پاسخ : مرجع كامل داروها " کلاريترومايسين {clarithromycin} کلاريترومايسين يک آنتي‌بيوتيک رايج براي درمان گلودرد استرپتوکوکي، برونشيت، سينوزيت، برخي انواع ذات‌الريه (پنوموني)، و عفونت‌هاي ديگر مي‌باشد. چگونگي مصرف کلاريترومايسين را مي‌توان با غذا يا با شکم خالي مصرف کرد. اگر دارو موجب ناراحتي معده شما مي‌شود آن را با غذا مصرف کنيد. اين دارو معمولاً هر 12 ساعت مصرف مي‌شود. لازم است اين دارو در نوبت‌هايي با فواصل زماني برابر استفاده شود تا سطح دارو در خون يکسان باقي بماند. مثلاً مي‌توانيد آن را ساعت 7 صبح و 7 شب يا 8 صبح و 8 شب مصرف کنيد. مهم است که دارو را سر وقت و به‌طور کامل مصرف کنيد، حتي اگر احساس بهبودي مي‌کنيد. اگر پيش از اتمام دارويتان آن را قطع کنيد، علايمتان ممکن است مجدداً عود کند. پيش از اندازه‌گيري مقدار دارو توسط پيمانه داخل جعبه شکل سوسپانسيون آن، شيشه دارو را به خوبي تکان دهيد. سوسپانسيون اين دارو نيازي به نگهداري در يخچال ندارد، ولي حداکثر تا 14 روز قابل مصرف مي‌باشد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته، اگر تقريباً موقع نوبت بعدي فرا رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظمتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز خونريزي يا کبودي غيرعادي با پزشکتان تماس بگيريد. ساير علايم که ممکن است رخ دهند و فقط در صورتي که مشکل‌ساز شوند نياز به گزارش دارند عبارتند از: مزه‌هاي غيرطبيعي (احساس مزه بد دهان)، تهوع، استفراغ، احساس ناراحتي شکمي، اسهال، يا سردرد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف کلاريترومايسين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کلاريترومايسين، اريترومايسين، يا ديگر آنتي‌بيوتيک‌ها. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه کاربامازپين، ريفابوتين، استفيرول، سيساپرايد، ضدانعقادهاي خوراکي (وارفارين)، تئوفيلين، يا زيدووودين. ابتلا به يا سابقه بيماري کليوي يا کبدي. هنگام مصرف کلاريترومايسين توصيه مي‌شود حتي در صورت احساس بهبودي، دارو را تا انتها مصرف کنيد تا عفونت‌تان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود. اگر ظرف 3 روز از درمان با کلاريترومايسين احساس بهبود نداشتيد، با پزشکتان مشورت کنيد. از پيمانه داخل جعبه دارو براي اندازه‌گيري مقدار دارو استفاده کنيد. کلاريترومايسين را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگه داريد (در اين شرايط کلاريترومايسين فاسد مي‌شود). هنگام مصرف کلاريترومايسين نبايد از کلاريترومايسين تاريخ مصرف گذشته استفاده کنيد. دارو را ناتمام قطع کنيد، مگر به دستور پزشک.
پاسخ : مرجع كامل داروها " کلستيرامين {cholestyramine} کلستيرامين دارويي است که براي پايين آوردن کلسترول خون از آن استفاده مي‌شود. با کاهش کلسترول خون از بيماري‌هايي که در آنها کلسترول موجب انسداد رگ‌هاي خوني مي‌گردد، جلوگيري مي‌شود. سطح بالاي کلسترول خون احتمال بروز آنژين قلبي، حمله قلبي، يا سکته مغزي را افزايش مي‌دهد. از کلسترول براي کاهش خارش ناشي از افزايش اسيدهاي صفراوي به دنبال بيماري‌هاي کبدي نيز استفاده مي‌شود. کلستيرامين با متصل شدن به اسيدهاي صفراوي به‌دنبال بيماري‌هاي کبدي نيز استفاده مي‌شود. کلستيرامين با متصل شدن به اسيدهاي صفراوي و ديگر مواد داخل روده و کمک به دفع آنها از بدن عمل مي‌کند. بدين طريق کلسترول و اسيدهاي صفراوي اضافي را کاهش مي‌دهد، ولي بيماري زمينه‌اي را درمان نمي‌کند، خارش ناشي از مشکل کبدي 2-1 هفته پس از توقف درمان مجدداً بازمي‌گردد و سطح کلسترول خون 4-2 هفته پس از توقف درمان به سطح پيش از شروع درمان مي‌رسد. چگونگي مصرف کلستيرامين به شکل يک پودر عرضه مي‌شود که بايد پيش از مصرف با چيزهاي ديگر مخلوط شود. آن را به صورت پودر خشک مصرف نکنيد زيرا ممکن است موجب خفگي شود. پودر را داخل حدوداً 60 ميلي‌ليتر 5-4 قاشق غذاخوري، از يک نوشيدني کاملاً مخلوط کنيد و سپس 120-60 ميلي‌ليتر ديگر مايع اضافه کنيد و پس از 2-1 دقيقه مجدداً مخلوط کنيد. اين پودر در مايعات حل نمي‌شود، بنابراين مخلوط شما حالت دانه‌دانه خواهد داشت. پس از نوشيدن تمامي ليوان، مجدداً کمي نوشيدني داخل ليوان بريزيد و آن را بنوشيد تا مطمئن شويد که تمامي دارو را مصرف کرده‌ايد. کلستيرامين را همچنين مي‌توان با سوپ يا فريني در صبحانه مخلوط کرد. برخي از بيماران ترجيح مي‌دهند اين دارو را با کمپوت ميوه‌جات يا پوره ميوه‌جات مخلوط کنند. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که به ياد آورديد، مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظمتان برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير مصرف کلستيرامين را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: عده‌درد شديد و تهوع و استفراغ؛ يا مدفوع سياه و قيري. بسياري از افرادي که کلستيرامين مصرف مي‌کنند تا عادت کردن بدنشان به دارو دچار يبوست، سوزش سر دل، تهوع، يا نفخ و آروغ مي‌شوند. اگر اين علايم ادامه پيدا کردند يا مشکل‌ساز شدند پزشکتان را مطلع سازيد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف کلستيرامين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کلستيرامين. بارداري يا شيردهي. صرف داروهاي ديگر، به ويژه ضدانعقادها (رقيق‌کننده‌هاي خون، مثل وارفارين)، ديگوکسين (يک داروي قلبي)، ديورتيک‌ها، پروپرانولول (يک داروي فشار خون و قلبي)، آنتي‌بيوتيک‌ها (پني‌سيلين خوراکي، تتراسايکلين‌ها، وانکومايسين خوراکي)، و داروهاي تيروييد. سابقه يا ابتلا به يبوست، مشکلات کيسه صفرا، زخم‌هاي معده و دوازدهه، يا فنيل کتونوري. هنگام مصرف کلستيرامين توصيه مي‌شود کلستيرامين را طبق دستور پزشکتان مصرف کنيد. طبق تجويز پزشکتان برنامه غذايي خود را تغيير دهيد. به ياد داشته باشيد که اين دارو کلسترول بالا را درمان نمي‌کند، بلکه آن را تا حدي مهار مي‌کند. و تغيير در شيوه زندگي در زمينه برنامه غذايي و تحرک (ورزش) است که مهم مي‌باشد. داروهاي ديگرتان را حداقل 1 ساعت پيش يا 4 ساعت پس از خوردن کلستيرامين مصرف کنيد. به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا پيشرفتتان را زير نظر داشته باشد. کلستيرامين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگاه داريد (در اين شرايط کلستيرامين فاسد مي‌شود). کلستيرامين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان، در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف کلستيرامين نبايد بدون هماهنگي با پزشکتان داروي ديگري نيز مصرف کنيد. بدون تأييد پزشکتان مصرف دارو را قطع کنيد
پاسخ : مرجع كامل داروها " کلوميپرامين {clomipramine} کلوميپرامين براي رفع علايم افسردگي، اختلالات وسواسي ـ اجباري، اختلالات خوردن و هراس، درد عصبي و برخي موارد ديگر تجويز مي‌شود. کلوميپرامين از دسته داروهاي ضدافسردگي سه‌حلقه‌اي است. چگونگي مصرف کلوميپرامين با مقادير متفاوتي براي افراد متفاوت با مشکلات متفاوت تجويز مي‌شود. هيچگاه بيشتر يا کمتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. کلوميپرامين را مي‌توان بدون غذا، يا براي کاهش دل بهم خوردگي با غذا مصرف کرد. اثر دارو 6-1 هفته پس از آغاز درمان ظاهر مي‌شود. پس از آغاز اثر، حتي در صورت احساس بهبودي مصرف دارو را ادامه دهيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي دارو رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارويي‌تان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم نادر ولي جدي زير مصرف کلوميپرامين را قطع کرده و با پزشکتان تماس بگيريد. افکار خودکشي؛ تاري ديد؛ گيجي؛ يبوست؛ مشکل در ادرار کردن؛ چشم‌درد؛ ضربان قلب تند، کند يا نامنظم؛ لرزش؛ غش کردن؛ اضطراب؛ مشکل در صحبت کردن به عدم تعادل؛ سفتي بازوها و پاها؛ صورت بدون حالت (مثل ماسک)؛ گلودرد؛ تب؛ کبودي يا خونريزي غيرعادي؛ زردي چشم‌ها يا پوست؛ بثورات جلدي؛ تورم صورت يا زبان؛ يا تشنج. علايم زير ممکن است رخ دهند ولي فقط در صورتي که مشکل‌ساز شوند بايد با پزشک در ميان گذاشته شوند. سرگيجه، خواب‌آلودگي، خشکي دهان، سردرد، افزايش اشتها، تهوع، سوزش سر دل، اسهال، مشکل در خوابيدن، يا افزايش وزن. ممکن است علايم قطع دارو مثل سردرد، تهوع، استفراغ، اسهال، تحريک‌پذيري يا خواب ناآرام به همراه رؤياهاي واضح. در صورت قطع مصرف ناگهاني رخ دهد. مقدار دارو معمولاً در طي يک دوره 2-1 ماهه کاهش داده مي‌شود. در صورت تمايل به قطع دارو با پزشکتان تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف کلوميپرامين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کلوميپرامين يا ديگر داروهاي ضدافسردگي سه‌حلقه‌اي، داروهاي ضدافسردگي ديگر (ماپروتيلين، ترازودون)، کاربامازپين (يک ضدتشنج)، يا غذاها، رنگ‌هاي خوراکي، يا نگهدارندهها. