پاسخ : جلوه دادن به اتاق آشپزخانه من آشپزخانه در میان فضاهای خانه بیشترین استفاده را پس از اتاق نشیمن دارد و عمدتاً توسط خانم خانه مورد استفاده قرار میگیرد. آشپزخانه به عبارتی قلب خانه است، بنابراین لازم است علاوه بر رفع نیازهای فیزیکی و فضایی به لحاظ روان شناختی نیز محیطی مطبوع و دلنشین باشد. از آنجا که این فضا به عنوان محل کار و فعالیت، و نه استراحت ، مطرح است ، ضمن آرامش بخش بودن نباید یکنواخت باشد. با ایجاد تنوع مطلوب در رنگ، بافت و جنس اجزای آن به صورتی هدفمند می توان به میزان قابل توجهی از خستگی چشم در آن کم کرد و آشپزخانه را به محیطی مشوق برای فعالیت تبدیل نمود. وجود ارتباط بین اجزا و وسایل موجود در آشپزخانه از نظر محل قرار گیری ، رنگ ، جنس ، بافت و... است که به محیط آن وحدت می بخشد و مجموعه کاملی را برای ما به نمایش می گذارد. در آشپزخانه بهتر است از یک یا دو رنگ هماهنگ و نزدیک به عنوان زمینه استفاده کرد و یک یا دو رنگ دیگر را که دارای تضاد بیشتری هستند برای ایجاد تنوع مورد استفاده قرار داد. استفاده از رنگ های روشن و گرم به عنوان زمینه فضای آشپزخانه را بزرگتر نشان می دهد. رنگ های درخشان با تضاد بالا توجه را بیشتر به خود جلب می کنند و رنگ های سرد و عمیق جمع و جور به نظر می رسند. رنگ های تیره غم انگیز ، و رنگ های روشن شادی بخش هستند. تنوع رنگی می تواند در فضا پراکنده باشد که به این ترتیب محیط را یکپارچه نشان می دهد؛ در صورت تمرکز رنگی که برای تنوع انتخاب شده است آن نقطه یا محل چشمگیر و با اهمیت می شود و بلافاصله توجه دیگران را به خود جلب می کند. در آشپزخانه های کوچک بهتر است امتداد رنگ سقف ، بخشی از دیوارها مثلاً تا بالای کابینت ها را نیز فرا گیرد. به این ترتیب فضا بزرگتر به نظر می رسد. خانم خانه پیوسته در آشپزخانه حرکت می کند و به این ترتیب ابعاد آشپزخانه و نحوه استقرار و ارتباط مراکز کاری (مثلث کار: ظرفشویی، یخچال، اجاق گاز) نقش مهمی در مسافتی که شخص طی می کند دارد. تحقیقات نشان داده است که مساحت هفت متر مربع حداکثر سطح قابل قبولی است که فرد را کمتر خسته می کند. به این ترتیب فضایی با چهارده تا پانزده متر مربع بزرگترین فضایی است که شخص در آن بدون خستگی زیاد فعالیت های مربوط به آشپزی را انجام می دهد. بیشترین استفاده در آشپزخانه از مرکز ظرفشویی است. بنابراین بهتر است از اتاق نشیمن یا غذاخوری به این فضا دید وجود نداشته باشد. در آشپزخانه های اوپن(OPEN) بزرگ یا متوسط بهتر است پیشخوان آشپزخانه مقابل ظرفشویی قرار نگیرد و آن بخش از آشپزخانه باز نباشد ، تا سایر قسمت های مرتب در معرض دید قرار گیرد. در صورتی که یک یا دو سمت آشپزخانه (چه کوچک و چه بزرگ) به اتاق نشیمن یا هال باز باشد، می توان با استفاده از وسایل تزیینی روی بخشی از پیشخوان و ایجاد تضاد بین آن عناصر و زمینه آشپزخانه ، به ترتیبی پیشخوان آشپزخانه را چشمگیر نمود و توجه افراد را از داخل آشپزخانه به آن منعطف کرد. با ایجاد نقطه یا سطح کانونی زیبا فضای داخل کمتر به چشم می آید. ● آشپزخانه شما با توجه به وسعت آن معمولاً به سه نوع روشنایی نیاز دارد: - روشنایی عمومی برای فضا که از طریق لامپ سقفی تأمین می شود. - روشنایی در زیر کابینت های فوقانی برای سطح کار مورد استفاده، که معمولاً از لامپ های مهتابی ضعیف استفاده می شود. این روشنایی به ویژه در آشپزخانه های بزرگ ضروری است. - نور موضعی بر روی ظرفشویی یا پیشخوان آشپزخانه که از طریق لامپ های سقفی یا دیواری تأمین می شود. این فضا به عنوان محل کار و فعالیت، و نه استراحت ، مطرح است ، ضمن آرامش بخش بودن نباید یکنواخت باشد. با ایجاد تنوع مطلوب در رنگ، بافت و جنس اجزای آن به صورتی هدفمند می توان به میزان قابل توجهی از خستگی چشم در آن کم کرد و آشپزخانه را به محیطی مشوق برای فعالیت تبدیل نمود. ● نکاتی برای بهترین استفاده از آشپزخانه: کابینت های فوقانی را تا سقف ادامه دهید ، طبقه آخر کمدهای فوقانی برای نگهداری انواع اشیاء و لوازم کم مصرف مناسب هستند. ▪ در فکر ظرف زباله چند محفظه ای باشید؛ ▪ در آینده مراحل اولیه تفکیک زباله باید در منزل انجام شود. ▪ از چهار پایه هایی در اندازه های مختلف می توان برای زیرپایی یا قرار دادن برخی چیزها استفاده کرد. کابینت های پایین معمولاً ۶۰ سانتیمتر عمق دارند و کابینت های فوقانی ۴۰ تا ۴۵ سانتیمتر. در آشپزخانه های کوچک بهتر است یک یا دو کابینت با عمق ۶۰ سانتیمتر تا بالا امتداد یابد تا بیشترین استفاده از فضا به عمل آید. اگر انتخاب کابینت ها برای این کار هدفمند صورت گیرد ، در زیبایی فضا هم تأثیر مناسب می گذارد. ▪ کابینت های فوقانی نیز دو ردیف دارند و به سقف می رسند، استفاده از شیشه در آنها باعث می شود ظروف ، ادویه جات و... را آسانتر پیدا کنید . قاب پهن دور این شیشه ها و تقسیم بندی آنها مسلط به سایر شکل های آشپزخانه است و باعث جلب توجه می شود. ▪ استفاده از چراغ های آویزان روی پیشخوان علاوه بر آنکه توجه را از داخل آشپزخانه به این سطح معطوف می کند از ارتفاع فضا نیز به طور حسی می کاهد. این امر با قرار دادن رنگ های زنده و متضاد در زمینه رنگ سفید آشپزخانه تشدید می شود. ▪ بهتر است کانال های کولر به رنگ دیوار رنگ آمیزی شوند تا کمترین تأثیر را بگذارند. ▪ استفاده از روشن ترین رنگ برای آشپزخانه کوچک آن را بزرگتر می نمایاند. ▪ امتداد یافتن کابینت های فوقانی بالای یخچال ، گاز و... تعداد قفسه بیشتری در اختیار ما قرار می دهد. ▪ تعبیه یک آهنربای قوی در کناره کابینت می تواند آسودگی خیال را برای محل کاردها به همراه داشته باشد.