لئوش یاناچک (II) دوشنبه ۵ مهر ۱۳۸۹ وی با سبک نئو رومانتیسیزم کرن مخالف بود و کلاسهای جوزف داشز (Joseph Dachs) را نیز ترک کرد زیرا تکنیک پیانو نوازی او را نمی پسندید. وی قطعه سونات ویلن خود را در رقابت کنسرواتوآر وین شرکت داد اما داوران آنرا به دلیل آنکه "بسیار آکادمیک" یافتند رد کردند. وی کنسرواتوآر را علی رغم گزارش بسیار خوبی که فرنتس کرن درباره او نوشته بود، نیمه کاره و نا امیدانه رها کرد. در بازگشت به برنو در 31 ژوئیه 1881 با یکی از شاگردان جوانش ازدواج کرد. یاناچک به عنوان مدیر مدرسه ارگ برنو انتخاب شد و تا سال 1919 این سمت را عهده دار بود تا آنکه این مدرسه به کنسرواتوآر برنو تبدیل شد. در دهه 1880 به آهنگسازی به طور منظم تر پرداخت. در میان دیگر آثارش، اولین اپرای او "سارکا" 1887-8 و "آواز کر برای 4 صدای مردانه" 1886 بود که آنرا به دئورژاک تقدیم نمود. در همین سالها به جمع آوری موسیقی، آوازها و رقص فولکلور پرداخت. در ماههای اولیه 1887 اپرای کمدی "دامادها" را که توسط آهنگساز چک کارل کوارویچ (Karel Kovařovic) ساخته شده بود به شدت انتقاد کرد: "چه ملودی در ذهن شما بود؟ چه فرمی؟ آیا یک اپرای نمایشی است؟ نه این طور نیست، من بر روی پوستر این اپرا خواهم نوشت؛ اجرایی کمدی به همراه موسیقی، از آنجایی که موسیقی و اشعار اپرا هیچ ارتباطی با یکدیگر ندارند." این نقد خشم بسیاری را برانگیخت و در حرفه وی مشکل ساز شد. آنطور که کوارویچ به عنوان مدیر تئاتر ملی پراگ، از روی سن بردن اپرای "دختر ناتنی او" امتناع ورزید. از اوایل 1890 یاناچک با استفاده از آوازها و رقصهای فولکلور در قطعات ارکستر و پیانو، موج موسیقی فولکلور موراویایی و اسلاوی را آغاز نمود. بسیاری از تحقیقات و نوشته های وی در این زمینه در سالهای 1899 تا 1901 به چاپ رسید، اگرچه علاقه وی به موسیقی فولکلور ابدی بود. بشنوید قسمتی از "Nursery Rhymes" را ساخته یاناچک وی درباره نئو کلاسیک آلمانی و به خصوص آثار واگنر نقدهای بسیاری نوشت. مرگ فرزند دومش در سال 1890 ساخت اپرای "آغاز عشق" 1891 و موسیقی و آواز آماروس 1897 را در پی داشت. در اولین دهه قرن بیستم یاناچک قطعه های برای کر شامل "پدر ما" 1901، "ساختن" (Constitutes) در سال 1903 و "سلام مریم مقدس" 1904 را ساخت. در سال 1901 اولین قسمت قطعه پیانوی وی "در امتداد جاده ای انبوه" (On an Overgrown Path) به چاپ رسید و به تدریج به یکی از محبوب ترین آثارش بدل شد که بارها نیز به اجرا درآمد. بشنوید قسمتی از "سیمفونیتا" را ساخته یاناچک در سال 1902 یاناچک دوبار به روسیه سفر کرد. بار اول دخترش اولگا را با خود به آنجا برد. اولگا در روسیه برای تحصیل ماند. سه ماه بعد یاناچک و همسرش به روسیه بازگشتند زیرا اولگا بسیار بیمار بود. آنان او را به برنو بازگرداندند اما سلامتی وی وخیم تر می شد. یاناچک رنج و اندوه خود از بیماری فرزندش را در اپرای جدیدی به نام "دختر ناتنی او" بیان نمود. زمانی که اولگا در آن سال از دنیا رفت یاناچک "دختر ناتنی او" را به یاد وی تقدیم نمود. این اپرا برای اولین بار در سال 1904 در برنو اجرا شد. یاناچک درخواست نمود این اپرا در پراگ اجرا شود اما تا 12 سال بعد درخواست وی پذیرفته نشد. بشنوید قسمتی از "Pohadka" برای ویلنسل و پیانو را ساخته یاناچک یاناچک از غم و اندوه و نا امیدی به شهر لوچاکویچ (Luhačovice) پناه برد جایی که با کامیلا اوروالکوا آشنا شد و رابط عاشقانه آنان، اپرای بعدی یانچک را به نام "سرنوشت" دربرداشت. در سال 1905 یاناچک در تظاهرات به نشانه حمایت از دانشگاه چک در برنو شرکت کرد که در آنجا کشته شدن وحشیانه فرانتیشک پاولیک خبرنگار جوان به وسیله پلیس، الهام بخش وی در ساخت سونات پیانو شد. این واقعه وی را به تشکیل مرکزی ضد آلمانی و ضد اتریشی در روسیه هدایت نمود که در سال 1915 توسط پلیس اتریش از بین رفت.