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه الکل، آرامبخش‌ها، ديگر داروهاي ضدافسردگي، داروهاي ضدتشنج، داروهاي ضدتيروييد، سايمتيدين، داروهاي فشار خون (کلونيدين، گوانادرل، گوانتيدين)، مهارکننده‌هاي مونوآمين‌اکسيداز، يا داروهاي سمپاتوميتيک (مثل داروهاي مورد استفاده در حساسيت‌ها، آسم، سرفه يا سرماخوردگي). سابقه يا ابتلا به الکليسم (اعتياد به الکل)، آسم، اختلال دوقطبي (شيدايي ـ افسردگي)، اسکيزوفرني، صرع، گلوکوم (افزايش فشار داخل چشم)، پرکاري تيروييد، بزرگي پروستات، احتباس ادراري، مشکلات قلبي يا خوني، بيماري‌هاي دستگاه گوارش، کبدي، يا کليوي. هنگام مصرف کلوميپرامين توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو در هنگام رانندگي و کار کردن با وسايل خطرناک احتياط کنيد. برخي افراد در هنگام استفاده از اين دارو دچار خواب‌آلودگي و افت هوشياري مي‌شوند. هنگام برخاستن از حالت نشسته يا خوابيده احتياط کنيد؛ زيرا ممکن است دچار سرگيجه يا سياهي رفتن چشم شويد. به آرامي تغيير وضعيت دهيد. براي تسکين خشکي دهان از آدامس‌هاي بدون قند يا آب‌نبات استفاده کنيد. اگر خشکي دهانتان بيش از 2 هفته طول کشيد با پزشکتان مشورت کنيد. از مواجهه با آفتاب يا استفاده از لامپ آفتابي و ساير وسايل برنزه‌کننده اجتناب کنيد؛ زيرا ممکن است دچار آفتاب سوختگي شويد. سعي کنيد در صورت امکان از آفتاب ساعت 10 صبح تا 3 بعدازظهر بپرهيزيد. از عينک آفتابي، يک کلاه و لباس مناسب و کرم ضدآفتاب با قدرت محافظتي حداقل 15 استفاده کنيد. پيش از انجام هر عمل جراحي، کارهاي دندانپزشکي، يا درمان‌هاي اورژانس ساير پزشکان را از اينکه کلوميپرامين مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد کلوميپرامين مصرف مي‌کنيد. کلوميپرامين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، حرارت مرطوب نگاه داريد (در اين شرايط کلوميپرامين فاسد مي‌شود). کلوميپرامين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف کلوميپرامين نبايد الکل بنوشيد. بدون مشورت با پزشک دارويي مصرف کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " کلونازپام {clonazepam} کلونازپام به‌عنوان ضدتشنج تجويز مي‌شود. چگونگي مصرف کلونازپام معمولاً 3 بار در روز مصرف مي‌شود. هيچگاه بيشتر يا کمتر از مقدار تجويز مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر حس مي‌کنيد پس از 3 ماه استفاده از اين دارو پاسخ بدنتان نسبت به آن کم شده است با پزشکتان در مورد مقدار دارويتان مشورت کنيد، چرا که ممکن است دچار نوعي «تحمل به دارو» شده باشيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، اگر ظرف 1 ساعت آن را به ياد آورديد مصرفش کنيد. در غير اين صورت نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظمتان بازگرديد. از دو برابر کردن مقدار دارو بپرهيزيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم نادر ولي جدي زير، مصرف کلونازپام را قطع کرده با پزشکتان تماس بگيريد: گيجي، کند شدن قواي ذهني، خواب‌آلودگي، تکلم نامفهوم، ضربان قلب کند، تنگي نفس، عدم تعادل، بثورات جلدي، گلودرد، تب، لرز، خونريزي، يا کبودي غيرعادي، زخم‌هاي دهاني، زردي پوست يا چشم‌ها، از دست دادن حافظه، بي‌خوابي، اضطراب و پريشاني، يا تحريک‌پذيري. لونازپام مي‌تواند اعتيادآور باشد و اگر دارو به‌طور ناگهاني قطع شود ممکن است علايم قطع دارو مشاهده شود. اين علايم عبارتند از: گيجي، افت قواي ذهني، دردهاي شکمي، افزايش تعريق، تهوع، استفراغ، حساسيت به نور و صدا، و احساس گزگز و سوزن سوزن. اگر مي‌خواهيد مصرف کلونازپام را قطع کنيد، با پزشکتان تماس بگيريد تا اين کار را تدريجي انجام دهيد. علايم زير ممکن است رخ دهد اما فقط در صورتي که مشکل‌ساز شوند لازم است با پزشک در ميان گذاشته شوند: سرگيجه، خواب‌آلودگي، خشکي دهان، سردرد، تهوع، يبوست، اسهال، ضربان قلب تند يا شديد، يا لرزش بدن. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف کلونازپام، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کلونازپام يا ساير بنزوديازپين‌ها (مثلاً ديازپام، اکسازپام)، غذاها، رنگ‌هاي خوراکي، يا نگهدارندهها. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه الکل، آرامبخش‌ها، داروهاي ضدافسردگي، يا داروهاي ضدتشنج. سابقه يا ابتلا به گلوکوم (افزايش فشار داخل چشم)، مياستني گراويس، اعتياد به الکل يا مواد مخدر، بيماري انسدادي مزمن ريوي شديد، يا آمفيزم. هنگام مصرف کلونازپام توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بتواند بهبودتان را زير نظر بگيرد. دفعات تشنج را ثبت کرده براي پزشکتان ببريد تا بر اساس آن پاسخ شما به دارو را ارزيابي کند. تا پيش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به کلونازپام در هنگام رانندگي يا کار کردن با وسايل خطرناک احتياط کنيد. کلونازپام در برخي افراد موجب خواب‌آلودگي يا کاهش سطح هوشياري مي‌شود. در صورت بروز افکار يا احساسات عجيب، با پزشکتان مشورت کنيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد در حال مصرف کلونازپام هستيد. کلونازپام را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب قرار دهيد (کلونازپام