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق طراحی و تزیین و زیباتر ساختن اتاق کودک توسط والدین، به دانش و شناخت نیاز دارد و این که پدر و مادر با دنیای ذهنی کودکان آشنایی داشته باشند. چگونه والدین میتوانند اتاق کودکی را بیارایند، بدون اینکه نسبت به دنیای پر رمز و راز او توجه و علاقه نشان دهند؟ این نکته البته در مورد نوزادان بهطور کامل مصداق ندارد، مگر اینکه بخواهیم علائق شخصی خودمان را به کودک نیز منتقل نماییم. این تفکر هم در جای خود ارزشمند است، زیرا کودک ما از همان بدو تولد با ارزشهای خانوادگی آشنا میشود. برای مثال پدر و مادری که به کتاب و کتابخوانی علاقهمندند، در اتاق نوزاد خود کتابخانهای در نظر میگیرند. مسلماً در این مورد مثالهای زیادی میتوان آورد، حتی ممکن است خود شما نیز با چنین موضوعی برخورد کرده باشید؛ ولی باید بهخاطر داشت که دادن خط فکری به کودکان نمیتواند زیاد ادامه داشته باشد. ممکن است فرزند شما در سن چهار، پنج سالگی یا بیشتر، دیگر به آنچه برایش تدارک دیدهاید علاقه نشان ندهد. بنابراین، از زمانی که شخصیت کودکانتان شکل میگیرد، شما نیز میبایستی ابتکار عمل را به دست بگیرید و با دنیای ذهنی آنان همسو شوید. در این مرحله، بدون این که بخواهید اصول کلی و ارزشهای مورد نظر خود را زیر پا بگذارید، با کودک خردسالتان مشورت کنید و ضمن راهنمایی وی، سعی کنید به نتیجهای مشترک برسید؛ به نحوی که فرزندتان نیز از زندگی کردن و گذران اوقات در فضایی که برای او تدارک میبینید، لذت ببرد. برای آراستن اتاق کودک به رنگ توجه ویژه نشان دهید و حتماً نظر او را نیز جویا شوید. چنانچه در و دیوار یا کمد و تختخواب فرزندتان را با رنگهای مورد علاقه ی وی رنگآمیزی نمایید، ضمن اینکه برایش فضایی شاد و مفرح خلق خواهید کرد، به کودک نیز ثابت میکنید که برای اظهار نظرش ارزش قائلید و هر آنچه او دوست بدارد، شما نیز تأیید میکنید.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق دکوراسیون داخلی و فنگ شویی به کمک فنگ شویی فضای داخلی خانه را اصلاح کنید و انرژی های مثبت را به جریان اندازید. خانه شما از این پس مظهر آسایش، آرامش و نشاط خواهد بود. فنگ شویی (در لغت به معنای باد و آب) هنر چیدمان محیط برای ایجاد تعادل و هماهنگی بهتر میان انرژی هایی است که ما را احاطه کرده اند. اصول فنگ شویی از چند هزار سال پیش بارها مورد تجربه قرار گرفته و هنوز با زندگی های پراضطراب و خانه های مدرن ما مطابقت دارد. از نظر فنگ شویی با ایجاد تعادل میان پنج عنصر بنیادی (چوب، آتش، خاک، آهن و آب) می توان نظم لازم برای تغییر انرژی یک مکان را ایجاد کرد و با تقویت انرژی حیاتی مکان ها «چی» مانع از نشر انرژی های منفی و امواج مخرب شد. زمانی که توده های انرژی راکد را آزاد می سازیم و به آنها جهت می دهیم تا بدون محصور شدن جریان یابند درمی یابیم که احساس آرامش، آسودگی و همچنین اعتماد به نفس بیشتری داریم... فنگ شویی همچنین برای دو نیروی متضاد و در عین حال مکمل «یین و یانگ» نقش اساسی قائل است. از نظر فنگ شویی این دو اصل مبدا انرژی حیاتی هستند که در محیط و همچنین در وجود ما جریان دارند. همانگونه که طب سوزنی جریان انرژی را در بدن بهبود می بخشد، فنگ شویی همین عمل را در محیط پیرامون ما انجام می دهد. بنابراین شاید بهتر است دکوراسیون خانه خود را به روشی اصلاح کنیم که انرژی های مثبت راحت تر جریان یابند. ممکن است شما از طراحی نظم در خانه خود کاملاً راضی باشید اما می توانید برای اصلاح و بهبود جزئیات از فنگ شویی استفاده کرده و به نتایج مطلوب تری دست یابید. در این نوشتار سعی بر این است که بدون نیاز به وارد شدن به پیچ و خم ها و اصول پیچیده فنگ شویی، با ارائه راهکارهای عملی، دکوراسیون داخلی خانه را ساماندهی کرده و با جاری ساختن انرژی های مثبت، خانه را به مکان سلامت جسم و روح تبدیل سازیم. پس ابتدا به بررسی بخش های مختلف خانه می پردازیم، البته مراقب باشید که در به کارگیری اصول فنگ شویی با صبر و حوصله عمل کنید و پس از انجام هر تغییر در فنگ شویی خانه، اثر آن را ارزیابی و سپس تغییر دیگری را شروع کنید. به قول چینی ها مانند جادوگری که تازه به چوب جادو رسیده است عمل نکنید. ● پنج اصل کلی فنگ شویی در این زمینه عبارتند از: ۱) فنگ شویی توصیه نمی کند که قواعد آن موبه مو اجرا شود. این اصول را فقط در اتاق هایی به کار برید که فکر می کنید لازم است. ۲) به کارگیری فنگ شویی اضافه کردن اشیای ساخت چین به لوازم خانه نیست. ۳) هر وسیله شکسته، خراب و بی استفاده را بازبینی کنید و شهامت دور نریختن یا تعمیر مجدد آن را داشته باشید. ۴) هدایا و وسایلی را که از آنها خوشتان نمی آید در کمدهایتان انبار نکنید. کمترین ضرری که دارند این است که بیهوه جای شما را اشغال می کنند. ۵) از بی نظمی بپرهیزید، هوا را تهویه کنید و به طور مرتب خانه را نظافت کنید تا انرژی مثبت آزادانه جریان یابد. ● و بالاخره یک بار دیگر یادآوری می شود که : فنگ شویی پیروی از خرافات و موهوم پرستی های چین باستان نیست، مدیتیشن و تمرین روحی نیست، روشی زودگذر و دوره ای نیست، جادو