پیترو ماسکانی (III) شنبه ۲۲ آبان ۱۳۸۹ در سال 1900 ماسکاگنی به اجرا در مسکو و سن پترزبورگ پرداخت. در 17 ژانویه 1901، Le maschere در شش سالن تئاتر در ایتالیا اجرا شد. یک ماه پس از مرگ جوزپه وردی، ماسکاگنی در 27 ژانویه بزرگداشتی برای او برگزار کرد. در همان سال نیز او رهبری رکوئم وردی را در وین به عهده گرفت. ماسکاگنی موسیقی نمایش هال کین به نام "شهر ابدی" (Eternal City) را در آگوست 1902 ساخت که اولین اجرای این نمایش با آهنگ ساخته ماسکاگنی در 12 اکتبر در لندن اجرا شد. در سال 1902 و 1903 ماسکاگنی در کانادا و و ایالات متحده (مخصوصا در مونترال، نیوورک، فیلادلفیا، بوستون و سان فرانسیسکو) رهبری آثار بسیاری از آهنگ سازان را در کنار آثار خودش به عهده داشت. این برنامه ها اکثرا با شکست مواجه شدند به جز در سان فرانسیسکو که ماسکاگنی به خوبی مورد استقبال قرار گرفت. در سال 1903، ماسکاگنی پس از رویارویی با مشکلاتی با مقامات، پسارو را ترک کرد. او مدیریت مدرسه موسیقی رم را به عهده گرفت. در همان سال او با شودنز، ویراستار فرانسوی قراردادی امضا کرد. در سال 1905 بود که ماسکاگنی با راجر لئونکالوالو و جاکومو پوچینی مشاجره هایی داشت. هم چنین Le maschere در لیورنو برای نخستین بار اجرا شد. ماسکاگنی مدیریت کستانزی را از آغاز فصل آگوست 1909 به عهده داشت. او در 4 آوریل 1910 رابطه اش را با آنا لولی آغاز کرد و در اکتبر مجددا با پوچینی ارتباط گرفت. ماسکاگنی فعالیتش را به عنوان مدیر مدرسه موسیقی رم در 1911 پایان داد. در ماه می همان سال او به بوینس آیرس رفت تا تور هفت ماهه خود را در آمریکای جنوبی آغاز کند. اولین اجرای Isabeau روز دوم جون در بوینس آیرس رخ داد. بشنوید قسمتی از "دوستم فریتز" را ساخته ماسکانی ماسکاگنی از 28 مارچ 1912، کار بر روی Parisina را در بلُوو در نزدیکی پاریس آغاز کرد. گاهی دخترش اِمی، معشوقه اش آنولی و گابریل دانونزیو، شاعر اپرا، نیز با او همراه بودند. Parisina در اکتبر همان سال برای نخستین بار در میلان اجرا شد. تقریبا تمام آهنگ سازان ایتالیایی آن زمان از جمله پوچینی، امبرتو جوردانو و ریکاردو زاندونانی حضور داشتند. این اثر جدید در 1914 در لیورنو و رم اجرا شد. اتفاقات 28 جولای، کم کم به جنگ جهانی اول منجر شدند: پوچینی و ماسکاگنی با درگیری ایتالیا در جنگ مخالف بودند که پسر ماسکاگنی، دینو، در نتیجه جنگ زندانی شد. درسال 1915 ماسکاگنی موسیقی فیلم نینو اُکسیلایا، به نام راپسودی شیطانی، را ساخت؛ در آن زمان رسم بود که فیلم های صامت در زمان پخش در سالن با موسیقی شامل ارگ، پیانو یا ارکستر همراهی می شدند که اغلب از قبل تهیه فیلم یا گاهی برای همین منظور ساخته می شدند. این موسیقی های متن معمولا راهنمایی برای رهبر ارکستر یا نوازندگان نیز در بر داشتند.
