پیش فرض تکرار یک حماسه

یکی از آثار ادبی و بسیار زیبای عصر ما، سه گانه ارباب حلقه ها نوشته جان رونالد روئل توکین (John Ronald Reuel Tolkien) است. مجموعه ای که یکی از مشهورترین و زیباترین داستان های حماسی دنیا را ورایت می کنند. حال چه چیزی بهتر از یک داستان آماده و مشهور که بتوان آن را در پرده نقره ای سینما و یا در بازی های کامپیوتری به تصویر کشید. پیتر جکسون (Peter Jackson) با ساخت سه فیلم بسیار زیبا از این سری از کتاب ها، مسیر را برای ساخت بازی های مختلف بر مبنای این کتاب و فیلم ها هموار کرد. کمپانی EA شروع به ساخت بازی های گوناگون در سبک های مختلف از این بازی کرد. بازی های استراتژی و بازی های اکشن-ماجراجویی که بر اساس این بازی از طرف این کمپانی ساخته شدند، بسیار زیبا و خوش ساخت بودند. اما عرضه افتضاحی به نام The Lord of the Rings: Conquest از سوی استودیوی بازیسازی Pandemic و EA تیر خلاصی بر پیکره بازی هایی بود که تحت عنوان ارباب حلقه ها ساخته شدند. پس از عدم استقبال از این بازی، EA امتیاز این بازی را به کمپانی Warner واگذار کرد. این اتفاق باعث شد تا هواداران فکر کنند که قرار است یک تحول بزرگ در این سری از بازی ها را شاهد باشند. اولین بازی ای که کمپانی Warner بر مبنای این عنوان ساخت بازی ای است به نام The Lord of the Rings: Aragorn’s Quest که در این مطلب به بررسی نسخه PSP آن خواهیم پرداخت.

داستان

همانطور که گفته شد، فیلم های ساخته شده توسط پیتر جکسون مسیر کاملا همواری را برای ساخت بازی بر اساس آن ها به وجود آورد. داستان این نسخه همانطور که از نام بازی هم مشخص است، پیرامون شخصیت آراگورن (Aragorn) در جریان است. بازی از جایی شروع می شود که سموایز گمجی (Samwise Gamgee) سرگذشت خود و دوستانش و ماجراهایی که برای نابودی حلقه پشت سر گذاشته اند را برای فرزندانش تعریف می کند. البته ماجراهای بازی همان چیزهایی است که در فیلم ها مشاهده کردیم و بخشی اضافه تر را شامل نمی شوند. در طول بازی فقط شخصیت آراگورن قابل بازی است و شخصیت های دیگر این عنوان قابل بازی نیستند. در واقع آن ها در این بازی طراحی نشده اند. داستان بازی همان روند فیلم را در پی می گیرد و کوچکترین نو آوری در بر ندارد. از این رو، اگر با داستان فیلم و کتاب ها آشنا باشید، حتی می توانید از دیدن میان پرده های بازی هم صرف نظر کنید.

گرافیک

گرافیک بازی با توجه به بازی هایی که تاکنون روی PSP دیده ایم، بسیار ضعیف است. محیط های بازی کم جزئیات طراحی شده اند. محیط های بازی دقیقا همان هایی هستند که در فیلم به نمایش درآمده اند و حتی سعی نشده که در آن ها کمی تغییر ایجاد شود. طراحی شخصیت بازی و دشمنان خوب نیست. چند ضلعی های (Polygon) بسیار کمی برای طراحی شخصیت بازی بکار رفته اند و همین مسئله به شدت روی زیبایی بازی تاثیر منفی گذاشته است.

موسیقی/صداگذاری

در صداگذاری بازی نیز تنوعی به چشم نمی خورد. استفاده از موسیقی های اصلی فیلم در بازی، مسئله ای است که در نسخه های گذشته این سری از بازی ها هم دیده بودیم. همان موسیقی های زیبا، اما تکراری در این بازی هم قرار گرفته اند. در طول مراحل، موسیقی بازی به شدت تکراری می شود. تنوع آهنگ ها در بازی اصلا خوب نیست. برای شخصیت آراگورن دیالوگ کلام دار در نظر گرفته نشده و او بیشتر به یک شخصیت لال شباهت دارد. تنها دیالوگ های قرار گرفته در بازی، صحبت های سم و فرزندانش است. در طول بازی گفتگوها به صورت نوشته رد و بدل می شوند. افکت های صوتی چندان خوبی در بازی قرار نگرفته و این مسئله در کنار موسیقی تکراری بازی که پس از مدتی خسته کننده می شود، این قسمت را بسیار ضعیف کرده است. در کل می توان گفت این عنوان را می توان در حالت بی صدا نیز، بازی کرد.

گیم پلی

شاید قسمتی که کمی خوب از کار درآمده باشد، همین قسمت گیم پلی است. اما این قسمت نیز به شدت درگیر کلیشه های مرسوم این سری از بازی ها شده است. با توجه به سبک اشکن-ماجراجویی این عنوان، بیشتر بازی شامل مبارزه ها و بدست آوردن آیتم های مختلف است. جمع آوری آیتم های مختلفی که چندان اهمیتی در بازی ندارند. البته برخی از آن ها میزان جان شخصیت بازی را نیز افزایش می دهند. سیستم ارتقاء یا همان Level Up نیز در بازی وجود دارد. با این ارتقاءها می توانید قدرت های خاصی به دست بیاورید. قدرت هایی که در طول بازی کمک زیادی به شما می کنند. همین طور با ادامه در بازی سلاح های جدیدتر و قدرتمندتری به دست می آورید. اما گیم پلی بازی پس از مدتی کاملا تکراری می شود. این مسئله ممکن است حتی حوصله شما را هم سر ببرد. همانطور که گفته شد، شخصیت بازی همان آراگورن است و دیگر شخصیت ها در این عنوان حضور ندارند. در واقع حضور آن ها در بازی به صورت تصاویر کوچکی است که در دیالوگ های بازی قرار دارند. آراگورن در طول بازی ضربه های ترکیبی خوبی نیز به دست می آورد. به کار بردن این ضربه ها در بازی کمی هیجان به بازی اضافه می کند.

نتیجه گیری

نسخه جدید سری بازی های The Lord of the Rings همان روند تکراری بازی های گذشته ای را دارد که EA زمانی آن ها را خلق کرده بود. در واقع اضافه کردن المان هایی از سبک نقش آفرینی به این بازی، تنها کاری بوده که سازندگان این عنوان انجام داده اند. این نسخه حرف چندانی برای گفتن ندارد و شاید فقط برای طرفداران سرسخت ارباب حلقه ها که مدت ها است شاهد بازی درخوری در سطح این نام نبوده اند، کمی جذاب باشد.


نویسنده: مجید نوردوست(پرديس گيم)