری خطاب به اشکان گفت : _ چطوری داماد آینده ؟ اشکان با شور و شوق خندید و گفت : _ تو چطوری عروس خوشگل نازنازی ؟ بیا با شهلا خانم دختر آقای امجد آشنا شو. مرجان دستم را به گرمی فشرد و گفت : _ خوش آمدید . اولین باری بود که روزبه را میدیدم ، ولی از گفته های پدرم میدانستم که او بعد از گرفتن دیپلم به دنبال ادامه تحصیل نرفته و شریک پدرش در مغازه جواهر فروشی است . ناگهان برق خوشبختی در نگاه مرجان خاموش شد و خطاب به برادرش گفت : _ کاش پدرمان زنده بود . اشکان که دلش نمی خواست خواهرش در چنین شبی به خاطرات تلخ گذشته بیاندیشد ، با محبّت دستی به شانه او زد و گفت : _ با تقدیر نمی شود جنگید . برو عزیزم . مهمان ها منتظرتان هستند .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... آقای خلج در میان هلهلهٔ مهمانان یک بسته اسکناس ده تومانی را که آن موقع ارزش زیادی داشت ، به طور پراکنده روی سر عروس و داماد ریخت . اشکان به سرعت خم شد و چند تایی از آنها را از زیر دست و پای جمعیت بیرون آورد. سپس دستش را با اسکناس ها به طرف من گرفت و گفت : _ بفرمائید شهلا خانم . به خاطر شما بود که خط اتوی شلوارم را شکستم . چون بعید میدانستم به خاطر چند تا اسکناس ده تومانی حاضر شوید پیراهن تیی تیش مامانی و کفش های عاریه تان را به خطر بیندازید و زیر دست و پا بلولید . از طرز حرف زدنش حرصم گرفت . اولین بار بود که کسی با این لحن با من سخن می گفت . شاید دلیلش ضعفی بود که بریروز در کفاشی جاییک از خود نشان داده بودم واگر نه چه دلیلی داشت که به خود اجازه چنین گستاخی را بدهد . با لخوری و خشمی آشکار دستش را پس زدم و گفتم : _ نه ممنون . مال شماست نگاهش دارید
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... با تبسم شیرینی گفت : _ درست است از نظر قیمت ارزشی ندارند ، ولی خوش امن است . به خاطر شما کلی زحمت کشیدم ، مشت و لگد خوردم . انصاف داشته باشید ، خواهش می کنم دستم را پس نزنید . سپس با اشاره چشم و ابرو خواهشش را تکرار کرد . این بار دست پیش بردم و اسکناسها را گرفتم و به تقلید از او ، به طعنه گفتم : _ راضی به زحمت شما نبودم . دلم نمیخواست به خاطر من خواست اتوی شلوارتان را بشکنید و زیر دست و پا بلولید . با شیطنت خندید و گفت : _پس این مشت و لگدهایی که خوردم چی ؟ آنها را فراموش کردید ؟ در چهره اش دقیق شدم . درست مثل خواهرش قد بلند و لب های کوچک و جمع و جور داشت و لبخندش به دل می نشست . تنها نقطه نامانوس در چهره اش سبیل های پر پشت سیاهش بود که من آن را نمی پسندیدم . نگاهم را متوجه خودش دید ، گفت : _ انتظار نداشتید امشب مرا اینجا ببینید . از دیدنم جا خوردید . اصلاً به فکرتان نمیرسید که ممکن است عروس نسبتی با من داشته باشد . راستش را بخواهید من هم از دیدنتان جا خوردم . از شما چه پنهان برخورد اتفاقی در مغازه کفاشی بدجوری به دلم نشسته بود ، ولی اصلاً امیدوار نبودم که دوباره تکرار شود . در واقع از تکرارش هم جا خوردم و هم خوشحال شدم . بعضی لحظه ها در زندگی ما جا خوش می کنند ، عین کنه به یک گوشه از مغز میچسبند و ماندنی می شوند و این برای من از همان لحظات به یاد ماندنی بود
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... هضم سخنانش برایم آسان نبود . آخر چطور ممکن است آن لحظه گذرا تا به این حد فکرش را به خود مشغول کرده باشد ؟! بی اختیار گفتم : _ ولی برای من این طور نبود . بد قولی جاییک آن قدر اعصابم را خورد کرده بود که در آن لحظه هیچ چیز دیگر برایم اهمیت نداشت. ناچارم اقرار کنم وقتی دوباره با شما و مادرتان در اینجا روبرو شدم ، از اینکه آن روز شاهد گریه ام بودید خجالت کشیدم . _ برای چی ؟ مطمئنم اگر خواهم مرجان هم در موقعیت شما قرار می گرفت اشکش در می آمد . از آن گذشته آن بد قولی تا حدودی تقصیر خانواده ما بود . چون به خاطر عروسی مرجان بدجوری سر جاییک را شلوغ کرده بودند . خب حالا دوست دارید برویم برقصیم یا اینکه خیمه شب بازی تماشا کنیم ؟ _ هیچ کدام ، عادت به کفش پاشنه بلند ندارم . پاهایم درد گرفته ، فقط دلم میخواهد یک گوشه ای بنشینم و پاهایم را از قید کفش آزاد کنم . _ اختیار من دست شماست شهلا خانم . به نظر میرسید بدجوری به من چسبیده . چه بسا این مساله از دید خانواده ام صورت خوشی نداشت . پدر و مادرم هر کدام در جامعه آشنایان خود سرگرم گپی زدن بودند ، معلوم نبود ژیلا و عطا هم کجا سرشان گرم شده بود . اشکان به چند صندلی خالی اشاره کرد و گفت : _ چطور است اینجا بنشینیم ؟