هم نیست،بلکه هنری است ساده، انعطاف پذیر و ملموس برای افزایش نشاط، آرامش و تعادل در زندگی روزمره که با انواع سبک های دکوراسیون سازگاری دارد. ▪ ورودی خانه ورودی، فضای ارتباطی مابین دنیای بیرون و آشیانه گرم و نرم شما است. در این مکان است که افراد و انرژی ها داخل و خارج می شوند. از نظر فنگ شویی، در ورودی، دهانه خانه است زیرا انرژی «چی» (انرژی حیاتی مکان ها) پس از ورود از در بلافاصله در تمام اتاق ها پراکنده شده و در زندگی اشخاص جریان می یابد. ▪ توصیه های مفید ـ توجه ویژه به ورودی اصلی هر خانه و مجتمع مسکونی الزامی است. ـ ورودی اصلی خانه را نباید به انبار و محل نگهداری اشیای اضافی تبدیل کرد. ـ آسانسور، راه پله ها و راهروی ساختمان باید روشن و از عرض کافی برخوردار باشند. دقت در کیفیت پوشش کف راهروها، پوشش دیوارها و نوع روشنایی آنها بسیار مهم است. ـ ورودی داخلی نیز باید تا حد امکان وسیع، روشن و خلوت باشد تا انرژی «چی» بتواند بدون محصور شدن وارد شود و آزادانه حرکت کند. ـ بنابراین از گذاردن رخت آویز برای آویزان کردن لباس در این فضا خودداری کنید مگر اینکه آنها را داخل کمد یا گنجه مخصوص این کار جای دهید. ـ کفش ها نیز به همین ترتیب در جاکفشی چیده شوند. ـ اگر ورودی شما کوچک و تاریک است انرژی «چی» برای داخل شدن به بخش های مختلف خانه دچار مشکل خواهد شد. زیرا این مکان باید از روشنایی کافی برخوردار باشد ـ در صورت امکان نصب یک لوستر با کریستال های کوچک باعث افزایش «چی» مثبت و مفید می شود اما اگر این کار با سبک دکوراسیون شما سازگاری ندارد از لامپ های هالوژن یا نورافکن های کوچک چندجهته استفاده نمایید و نور را به چهارگوشه ورودی پخش نمایید. ـ بهتر است شب ها به ویژه در زمستان چراغ ها روشن باشند. ـ برای اینکه ورودی بزرگتر و روشن تر به نظر برسد رنگ روشن و درخشانی برای دیوارهای این مکان استقبال انتخاب کنید و باز هم توجه داشته باشید هرچه اثاثیه کمتر باشد این فضا آزادتر و بازتر می شود. ـ اگر ورودی کوچک است یک آینه بزرگ در این مکان نصب کنید ولی مراقب باشید که آینه را جلوی در ورودی قرار ندهید زیرا از نظر فنگ شویی این کار انرژی های مثبت را بازپس می فرستد. ـ در سرویس های بهداشتی نباید روبه روی در ورودی قرار گیرند زیرا «چی» وارد آنجا شده و تحلیل خواهد رفت.اتاق خواب و آشپزخانه نیز نباید روبه روی در ورودی باشند. ـ اگر اتاق خواب شما روبه روی در ورودی است، در این صورت ناخودآگاه احساس امنیت نخواهید کرد زیرا اتاق شما بسیار در معرض دید است. ـ در مورد آشپزخانه نیز ممکن است مدام احساس گرسنگی کنید. در عوض بهتر است اتاق نشیمن روبه روی در ورودی باشد. ـ توصیه می شود مقابل در ورودی فرش نرمی پهن شود و در صورت امکان گذاردن یک کنسول و گلدان طرحدار روی آن وسیله مناسبی خواهد بود.دیوار روبه روی در ورودی محل مناسبی برای نصب دعاها و نمادهای مذهبی است.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق در مبحث مناسبسازی خانه - چه بزرگ و چه کوچک - باید توجه داشت که خانه فقط و فقط یک سرپناه نیست بلکه لازم است نیازهای رفتاری ، روانی و اجتماعی ساکنان خود را نیز پاسخگو باشد. به این ترتیب فضاهای اختصاصی هر یک از افراد خانواده باید متناسب با سن و سال ، چگونگی فعالیت ها و روحیه افراد آراسته شود تا علاوه بر کارآمد بودن، نیاز فطری شخص به آرامش و زیبایی را نیز برآورده سازد. - اتاق کودکان برخلاف اتاق پدر و مادر فقط اتاق خواب و استراحت نیست بلکه محل بازی، انجام تکالیف درسی و به طور خلاصه اتاق زندگی است. این اتاق معمولاً مساحت کمتری نسبت به اتاق پدر و مادر یا سایر بزرگترهای خانواده دارد. کوچک بودن اتاق همراه با خرده ریزهای فراوان کودکان و نیز تمایل فطری بچهها به شادی، تمهیدات ویژهای را برای ساماندهی فضای اتاق آنها می طلبد. بنابراین برای مناسب سازی اتاق کودکان باید علایق و نکات مورد توجه آنها را شناخت و به آن (حداقل در اتاق خودشان) احترام گذاشت و از نظرات آنها استفاده کرد. صرف نظر از سلیقه های شخصی، برخی از ویژگی ها میان کودکان مشترک است که از آنها نیز می توان بهره برد: - از میان شکل ، جنس و رنگ اشیاء ، کودکان بیش از همه به رنگ توجه دارند و فضاهای رنگی برای آنها جذاب است. - در طرح های رنگارنگ، طرح هایی با لکه های بزرگ رنگی یا زمینه های رنگی قوی بیش از طرح های ریز نقش و نامفهوم نظر کودکان را جلب می کند. - رنگ های شاد با شدت بالا مشتمل بر سه رنگ اصلی (زرد ، قرمز ، آبی) و رنگ های مکمل آنها (سبز ، نارنجی ، بنفش) بیش از رنگ های ترکیبی مورد توجه کودکان است. - پس از رنگ ، اشکالی که از ترکیب سه شکل خالص هندسی (مربع ، مثلث و دایره) ایجاد شده باشند بیشتر از شکل واقعی اشیاء جذابیت دارند. فانتزی نمودن اشکال با استفاده از تقسیم آنها به سه شکل ذکر شده موجب شادی کودکان می شود. ● برای استفاده هر چه بهتر از فضای اتاق و نیز جلب رضایت کودکان با توجه به موارد فوق می توان از این توصیه ها بهره گرفت: ▪ از آنجا که به طور معمول ارتفاع لباس کودکان کمتر است می توان با توجه به سن و جنس فرزندان تقسیمات بیشتری را در ارتفاع کمدهای دیواری انجام داد و از آنها یا به صورت طبقه و قفسه یا کشو برای قرار دادن خرده ریزهای آنان استفاده کرد. هرچه اتاق خواب کوچکتر باشد نیاز به کمد با طبقه بندی متنوع بیشتر است. ▪ هنگام