در اين شرايط فاسد مي‌شود). کلونازپام تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف کلونازپام نبايد الکل بنوشيد. از ديگر داروهاي آرامبخش استفاده کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " لورازپام {lorazepam} لورازپام براي کاهش علايم اضطراب، اختلالات خواب و اختلالات ترس تجويز مي‌شود؛ از اين دارو همچنين به عنوان يک شل‌کننده عضلاني استفاده مي‌شود. لورازپام يک داروي بنزوديازپين است. چگونگي مصرف لورازپام با مقادير متفاوت براي افراد متفاوت با مشکلات متفاوت تجويز مي‌شود. هيچگاه بيشتر يا کمتر از مقدارتجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروري کنيد، شکل مايع اين دارو را مي‌توانيد با غذاهاي نيمه جامد يا مايعات مخلوط کنيد. نگذاريد شکل مايع آن يخ بزند. قرص‌هاي زير زباني لورازپام را نبايد جويد يا درسته بلعيد، بلکه بايد حداقل 2 دقيقه زير زبان نگاه داشت تا بهتر جذب شود. اگر يک نوبت مصرف دارو را فراموش کرديد، به مجرديکه آن را به ياد آوريد مصرفش کنيد، مگر اين که بيشتر از يک ساعت از آن گذشت باشد. در اين صورت نوبت فراموش شده را رها کرده به برنامه دارويي معمولتان باز گرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم نادر ولي جدي زير مصرف لورازپام را قطع کرده با پزشکتان تماس بگيريد: گيجي، افت قواي ذهني؛ خواب‌آلودگي شديد، تکلم نامفهوم؛ ضربان قلب کند؛ تنگي نفس؛ عدم تعادل؛ بثورات جلدي؛ گلو درد؛ تب؛ لرز؛ کبودي يا خونريزي غيرعادي؛ زخم‌هاي دهاني؛ زردي پوست يا چشم‌ها؛ از دست رفتن حافظه (فراموشي)؛ بي‌خوابي؛ تشويش؛ تحريک‌پذيري. لورازپام مي‌تواند اعتيادآور باشد، و در صورت قطعه ناگهاني آن ممکن است علايم ترک دارو رخ دهد؛ اين علايم عبارتند از: گيجي، افت قواي ذهني، دل پيچه، افزايش تعريق، تهوع، استفراغ، حساسيت به نور يا صدا، احساس گزگز يا سوزن سوزن شدن. براي قطع مصرف لورازپام با پزشکتان مشورت کنيد تا اين کار تدريجي انجام شود. علايم زير ممکن است مشاهده شوند، ولي فقط در صورتي که مشکل‌ساز شدند نياز است با پزشک در ميان گذاشته شوند: سرگيجه، خواب‌آلودگي، خشکي دهان، سردرد، تهوع، يبوست، اسهال، ضربان قلب تند يا شديد، لرزش بدن موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف لورازپام، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به لورازپام، ديگر بنزوديازپين‌ها (مثل ديازپام يا اکسازپام)، هر نوع ماده غذايي، رنگ‌هاي خوراکي، يا نگهدارندهها بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به‌ويژه الکل، آرامبخش‌ها، داروهاي ضد افسردگي، يا داروهاي ضد تشنج ابتلا به يا سابقه گلوکوم (افزايش فشار داخل چشم)، مياستني گراويس، بيماري انسدادي مزمن تنفسي، يا آمفيزم هنگام مصرف لورازپام توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو هنگام رانندگي يا کار با ابزار خطرناک احتياط کنيد. لورازپام در برخي افراد موجب خواب‌آلودگي و افت سطح هوشياري مي‌شود. اگر به مصرف بيش از حد دارو و مسموميت با آن شک کرديد بلافاصله درخواست کمک پزشک کنيد. در صورت بروز افکار يا احساسات عجيب با پزشکتان مشورت کنيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد لورازپام مصرف مي‌کنيد. لورازپام را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط لورازپام فاسد مي‌شود). لورازپام تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان از توالت دور بريزيد. هنگام مصرف لورازپام نبايد مشروبات الکلي بنوشيد. داروهاي آرامبخش ديگري مصرف کنيد. به عنوان قرص خواب از لورازپام استفاده کنيد، مگر اين که برنامه شما اجازه دهد 7 تا 8 ساعت خواب داشته باشيد؛ در غير اين صورت تا از بين رفتن اثر دارو خواب آلوده بوده، دچار فراموشي خواهيد شد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " لووتيروکسين {levothyroxine} لووتيروکسين به عنوان يک هورمون تيروئيدي در مواردي که غده تيروئيد مقادير کافي هورمون توليد نمي‌کند، تجويز مي‌شود. از اين دارو همچنين در کاهش اندازه يک تيروئيد بزرگ يا گواتر يا درمان سرطان غده تيروئيد استفاده مي‌شود. در ابتداي درمان با لووتيروکسين مقدار تجويزي دارو کم خواهد بود. سپس لازم است در حالي که مقدار دارو به تدريج افزايش مي‌يابد. با مراجعات مکرر به پزشکتان و انجام آزمايشات، مقدار مناسب دارو براي سوخت و ساز بدن شما مشخص شود. بعد از اين که اين مقدار تعيين شد، اين آزمايشات سالي يک بار تکرار شوند. چگونگي مصرف لووتيروکسين معمولاً روزي يک بار با شکم خالي خورده مي‌شود. مهم است که هر روز ساعت معيني مصرف شود. معمولاً بهتر است ناشتا خورده شود تا بعداً فراموش نشود. از آنجايي که اين دارو