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... به یاد نصایح مادرم افتادم که هر وقت فرصتی میی افت ، کنار گوشم تکرار می کرد :" سعی کن همیشه در عین جلب نظر ، متانت خودت را حفظ کنی . به کسی اجازه نده پشت سرت لغز بخواند و تو را دختر سبکسر و سهل الوصولی بداند ." نشستن من در آنجا پشت میز و صندلی خالی در کنار یک مرد غریبه که فقط چند ساعت از آشناییمان میگذشت ، چه مفهومی میتوانست داشته باشد ؟ قبل از اینکه تصمیم به دادن پاسخ منفی بگیرم ، یک خوشه انگور یاقوتی از داخل ظرف برداشت ، آن را در بشقاب میوه خوری جا داد و خطاب به من گفت : _ بفرمائید میل کنید. شما از وقتی آمدید هیچ چی نخوردید . فقط مواظب باشید قبل از خوردن انگور را دون کنید . چون ممکن است کفش دوزک لا به لای دانه هایش ، لانه کرده باشد و زهرش را بریزد . طوری حرف میزد انگار با بچه طرف است . با حرص گفتم : _ از راهنمایی تان ممنون . فکر میکنم خودم بلدم چطور باید انگور یاقوتی را بخورم . و الان میل ندارم .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... سپس بی اعتنا به او که هنوز بشقاب میوه را در دستش داشت راهم را کج کردم و به طرف میزی که مادرم در آنجا نشسته بود رفتم . روی صندلی ولو شدم و کفشم را از پا بیرون آوردم . دامن ماکسی ام به اندازه کافی بلند بود که کسی متوجه پاهای برهنه ام نشود . صحبت مامان رخی با چند نفر از خانم ها که کم و بیش آنها را می شناختم گل انداخته بود . آسمان و ریسمان را بهم می بافتند ، زن های حاضر در مجلس را زیر ذره بین بدگویی و غیبت قرار می دادند ، نمک می خوردند و نمکدان می شکستند . خانم خلج را ندید بدید و تازه به دوران رسیده مینامیدند و مسخره اش می کردند که چرا این همه طلا و جواهر به سر و گردن و دست هایش آویزان کرده . موقع صرف شام که شد کفش های گشاد عاریه ای برایم تنگ شده بود و پای باد کرده ام در آنجا نمی گرفت . ناله ای از درد سر دادم و از رفتن به سالن غذاخوری منصرف شدم .مادر حواسش به من نبود و داشت با دیگر همراهان به سر میز شام می رفت . ژیلا و عطا که تحمل گرسنگی را نداشتند ، زودتر از بقیه خود را به سر سفره رنگین غذا رسانده بودند .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... لب بر چیدم و با خودم گفتم :" مهم نیست ، یک شب هزار شب نمی شود . بالاخره یک جوری با شکم گرسنه ام کنار می آیم " سپس غرلند کنان در دل گفتم :" گور پدر مد . آخر دختر مگر آیه آمده بود که حتما باید کفش هم رنگ لباس باشد . این همه کفش داشتی ،چه میشد یکی از همان ها را می پوشیدی ؟" دور و برم خلوت شده بود . این طرف باغ پرنده هم پر نمیزد . مگس ها فرصت یافته بودند تا روی ظرف های میوه جولان بدهند و دلی از عزا در بیاورند . خودم را تنها و رها شده حس می کردم . انگار هیچ کس به فکر من نبود . چندین بار پاهایم را حرکت دادم تا شاید ورم شان بخوابد ، اما انگار سنگ شده بودند و خیال برگشت به شکل سابق را نداشتند . پیشخدمت ها برای سر و سامان دادن و نظافت میزها و پر کردن ظرف های نیمه خالی میوه آمدند و رفتند . سکوت هراس آوری اطراف را فرا گرفت. ناگهان از شنیدن صدای پایی که هر لحظه به من نزدیک تر می شد ، احساس وحشت کردم . رنگم پرید و ضربان قلبم سینه ام را هدف قرار داد . چشم هایم را بستم و گوش به ندای درونم دادم که مرا دعوت به آرامش می کرد . ترس معنی نداشت . هر چه باداباد، بالاخره یک طوری می شود . از لای چشمهای نیمه بازم سایه مردی که روبرویم ایستاده بود هر لحظه پر رنگ تر می شد . لرزشی محسوس سراپایم را فرا گرفت و بعد بوی مطبوع انواع اغذیه معطر بزاق دهانم را به ترشح واداشت . سپس صدای آشنایی را شنیدم که میگفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ حالا چه وقت خواب است شهلا خانم ؟ سر میز شام هر چه چشم انداختم ندیدمتان . همه به فکر شکم خودشان بودند و من به فکر شما . صدایم را می شنوید یا هنوز خواب هستید ؟ بشقاب های غذا را روی میز گذاشت و ادامه داد ؛ _ بفرمائید نوش جان کنید . غذای خودم را هم آوردم که با هم بخوریم . بشقاب انباشته از انواع و اقسام خوراکی های موجود در سر میز شام بود که با سلیقه خاصی به فاصله از هم در چهار گوشه اش جای داشت . با لحنی آمیخته به حیرت گفتم : _ این همه غذا ! مگر شکم من چقدر گنجایش دارد ! در حالت عادی من یک چهارم آن را هم نمیتوانم بخورم . چه برسد به امشب که حتی اگر گرسنه هم باشم حق زیاده روی را ندارم . _ چرا ؟ مگر امشب چه عیبی دارد ؟! _ عیبش این است که کمر لباسم تنگ است و اگر پر خوری کنم به شکمم فشار می آورد . زیر چشمی نگاهم کرد و همراه پوزخندی پرسید : _ ببینم نکنه لباس هم عاریه است ؟ خودم را ملامت کردم و در دل گفتم :" آخر دختر مگر مجبوری نسنجیده حرف بزنی ؟" سپس با صدای بلند افزودم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... خیالتان راحت عاریه نیست و همین دو سه روز پیش خیاطم آن را به تن خودم پروو کرده ، ولی خب مدلش این است و باید کمرش تنگ و دامنش پرچین باشد . _ پس این طور ، ببخشید که من از مد سر رشته ندارم . راستی چرا به سر میز غذا نیامدید ؟ _ چون پاهایم وارم کرده و همان کفش گشاد برایم تنگ شده ، هر کاری کردم نتوانستم دوباره بپوشم . _ منظورتان این است که الان پا برهنه هستید ؟! شما ضرب المثل بکش و خوشگلم کن را در ذهنم تداعی می کنید . با اطمینان گفتم : _ مطمئن باشید این اولین تجربه آخرین تجربه خواهد بود و دیگر تکرار نمی شود . الان داشتم با خودم می گفتم چه دلیل دارد حتما کفش رنگ لباس باشد . تبسمش در عین شیرینی پر تمسخر بود و لحن کلامش آمیخته با طعنه : _ و حالا لابد دارید با خودتان میگویید " به چه دلیلی باید کمر لباس تنگ باشد تا دامن فنر دار بهتر خود را نشان بدهد " درست میگویم یا نه ؟ بی خود با آن یک تکه گوشت ماهیچه بازی نکنید ،چون زشت است اگر ظرف غذا نیم خورده باقی بماند . _مجبور نبودید اینقدر پرش کنید .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ حالا بیا خوبی کن . همیشه این قلب است که تکلیف انسان را روشن می کند . همین الان به زبان آمده بود و با سر و صدا داشت ملامتم می کرد و می گفت " نکند این آخرین دیدارمان باشد ؟" تو چون رایحه سکر آور نیستی که فقط یک آن و یک لحظه سرمستی میدهد ، بلکه خیلی راحت جایگاه خودت را پیدا میکنی و سر نشین می شوی . در عین تظاهر به سادگی ، زیرکی و حد فاصله ها را حفظ می کنی . _ از روانشناس ها خوشم نمی آید . چون پر مدعا هستند و بی جهت گمان می کنند با یک نگاه به طرف مقابل ، تا کنه وجودش را میخواند . من نه ساده دلم نه زیرک . بلکه خودم هستم و دوست ندارم یک شبه با کسی که چند ساعتی بیشتر نیست با او آشنا شده ام آنقدر احساس نزدیکی کنم که عین کنه به اش بچسبم و به دیگران فرصت بدهم پشت سرم لغز بخوانند . _ آنهایی که به لغز خوانی ولیچار گویی عادت دارند . منتظر استفاده از فرصت ها نیستند . بلکه فرصت ها را خودشان ایجاد می کنند و از کاهی کوهی می سازند .من روانشناس نیستم ، ولی حاضرم قسم بخورم که نود درصد خانم های حاضر در مجلس داشتند پشت سر خانم خلج حرف می زدند و بحث داغشان زیاده روی او در استفاده از زیورالات بود . دوست نداشتم با دهان پر حرف بزنم . سر فرصت و با تانی مشغول جویدن لقمه ای که در دهان داشتم شدم سپس گفتم :
