پاسخ : دستور زبان فارسي مرکّب داراى چند جزء معنى دار یا ترکیبى از اجزاى معنى دار ومعنى ساز که همراه با هم یک مفهوم دارند. هرروز به کتابخانه میروم. (هرروز)
پاسخ : دستور زبان فارسي مختص قیدى که همواره نقش قیدى دارد و نقش دیگری را نمی پذیرد: البتّه، خوشبختانه، هرگز. اوهرگز دروغ نمی گوید.(هرگز)
پاسخ : دستور زبان فارسي مشترک بعضی از اسمها یا صفتها یا کلمات دیگر گاهی در جمله نقش قیدی می پذیرند: خوب، تند، صبح. احمد شب به خانه برگشت.(شب اسم است که نقش قید زمان دارد.)
پاسخ : دستور زبان فارسي اقسام قید از لحاظ معنى و کارکرد 1. زمان: امروز، در آن هنگام.... 2. مکان: این جا، آنجا.... 3. مقدار: یک کیلو، بسیار، کم ،زیاد... 4. حالت: آهسته، گریان،نالان.... 5. نفى: هرگز،اصلا، هیچ، نه... 6. استثنا: مگر، جز، وگرنه، غیر.... 7. تأکید: آرى، بى گمان، بلکه، راستى، ناچار، هرآینه، بى چون و چرا.... 8.کیفیت: خوب، به آرامی.... 9. استفهام: براى چه، آیا، چون، کى، چرا، چطور، چگونه.... 10.تاسف:افسوس ، متاسفانه.... 11.تعجب: چه عجب، عجبا... 12.شک و تردید:شاید...
پاسخ : دستور زبان فارسي حرف حرف کلمه اى است که معنى جداگانه اى ندارد، بلکه مفهومى را در پیوند با کلمات دیگر پدید مى آورد.
پاسخ : دستور زبان فارسي حرف ربط میان کلمات یا گروه کلمات پیوند ایجاد مى کند. علی و محمد را در مدرسه دیدم.( علی – محمد: مفعول، و حرف ربط)
پاسخ : دستور زبان فارسي ساده از یک تکواژ ساخته شده اند و قابل تجزیه نیستند. و، اگر، تا، پس، زیرا، که، مگر، نیز، ولى، یا، چون، نه، هم.
پاسخ : دستور زبان فارسي مرکّب مجموعه ای از دو یا چند واژ هستند. آن گاه، ازاین رو، اگرچه، بااین که، بلکه، بنابراین، تاجایى که، هرچند،همان که، چنانچه.