مي‌تواند بي‌خوابي ايجاد کند، مصرفش در صبح هنگام از اين نظر هم بهتر مي‌باشد. هيچگاه بيشتراز مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. هر روز پيش از مصرف لووتيروکسين نبضتان را بشماريد (اگر اين کار را بلد نيستيد، روش آن را از پزشکتان بياموزيد). اگر ضربان قلبتان بالاي 100 در دقيقه بود يا منظم بود پيش از مصرف نوبت آن روز با پزشکتان تماس بگيريد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجرديکه آن را به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي مصرف دارو رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارويي‌تان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. اگر 2 نوبت يا بيشتر را فراموش کرديد براي تعيين يک برنامه جديد با پزشکتان مشورت کنيد. اگر لووتيروکسين را به عنوان يک درمان جايگزيني استفاده مي‌کنيد، ممکن است مجبور باشيد تا آخر عمر مصرفش کنيد. حتي در صورت احساس بهبودي دارويتان را طبق دستور ادامه دهيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير، مصرف لووتيروکسين را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: درد قفسه سينه، ضربان قلب تند، تنگي نفس، سردرد شديد، يا بثورات جلدي، ممکن است چند هفته طول بکشد تا مقدار درست دارو برايتان تنظيم شود. اگر لووتيروکسين براي کم کاري غدد تيروئيد به شما تجويز شده است، علايم زير بايد رفع شوند: يبوست، خشکي پوست، خستگي، خواب‌آلودگي، ضعف، افت مهارت‌هاي بدني، دردهاي ماهيچه‌اي، و افزايش وزن. اگر احساس نمي‌کنيد اين علايم در شما بهبود يافته‌اند با پزشکتان مشورت کنيد. از طرف ديگر اگر دچار علايم زير شديد يعني مقدار داروي مصرفي شما بيش از نياز بدنتان است و مقدار دارو را بايد با صلاحديد پزشک کاهش دهيد: اسهال، تب، عدم تحمل گرما، تعريق، بي‌قراري، تحريک‌پذيري، لرزش دستان، مشکل در به خواب رفتن، تغييرات دوره ماهانه يا اشتها، يا کاهش وزن. با پزشکتان تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف لووتيروکسين ، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به لووتيروکسين، يا موارد ديگر مثل غذاها، نگهدارندهها، يا رنگ‌هاي خوراکي بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه ضدانعقادهاي خوراکي (رقيق‌کننده‌هاي خون)؛ داروهاي آسم، سرفه، سرماخوردگي و سينوزيت (تلقيدکننده‌هاي سمپاتيک)؛ يا داروهاي کاهنده کلسترول سابقه يا ابتلا به بيماري‌هاي قلبي، عروقي يا غددي هنگام مصرف لووتيروکسين توصيه مي‌شود به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. پزشکان ديگر را از اينکه لووتيروکسين مصرف مي‌کنيد، مطلع سازيد. يک برگه شناسايي پزشکي به همراه داشته باشيد که نشان دهد لولوتيروکسين مصرف مي‌کنيد. لووتيروکسين را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقيم و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط لووتيروکسين فاسد مي‌شود). لووتيروکسين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف لووتيروکسين نبايد هيچ دارويي را پيش از مشورت با پزشکتان مصرف کنيد
پاسخ : مرجع كامل داروها " لووستاتين {lovstatin} لووستاتين دارويي است که سطح کلسترول ليپوپروتئين کم چگال (ldl) را پايين مي‌آورد؛ و در نتيجه به پيشگيري از بيماري کرونري قلبي کمک مي‌کند. لووستاتين بالا بودن کلسترول خون را درمان نمي‌کند؛ بلکه آن را مهار مي‌کند. براي افزايش تأثير اين دارو، بايد از دستورات پزشکتان مبني بر کاهش مصرف اسيدهاي چرب اشباع و کلسترول در برنامه غذايي، شروع يک برنامه ورزشي، کاهش ورزن تا محدوده مناسب، و ترک سيگار (اگر سيگاري هستيد) پيروي کنيد. چگونگي مصرف لووستاتين بايد با غذا مصرف شود. اگر روزي يک‌بار آن را مصرف مي‌کنيد توصيه مي‌شود با غذاي عصر خورده شود. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجرديکه به ياد آوريد، مصرفش کنيد. اگرتقريباً موقع نوبت بعدي فرارسيده است، نوبت فراموش شده را کنار بگذاريد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير بلافاصله با پزشکتان تماس بگيريد: تاري ديد، تب، درد يا گرفتگي عضلاني، ضعف يا خستگي غيرعادي. علايم زير ممکن است روي دهند ولي فقط در صورتي که مشکل‌ساز شدند لازم است با پزشک در ميان گذاشته شوند: اسهال، نفخ، يبوست، سوزش سردل، تهوع، سرگيجه، سردرد، بي‌خوابي، بثورات جلدي، يا کاهش توانايي‌هاي جنسي موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف لووستاتين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به لووستاتين يا ديگر داروهاي کاهنده کلسترول مصرف داروهاي ديگر، به ويژه سيکلوسپورين يا ديگر داروهاي مهارکننده