پاسخ : مرجع كامل داروها " ايبوپروفن {ibuprofen} قرص‌هاي 200 ميلي گرم ايبوپروفن يک داروي مسکن است که بدون نسخه پزشک قابل تهيه است. اما قرص‌هاي 400 ميلي گرم توسط پزشک تجويز ميشود. اين دارو يک داروي ضد درد غير مخدر براي دردهاي خفيف تا متوسط، نظير سردرد، دردهاي هنگام عادت ماهانه، و حملات نقرس است. به علت خواص التهابي اين دارو در درمان بيمارهاي روماتيسمي مثل آرتريت روماتوئيد، و ديگر مشکلات التهابي غير روماتيسمي مثل آسيب‌هاي حين ورزش (پيچ خوردگي‌ها و رگ به رگ شدن‌ها)، بورسيت‌ها، تاندونيت‌ها (التهاب تاندون)، و استئوآرتريت (آرتروز) بسيار مفيد است. ايبوپروفن همچنين تب را نيز کاهش مي‌دهد. ايبوپروفن از داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي است. چگونگي مصرف سوسپانسيون ايبوپروفن را با غذا يا داروهاي ضداسيد معده بايد مصرف کرد، پيش از مصرف دارو شيشه آن را به خوبي تکان دهيد، قرص ايبوپروفن را بايد با غذا و همراه يک ليوان پر از آب خورد. پس از خوردن قرص‌هاي ايبوپروفن براي جلوگيري از آسيب و تحريک وي 30-15 دقيقه از خوابيدن يا دراز کشيدن اجتناب کنيد. اگر روزي يک يا دوبار ايبوپروفن مصرف مي‌کنيد. و يک نوبت را فراموش کرديد، اگر حداکثر تا 2 ساعت آن را به ياد آوريد بلافاصله مصرفش کنيد، در غير اين صورت نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم‌تان برگرديد. اگر روزانه بيش از دو نوبت ايبوپروفن مصرف مي‌کنيد، به مجرديکه نوبت فراموش شده را به ياد آوريد مصرفش کنيد. اما اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را مصرف نکنيد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير مصرف ايبوپروفن را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: خستگي يا خواب آلودگي شديد؛ درد يا سوزش معده؛ تهوع يا استفراغ؛ مدفوع سياه و قيري؛ علايم شديد آنفلوآنزا (لرز، تب، دردهاي عضلاني، به ويژه اگر درست هنگام يا پيش از بروز بثورات جلدي رخ دهند؛ افزايش وزن؛ کبودي يا خونريزي غيرطبيعي؛ بثورات جلدي؛ زخم‌هاي دهاني؛ يا تب يا گلو دردي که پيش از شروع درمان وجود نداشته و با مشکلي که در حال حاضر به خاطرش تحت درمان هستيد ارتباطي نداشته باشد. بيماران مسن بيشتر از سايرين در معرض خطر مشکلات گوارشي و خونريزي دهنده هستند. يک پاسخ حساسيتي نادر به ايبوپروفن آنافيلاکسي است، که به توجه و مراقبت فوري پزشکي نياز دارد. آنافيلاکسي سريع پيشرفت مي‌کند. خس‌خس سينه يا مشکل در تنفس مصرف ايبوپروفن را قطع کرده با يک مرکز اورژانس تماس بگيريد موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف ايبوپروفن، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به آسپرين يا ديگر داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر؛ به ويژه ديگر داروهاي ضدالتهابي غير استروئيدي (مثل ناپروکسن)، آسپرين، ضدانعقادها (رقيق کننده‌هاي خون، نظير وارفارين)، آنتي بيوتيک‌ها (سفالوسپورين‌ها)، داروهاي ضد سرطان (يک داروي مدر)، و والپروئيک اسيد يا ديوالپروئکس. مصرف سه قوطي يا بيشتر مشروبات الکلي در روز. ابتلا به سابقه پوليپ‌هاي بيني مرتبط با آسپرين؛ زخم يا التهاب در دستگاه گوارش؛ پرفشاري خون، هموفيلي يا ديگر مشکلات خونريزي دهنده؛ نارسايي مغز استخوان؛ زخم‌هاي دهاني؛ يا بيماري‌هاي کبدي يا کليوي. هنگام مصرف ايبوپروفن توصيه ميشود برچسب روي دارو را مطالعه کرده از دستوراتش پيروي کنيد. برچسب ساير داروهاي مجاز بدون نسخه را بخوانيد تا مطمئن شويد حاوي داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي (مثل آسپرين يا ناپروکسن) يا داروهايي که با ايبوپروفن تداخل ايجاد مي‌کنند نباشد. اگر ايبوپروفن را براي درد يا تب مي‌خوريد و درد ظرف 14 روز و تب ظرف 3 روز بهتر نشده يا حتي بدتر شده است با پزشکتان مشورت کنيد. ايبوپروفن را به اندازه تجويز شده مصرف کنيد. به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد (اگر براي مدتي طولاني قرار است ايبوپروفن مصرف کنيد). پيش از انجام هرگونه عمل جراحي يا کارهاي دندانپزشکي، ديگر پزشکان را از اينکه ايبوپروفن مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد ايبوپروفن را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقيم يا حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط ايبوپروفن فاسد ميشود) ايبوپروفن تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف ايبوپروفن، نبايد بيش از مقدار مشخص شده بر روي جعبه دارو مصرف کنيد. مگر طبق دستور پزشک. اين دارو مي‌تواند موجب کبودي و خونريزي بيش از حد شود مشروبات الکلي بنوشيد. زيرا احتمال آسيب به معده بيشتر خواهد شد. تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگي يا در فعاليت‌هاي خطرناک شرکت کنيد. اين دارو در برخي از افراد موجب گيجي، سرگيجه، يا خواب آلودگي ميشود.