انتخاب تخت، بهتر است تخت هایی انتخاب شوند که دارای کشوهای تحتانی باشند. در صورتی که تخت کنونی فرزندتان چنین نیست می توان جعبه هایی با ارتفاع کوتاهتر از پایه تخت ساخت (با رنگ آمیزی های متنوع) و از آنها برای خرده ریزهای بچه ها استفاده کرد. ▪ برای کودکان بالای سه سال ، می توان از تخت هایی با پایه های بلند استفاده کرد؛ این تختخواب ها به ویژه در اتاق های کوچکتر صرفه جویی مناسبی در فضا می کنند. کودکان نیز از زیر این تخت ها استفادههای گوناگون می کنند. ▪ در صورتی که یک اتاق به طور مشترک متعلق به دو فرزند است بهتر است فضای اتاق به نحوی تقسیم شود که هر یک از فرزندان بخشی را متعلق به خود بداند. این کار با استفاده از یک پارتیشن مشبک چوبی به ارتفاع حداکثر یک و نیم متر، قفسههای قابل انعطاف اسباببازی ها و یا کتابخانه ی دو سویه امکان پذیر است. ▪ اگر هر یک از دیوارهای اتاق به یک رنگ درآید فضایی شاد و جذاب، بدون نیاز به تزیینات بسیار فراهم میآید. رنگ های زرد و سبز در کنار رنگ سفید دیوارها علاوه بر آنکه باعث جلوه هرچه بیشتر وسایل اتاق میشود، با روحیه بالندگی و سرزندگی کودکان نیز متناسب است. ▪ از یک نوع پارچه طرحدار برای پرده و روتختی و... استفاده کنید. همان طرح پارچه برای آباژور اتاق کودکان و قاب عکس هم می تواند استفاده شود. اگر هنگام تعویض روتختی ، پرده اتاق نیازی به تعویض ندارد از پارچه جدید به عنوان والان پرده استفاده نمایید و یا آن را به صورت نواری پایین پرده بدوزید؛ یا طرح های آن را روی پرده تکه دوزی کنید. ▪ پارچههای ساده رنگی در کنار یکدیگر نسبت به پارچههای طرح دار جذاب تر به نظر می رسند. ▪ در صورتی که نقش و تصویر خاصی در وسایل اتاق کودک وجود دارد آن نقش یا تصویر فانتزی را در سایر قسمت های اتاق نظیر کمد و روبالشی نیز استفاده کنید. ▪ رنگ آمیزی مجدد قاب، دستگیره کمدها و قفسههای قدیمی با چند رنگ شاد ، راه کم هزینه ای برای ایجاد تنوع در فضای مختص کودکان است. ▪ بعد از خرید وسایل اتاق کودک با استفاده از هارمونی های تیره - روشن ، رنگ های وسایل در پرده، روتختی و... ترکیب و تنوع مجموعه را با استفاده از ذوق خودتان غنی کنید. اگر وسایل خریداری شده رنگ های زنده و شاد ندارند، خودتان رنگ های زرد ، قرمز و سبز و یا سایر رنگ های شاد و غیر زننده را مبنای رنگ آمیزی سایر اجزای اتاق قرار دهید. ▪ از یک کلاه حصیری به صورت وارونه می توان لوستر فانتزی و جالبی برای اتاق بچه ها درست کرد. ▪ به جای پرده می توانید از حصیرهای ریزبافت آفتابگیر استفاده کنید و سطح آن را نیز هماهنگ با سایر قسمت های اتاق نقاشی نمایید. ▪ رنگ کردن کارتن های مقوایی در ابعاد مختلف و یا روکش کردن آنها با کاغذ کادو و نایلون های فانتزی محل های مناسبی را برای خرده ریزهای کودکان فراهم می کند. ▪ استفاده از رنگ های شاد در دیوارهای اتاق همیشه مطلوب بچههاست؛ شدت رنگ را با نظر کودکان تأمین کنید. ▪ به جای قفسههای چوبی می توانید از قفسههای فلزی پیش ساخته رنگی استفاده کنید که قابل تغییر نیز هستند و یا چند مکعب چوبی را جداگانه بسازید و با رنگ های متنوع روی هم قرار دهید و هرچه میخواهید بسازید. این مکعب ها بهتر است از دو طرف خالی باشند.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق ● چاپ به وسیله مُهر یکی از تکنیک های چاپ بر روی دیوار، استفاده از مُهر است. مهرها به طور کلی قالب های برجسته و بافت داری هستند که در اشکال گوناگون طراحی می شوند و مورد استفاده قرار می گیرند. رایج ترین انواع آن، مهرهایی هستند از جنس پلاستیکی مخصوص و با توجه به نوشته، فرم و شکلی که مصرف کننده بخواهد به صورت سفارشی ساخته می شوند که همه شما با نمونه های آن به خوبی آشنایی دارید، مانند مُهرهای پزشکان، مُهرهای پشت نویسی چک، مُهر شرکت ها و ادارات، مُهر جایگزین امضاء و غیره. بستر کلیه این مُهرها کاغذ است. یعنی همه آنها پس از آغشته شدن به جوهر موجود در استامپ شکل و نوشته مورد نظر را بر روی کاغذ چاپ می کنند. نوع تزئینی و سرگرم کننده این مُهرها نیز وجود دارند که برای بازی بچه ها تولید شده و معمولاً به جای کاربرد استامپ که برای بچه های کوچک ممکن است مضر و سمی باشد، دارای مخزن کوچکی هستند که از آن طریق رنگ به سطح مُهر انتقال می یابد. گذشته از کاربردهای فوق، از مُهر در دکوراسیون داخلی نیز استفاده می شود. پوشش دیوارها، کف، لوازم دکوراسیون چوبی یا پارچه ای ، بسترهای خوبی برای چاپ به وسیله مُهر هستند. از آنجا که مُهرهایی که برای موارد دکوراسیونی مورد استفاده قرار می گیرند نسبت به مُهرهای سفارشی و رایج دارای ابعاد بسیار بزرگتر و اشکال متنوع و متفاوت تری هستند؛ طراحان داخلی با توجه به هدف مورد نظرشان، خود اقدام به ساخت مُهر می کنند. شما نیز می توانید این کار را خودتان انجام دهید. ۱) مرحله اول که در ساخت کلیه مُهرها مشترک است، طراحی طرح مورد نظر برای مُهر، آن هم بر روی کاغذ است. سپس دور طرح و یا حتی داخل آن را به وسیله قیچی یا کاتر ببرید. پس از آنکه الگوی طرح مُهر آماده شده ابتدا جنس مورد نظر برای ساخت مُهر را انتخاب کنید و مراحل بعدی را انجام دهید. برای ساخت هر، جنس ای مختلف و راه های گوناگونی وجود دارد که به برخی از آنها در ذیل اشاره می شود: الف) لینولئوم یا مکالئوم همان طور که می دانید لینولئوم و مکالئوم پوشش های لایه ای از جنس پلاستیک