کنسرتو پیانوی شماره سه راخمانینف پنجشنبه ۳۰ فروردین ۱۳۸۶ ، سحر شهاب راخمانینف (Rachmaninoff) کنسرتو پیانو سوم خود که به Rach-3 مشهور است را به عنوان اثر اصلی و برای نمایش توانمندی خود در اولین تور کنسرتش در ایالات متحده آماده کرد. او این اثر را در محیط آرام ملک خانوادگی خود ایوانووکا (Ivanovka) آغاز نمود و در 23 سپتامبر 1909 (تقویم جولیان) آن را به پایان رساند. بنابر محدودیتهای آن زمان در روسیه، راخمانینف نمیتوانست موسیقی خود را بر روی پیانوی واقعی بیازماید و تنها میتوانست آنرا در سفر دریایی خود بر روی اقیانوس آرام و با پیانوی بدون صدای کشتی بنوازد. کنسرتوی سوم به جوزف هوفمان (Josef Hofmann) تقدیم شده است که هرچند به عقیده راخمانینف بزرگترین پیانیست زمان خود بود، اما هرگز به اجرای این اثر نپرداخت. اولین اجراها کنسرتوی سوم در 28 نوامبر سال 1909 برای اولین بار اجرا شد. در این اجرا که به رهبری والتر دمراش (Walter Damrosch 1950-1862 رهبر ارکستر آمریکایی) و با همراهی ارکستر سمفونیک نیویورک (Symphony Society of New York) انجام گرفت، راخمانینف اجرای پیانو را بر عهده داشت. در 16 ژانویه 1910، او مجددا کنسرتوی سوم را در کارنگی هال (Carnegie Hall) و همراه با ارکستر فیلارمونیک نیویورک و به رهبری گوستاو مالر (Gustav Mahler 1911-1860 آهنگساز و رهبر ارکستر اتریشی) اجرا کرد. قسمتی از تم زیبای ابتدای پیانو کنسرت شماره 3 اولین ضبط اولین اجرای ضبط شده کنسرتوی سوم در سال 1930، توسط ولادیمیر هوروویتز (Vladimir Horowitz 1989-1903 پیانیست روس) و رهبری آلبرت کوتز (Albert Coates 1953-1882 آهنگساز و رهبر ارکستر انگلیسی/روس) انجام گرفت. هوروویتز در دوران زندگی خود کنسرتوی سوم را 3 مرتبه دیگر نیز اجرا کرد، یک اجرا در سال 1950 به رهبری سرژ کوزویتسکی (Serge Koussevitsky 1951-1874 رهبر ارکستر و آهنگساز روس) و دیگری ضبط استودیویی معروف او با فریتز راینر (Fritz Reiner 1963-1888 رهبر ارکستر مجار) در سال بعد و یک اجرای زنده ضبط شده در سال 1978 به رهبری یوگن اورمندی (Eugene Ormandy 1985-1899 رهبر ارکستر مجار) انجام گرفت. عده ای تصور میکنند که دومین اجرای ضبط شده در میان سه اجرای اولیه نیز توسط راخمانینف انجام شده است، اما این اجرا در سال 1939، توسط والتر جیسکین (Walter Gieseking) و به رهبری سر جان باربیلولی (Sir John Barbirolli) انجام شده است. این اجرا با تکنیک مبهوت کننده آن، از نظر بسیاری از منتقدین، بهترین اجرای این کنسرتو شناخته میشود. سومین اجرای اولیه که توسط خود راخمانینف اجرا شده است، هرچند از کیفیت صدای مطلوبی برخوردار نیست، اما به شیوه اصلی و با تمام قطع های موجود در نسخه ابتدایی آن اجرا شده و شاید بتوان گفت که این اجرا، اجرای باب طبع راخمانینف بوده است. اجراها ولادیمیر اشکنازی (Vladimir Ashkenazy متولد 1937 پیانیست و رهبر ارکستر روس) نیز با 4 اجرای ضبط شده، مانند هوروویتس از رکورد داران اجرای کنسرتو پیانوی سوم راخمانینف است. عده بسیاری از نوازندگان چیره دست پیانو به اجرای این کنسرتو پرداخته اند که یکی از مشهورترین نمونه های ضبط شده آن توسط مارتا آرگریچ (Martha Argerich متولد 1941، پیانیست آرژانتینی) است که به خاطر سرعت اجرای آن شهرت یافته است. (در مقایسه با اجرای راخمانینف که 6 قطع یا تنفس در کنسرتو قرار داده بود). در سال 1995 نیز یک اجرای بسیار عالی کنسرتو سوم توسط لیف او اندسنس Leif Ove Andsnes (متولد 1970، پیانیست نوروژی) و ارکستر فیلارمونیک اوسلو انجام شد که بسیار مورد تحسین قرارگرفت. www.classical.net en.wikipedia.org