ايمني، ژمفيبروزيل، ايتراکونازول، اريترومايسين، نياسين، يا ضد انعقادهاي خوراکي (وارفارين) ابتلا به يا سابقه الکليسم (اعتياد به الکل)، بيماري کبدي، يا داراي عضو پيوندي هنگام مصرف لووستاتين توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. از دستورات تغذيه‌اي و ديگر توصيه‌هاي پزشکتان پيروي کنيد. پيش از انجام هرگونه عمل جراحي و کارهاي دندانپزشکي، ساير پزشکان را از اين که لووستاتين مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد. لووستاتين را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقيم و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط لووستاتين فاسد مي‌شود). لووستاتين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف لووستاتين نبايد بدون مشورت با پزشک مصرف دارو را قطع کنيد. با قطع دارو و چربي‌هاي خون ممکن است به شدت افزايش يابند.
پاسخ : مرجع كامل داروها " ليتيوم {litium} ليتيوم براي درمان مرحله شيدايي در اختلال دوقطبي (شيدايي ـ افسردگي) و افسردگي تجويز مي‌شود. اين دارو از فراواني و شدت تغييرات خلقي مي‌کاهد و به شما اجازه مي‌دهد کنترل بيشتري برروي احساسات خود داشته باشيد. چگونگي مصرف مقدار تجويزي ليتيم براي افراد مختلف متفاوت است. هيچگاه کمتر يا بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. ممکن است 3-1 هفته طول بکشد تا اثرات ليتيوم ظاهر شود، اما مهم است که حتي در صورت احساس بهبودي مصرف دارو را ادامه دهيد. اگر از قرص‌ها يا کپسول‌هاي طولاني رهش يا کند رهش استفاده مي‌کنيد، آنها را نشکنيد، خرد نکنيد، و نجويد؛ اين نوع قرص‌ها را بايد به همان صورت ببلعيد. شکل شربت ليتيم را مي‌توان پيش از مصرف در مقدار کمي آب ميوه يا نوشيدني‌هاي ديگر رقيق کرد؛ فقط اطمينان حاصل کنيد که تمام مقدار لازم از دارو را مصرف مي‌کنيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که به ياد آوريد مصرفش کنيد. اما اگر کمتر از 4 ساعت (6 ساعت در مورد قرص‌ها يا کپسول‌هاي طولاني رهش يا کند رهش) به زمان مصرف نوبت بعدي مانده بود، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظمتان برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير، مصرف ليتيم را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: غش، ضربان قلب تند، کند يا نامنظم؛ ضعف يا خستگي غيرمتعارف؛ افزايش وزن؛ سرگيجه؛ تهوع يا استفراغ؛ مشکلات بينايي يا چشم درد؛ کبودي و درد در انگشتان دست و پا؛ سردي بازوها و پاها؛ اسهال؛ خواب آلودگي؛ تکلم نامفهوم؛ لرزش بدن؛ گيجي؛ تاري ديد؛ تشنج؛ آکنه؛ بي‌اختياري ادراري يا عدم توانايي کنترل ادرار موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف ليتيوم، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به ليتيم يا داروهاي ديگر، غذاها، رنگ‌هاي خوراکي، يا نگهدارنده بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي، داروهاي ضد روان‌پريشي (کلرپرومازين، هالوپريدول، موليدون)، يا داروهاي مدر سابقه يا ابتلا به مشکلات قلبي يا فشارخون، صرع، پارکينسونيسم، از دست دادن شديد مايعات يا عفونت، احتباس ادراري، يا مشکلات کليوي هنگام مصرف ليتيوم توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. براي جلوگيري از خاصيت مليني، و تحريک و آسيب به معده و نيز لرزش دست ليتيم را با غذا مصرف کنيد تا آهسته‌تر جذب شود. روزي 3 تا 6 ليتر آب بنوشيد و به مقدار کافي سديم (نمک) بخوريد. تا پيش از آگاهي از اثر دارو بر بدنتان در هنگام رانندگي يا کار با وسايل خطرناکي که احتياج به هوشياري کامل دارند، احتياط کنيد. ليتيم در برخي افراد موجب خواب‌آلودگي يا سرگيجه مي‌شود. در هنگام ورزش، استفاده از حمام بخار (سونا)؛ يا طي فعاليت‌هايي که موجب از دست‌رفتن آب بدن مي‌شوند؛ در هواي گرم؛ هنگام تب و تعريق شديد، يا استفراغ و اسهال احتياط کنيد. اين کاهش مايعات بدن ممکن است موجب مسموميت با ليتيوم شود. يک برگه شناسايي با خود به همراه داشته باشيد که نشان دهد ليتيم مصرف مي‌کنيد. ليتيم را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب قرار دهيد (در اين شرايط ليتيم فاسد مي‌شود). ليتيم تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان از در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف ليتيوم نبايد کپسول‌هاي کند رهش را با اشکال دارويي ديگر ليتيم عوض کنيد؛ بدن آنها را به مقادير متفاوتي جذب مي‌کند. مقدار زيادي قهوه، چاي يا کولا بنوشيد زيرا اين نوشيدني‌ها خواص افزاينده ادرار دارند. پيش از مشورت با پزشکتان وزنتان را کاهش دهيد. از دست‌دادن آب و نمک در طي رژيم گرفتن ممکن است منجر به مسموميت با ليتيوم شود.