هستند که ضدآب بوده و به عنوان کفپوش در قسمت های مختلف ساختمان قابل استفاده هستند. این لایه های پلاستیکی به راحتی با تیغ های موکت بری بریده می شوند. بنابراین شما می توانید طرح مورد نظر را که در قالب الگوی کاغذی پیش از این آماده کرده بودید، بر روی یک تکه لینولئوم متناسب با ابعاد طرح قرار دهید و با تیغ موکت بُری خطوط و مکان های معین شده را ببرید. به دلیل آنکه این لایه ها دارای قطر چند میلی متری بوده و امکان استفاده از آنها به صورت مُهر به تنهایی وجود ندارد نیازی به دسته ای دیگر است. بنابراین دو تکه چوب عمود بر هم و متناسب با اندازه مُهر آماده کنید و با میخ و چسب چوب به هم متصل کنید. سپس لایه مُهر را با چسب صنعتی به سطح تکه چوب افقی بچسبانید و از تکه چوب عمودی به عنوان دسته مُهر استفاده کنید. حال با آغشته کردن سطح مُهر به رنگ به وسیله غلتک و یا قلم مو، مهر را به دیوار بزنید و چاپ را انجام دهید. ▪ توضیح: نوع رنگ مورد استفاده برای چاپ با مُهر ، معمولاً رنگ های روغنی ساختمانی است ولی در مواردی که قرار است چاپ بر روی چاپ دیگر انجام گیرد و یا به طور کلی سرعت خشک شدن چاپ مورد اهمیت است، از رنگ های آکریلیک استفاده می شود. ب) ساخت مُهر با میوه جات برای ساخت مُهر با میوه جات راه های بسیار راحت و ابتکاری وجود دارد. به عنوان مثال شما می توانید یک سیب، گلابی، پرتقال یا نارنگی یا هر میوه دیگری مانند آنها را به دو نیم تقسیم کنید و از سطح داخلی هر نیمه به عنوان مُهری برای چاپ فرم میوه انتخابی با انتقال همان بافت میوه استفاده کنید. همانطور که در تصویر ملاحظه می کنید، نکَته جالب توجه این است، که سطح مقطع گلابی آماده چاپ با چند رنگ و به وسیله قلم مو رنگ آمیزی شده است. بنابراین هنگامی که با سطح روی پارچه تماس پیدا می کند شکل گلابی رنگ آمیزی متنوع چاپ می شود که پس از اتمام کار با قلم مو به طور مستقیم برگ و انتهای ساقه نیز طراحی شده است. همانطور که در تصاویر فوق ملاحظه کردید، برای انجام چاپ مُهر، لزومی به انتخاب دیوار، کف یا سقف نیست بلکه شما می توانید از لوازم دکوراسیونی چوبی یا پارچه ای نیز استفاده کنید. تنها لازمه به کارگیری چنین تکنیکی، مسطح بودن بستر چاپ است.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق بسیاری از ما پس از نقل و انتقال به خانه جدید، بی درنگ مبادرت به نصب تابلو روی تمام دیوارها و به عبارتی پر کردن منزل می کنیم. این کار اگرچه به ایجاد روحیه خانگی و جا افتادن منزل کمک می کند، اما انتخاب شتابزده محل نصب تابلوها و تعجیل در انتخاب تزیین دیوار معمولاً به صرف هزینه بیشتر و کم شدن رضایت از نتیجه می انجامد. ● موارد زیر نکاتی است در مورد تابلو و تزیین دیوار ـ برای تزیین نیازی به تابلوهای گران قیمت یا اصل نقاشی نیست، تعدادی پوستر ساده نیز اگر با حداقل یک ویژگی مشابه نظیر اندازه، رنگ قاب، نوع و رنگ حاشیه به طور متمرکز استفاده شوند چشم انداز جذابی را به ویژه برای دیوارهای رنگی ایجاد می کنند. تنوع در رنگ قاب های فلزی روحیه شادتر و جوان تری را در این مورد عرضه می کند. ـ رنگ سفید حاشیه به طور کلی باعث تعدیل گرمای رنگ موضوع و پر رنگ تر دیده شدن آن می شود. رنگ سیاه موجب فروغ بیشتر و گرمای بیشتر رنگ های موضوع می شود. حاشیه گذاری پیرامون موضوع حتی یک عکس اداری را به موضوعی برای تزیین تبدیل می کند. ـ استفاده از یک شبکه یا سطح چوبی پرداخت شده برای ایجاد یک زمینه قوی جهت نصب تابلو راهکاری برای جدید و نو کردن فضای منزل بدون خرید تابلوهای جدید است. به این ترتیب تابلو مستقیماً روی دیوار نصب نمی شود. ـ اگر تعدادی عکس، پوستر و نظایر آن دارید که حداقل در یک نکته (موضوع ، زمینه های رنگی و اندازه) مشترک هستند به جای این که آنها را جداگانه قاب کنید بهتر است آنها را به صورت یک مجموعه و با در نظر گرفتن حاشیه و فاصله مناسب بین آنها قاب کنید. تقدیر نامههای مدرسه، عکس مراحل ازدواج، مراحل رشد فرزندان و.... برای این کار نمونه های خوبی هستند. ـ رنگ های اصلی غالب و چشمگیر تابلوها مهم تر از طرح و نقاشی آنهاست. بنابراین تابلوهای بزرگتر از مقیاس های متداول چشمگیرتر از تابلوهای اصیل تر کوچک است. پوسترهایی با رنگ های قوی و پارچه هایی نظیر ترمه و صنایع دستی گوناگون ( مانند پته دوزی، سوزن دوزی و سرمه دوزی) علاوه بر این که به لحاظ زیبایی شناختی و تعریف فضا ارزشمندند، باعث ایجاد روحیه و هویت ایرانی در محیط منزل می شوند. ـ استفاده از پاسپارتو (حاشیه اطراف تصویر) در قاب کردن تصویر، عکس، پارچه و... باعث ایجاد تأکید بیشتر روی موضوع می شود. رنگ پاسپارتو با توجه به جلوه گری بیشتر موضوع روی آن باید انتخاب شود. اگر رنگ دیوار زمینه و موضوع تابلو تضاد زیادی دارند، استفاده از رنگ سفید برای پاسپارتو تضاد موجود را کاهش می دهد و حتی موجب آشتی رنگ های ناسازگار با هم می شود. رنگ سفید حاشیه به طور کلی باعث تعدیل گرمای رنگ موضوع و پر رنگ تر دیده شدن آن می شود. رنگ سیاه موجب فروغ بیشتر و گرمای بیشتر رنگ های موضوع می شود. حاشیه گذاری پیرامون موضوع حتی یک عکس اداری را به موضوعی برای تزیین تبدیل می کند. ـ برای تزیین نیازی به تابلوهای گران قیمت یا اصل نقاشی نیست، تعدادی پوستر ساده نیز اگر با حداقل یک ویژگی مشابه نظیر اندازه، رنگ قاب، نوع و رنگ حاشیه به طور متمرکز استفاده شوند چشم