پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ خوش آمدید ، قدم رنجه فرمودید . خانه بی نور ما را روشن کردید . سپس یک لحظه نگاهش بر روی کفش های من مکث کرد و لبخند شیطنت آمیزی بر لب آورد . پدرم دستش را فشرد و در کنار او به راه افتاد . مامان رخی کنار گوشم زمزیه کرد : _ کاش یک کم از ادب این پسر را عطا داشت . همیشه انگار از مردم طلبکار است . حرف دل مرا میزد . با لحن آمیخته به شوخی گفتم : _ عزیز دردانه شما و آقا جان است دیگر مامان جان . استقبال خانم فرشچی گرم و صمیمانه بود . لب هایش را به گرمی روی گونه ام فشرد و گفت : _ چقدر خوشگل شدی عزیزم . مهمانان در گوشه کنار تالار سرگرم گپی زدن بودند . مرجان دست مرا گرفت و کنار خود نشاند و گفت : _ هیچ فکر نمی کردم برادرم این قدر خوش سلیقه باشد . سپس تن صدایش را پایین آورد و افزود : _ بدجوری دلش را بردی . اشکان به موقع خود را به ما رساند . دستش را به حالت تهدید به طرف خواهرش تکان داد و با خنده گفت : _ داری پشت سر من حرف میزنی چشمم را دور دیدی ، دور برداشتی بلند تر بگو من هم بشنوم . سپس اشاره به کفش هایم کرد و همراه با تبسم معنی داری گفت : _ مبارک است .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... این پسر دست بردار نبود . چپ چپ نگاهش کردم و گفتم : _ وقتی مبارک بود که به موقع به دستم میرسید نه بعد از عروسی مرجان جان . در صندلی کنار خواهرش نشست و خطاب به من گفت : _ در هر صورت مناسبتی برای استفاده اش پیدا شد . مرجان به بهانه استقبال از اقوام شوهرش به طرف در ورودی تالار رفت . تنها که شدیم اشکان گفت : _ من دوست ندارم مثل بقیه همسالانم سر کوچه و گذر در کمین دخترهای محل باشم و متلک بارانشان کنم . دوست ندارم به دروغ به آنها وعده بدهم و قصد فریبشان را داشته باشم . راستش را بخواهی دلم نمیخواست به این زودی گرفتار کسی بشوم . ولی شده ام . اصلاً نمیدانم چرا این طوری شد . همیشه به خودم میگ فتم تا وقتی مادرم به من نیاز دارد زن نمی گیرم . حالا به جایی رسیدهام که نیازهایم با صدائی بلند تر از صدای خودم به این گفته ام می خندند . دیشب تا صبح خوابم نبرد . خیالت لحظه ای آسوده ام نمی گذارد . بهترین دوستم که همسایه مار بزرگ توست ، وقتی فهمید در دلم چه میگذارد به من گفت که تو شیرینی خورده پسر دائی ات هستی ، راست می گوید یا نه؟ از جا در رفتم و پاسخ دادم : _ نه ، این طور نیست . من شیرینی خورده کسی نیستم و هرگز زن پسر دائی ام نمی شوم . از تو چه پنهان از ریختش بیزارم . _ خیالم را راحت کردی . چیزی نمانده بود از غصه دق کنم . میخواهم بیایم خواستگاری ، قبول میکنی ؟ تا از تو جواب نگیرم قدم پیش نمی گذارم ، چون نمی خواهم سنگ رو یخ شوم و خانواده ات جوابم کنند . لابد در دل خودت میگویی چه مرد خودخواهی . موضوع این نیست این اختلافات وقتی ریشه دار می شوند که از ابتدا جدی گرفته نشوند . به پدرم قول داده ام مواظب مادرم باشم . باید بدانی که عزیز جزئی از وجود من است و نمیتوانم تنهایش بگذارم . خوب فکرهایت را بکن ببین میتوانی با او زیر یک سقف زندگی کنی یا نه ؟ مجبور نیستی الان جوابم را بدهی . منتظر می شوم تا تصمیمت را بگیری . همان طور که میدانی قباله این خانه به نام عزیز است و این ما هستیم که باید در منزل او زندگی کنیم . با صدای آرامی گفتم :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... از وقتی خودم را شناختم مادر بزرگم بی بی با ما زندگی می کرد ، هیچ وقت ندیدم بین مادر شوهر و عروس اختلافی پیش بیاید . لبهایش متبسم شد و نگاهش خندید . شوق صدایش را لرزاند : _ منظورت این است که پیشنهادم را قبول میکنی ؟ _ من بزرگتر دارم ، شرطش این است که آنها قبول کنند . _ برای من مهم این است که تو مرا بخواهی . آن موقع دیگر همه چیز قابل حل است . غوغایی که در قلبم بر پا بود داشت رسوایم می کرد . دلم نمی خواست به این سادگی در مقابل احساسم تسلیم شوم . حرفهایی که نسنجیده از زبانم بیرون پریده بود . این تصور را به وجود می آورد که من دختر سهل الوصولی هستم . باید به او می فهماندم که این طور نیست ، اما چطور ؟ بعد از اینکه پته خودم را به روی آب ریخته بودم کتمان ثمری نداشت . سکوت طولانی شده بود . با بی قراری انتظار پاسخم را می کشید . سر به زیر افکندم تا از نگاهش بگریزم . شب به سر می رسید و معلوم نبود چه موقع دوباره همدیگر را خواهیم دید . چه بسا اگر غرورش را می شکستم ، دیگر هرگز دوباره نمیدیدمش . احساس مزاحم چون زالویی از درون خون شادی هایم را می مکید و یاس و ناامیدی را به جایش می نشاند . زیر چشمی حاضرین در تالار از نظر گذراند . مادرم داشت در حین گفت گو با خانم خلج بلند میخندید . آقا جان در جمع دوستان و آشنایان گرم صحبت بود . ایراندخت خانم در حال خوش و بش کردن با مهمانان ، با نگرانی چشم به ما داشت. در دل گفتم :" من نمیتوانم فقط پاسخم را از قلبم بگیرم . هنوز به آن حدی نرسیده ام که آستین سر خود بدون دخالت بزرگترها خودم را پای بند قولی که داده ام کنم ." فقط کافی بود حرفی برخلاف میل پدرم در خانه زده شود . آن موقع بالافاصله آن روی آقا جان بالا می آمد و صدای فریادهایش در و دیوار خانه را می لرزاند . عطا دمار از روزگارم در می آورد و پوستم را می کند . مادرم و بی بی هر کدام به نحوی مقابلم می ایستادند . از همه بدتر از کینه توزی های انوش می ترسیدم . اگر بفهمید پای رقیب در میان است ساکت نمی نشست . از فکر این که آسیبی به اشکان برساند دلم میلرزید . مظلوم وار چشم به من داشت . شاید نصف بیشتر افکارم را در نگاهم می خواند . فشار انگشتانش پوست دستش را می خراشیدند . پنج شنبه شب بود ، ولی نه " ماریا منتز " هنرپیشه فیلم با مار کبری اش می رقصید و نه " سیما بینا " با صدای گرم و کودکانه اش درون قایق همراه با دست زدن بچه های شاد و بی خیال آواز می خواند . اما انگار شعبده باز آنجا بود و با همان اره ای که بدن آن دختر بچه را از وسط به دو نیم کرد ، قلبم را نشان گرفته بود تا از وسط نصفش کند . اشکان متوجه التهابم شد و گفت : _ خودت را ناراحت نکن . معلوم می شود هنوز آمادگی پاسخ را نداری . شاید اشکال از من است که برای گرفتن جواب بی صبرم . یکی نیست به من بگوید مگر این دختر چند وقت است تو را می شناسد چطور به فکرت رسید به همین راحتی تو را به هواخواهان دیگرش ترجیح میدهد .