چسبیده به کلاس نقاشی من ، یک کلاس خوشنویسی است . دیروز مطابق معمول بنده در حال شلنگ تخته انداختن بودم و با کوله ی سورمه ای و کفشهای آل استار قرمزم داشتم میشنگیدم و به کلاس میرفتم . یهو دیدم یک بنز قدیمی جلوی کلاس ایستاد . یک آقای بسیار با شخصیت پشت فرمان بود ، از این مردهای مسن شیک و پیک ... جلیقه به تن داشتن و یک سیبیل خیلی خوش فرم ، پشت لبش ، به او اباهتی داده بود که آدم بی دلیل میخواست از او حساب ببرد . و در کنارش یک خانم مسن و خیلی خیلی زیبا نشسته بود . خانمی بسیار شیک ، یک مانتوی بلند و زیبا پوشیده بود و بدون جوراب هم بود ... کفشهایش هم از این کفشهای راحتی خارجی بود ، از اینها که آدم احساس میکند هیچی پایش نیست . خلاصه شازده خانوم از ماشین پیاده شد و به سمت کلاس رفت و دید که درش بسته است . من هم که کلاْ همه جا دوست دارم خودی نشان دهم به سمت شازده خانوم رفتم و گفتم که استاد خوشنویسی امروز تشریف نمی آورند و اگر دوست دارد به کلاس نقاشی ما بیاید . ایشان هم با روی باز پذیرفت ... وارد کلاس که شدیم ، دیدم استاد هنوز نیامده پس چای ساز را به برق زدم و در لیوانهای یکبار مصرف گل گلیمان یک چای به شازده خانوم دادم . بعد هم نشستم ... ایشان هم شروع کردن به صحبت کردن . در حین صحبت بنده در نخ چهره و طرز لباس پوشیدنشان رفته بودم . یک چهره ی زیبا با آرایش تمام و کمال ... یک روسری زرشکی خیلی شیک هم سرش بود و موهایش بین رنگهای قهوه ای و بلوطی ... خلاصه استاد هم آمد و من شازده خانوم را معرفی کردم . و با آمدن هنر جوهای دیگر سرم گرم نقاشی شد و هر از چند گاهی که به شازده خانوم نگاه میکردم میدیدم زل زده به من ... کلاس که تمام شد شازده خانوم خِر مرا چسبید که بیا تا به عروسم تو را معرفی کنم . من هم که کلاْ روابط اجتماعی ام در حد زیر صفر است نگاهی حاکی از تعجب به ایشان کردم و گفتم : منو ؟ مگه من کی ام ؟ ایشان هم لبشان را با تبسمی شیرین باز کردند و گفتند : من از شخصیت شما خوشم اومده . اووووووووووووووف خلاصه بنده را اول به شوهرشان که جناب سرهنگ بودند معرفی کردند و بعد هم به عروسشان که دنبالش آمده بود . عروسش هم مثل خودش شیک و زیبا بود ... از آنهایی که آدم از دوستی با او به خودش میبالد . من هم که حسابی تحت تاثیر محیط قرار گرفته بودم و احساس میکردم که اینها واقعاْ شاهزاده ان ، مثل دوشسها زانو خم کردم و گفتم : از ملاقاتتون خوشوقتم و عروس شازده خانوم هم که فهمیده بود من حسابی جو زده شدم ، یک لبخند یکوری نثارم کرد و گفت : نازی ... خلاصه شازده خانوم که ول کن ماجرا نبود از من خواهش کرد که مرا برسانند . من هم که میخواستم یک جوری از شر این خانواده ی شیک خلاص شوم گفتم : ممنون ، من منتظر نامزدم هستم ... یهو دیدم لب و لونچ شازده خانوم و عروسش آویزان شد و یک صدا گفتند : اِاِاِ مگه تو نامزد داری ؟ من ( با سری افراشته ) : بعله ... شازده خانوم : چقدر حیف شد ... آخه من میخواستم از شما برای نوه ام که کاناداست خواستگاری کنم ... گفت و خداحافظی کرد و رفت .... هی میخواستم دنبال ماشین بدوم و بگویم : گه خوردم ... مرا به کنیزی بپذیرید ... منه خاک بر سر نامزدم کجا بود ( اما دیدم اینطوری باز هم مرا برای نوه شان نمیگیرند که بی آبرو هم میشوم ، تازه اگر بگیرند پسرشان هی به من سرکوفت میزند ... خلاصه یک خاک بر سر از ته دل نثار خودِ خاک بر سرم کردم و راهی خانه شدم آن هم با پای پیاده . در راه هم یک عمله از کشور دوست و همسایه افغانستان دنبالم راه افتاده بود و مدام تکرار میکرد : ماشالا ، ماشالا ، چه ... و من هم در دلم زار زار گریه میکردم که : خاک بر سرت که لیاقتت همین است ... دوستان آماده ی پذیرش هر گونه فحش هستم ...