انداز جذابی را به ویژه برای دیوارهای رنگی ایجاد می کنند. تنوع در رنگ قاب های فلزی روحیه شادتر و جوان تری را در این مورد عرضه می کند. نقطه تمرکز دید انسان ۷ درجه بالای خط افق است، بنابراین ارتفاع محل نصب تابلوها به طور معمول باید براساس حداکثر فاصله از دیوارهای فضا ( طول و عرض ) و با توجه به ارتفاع چشم انسان در حالت نشسته (حدود ۷۰ تا ۸۵ سانتیمتر) و در حالت ایستاده (بین ۱۵۰ تا ۱۶۵ سانتیمتر) تعیین شود. برای مثال برای یک فضای ۶۶ متر مربع نصب تابلو و تزیینات دیوار ها در ارتفاع میان ۵/۱ تا۳۰/۲ متر از کف مناسب تر است. ـ معمولاً رسم بر این است که در هر یک از تقسیمات دیوارهای فضا ، تابلو و تزیینات نصب شود. این در حالی است که خالی نگاه داشتن یک دیوار و انباشتن سطح دیوار دیگر با تابلو، آویز، قاب عکس و... به طور منظم یا نامنظم، هم موجب جذابیت بیشتر در فضا می شود و هم روحیه صمیمی تری را در فضا ایجاد می کند. اختصاص یک دیوار به قاب عکس های خانوادگی در قسمت نشیمن معمولاً مناسب است. ـ توجه به تناسبات دیوار زمینه برای ترکیب بندی تزیینات روی آن به این معنی نیست که آن تناسبات عیناً در ترکیب بندی تکرار شود. نادیده گرفتن آگاهانه تناسبات و قرار دادن تابلوها یا قاب ها در محلی به جز مرکز ثقل دیوار موجب تمرکز روی آن نقطه و ایجاد کنجکاوی و توجه در بینندگان می شود. ـ بسیاری از تابلوها را می توان بدون نصب بر دیوار، مستقیماً روی سه پایه نقاشی قرار داد و در یک منظر مناسب مکان یابی کرد. روحیه راحت و هنری فضا نیز از این طریق تشدید می شود. ـ اگر تابلوهایی با سبک های مختلف به لحاظ نوع موضوع ، تکنیک هنری ، نوع و سبک قاب و... در کنار هم قرار گیرند، بیننده به لحاظ تشخیص هویت و روحیه فضا سردرگم می شود. بهتر است بین فضاهایی با روحیههای متفاوت به میزان کافی فضای خنثی (دیوار خالی از تزیینات) وجود داشته باشد.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق با این کمدها خانه شما بزرگ تر به نظر می رسد کمدها در بهره مندی هرچه بهتر و بیشتر از فضای خانه نقش مهم و مؤثری دارند. در حال حاضر کمدها با تقسیم بندی مشخص در ارتفاع و طول در اتاق ها جانمایی می شوند و همواره بخشی از فضای آنها چه در طول و چه در ارتفاع بدون استفاده می ماند. این در حالی است که با اندکی دقت در نیازهای خانواده و امکانات فضایی کمدها می توان هم بیشترین استفاده را از فضا کرد و هم جذابیت دکوراسیون و معماری داخلی خانه را افزایش داد. ● آنچه در پی می آید راهکارهایی است برای دستیابی به این هدف. - افزایش تعداد طبقات در ارتفاع کمد سطح استفاده از آن را افزایش می دهد، ارتفاع (قد) لباس ها و حجم و تعداد آنها را باید برای این کار در نظر گرفت. بلندترین لباس ، مانتوی خانمهاست و حداکثر به ۵/۱ متر طول برای آن در کمد نیاز است. بقیه فضای کمد در طول و ارتفاع می تواند مجدداً طبقه بندی شود. - در تقسیم بندی مجدد کمد برای وسایل مختلف نظیر کفش های خارج از فصل، چمدان و اشیای غیر ضروری ارتفاع های متنوع در نظر بگیرید. - بهتر است برخی از طبقات به صورت کشویی در نظر گرفته شوند. این کشوها استفاده مطلوبی برای خردهریزهای خیاطی ، لباس های خارج از فصل و... دارند. - کمدی به طول یک متر و عمق ۹۰ سانتیمتر برای رختخواب های اضافی یک خانواده کافی است. - نیاز به کمدهای مناسب با کوچکتر شدن خانه بیشتر می شود.کوچک شدن محل زندگی نباید به بهای از دست دادن کمدها در آن تمام شود. اگر اتاق کوچک است و بدون کمد، می توان کمدی به عمق ۵۰ سانتیمتر در آن تعبیه کرد. الزاماً نباید تمام طول دیوار را به کمد اختصاص داد. از بقیه سطح دیوار می توان برای قرار دادن میز آرایش، میز تحریر یا تختخواب استفاده کرد. - اگر اتاق های خواب به اندازه کافی کمد دارند، اما باز هم برای خرده ریزها، وسایل خانه و رختخواب ها فضا کم است، می توان بخشی از سالن را برای این کار در نظر گرفت؛ در این موقعیت با استفاده از عمق های متفاوت در قسمت های مختلف کمد ، می توان آن را با میز تلویزیون، بوفه ، دکور و... ترکیب کرد. تغییر دادن ابعاد درهای کمد همراه با قاب بندی آن و رنگ آمیزی باعث می شود که وجود کمد نه تنها مزاحمتی برای دکوراسیون و جذابیت سالن ایجاد نکند بلکه آن را تکمیل نماید. فراموش نکنیم که کاستن حدود ۶۰ سانتیمتر از عمق سالن تأثیرات حسی و روحی کمتری را نسبت به کاستن همین میزان از اتاق خواب ایجاد می کند. گوشهها و کنج های قناس در منزل محل مناسبی برای تعبیه کمد، بوفه و قفسه بندی در عمق های مختلف (بیش از ۲۰ سانتیمتر) است. این راهکار به ترمیم تناسبات درون فضا نیز کمک می کند. - در صورتی که امکان نصب کمد ثابت در اتاق یا سالن وجود ندارد، از کمدهای قابل حرکت چند تکه در ابعاد گوناگون استفاده کنید. تقریباً در هر فضایی می توان ترکیب مناسب را پیدا کرد. - ترکیب کمد با بوفه یا کتابخانه فرزندان، ایجاد تنوع در رنگ قاب و دستگیره کمد نسبت به درهای آن، در نظر گرفتن آیینه با قاب بندی مناسب در بخش ثابت کمد و تغییر بافت و تناسب درهای ، آن راهکارهایی است که از کمد یک عنصر تزیینی می سازد. - اگر فضای سالن خانه نیز کوچک است، می توان تمام درها و قسمت های ثابت کمد را با قاب بندی نسبتاً ضخیم چوبی و آیینه های سراسری داخل آنها در نظر گرفت و از این طریق فضای حسی سالن را افزایش داد.