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... صدای شکستن سکوت را بر روی لبانم شنیدم : _ موضوع این نیست . _ پس موضوع چیست ؟ راستش را بگو ! شاید میان من و تصوراتت خیلی فاصله است. _اصلاً بین موضوع فکر نکردم . صدایش آرام و پر نوازش بود . _ به کدام موضوع به من یا تصوراتت ؟ شهامتم را به دست آوردم و گفتم : _ تو مرا گیج می کنی . هر چه از پاسخ می گریزم ، باز از راه دیگری وارد می شوی و با حرکتی دورانی دوباره به همان حرف اولت میرسی و سوالت را تکرار میکنی . دوست ندارم نقش بازی کنم و احساسم را وارانه جلوه دهم . همین که خانواده ام اجازه دادند در کنارت بنشینم و باهات حرف بزنم دلیل بر آن است که تاییدت می کنند . اما فراموش نکن صحبت یک عمر زندگیست و نباید بی گدار به آب زد . از یاد برده بود که میزبان است و باید به مهمانان دیگر برسد . انگار به غیر از من کس دیگری را در آن مجلس نمیدید . تنها هدفی که از ضیافت آن شب داشت گرفتن جواب از من بود . بدون لحظه ای تامل گفت : _اگر منظورت این است که مرا بهتر بشناسی ، پس نباید به امید دیدارهای اتفاقی بنشینم . _ قرار است هفته دیگر مادرم مرجان را پاگشا کند ، آن موقع دوباره همدیگر را خواهیم دید . با بی قراری گفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... _ نه شهلا. من نمیتوانم یک هفته انتظار بکشم و چشم به عقربه های ساعت بدوزم که در مقابل بی صبری ام خونسرد و بی تفاوت میگذرند . به مرجان میگویم اجازه ات را بگیرد تا یکی از همین شبها با آنها به سینما برویم . چهره غضب الود پدرم در مقابل دیده گانم مجسم شد و گفتم : _ خواهش میکنم این کار را نکن . چون آقا جان در این موارد خیلی سخت گیر است و اجازه نخواهد داد. بهتر است صبر کنی تا در مهمانی پاگشای مادرم همدیگر را ببینیم . پشت دست آرزوهایم را داغ کردم تا بال و پر نگیرند و حد خودشان را نگاه دارند . حرف دلم را که نوک زبانم رسیده بود قورت دادم و راه گلویم را بستم تا سدی باشد در مقابل فشارش برای جاری شدن بر زبانم . ترانه تک درخت از خواننده ای که آن روزها صدایش با نام مستعار " ناشناس " { پوران شاپوری } گل کرده بود بر روی صفحه گرامافون پخش میشد . تک درختی بی پناهم که در سکوت شب ها فریاد من شکسته در گلویم
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... از ایوان صدای کرمعلی و دستیارانش در حال چیدن میز شام به گوش می رسید . اشکان این پا آن پا میکرد و به دنبال راهی می گشت تا به طریقی جواب را که می خواست از من بگیرد . به اشاره مادرش به او و مرجان به پا خواست و برای نزارت به کار خدمه به ایوان رفت . رایحه خوشی که بعد از رفتنش به جای ماند وجودش را قابل لمس می ساخت . نگاهم را به تعقیبش فرستادم و او را دیدم که در حال پیچ پیچ کردن با مرجان وارد ایران شد . حرکت دستها تکان آنها و هر مژه بهم زدنش دلم را می لرزاند . با خود گفتم : _ یعنی به همین زودی گرفتار شدم ؟ منتظر نشدم جوابم را از قلبم بگیرم . چون جوابش را میدانستم . اصلاً نفهمیدم چه موقع مادرم آمد کنارم نشست . فقط صدایش را شنیدم که می پرسید : _ این پسر چی داشت در گوش تو زمزمه می کرد ؟ برای پاسخ تامل کردم . دیروز انوش و امروز اشکان به تفاوتی که بین آن دو بود اندیشیدم و به طرز بیان احساسشان . لزومی نداشت در مقام مقایسه برایم ، چون تفاوت ها به راحتی خود را نشان می دادند . یک بار دیگر جمله اش را تکرار کرد تا بالاخره ناچار به پاسخ شدم : _ موضوع ورشکستگی پدرش بود و این که چطور همه چیز را از دست داده اند و چطور او دوباره همه چیز را از نو ساخته . ترجیح دادم در مورد خواستگاری حرفی نزنم . چون میدانستم اگر بفهمد این پیشنهاد برخلاف رسوم آن زمان که دختر حق انتخاب را نداشت قبل از مطرح شدن با خانواده ام به من شده به شدت عصبی خواهد شد . فکرم را نخواند و پی به پنهان کاری ام نبرد و گفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... اتفاقا ایراندوخت خانم مو به مو همه چیز را برایم تعریف کرد . زن بیچاره روزهای سختی را پشت سر گذاشته . خدا برای هیچ کس نیاورد ، اما الهی شکر توانسته اند گوشه ای از آنچه را که از دست داده اند به دست بیاورند . خب دیگر چه گفت ؟ _ هیچ چی ! زبانم از بیان این کلمات سوخت . عادت به دروغ گفتم نداشتم . شاید اگر در همان لحظه به سر میز شام دعوت مان نمی کردند پی به واقعیتی که پشت این دروغ پنهان بود می برد . همین که برخاستم گفت : _ بعد از شام بیا پیش خودم بنشین . صورت خوشی ندارد تمام مدت ور دل این پسر بنشینی و گوش به درد دلش بدهی . ممکن است مردم پشت سرت هزار حرف در بیاورند . خدا رحم کرد سر آقا جانت با دوستانش گرم بود وگرنه از کوره در می رفت . ژیلا هیجان زده خود را به ما رساند و گفت : _ مامان رخی ، رابعه هم میخواهد اسمش را در دبیرستان انوشیروان دادگر بنویسد . به طعنه گفت : _ او همیشه شاگرد اول است ، تو چی که چند تا تجدیدی آوردی و مایه آبروریزی هستی ؟! خط آرزوهایم پر از انحنا بود . انحناهایی که راه عبورشان را می بستند و تحققشان را زیر سوال می بردند .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... در راه مراجعت از خانه بود که تازه فهمیدم چرا مادرم ناگهان تغییر اخلاق داد و از نشستن من در کنار اشکان دلخور شد . چشمان خمار ژیلا پر از خواب بود و یک بند غرولند می کرد که چرا آقا جان اتومبیل نیاورده و ما مجبوریم مسیر کوتاه راه تا منزل را پیاده طی کنیم . از تفاوتی که میان من و خواهرم کم تحرکم وجود داشت همیشه در عجب بودم . در زمستان ها بزرگترین لذت زندگی اش لم دادم در زیر کرسی بود که به محض ورق زدن اولین صفحه کتاب درسی ، پلک چشم هایش بر روی هم فرو می افتادند و بالافاصله به خواب عمیقی فرو می رفت و درس و مدرسه را فراموش می کرد ،و در پاییز دراز کشیدن در کنار پنجره و خواب خوشی که گرمای نور آفتاب لذتبخش ترش می ساخت . مادرم اهمیتی به غرولندش نداد . به نظر میرسید در رویاهای شیرینی غوطه ور است . لبهایش به نشانه لبخند باز و بسته می شد و بتق نگاهش حکایت از سر خوشی اش داشت . همین که اطمینان یافت سایر از سایر مهمانان فاصله گرفته ایم و هیچ آشنایی دور و برمان نیست ، قدام آهسته کرد ، شانه به شانه پدرم قرار گرفت و با شور و هیجان خاصی خطاب به او گفت : _ خبر داری پسر آقای خلج قرار است همین چهارشنبه از فرانسه به ایران بیاید ؟ گلی خانم می گفت خیال دارد این بار نگذارد قصر در برود و دختران فرنگی از راه بدرش کنند و می خواهد هر طور شده برایش زن نگیرند ، خبر داشتی یا نه ؟ _ خودم میدانم ، مگر خلج حرفی را ناگفته می گذارد . یک بند داشت سنگ پسرش را بسینه میزد و از او تعریف می کرد . انگار می خواست دختر ترشیده اش را شوهر بدهد . مادرم با ناز و غمزه خاصی که مناسب سنش نبود چشمکی به همسرش زد و با لحن معنی داری گفت :
