گیدیون بروک، فاگوت نواز بزرگ انگلیس (II) سه شنبه ۲۰ مهر ۱۳۸۹ معروف ترین اجراهای بروک عبارتند از کنسرتوهای باسون وبر و موزار. منتقدان سونوریته قطعه نواخته شده را بیش از هر چیز دیگری مورد تحسین قرار دادند. پس از اجرای کنسرتو باسون موزار در سال 1954، یکی از منقدان بیان کرد که «وقتی بروک می نوازد صدای باسون مانند سرشیر جاری می شود؛ گاهی آدم فکر می کند که دارند ساکسیفون می نوازند». بروک درباره این قطعه می گوید: «یکی از بهترین جلسات ضبط با بیچام بود: ما خیلی راحت آن کنسرتو را نواختیم به همین سادگی. به خاطر می آورم که همان موقع نیز تحت تاثیر زیبایی نواختن ارکستر بودم». در همان سال منتقد دیگری پس از تماشای اولین اجرای بروک از کنسرتوی باسون الیزابت مکونکی Elizabeth Maconchy (که به بروک تقدیم کرده بود) اظهار نظر کرد که: «وقتی که آقای بروک تکنوازی می کند... حتی طنز بخش آخر قطعه نیز دلپذیر می شود». اما شاید بتوان گفت که ژرفای نوازندگی او در فضای ارکستر فیلارمونیا دیده شد که او در سال 1961 به دعوت والتر لگ پس از مرگ بیچام به آن پیوست. بروک 18 سال در این ارکستر فعالیت کرد تا سال 1978 که پس از دزدیده شدن باسون آدلر ساخت دهه سی اش اعلام بازنشستگی کرد. بشنوید قسمتی از موومان سوم کنسرتو فاگوت موزار را با اجرای گیدون بروک پس از بازنشستگی بروک به کار مورد علاقه اش یعنی تعمیر اتوموبیل روی آورد و به یک متخصص تعمیر اتومبیل های رنو 4 به عنوان یک سرگرمی تبدیل شد! او همچنین یکی از اعضای هیئت امنای بنیاد سر بیچام بود البته بیشتر وقت خود را صرف ویرایش، ضبط و تبلیغ آهنگ های پدرش می کرد که معتقد بود مورد کم توجهی قرار گرفته اند. در سال 1960 بروک به عنوان استاد آکادمی سلطنتی موسیقی انتخاب شد. او تدریس در آنجا را تا سال 1985 ادامه داد، در حالیکه به همکارانش (که بهتر از او می دانستند) اعتراف می کرد که یک باسون نواز پیر از کار افتاده است که شایستگی این را ندارد که از متقاضیان ورود به آکادمی بخواهد که گام بنوازند، زیرا خودش توانایی انجام چنین کاری را ندارد! بروک پس از مشاجره با پدرش نام خود را از هلبروک به بروک تغییر داد (که درباره این مشاجره و دلیل آن نیز هیچ گاه حرفی نزد) ولی در سال های آخر عمرش، برای جبران این مسئله، تلاشش را کرد تا نوازندگی پدرش را ترویج دهد. آثار ضبط شده کمی از بروک به عنوان یک تکنواز وجود دارد اما همین تعداد کم گویای ارزش بالا و تاثیرگذاری کار اوست. شاید یکی از مهمترین کارهای او ضبط کنسرتو باسون وبر در سال 1947 با ارکستر فیلارمونیک لیورپول باشد؛ قطعه ای که گستره قابلیت های یک ساز بادی را در دستان یک استاد ماهر نمایان ساخت. اگر لئون گوسنز آغازگر تحول در نواختن سازهای بادی در انگلیس بود، گیدیون بروک بود که این تحول را به دهه های بعد منتقل کرد. بروک شخصیت عجیبی داشت و یکی از بهترین نوازندگان سازهای بادی زمان ما به شمار می رود. بروک در سال 1961 با ژان (گراهام) ازدواج کرد و صاحب دو فرزند پسر شد. بروک در 27 مارس 2005 در سن 93 سالگی درگذشت. timesonline.co.uk independent.co.uk