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق دکور: فضایی به ظاهر بزرگ هنگامی که فضایی از وسعت کمی برخوردار بوده و صرفنظر از کارایی، به لحاظ ظاهری نیز کوچک و دلگیر به نظر می رسد، به کارگیری راهکاری بسیار ساده و کاربردی دکوراسیونی آن قدر می تواند تاثیرگذار و مفید فایده باشد، گویی که دیوارها به عقب رانده شده و فضا به طور واقعی بزرگتر شده است. پیشنهادات ارائه شده در ذیل از آن جمله اند: ● رنگ انتخاب رنگی مناسب برای فضای مذکور از جمله مهمترین اقدامات برای وسیع تر کردن آن به لحاظ ظاهری است. این موضوع تنها به انتخاب رنگی برای دیوارها و سقف محدود نمی شود بلکه کفپوش انتخابی و همچنین رنگ لوازم دکوراسیونی و کاربردی موجود و یا مورد نظر برای فضا نیز از اهمیت بسزایی برخوردارند زیرا در یک محیط، درست است که دیوارها بیشترین و بزرگترین سطوح را تشکیل می دهند ولی بخش زیادی از آنها با قرارگیری لوازم در مقابلشان و همچنین نصب دیوارکوب ها و تابلو ها پوشیده شده و در واقع این وظیفه به عناصر دکوراسیونی یادشده منتقل می شود. بنابراین برای پوشش دیوارها و سقف فضایی کوچک از یک رنگ روشن و یا لااقل از تنالیته های مختلف همان رنگ بهره گیرید. به کارگیری رنگ های تیره و به خصوص گرم، دیوارها را نزدیک تر به نظر می رساند. این موضوع در مورد پوشش کف نیز به همان میزان حائز اهمیت است. هرچه کفپوش انتخابی شما تیره تر باشد، وسعت کف محیط کوچک تر به نظر می آید برعکس کفپوش های روشن و به خصوص صیقلی مانند سنگ و سرامیک که بازتابی از نور را نیز به همراه دارند، سبب بزرگتر جلوه دادن کف محیط می شوند. ● طرح علاوه بر رنگ، طرح نیز در این جریان، نقش مهمی را عهده دار است. این موضوع، از پوشش دیوارها و کف گرفته تا پارچه های مورد استفاده در لوازم دکوراسیونی مانند پرده، رومبلی، روتختی و غیره همگی را شامل می شود. به طورکلی هرچه کاربرد طرح کمتر باشد، فضا از وسعت بیشتری به لحاظ ظاهری برخوردار خواهد شد. ● نور فضاهای پرنور بزرگتر به نظر می رسند بنابراین انجام هر اقدامی که نور موجود در محیط را افزایش دهد در افزایش ظاهری وسعت نیز کارساز خواهد بود. یکی از دلایل پیشنهاد به کاربردن رنگ های روشن برای سطوح نیز موضوع انعکاس نور بیشتر این قبیل رنگ ها است. لذا اگر در فضای مورد نظر پنجره ای دارید که با پرده نسبتاً ضخیمی پوشیده شده است، پرده ای نازکتر را جایگزین کرده تا از حداکثر میزان نور طبیعی بهره گیرید. در نورپردازی یک فضا با نور طبیعی و در نتیجه دستیابی به هدف مورد نظر یعنی بزرگتر جلوه کردن فضا، به جز دریافت حداکثر میزان ممکن از نور خورشید راه مهم دیگری وجود ندارد ولی در نورپردازی توسط منابع غیرطبیعی، دست باز است. شما می توانید با انتخابی صحیح از لوازم نورپرداز، فضایی پرنور و نورپردازی هدفمند داشته باشید. به عنوان مثال در یک فضا هرچه دیوارها روشن تر باشند، فاصله شان از یکدیگر بیشتر نشان داده شده و فضا بزرگتر جلوه می کند. این کار نیز به راحتی با چراغ های هالوژنی امکان پذیر است. این روزها در اغلب خانه های نوساز بر روی سقف فضاهای عمومی مانند اتاق نشیمن و پذیرایی حاشیه ای از سقف کاذب طراحی می کنند که داخل آن چراغ های هالوژن تعبیه شده است. بنابراین کافی است این چراغ ها را به سمت دیوار هدایت کنید. البته این کار توسط هالوژن های ریلی نیز عملی است. در مبحث افزایش نور محیط چه حاصل از یک منبع طبیعی و چه منبع مصنوعی، آینه نقش بسزایی دارد. برای این منظور آینه ای را در مقابل آن منبع نورزا بر روی دیوار نصب کرده و از بازتاب نور توسط آن، برای نورانی تر کردن فضا استفاده کنید. ● ابعاد هرچه در محیط از لوازم دکوراسیونی و کاربردی بزرگ و عظیم الجثه تری استفاده کنید بخش اعظمی از فضای موجود با لوازم پر شده و هرچه فضای خالی کمتری وجود داشته باشد، محیط کوچک تر به نظر می رسد. ● خطوط افقی ایجاد خطوط افقی بر روی یک و یا چند دیوار فضای کوچک مورد نظر آن هم از طریق کاربرد عناصر دکوراسیونی، یکی از راه های افزایش وسعت آن دیوار و در نتیجه فضا خواهد شد. برای این منظور روش های بسیاری وجود دارد:۱- با چسباندن کاغذدیواری نواری بر روی یک و یا دو دیوار مهم از یک فضا و یا ایجاد نواری چاپی با استفاده از تکنیک استنسیل یا مهر دیوارهای اصلی یک فضا را بزرگتر جلوه دهید. البته توجه داشته باشید کاربرد این کاغذها بر روی کلیه دیوارهای فضا، محیطی بسته و محدود را سبب شده و فضا را از آنچه هست کمتر نشان می دهد.۲- نصب هر گونه دیوارکوب در قالب تابلو، آینه، طبقه، زوار و غیره به صورت افقی در طولی بلند و متناسب با طول دیوار، روش دیگری برای ایجاد خطوط افقی مورد نظر است. به طور کلی در کلیه راهکارهای فوق، هدف هدایت چشم بر روی خطی افقی واقع بر روی دیوار است. به این ترتیب به جای آنکه چشم طول یک دیوار را با سرعت گذر کند، وقفه ای حتی چند ثانیه ای داشته و همین مدت زمان کم، عاملی برای طویل تر نمایاندن طول دیوار در ذهن می شود.