پیترو ماسکانی (IV) جمعه ۲۸ آبان ۱۳۸۹ ماسکاگنی درباره حقوق دو کفش کوچک چوبی (Il due zocco letti) لوئیس دو لارمه مشاجره ای داشت که الهام بخش او و پوچینی بود. ماسکاگنی این موضوع را برای Lodoletta نگه داشت که این اپرا در 30 آوریل 1917 برای نخستین بار در رم اجرا شد. اجرای این اپرا در لیورنو در 28 جولای بود که بینیامینو گیگلی نقش فلامن را به عهده داشت. اپرتای ماسکاگنی به نام Si اولین بار در 13 دسامبر 1917 در رم اجرا شد. ماسکاگنی در 1920 Il piccolo Marat را ساخت که در 2 می 1921 در رم و سپس در ماه سپتامبر در بوینس آیرس اجرا شد. ماسکاگنی سپس به آمریکای جنوبی بازگشت تا تور خود را از می 1922 در آنجا آغاز کند. در 1923، او Visione Lirica را ساخت. در سال 1927 او به آلبرتو پلازا در رم نقل مکان کرد تا سالهای آخر عمر خود را آنجا سپری کند. در 1930 ماسکاگنی در ادای احترام به پوچینی که در سال 1924 فوت کرده بود لابوهم (La bohome) را در تور دل لاگو اجرا کرد. در سال 1931 La maschere در لا اسکالا اجرا شد. Pinotta در 23 مارچ 1932 در سن رمو اجرا شد. سپس ماسکانی به تبعیت از بسیاری از نوازندگان معاصر خود از جمله جوردانو به حزب فاشیست پیوست. Nerone در 16 ژانویه 1935 در میلان اجرا شد. اجرای 24 آگوست نیز در لیورنو بود. در جون 1936 پسر ماسکاگنی در سومالی درگذشت. بشنوید قسمتی از "lodoletta" را ساخته ماسکانی جشن های سالگرد 50 سالگی موفق ترین اپرای ماسکاگنی، "روستایی سلحشور"، در سراسر ایتالیا برنامه ریزی شد که اغلب خود او رهبری اجراها را به عهده داشت. این اپرا سپس برای «صدای استاد» در لا اسکالا با نظارت ماسکانی که مقدمه اختصاصی صوتی نیز برای آن بیان کرد ضبط شد. EMI بعدها این قطعه را به صورت LP و CD منتشر کرد. در سال 1943 ماسکاگنی پس از آنکه ماسکاگنی به حضور پاپ پیوس هفتم شرفیاب شد، روزنامه ها اعلام کردند که او یک پیرو کلیسای کاتولیک رم است و دختر برادرش که سل داشته، یک تسبیح و مدال نقره متبرک شده توسط پاپ دریافت کرده است. در آوریل 1943 ماسکانی برای آخرین بار در لا اسکالا حاضر شد تا اجرای L’amico Fritz را رهبری کند که در آن زمان مجبور بود به صورت نشسته ارکستر را رهبری کند. ماسکاگنی در 2 آوریل 1943 در آپارتمانش در هتل پلازای رم در گذشت و مراسم خاکسپاری او روز چهارم آوریل برگزار شد. مقامات ایتالیایی در این مراسم شرکت نکردند. در 1951، بازماندگان ماسکانی به لیورنو بازگشتند که به صورت رسمی مورد استقبال قرار گرفتند. en.wikipedia.org
