لئوپاد آئور (I) سه شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۸۹ لئوپاد آئور (Leopold Auer) ویلنیست، استاد، رهبر و آهنگساز بزرگ مجار است؛ آئور در خانواده ای یهودی به دنیا آمد. ابتدا موسیقی را با یادگیری ویلن آغاز نمود. بعدها زیر نظر ریدلی کوهن (Ridley Kohné) یادگیری موسیقی را در بوداپست ادامه داد. با اجرای کنسرتو ویولون مندلسون، چندین هموطن توانگر هزینه تحصیل وی را قبول کردند و او را برای تحصیل به وین فرستادند. آئور در وین در منزل استادش جاکوب دونت (Jakob Dont) زندگی می کرد. وی در خاطراتش از دونت به عنوان استادی که پایه تکنیکهای ویلن را به وی آموخت، یاد کرده است. در وین همچنین در کلاسهای کوارتت جوزف هلمسبرگر (Joseph Hellmesberger) شرکت کرد. زمانی که 13 ساله بود بورسیه اش در حال پایان بود. پولی که از بابت کنسرتها به دست می آمد برای نجات وی از فقر کافی نبود و دیدارش از پاریس نیز ناموفق ماند. آئور از جوزف یواخیم (Joseph Joachim) و هانوور (Hanover) کمک گرفت. در طی دو سالی (1861-63) که آئور با یواخیم سپری کرد آغاز نقطه اوجی در حرفه او بود. بیشتر از آنکه از تحصیل یادگیرد، از مشاهده می آموخت! او به یک ویلنیست خوب بدل شده بود. آئور بعدها نوشت: "یواخیم الهام قوی برای من بود و افقی را از بهترین هنرها به روی من گشود که تا آن زمان از دید من بی اعتنا مانده بود. به همراه او من نه تنها با دستانم بلکه با تفکرم کار می کردم، مطالعه و تمرین آثار بزرگان و سعی به رسوخ در قلب معنای آثار. همچنین به همراه دیگر همکلاسیهایم قطعه های خوب موسیقی مجلسی را نیز اجرا نمودم." در سال 1864 آئور بار دیگر بر روی سن حضور یافت. موفقیتهایش او را به سرپرست نوازندگان در دوسلدورف-آلمان مبدل ساخت. در سال 1866 همان پست را در هامبورگ دارا شد. در دیداری از لندن در سال 1868 برای اجرای "دوک بزرگ" تریویی اثر بتهوون به همراه آنتون روبینشتین (Anton Rubinstein) پیانیست و آلفردو پیاتی (Alfredo Piatti) نوازنده ویلنسل دعوت شد. روبینشتین به دنبال استاد ویلنی برای کنسرواتوآر سینت پترزبورگ می گشت و به آئور پیشنهاد این جایگاه را داد. آئور قراردادی سه ساله با آنان بست اما در حقیقت برای 49 سال در این کنسرواتوآر تدریس نمود! آئور در آن زمان ویلنیست اصلی ارکستر سنت پترزبورگ، باله امپراطوری و اپرا، بلشویو باله روسی تا سال 1886 و و تئاتر مارینسکی، تئاتر امپراطوری پترهوف و هرمیتاژ بود. برای نزدیک به 50 سال آئور بیشتر اجراهای سولوی ویلن در باله ها داشت که بیشتر این آثار رقص از کروگرافر، ماریوس پتیپا (Marius Petipa) بود. از آهنگسازان سرشناس باله آن دوره: سزار پوجنی (Cesare Pugni)، لوودویگ منکس (Ludwig Minkus)، ریکاردو دریگو (Riccardo Drigo)، پیتر چایکوفسکی (Pyotr Tchaikovsky) و الکساندر گلازونوف (Alexander Glazunov) را می توان نام برد که قطعه های ویلن سولوی خود را مخصوص آئور می نوشتند. آئور تا سال 1906 سرپرست انجمن موسیقی روس برای کوارتت زهی بود. این کنسرتهای کوارتت به عنوان بخش جدایی ناپذیری از موسیقی سنت پترزبورگ بود که همانند آن توسط یوآخیم در برلین اجرا و رهبری می شد. در اواخر سال انتقادها مبنی بر توجه نا کافی به موسیقی معاصر روس به وجود آمد. اگرچه گروه آئور کوارتتهای چایکوفسکی، الکساندر بورودین (Alexander Borodin)، گلازونوف و نیکولا ریمسکی کورساکوف (Nikolai Rimsky-Korsakov) را در کنار موسیقی برامس و شومان اجرا می کردند.