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق سادگی ، زیبایی می آورد نصب قاب و تابلو به دیوار، در خانه ها و محیط های اداری مثل دفتر کار، متداول و مرسوم است، زیرا بر جلوه ی اتاق و فضای داخلی می افزاید. تابلوهایی که در یک محیط نصب می شوند، حتی می توانند بازگو کننده ی افکار و ایده آلهای اشخاص باشند، بنابراین نسبت به آنچه در قاب قرار می دهید، توجه وافر داشته باشید. ممکن است شما تابلوهایی از آثار هنری و دستی را ترجیح دهید، مثلاً نقاشی، خوشنویسی، فرش، معرق، سوخته کاری روی چوب، فلزکاری با مس و برنز، گلسازی به شیوه های مختلف، و خلاصه کار دست هنرمندان که شاید خود شما نیز جزء همین هنرمندان باشید. تصاویری از مناظر گوناگون، چهره های سرشناس یا افراد خانواده، چاپ دستی، کولاژ، حتی تکه هایی از پارچه و کاغذ دیواری که رنگ آن ها متناب با اشیای تزیینی و مبلمان منزل باشد، همه می توانند به عنوان تابلوهای زیبا محیط درونی خانه را بیارایند. بنابراین باید گفت هرگز دیوارهای اتاق نشیمن تان را خالی و بی مصرف رها نکنید. بهترین عناصری که می توانند دیوارهایتان را به زیبایی بیارایند، تابلوهای نقاشی یا حتی عکس های خانوادگی هستند. نیازی نیست که تصویر یا فرش گران قیمتی را در قابی فاخر قرار دهید تا به تأثیر مورد نظر دست یابید. از قضا در این مورد، سادگی غالباً زیبایی در پی می آورد. بهترین قاب و تابلو برای اتاق نشیمن، آمیزه ای همگون از رنگ های به کار رفته در تزیینات و بافت های اتاق است. اندازه ی تابلو و در نظر گرفتن تناسب میان چندین قاب و حفظ تقارن در نصب کردن تابلوها، از نکات با اهمیتی است که باید مراعات کنیم. در خانه ای پر از اشیاء و مبلمان مختلف، تابلوها بسیار نمود پیدا کرده، سریع جلب توجه می کنند. اگر بخواهیم اصول طراحی داخلی را در نظر گیریم، در مورد قاب ها و تصاویر کوچک باید سعی کنیم تابلوهایی را با اندازه های مختلف انتخاب کنیم و آن ها را با رعایت تناسب نزدیک به در و پنجره نصب کنیم تا گوشه و کنار اتاق پر شود. تابلوهای بزرگ را نیز بر روی دیوار اصلی و ترجیحاً در مرکز دیوار نصب می کنیم. توجه داشته باشید که قاب ها زیاد بالا قرار نگیرند و یک فرد با قامت متوسط بتواند بدون این که سر خود را بیش از حد بالا برد، به تابلوها و ظرایف موجود در تصاویر نگاه کند. به همین ترتیب قابی که برای یک تصویر به کار می بریم، باید متناسب با رنگ و نوع مبلمان باشد، برای مثال اگر مبلمان منزل از چوب خود رنگ باشد، قاب های تابلوها را نیز از چوب خود رنگ انتخاب می کنیم تا بین رنگ و کیفیت آن ها هماهنگی ایجاد شود.
پاسخ : جلوه دادن به اتاق میزی برای صمیمیت میز ناهارخوری که انتخاب می کنید باید تا حد امکان با فضای مورد نظر، تعداد افراد خانواده و تعداد مهمانان احتمالی شما متناسب باشد. اگر قصد دارید میز و صندلی ناهارخوری را تعویض کرده یا برای اولین بار برای خرید این لوازم به بازار بروید، برای انتخاب وسایلی که از نظر اندازه، تناسب و همچنین راحتی با خواسته های شما مناسب باشند به توصیه های مفید زیر توجه کنید. ▪ اندازه و راحتی: میز مناسب برای اتاق ناهارخوری رسمی یا غیررسمی و آشپزخانه باید به حدی بزرگ باشد که جای کافی برای موارد زیر داشته باشد: ▪ جای کافی برای آرنج: برای تامین آسایش بدون ایجاد احساس ازدحام برای افراد. باید برای هر شخص حداقل به ۶۰ تا ۷۵ سانتیمتر فضا اختصاص دهید و فاصله هر دو نفر در دو سمت میز هم باید حداقل ۷۵ سانتیمتر باشد. ارتفاع یک میز ناهارخوری استاندارد ۷۳ تا ۷۶ سانتیمتر است. ▪ جای پا: معمولا میزهایی که به منظور دور هم نشستن ساخته می شوند و در هر گوشه یا در نزدیکی هر گوشه خود یک پایه دارند، دارای یک جای پای مرکزی یا چند تایی هستند که به صورت یک قاب چهارگوش پایه های میز را به یکدیگر متصل می کند. اشکال پیچیده تر و هنرمندانه هم معمولا خوب است. فقط باید مطمئن شوید جای قرار دادن پا با جای نشستن راحت همراه باشد. از زاویه های مختلف روی میز تکیه دهید تا از تعادل پایه های آن مطمئن شوید. ▪ صندلی های ناهار خوری: این صندلی ها باید پشتی های کاملا عمودی داشته باشند که افراد بتوانند به راحتی در آنها جای گرفته، تا حد لازم به میز نزدیک شده و در حالی که از تکیه گاهی محکم برخوردارند، به صرف غذا بپردازند. از صندلی هایی که پایه های آن با زاویه بزرگی رو به بیرون باز می شود دو ری کنید: حالت قرار گرفتن این صندلی ها در پشت میز بدشکل است و به سادگی موجب گیر کردن پا و لغزیدن می شوند. از طرفی این نوع پایه معمولا از انواع دیگر ضعیف تر است و زود لق می شود. ▪ صندلی ها را کنار میز بررسی کنید: صندلی باید به سادگی با میز جور شود و دسته های آن باید تا حدی کوتاه باشند که زیر میز جا بگیرند. ▪ لبه برگردان میز را چک کنید: روی صندلی بنشینید و فاصله لبه ای که از رویه میز به حالت عمودی به پایین آمده است تا روی پای خود را بررسی کنید. این فاصله باید به حدی باشد که نشستن و برخاستن از روی صندلی به سادگی انجام شود. ▪ اندازه های معمول میز: میزی که انتخاب می کنید باید تا حد امکان با فضای مورد نظر، تعداد افراد خانواده و تعداد مهمانان احتمالی شما متناسب باشد. میزهایی که دارای قطعات اضافه کشویی بوده یا بخشی از آن تاشو است، برای خانواده های کوچکتری که گاهی به میز بزرگ تر نیاز پیدا می کنند، مناسب است. اما معمول ترین اشکال و ظرفیت میزها از این قرارند: ▪ میزگرد: با قطر ۹۰ سانتیمتری برای ۲ نفر، با قطر ۱۰۰ برای ۴ نفر و با قطر ۱۴۲ برای ۸ نفر مناسب است. ▪ میز مربع: میز ۹۶ سانتیمتر مربعی برای ۴ نفر و ۱۵۰ سانتیمتر مربعی برای ۸ نفر مناسب است. ▪ میز مستطیل/بیضی: ۹۰ در ۱۵۰ سانتیمتری، شش نفره، ۹۰ در ۱۸۰ شش تا هشت نفره، ۹۰ در ۲۱۴ شش تا هشت نفره، ۱۲۰ در ۲۴۳ هشت تا ده نفره و ۱۲۰ در ۳۳۵ دوازده نفره هستند.