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... لابد دلیلی دارد که این حرفها را به من و تو میزنند ! _ باز تو تفسیرش کردی خانم ؟! _ حالا خواهی دید که حدسم درست است و اشتباه نمی کنم . قلبم هیچ حرکتی نداشت و مات شده بود این یک فاجعه بود ، فاجعه ای که اگر به وقوع می پیوست همه امیدهایم را بر باد می داد . پس بی دلیل نبود که اشکان با این عجله می خواست زبان احساسم را وادار به اعتراف کند و جوابش را از من بگیرد . چه بسا او هم از طریق مرجان دانسته بود که خبرهایی هست . در حالت عادی عروس خانواده خلج شدن برای پدر و مادرم غرور آفرین بود . چه برسد به این که داماد در رشته مهندسی ساختمان در فرانسه مشغول تحصیل باشد . نه این امکان نداشت . نباید بگذارم این اتفاق بیفتد . هر طور شده باید جلویش را می گرفتم ، اما چطور ؟ قلبم از حالت بهت خارج شد ، نفس هایش به شمارش افتاد و با حرکت تندی شروع به تپیدن کرد . مادرم هنوز با حرارت سرگرم تکرار سخنان گلی خانم بود . چشمان نیمه خواب ژیلا همراه با خمیازه های مداوم باز و بسته می شد و گاه در همان حالت با دست پلک هایش را مالش می داد .
پاسخ : رمان شرق بهشت اثر فریده رهنما... شبگرد محل صدای پایمان را که شنید چوبدستی اش را به حرکت در آورد و آماده تهاجم شد. سپس در تاریک روشن کوچه به دنبال چهره نااشنایی گشت که در آن موقع شب با قصد قبلی به آنجا آمده . همین که پدرم را دید چوبدستی اش را به آرامی پایین آورد و لب های نازکش را از زیر سبیل چخماقی پر پشت ، با لبخندی کش و قوس داد . انگار غلام پشت در کمین کرده بود و منتظر ورودمان بود . چون همین که کوبه در را به صدا در آوردیم ، بالافاصله در را به رویمان گشود . می دانستم که آن شب خواب از جزیره پر آب دیده گانم گریزان خواهد شد و به داشت خیال پناه خواهد برد . حتی چه بسا ناا آرامی در بستر ، خواهر خمارم را بی خواب می کرد و صدایش را در می آورد . بالش پر قویم را از داخل پشه بند برداشتم و به اطاقم پناه بردم تا در خلوت تنهایی ام با غمی که بی خبر از راه رسیده تنها بمانم . دیگر نمیتوانستم به این امید باشم که خانواده ام به خواستگاری اشکان جواب مثبت بدهند. هوای اتاق خفه بود و از لای پنجره باز ، با د هیچ حرکتی به درون نداشت . قبل از این که تلاشی برای شکستن بغض گلویم بکنم ، مادرم داخل اتاق شد و در حالی که نگاه موشکافانه اش دلیل ناارامی ام را در تغییر حالات چهرهام جست و جو می کرد پرسید : _ چرا توی ایوان نمیخوابی ؟ هوای اتاق دم کرده و خفه است . آدم عاقل آن هوای لطیف و روح بخش را نمی گذارد بیاید اینجا. _ زیادی غذا خوردم . با شکم پر تا صبح توی رختخواب پر پر میزنم . دوست ندارم با ول خوردنم ژیلا را هم بد خواب کنم . قانع نشد و با کنجکاوی پرسید :
