جوزف تال (I) جمعه ۲۷ آذر ۱۳۸۸ جوزف تال آهنگساز اسرائیلی را به عنوان پدر موسیقی اسرائیل می شناسند و به عنوان آهنگساز از سالهای 1960 جایگاهی بین المللی یافته است. آثار پر بار جوزف تال شامل؛ سه اپرا به زبان عبری، چهار اپرا به زبان آلمانی، شش سمفونی، سیزده کنسرتو (concerti)، موسیقی مجلسی، سه کوارتت زهی، قطعه هایی برای سازها به طور تک یا به همراه و آثاری برای سازهای الکترونیک است. جوزف تال در شهر پنوی نزدیک امپراطوری آلمان (هم اکنون متعلق به کشور لهستان) به دنیا آمد. پس از تولد وی؛ خانواده اش به برلین نقل مکان کردند، پدرش زبان شناس بود و در دبیرستان مخصوص یهودیان به تدریس می پرداخت. تال در آکادمی موسیقی برلین پذیرفته شد و به یادگیری پیانو، آهنگسازی، تئوری موسیقی، چنگ، سازشناسی، ابوا، تاریخ موسیقی، آموزش گوش موسیقی (ear training)، آواز کُر، روش بررسی پیانو و رهبری پرداخت. پائول هیندمیث (Paul Hindemith) معلم تئوری و آهنگسازی وی، او را به فردریش تراتوین (Friedrich Trautwein) معرفی نمود، شخصی که در زیرزمین آکادمی، استودیوی برای خلق موسیقی الکترونیک داشت. در سال 1931 تال تحصیلاتش را در این دانشگاه به پایان برد و یک سال پس از آن با روزی لوونتال (Rosie Löwenthal) رقاص، ازدواج کرد. قانون نازی مبنی بر عدم استخدام یهودیان در آلمان، تال را بیکار نمود. وی به منظور کسب مدرکی برای مهاجرت به فلسطین، به تحصیل عکاسی به همراه شول ریمان (Schule Reimann) پرداخت. در سال 1934 تال و همسرش به همراه پسر کوچکشان ریوان به فلسطین مهاجرت کردند. تال به عنوان عکاس نیمه وقت در شهرهای مختلف به کار مشغول شد. آنان بعدها به شهری دیگر مهاجرت کردند و تال تصمیم گرفت تا زمان خود را وقف موسیقی کند. خانواده اش به اورشلیم رفتند و در آنجا تال قادر بود موقعیت و ارتباط خود را به عنوان یک موسیقیدان وسعت بخشد. او به عنوان پیانیست، اجراهایی داشت، همچنین به تدریس پیانو می پرداخت و به همراه ارکستر جدید فلسطین چنگ می نواخت. بشنوید قسمتی از سمفونی شماره یک جوزف تال را در سال 1937 او و همسرش از یکدیگر جدا شدند. تال درخواست امیل هاوسر (Emil Hauser) را مبنی بر تدریس پیانو، تئوری و آهنگسازی در کنسرواتوار فلسطین پذیرفت و در سال 1948 به عنوان مدیر آکادمی موسیقی اورشلیم منسوب شد، مقامی که تا سال 1952 حفظ نمود. در سال 1940 تال با مجسمه ساز پولا پفر (Pola Pfeffer) ازدواج کرد. در سال 1951 تال به عنوان سخنران در دانشگاه زبان عبری اورشلیم منسوب شد و در سال 1961 مرکز موسیقی الکترونیک اسرائیل را در این دانشگاه تاسیس نمود. وی مقالات زیادی در دانشگاه منتشر نمود و در دایره المعارف عبری مطالب زیادی در خصوص موسیقی ذکر کرده است. در سال 1965 در دانشگاه عبری به عنوان پروفسور و پس از آن به عنوان رئیس رشته موسیقی شناسی منسوب شد که تا سال 1971 این پست را حفظ نمود. در میان شاگردان بسیار فراوان او می توان از برجسته ترین آنان نام برد؛ آهنگسازان: بن زیود ارگاد (Ben-Zion Orgad)، روبرت استارر (Robert Starer)، نائومی شمر (Naomi Shemer)، جاکوب گیلبوآ (Jacob Gilboa)، یهودا شارت (Yehuda Sharett)، موسیقی شناس: میشل سمویرا-کوهن (Michal Smoira-Cohn)، نوازنده ویلنسل: اوزی ویسل (Uzi Wiesel) و خواننده با صدای سوپرانو: هیلده زادک (Hilde Zadek). تال سخنران قدری بود، وی در کنفرانس انجمن بین المللی موسیقی معاصر و دیگر سخنرانیها و کنفرانسهای حرفه ای موسیقی در سرتاسر دنیا به عنوان نماینده اسرائیل حضور می یافت و سخنرانی می کرد، همچنین عضو آکادمی هنرهای برلین بود. بشنوید قسمتی از سمفونی شماره 2 جوزف تال را تا سن شصت سالگی، تال به عنوان پیانیست و رهبر به همراه ارکسترهای مختلف حضور می یافت اما نقش مهم وی در دنیای موسیقی، آهنگسازی بود. در سالهای 1990 با هدف پیشرفت نت نویسی به همراه موسسه تکنولوژی اسرائیل در تحقیقات پروژه تالمارک (Talmark) شرکت کرد. در این سالها قدرت بینایی وی کاهش یافت و ادامه آهنگسازی برای او بسیار مشکل شد.
