پروژه ساخت ویلن "کانون" (II) سه شنبه ۲۳ فروردین ۱۳۹۰ ، رضا ضیایی از نظر ساختارو مهندسی ابعاد و اندازه ها، نزدیک به کمال مطلوب از نقطه نظرتقسیمات طلایی می باشد، انتخاب چوبها برای صفحات زیر و رو از تعادل کیفی برخوردارهستند، فرم قوسها و منحنی های صفحات به شکلی تعبیه شده است که هیچ فشار مکانیکی (استرس) مازادی را که در تعامل با کل بدنه ساز باشد را نشان نمی دهد، دریچه های اف و مساحت آن در وضعیت تعادل بهینه برای سیستم تنفسی ساز به شمار می آید، همچنین تقارن و نحوه تراش، یکی دیگر از نشانه های قدرت سازنده ساز می باشد. حجم و فرم محیطی ساز در هماهنگی مناسبی با سایر اجزای تشکیل دهنده بدنه بوده و به طور کلی محفظه رزنانس منحصر به سبک خود را در یکی از بهترین حالت های امکان پذیر ارائه نموده است. (قابل ذکر است که یکی از نشانه های مهم و بصری ویلنهای گوارنری که می تواند برای اکثر افراد قابل تشخیص باشد چگونگی فرم محیطی ویلن های او و همچنین فرم دریچه های اف می باشد) اما در قسمت NECK با توجه به اینکه ناحیه میانی دسته عوض شده است، قسمت بالایی (SCROLL) از فرم ویژه ای تبعیت کرده است . به طور معمول اکثر آثار گوارنری دارای فرم متنوعی در ساختار پیچک می باشند، که در این مورد خاص ما با حالتی به نام open scroll balance و یا open scroll curve مواجه هستیم. ویلن cannon در سال 1743 ساخته شد بعد از بررسی هایی اسناد موجود از سازهای گوانری، متوجه شدم که در این سال فرم پیچک های ویلن های او بدین شکل بوده و این موضوع کاملا آگاهانه و مورد سنجش وی قرار گرفته است، از ساز LORD WILTON 1743 آغاز و بعد از ساخت CANNON و همچنین تا پایان ساز CARRODUS 1743 ادامه داشته است که در ساز CARRODUS به مطلوب ترین حالت خود می رسد. اما این امکان وجود دارد تا فرم مذکور را همچون ساختار بدنه به زیباترین حالت ممکن ارتقا بخشید و مجموعهای زیبا را باری دیگر به شکلی مطلوب و کامل بازسازی نمود، از این روبا توجه به رعایت سایر اصول حاکم بر چگونگی و روند ساخت برای باری دیگر اقدام به باز سازی CANNON پاگانینی نمودم.