پاسخ : مرجع كامل داروها " مترونيدازول {metronidazole} مترونيدازول يک آنتي‌بيوتيک رايج براي درمان عفونت‌هاي باکتريايي و تک‌ياخته‌اي است، نظير عفونت‌هاي پوست، استخوان، مفاصل، و بافت نرم؛ برخي از انواع اسهال؛ عفونت‌هاي واژن و ساير عفونت‌هاي لگني؛ عفونت‌هاي داخل شکمي؛ سينه‌پهلو (پنوموني)؛ سپتي‌سمي (عفونت در خون)؛ و اندوکارديت (عفونت لايه خوني قلب و دريچه‌هاي قلبي)، و آميبياز (عفونت با آميب) و تريکومونازيس (عفونت با تريکوموناس). چگونگي مصرف مترونيدازول را مي‌توان با وعده‌هاي اصلي غذا يا مقداري خوراکي مصرف کرد تا معده را ناراحت نکند. بهتر است اين دارو طي شبانه روز در نوبت‌هايي با فواصل يکسان مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقي بماند. اگر قراراست روزي 4 نوبت مترونيدازول مصرف کنيد، هر 6 ساعت (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب، و 6 صبح). اگر اين با برنامه کاري يا خواب شما تداخل دارد، براي تعيين يک برنامه مناسب‌تر از پزشکتان کمک بخواهيد. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتي اگر احساس بهبودي داريد. اگر پيش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنيد، ممکن است علايمتان مجدداً عود کند. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده‌است، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير، با پزشکتان تماس بگيريد: اسهال، دل پيچه، تهوع و استفراغ، سوزش دهان يا زبان، خارش يا ترشح واژن که قبل از درمان وجودنداشته، پلاک‌هاي سفيد در دهان يا روي زبان، گلودرد، تب، بثورات جلدي، سرگيجه، سياهي رفتن‌چشم، سردرد، افت مهارت‌هاي بدني، عدم تعادل يا بي‌حسي، ضعف يا گزگز انگشتان دست و پا. ادرارتان ممکن‌است تيره شود، که از نظر پزشکي بي‌اهميت است . موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف مترونيدازول ، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به مترونيدازول. بارداري يا شيردهي. عادت به مصرف مشروبات الکلي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه ضدانعقاد (رقيق کننده‌هاي خون، مثل وارفارين) يا ديسولفيرام. سابقه يا ابتلا به بيماري‌هاي مغزي مثل صرع؛ مشکلات خوني، يا بيماي‌هاي کبدي. هنگام مصرف مترونيدازول توصيه مي‌شود حتي در صورت احساس بهبودي دارو را تا آخر مصرف کنيد تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود. با جويدن آدامس يا مکيدن آب‌نبات‌هاي بدون قند و يا نوشيدن چند جرعه آب، خشکي‌دهان را تسکين دهيد. اگر در حال درمان براي عفونت با تريکوموناس هستيد، براي جلوگيري از عفونت مجدد همسرتان نيز بايد همزمان با مترونيدازول درمان شود و تا بهبود کامل حتماً از کاندوم استفاده شود. مترونيدازول را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقيم يا حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط مترونيدازول فاسد مي‌شود). اگر ظرف 3 روز درمان با مترونيدازول احساس بهبودي نمي‌کنيد، با پزشکتان مشورت کنيد. هنگام مصرف مترونيدازول نبايد به هيچ وجه نوشابه‌هاي الکلي بنوشيد يا داروهاي حاوي الکل مصرف کنيد. و اين نکته را بايد حداقل تا يک روز پس از اتمام درمان با مترونيدازول رعايت کنيد. در غيراينصورت ممکن است دچار يک واکنش بسيار ناخوشايند شويد که علايمش عبارتند از، تهوع، استفراغ، دل‌پيچه، سردرد، تپش‌قلب، و برافروختگي و گُرگرفتگي. دارو را پس از تاريخ مصرفش استفاده کنيد. پيش از اتمام دارو، مصرفش را قطع کنيد؛ مگر به دستور پزشکتان.
پاسخ : مرجع كامل داروها " متيل‌پردنيزولون {methylprednisolone} متيل‌پردنيزولون براي رساندن کورتيکواستروييدها به افرادي که بدنشان دچار کمبود آنهاست تجويز مي‌شود. اين دارو همچنين براي خواص ضدالتهابي و اثراتي که در سرکوب دستگاه ايمني بدن دارد به کار مي‌رود. متيل‌پردنيزولون کمک مي‌کند تا تورم، قرمزي، خارش، و واکنش‌هاي حساسيتي کاهش يابند. متيل‌پردنيزولون همچنين در درمان بيماري‌هاي گوناگوني مثل آسم، آرتريت، مشکلات پوستي، حساسيت شديد، و برخي سرطان‌ها کاربرد دارد. چگونگي مصرف متيل‌پردنيزولون به مقادير متفاوتي براي بيماران متفاوت با بيماري‌هاي متفاوت تجويز مي‌شود. اين دارو بايد طبق دستور پزشک يا طبق دستورالعمل همراه دارو مصرف شود. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر يک روز در ميان از اين دارو مصرف مي‌کنيد و يک نوبت را فراموش کرديد ، در صورتي که صبح همان روز يادتان آمد بلافاصله دارو را مصرف کنيد و سپس به برنامه دارويي معمولتان ادامه دهيد. اما اگر ساعاتي پس از صبح روزي که بايد دارو را مصرف مي‌کرديد آن را به ياد آورديد تا صبح روز فردا صبر کنيد، و پس از خوردن دارو يک برنامه جديد را شروع کنيد. يعني يک روز جا بياندازيد و سپس مجدداً يک نوبت مصرف کنيد. اگر روزي يک نوبت دارو مصرف مي‌کنيد، در صورتي که همان روز متوجه شديد مصرفش کنيد، اما اگر تا روز بعد يادتان نيامد لازم نيست نوبت قبلي را مصرف کنيد؛ بلکه آن را حذف کرده و مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. اگر روزي چند نوبت دارو مصرف مي‌کنيد، نوبت فراموش شده را بلافاصله پس از به ياد آوردن مصرف کنيد و اگر تا نوبت بعدي متوجه آن نشديد، مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير مصرف متيل‌پردنيزولون را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: علايم عفونت (تب، گلودرد، سرفه، عطسه)؛ کاهش يا تاري ديد؛ افت قواي ذهني؛ گيجي؛ تغييرات خلقي؛ بي‌قراري؛ يا احساس هيجان. اگر براي مدت طولاني متيل‌پردنيزولون مصرف مي‌کنيد ممکن است دچار علايمي شويد که آنها را نيز بايد گزارش کنيد: شکم‌درد يا سوزش سر دل؛ آکنه؛ مدفوع خوني يا سياه؛ صورت گرد؛ خستگي؛ ضعف؛ گرفتگي‌هاي عضلاني، ضعف، يا درد؛ ضربان قلب نامنظم؛ پوست نازک يا براق؛ خطوط قرمزرنگ روي صورت، بازوها، پاها، يا تنه؛ کبودي غيرعادي؛ زخم‌هايي که دير بهبود مي‌يابند؛ تهوع و استفراغ؛ تورم پاها و ساق‌ها؛ افزايش وزن سريع؛ يا اختلالات قاعدگي (دوره ماهانه). علايم ديگري نيز ممکن است به‌عنوان عوارض جانبي پردنيزولون تا پيش از عادت کردن بدنتان به دارو رخ دهند که اگر مشکل‌ساز شدند بايد با پزشک در ميان گذاشته شوند؛ اينها عبارتند از: افزايش اشتها، مشکل در به خواب رفتن، تيره يا روشن شدن رنگ پوست، سياهي رفتن چشم، سردرد، يا افزايش عادي رشد موهاي صورت و تنه. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف متيل‌پردنيزولون، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کورتيکواستروييدها، داروهاي ديگر، يا هر نوع ماده غذايي، نگهدارنده، يا رنگ خوراکي. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه آنتي‌اسيدها، انسولين، داروهاي ضدديابت خوراکي، داروهاي قلبي (ديگوکسين)، داروهاي مدر يا داروهاي ديگري که موجب دفع پتاسيم از بدن مي‌شوند، داروهاي حاوي پتاسيم، غذاها يا داروهاي حاوي سديم، هورمون رشد (سوماتروپين)، داروهايي که آنزيم‌هاي کبدي را تحريک مي‌کنند (الکل، داروهاي ضدتشنج)، ريتودرين (دارويي که براي جلوگيري از زايمان زودرس به‌کار مي‌رود)، يا واکسن‌هاي حاوي ويروس زنده. سابقه يا ابتلا به ايدز يا عفونت hiv ؛ عفونت تبخال، آبله مرغان، يا سرخک (يا مواجهه اخير با آنها)، بيماري قند (متيل‌پردنيزولون ممکن است روي سطح قند خونتان تأثير بگذارد)؛ سل؛ مياستني گراويس؛ عفونت‌هاي قارچي منتشر؛ التهاب مري، معده، يا زخم معده يا دوازدهه؛ بيماري قلبي يا کليوي. هنگام مصرف متيل‌پردنيزولون توصيه مي‌شود مرتب به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. ممکن است لازم باشد پيش از مصرف طولاني‌مدت متيل‌پردنيزولون و نيز در طول درمان به صورت دوره‌اي چشمهايتان توسط يک چشم‌پزشک معاينه شود. براي جلوگيري از مشکلات گوارشي متيل‌پردنيزولون را با غذا بخوريد. در مورد تغييراتي که بايد در برنامه غذايي خود دهيد با پزشکتان مشورت کنيد. برخي از اين تغييرات عبارتند از محدوديت سديم يا کالري، يا افزايش دريافت پتاسيم. مقادير اضافي پروتئين نيز ممکن است موردنياز باشد. اگر براي برنامه‌ريزي تغذيه‌اي خود به کمک بيشتري نياز داريد از پزشکتان بخواهيد شما را به يک متخصص تغذيه معرفي کند. اگر قرار است اين دارو را به مدتي طولاني مصرف کنيد، با پزشکتان در مورد راهکارهايي براي جلوگيري از پوکي استخوان (مثل مصرف کلسيم و ويتامين d يا يک برنامه ورزشي مرتب) مشورت کنيد. اگر با کاهش مقدار يا قطع دارويتان، علايم قبلي عود کردند يا بدتر شدند با پزشکتان تماس بگيريد. پيش از هر نوع عمل جراحي، کارهاي دندانپزشکي، يا واکسيناسيون، ديگر پزشکتان را از اينکه متيل‌پردنيزولون مصرف مي‌کنيد، مطلع سازيد. از تماس با افرادي که دچار آبله‌مرغان يا سرخک هستند يا به تازگي واکسن خوراکي فلج اطفال خورده‌اند اجتناب کنيد. در صورت هرگونه شک به تماس با اين افراد با پزشکتان تماس بگيريد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد متيل‌پردنيزولون مصرف مي‌کنيد. متيل‌پردنيزولون را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، يا حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط متيل‌پردنيزولون فاسد مي‌شود). متيل‌پردنيزولون تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف متيل‌پردنيزولون نبايد مشوربات الکلي بنوشيد؛ چرا که احتمال تحريک دستگاه گوارش را افزايش دهد. بدون هماهنگي با پزشکتان مصرف دارو را قطع کنيد.
