مامان خانوم! من دارم بزرگ مي‌شم ديروز که داشتم سعي مي‌کردم از کابينت يه ليوان بر دارم و خودم تنهايي آب بخورم همش تو دلم مي‌گفتن: الانه که مامان بياد و بگه: پسرم چقدر بزرگ شده، آنقدر که خودش مي‌تونه ليوان برداره و توش آب بريزه و اصلا هم منو صدا نکنه! آفرين پسرم من بهت افتخار مي‌کنم. فقط کاش صدا مي‌کردي تا مراقبت باشم نمي خوام بخوري زمين. مي‌دونم که کم کم داري آنقدر بزرگ مي‌شي که بتوني کاراتو خودت انجام بدي. اما من دوست دارم بهت کمک کنم، نه واسه اينکه تو نمي توني، واسه اينکه دوست دارم و دلم مي‌خواد کنارت باشم و کارهاي بزرگي که مي‌کني را نگاه کنم... داشتم به همين چيزا فکر مي‌کردم که يهو ليوان از اون بالا افتاد و شکست. هنوز صداش توگوشمه... مي‌دونستم همين الانه که سربرسي اما اصلا فکر نمي کردم اينطوري عصباني بشي، نه ... ؟ گوش کن نگفتم عصباني نشو. گفتم اينطوري عصباني نشو! من خودم به اندازه کافي ناراحت بودم از اينکه نتونستم به تو نشون بدم دارم بزرگ مي‌شم... نمي فهمم، اصلا نمي فهمم که چرا شما بزرگترها نمي تونيد درک کنيدبراي من بالارفتن از به قول شما ديوار و برداشتن ليوان، خيلي لذت بخشه. دوست دارم بهت نشون بدم دارم بزرگ مي‌شم، اما تو ديروز اصلا نفهميدي که من چرا اينکارم کردم. به نظر تو من اين کارو کردم چون بچه کله شقي ام، چون دوست درم از ديوار راست برم بالا. اما باور کن من فقط مي‌خواستم بفهمي مي‌تونم تنهايي آب بخورم. بهم گفتي: بچه ... تو نمي گي ميخوري زمين؟ دست و پات مي‌شکنه؟ خوب يه ليوان آب مي‌خواستي صدام مي‌کردي تا خودم بهت بدم. دو هزار دفعه گفتم نمي توني ليوان را از اون بالا بياري پايين... حالا مواظب باش شيشه ها نره توپات... اه...! ببين چي کار کردي. بروبيرون... مامان، تو چطور نفهميدي حاضرم دست و پام بشکنه اما بتونم او ليوانو بردارم. واي مامان! خيلي ناراحتم، فکر مي‌کردم خوشحال مي‌شي اگر من بزرگ بشم؛ خيلي ناراحتم چون به نظر تو من آدم دست و پاچلفته اي هستم؛ ناراحتم چون به نظرت نمي تونم ليوان رو ازاون بالا بيارم پايين؛ ناراحتم چون چي مي‌خواستم و چي شد! مامان خانوم من دوستدارم کارهاي بزرگ بکنم؛ دوست دارم خودم ليوانو بردارم و خودم آب بخورم، بدون اينکه صدات کنم. بله! براي شما آدم بزرگا ليوان برداشتن و تنهايي آب خوردن کوچيک ترين کار دنياست. اما اگر بشيني و قد من بشي و از اين پايين و اينجا که من هستم بهاو بالا نگاه کني، مي‌فهمي اين کار براي من بزرگترين کار دنياست! من دوست دارم وقتي ليوانو برداشتم و آب خوردم بهم آفرين بگي تا حس کنم تو فهميدي من چه کردم فهميدي ديگه ني‌ني کوچولو نيستم که واسه آب خواستن گريه کنم. يا وقتي او اتفاق افتاد ولي ليوان شکست بفهمي من نرفتم اون بالا تاليوانو بشکنم، رفتم تا به خودم و تو ثابت کنم بلدم براي خودم آب بيارم... تازه وقتي خواستم کمکت کنم تا آشپزخونه رو تميز کنيم گفتي برو بيرون! توچرا به حرف گوش نمي‌دي بچه! نمي خواد توضيح بدي مي‌دونم خرده شيشه ها تيزن. مي‌دونم که نگرانمي. اما فکر مي‌کني اون موقع هيچ کمکي کنم! تا يه ذره کمتر از دست خودم عصباني باشم! آره... فکر کنم اين جمله احساسمو مي گه... از دست خودم عصباني بودم، بغض کرده بودم. شونه ام داست مي‌لرزيد. اما تو ليوان شکسته را ديدي و منو نديدي. دوست داشتم کمکت کنم تا ديگه آنقدر عصباني نباشي، مثلا مي‌ذاشتي برم جارو بيارم تا شيشه هار و جم کنم اما تو بعد از اون اتفاق اونقدر عصباني بودي که حتي جرات نکردم بيام برات بگم چقدر ناراحتم، چقدر عصباني ام... تازه بعدش منتظر بودم تو خودت بياي و بهم بگي... مي‌دونم تو چرا تنهايي رفتي تا ليوان برداري. من مي‌دونم که تو داري بزرگ مي‌شي و من خوشحالم. اماوقتي ليوان شکست اون لحظه عصباني بودمو نگران تو... حالا اومدم بهت بگم ممکن بود منم حواسم پرت بشه و ليوان از دستم بيافته و بشکنه. اما دوستدارم ايندفعه منم صدا کني بتونم کمکت کنم... حالام ناراحت نباش مي‌دونم که ناراحتي چون من عصباني شدم. اما من الان آرومم و خيلي هم دوست دارم. نه واسه اينکه ليوانو شکستي واسه اينکه داري بزرگ مي‌شي... اما بازم اشتباه فکر کردم چون تو نيومدي... مامان خانوم، من دارم بزرگ مي‌شم. خودت بودي که مي‌گفتي پسرم بزرگ مي‌شه مرد مي‌شه، پس .؟ پسري که به قول تو نتونه يه ليوان برداره و تنهايي آب بخوره و تازه وقتي مامانش به کمک احتياج نداشته، نتونه کمک کنه و مامانش ديگه دوسش داشته باشه، به چه دردي مي‌خوره؟ يادته وقتي يه دفه ازت پرسيدم منو چه جوري آوردي تو اين دنيا؟ گفتي رفتم مغاره يه فرشته خانوم. بهش گفتم من يه پسر بامزه و تپل مي‌خوام، يه قند عسل مي‌خوام... اونم نردبون گذاشت و رفت از اون قفسه هاي بالاي مغازه تورو برام آورد! مامان... من پسر بديم امو اصلا به درد تو نمي خورم. منو ببر پيش هموم فرشته خانوم و بهش بگو اين پسر کوچولو که هيچکاري بلد نيست و من دوسش ندارم... آره بهتره منو برگردوني پيش اون فرشته خانوم و يه پسر بهتر براي خودت بخري...
پاسخ : مامان خانوم! من دارم بزرگ مي‌شم ای کاش واقعا آدم ها بیشتر همدیگرو میفهمیدن و میتونستن کمی همدیگرو درک کنن .... ممنون داداش افشین خیلی زیبا بود...