پاسخ : مرجع كامل داروها " ايتودولاک {etodolac} ايتودولاک يک مسکن غيرمخدر است براي تسکين دردهاي متوسط يا شديد مثل سردردهاي عروقي و دردهاي عضلاني استخواني ناشي از رگ به رگ شدن‌ها و پارگي ليگامان‌ها تجويز مي‌شوند.ايتودولاک به سبب خواص ضدالتهابي‌اش در درمان استئوآرتريت(آرتروز)، آرتريت روماتوئيد، و آرتريت نقرسي حاد بسيار مؤثر است. ايتودولاک از داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي است. چگونگي مصرف کپسول و قرص‌هاي ايتودولاک را بايد با غذا و همراه يک ليوان پر از آب مصرف کرد. براي جلوگيري از تحريک و آسيب به مري، تا 30-15 دقيقه پس از خوردن اين دارو دراز نکشيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که آن را به ياد آوريد مصرفش کنيد، ولي اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي معمولتان باز گرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير مصرف ايتودولاک را قطع کرده با پزشکتان تماس بگيريد: خستگي يا خواب‌آلودگي شديد؛ درد يا سوزش معده؛ تهوع يا استفراغ؛ مدفوع سياه و قيري؛ علايم شبه انفلوآنزا (تب، لرز، درد عضلاني)، به‌خصوص اگر اين علايم درست پيش از يا همزمان با بروز بثورات جلدي رخ دهند؛ افزايش فشارخون افزايش وزن (بيش از 5/1 کيلوگرم در 48-24 ساعت)؛ تنگي نفس يا خس خس سينه؛ تورم صورت، دست‌ها، و ساق‌ها؛ افت قواي ذهني؛ ادرار تيره زردي پوست يا چشم‌ها؛ تاري ديد کبودي يا خونريزي غيرعادي؛ زخم‌هاي دهاني؛ يا تب يا گلودردي که پيش از درمان با ايتودولاک وجود نداشته و با بيماري‌اي که به خاطرش ايتودولاک تجويز شده بي‌ارتباط باشد. افراد مسن بيشتر از سايرين در معرض خطر مشکلات گوارشي و ساير مشکلات خونريزي دهنده قرار دارند. يک واکنش حساسيتي نادر به ايتودولاک آنافيلاکسي است، که به مراقبت و توجه فوري پزشکي نياز دارد. آنافيلاکسي به سرعت پيشرفت مي‌کند. در صورت بروز تورم لب‌ها و اطراف چشم‌ها، کهير يا تورم‌هاي روي پوست، ضربان قلب تند، خس‌خس سينه، يا مشکل در تنفس، مصرف ايتودولاک را قطع کرده، يا يک مرکز فوريت‌هاي پزشکي تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف پزشکتان را ايتودولاک، مطلع سازيد: حساسيت به آسپيرين يا ديگر داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به‌ويژه داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي، آسپيرين، ضد انعقادها (رقيق‌کننده‌هاي خون نظير وارفارين)، آنتي‌بيوتيک‌ها (سفالوسپورين‌ها)، داروهاي ضد سرطان (متوترکسات، پليکومايسين)، سيکلوسپورين، ليتيم، پروبنسيد (يک داروي نقرس)، داروهاي پرفشاري خون به‌ويژه داروهاي مد مثل تريامترن، و اسيد والپروئيک عادت به مصرف بيش از 3 قوطي نوشيدني الکلي سابقه يا ابتلا به پوليپ‌هاي بيني مرتبط با آسپيرين؛ زخم‌ها يا التهاب‌هاي دستگاه گوارش؛ هموفيلي يا ديگر مشکلات خونريزي دهنده؛ زخم‌هاي دهاني؛ يا بيماري‌هاي کبدي يا کليوي هنگام مصرف ايتودولاک توصيه ميشود برچسب روي تمامي داروهاي مجاز بدون نسخه را به دقت مطالعه کنيد تا مطمئن شويد که دارويي مصرف نمي‌کنيد که حاوي داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي (آسپيرين، ايبوپروفن) يا داروهايي که با ايتودولاک تداخل ايجاد مي‌کنند باشد. اگر ايتودولاک را براي درد مصرف مي‌کنيد و دردتان ظرف 14 روز بهتر نشده يا حتي بدتر شده است به پزشکتان اطلاع دهيد. فقط به مقدار تجويز شده ايتودولاک مصرف کنيد. به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. پيش از هرگونه عمل جراحي يا کارهاي دندانپزشکي ساير پزشکان را از اين که ايتودولاک مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد ايتودولاک را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم يا حرارت مرطوب نگهداري کنيد (ايتودولاک در اين شرايط فاسد ميشود) ايتودولاک تاريخ مصرف گذشته را در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف ايتودولاک نبايد نوشيدني‌هاي الکلي بنوشيد. در اين صورت مشکلات معدي بيشتر رخ مي‌دهد تا مشخص شدن پاسخ بدنتان نسبت به ايتودولاک رانندگي کنيد يا در فعاليت‌هاي پرخطر شرکت کنيد؛ اين دارو در برخي افراد موجب سرگيجي، سرگيجه، يا خواب‌آلودگي ميشود. مسموميت در صورت شک به چنين مسموميتي فوراً تقاضاي کمک پزشکي اورژانس کنيد. علايم اين مسموميت عبارتند از: خستگي يا خواب‌آلودگي شديد، کبويد يا خونريزي غيرعادي، ادرار تيره يا عدم توليد ادرار، تشنج، يا اغماء.
پاسخ : مرجع كامل داروها " ايميپرامين {imipramine} ايميپرامين براي رفع علايم افسردگي، شب‌ادراري، اختلالات وسواسي و ترس، دردهاي عصبي، و مواردي ديگر تجويز ميشود. اين دارو از دسته داروهاي ضد افسردگي سه حلقه‌اي است. چگونگي مصرف ايميپرامين با مقادير متفاوتي براي مشکلات متفاوت و افراد متفاوت تجويز ميشود. هيچگاه بيشتر يا کمتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد، از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. ايميپرامين خوراکي را مي‌توان با غذا مصرف کرد تا دل به‌هم خوردگي ناشي از آن کاهش يابد، ممکن است 6-1 هفته طول بکشد تا اثرات اين دارو آغاز شود. پس از آغاز اثرات حتي در صورت احساس بهبودي نيز دارو را ادامه دهيد. به دقت از دستورات پيروي کنيد. اگر روزي يک نوبت پيش از رفتن به بستر ايميپرامين مصرف مي‌کنيد. و حال يک نوبت را فراموش کرده‌ايد، نوبت فراموش شده را صبح مصرف نکنيد، چرا که ممکن است موجب علايم آزاردهنده شود؛ در اين مورد با پزشکتان تماس بگيريد. اگر روي چند نوبت ايميپرامين مصرف مي‌کنيد، نوبت فراموش شده را بلافاصله پس از به يادآوردن مصرف کنيد. اگر تقريباً موقع مصرف نوبت بعد شده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظم خود برگرديد، مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از نشانه‌هاي نادر ولي جدي زير مصرف ايميپرامين خود را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: تاري ديد؛ گيجي؛ يبوست؛ مشکل در صحبت کردن؛ چشم‌درد؛ ضربان قلب تند، کند يا نامنظم؛ لرزش دست؛ غش؛ اضطراب؛ مشکل در صحبت کردن؛ عدم تعادل؛ سفتي عضلات دست و پا؛ صورت شبيه ماسک؛ گلودرد؛ تب؛ کبودي يا خونريزي غيرعادي؛ زردي پوست يا چشم؛ بثورات جلدي؛ تورم سرگيجه؛ خواب‌آلودگي؛ خشکي دهان، سردرد، افزايش اشتها، تهوع، سوزش سردل، اسهال، مشکل در خوابيدن، يا افزايش وزن. علايم ترک دارو ـ نظير سردرد، تهوع، استفراغ، اسهال، تحريک‌پذيري، يا خواب مختل همراه روياهاي واضح ـ ممکن است در صورت قطع ناگهاني ايميپرامين مشاهده شود؛ با پزشکتان تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف ايميپرامين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به ايميپرامين يا ديگر داروهاي ضد افسردگي سه‌حلقه‌اي؛ ساير داروهاي ضد افسردگي (ماپروتيلين، ترازودون)؛ کاربامازپين (دارويي ضد تشنج)؛ يا هر نوع ماده غذايي، رنگ خوراکي يا نگهدارنده. بارداري و شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه الکل، آرامبخش‌ها، ديگر داروهاي ضد افسردگي، داروهاي ضد تشنج، داروهاي ضد تيروييد، سايمتيدين، داروهاي فشارخون (کلونيدين، گوانادرال، گوانتيدين)، مهارکننده‌هاي مونوآمين‌اکسيداز، يا سمپاتوميمتيک‌ها (داروهايي که در حساسيت، آسم، سرفه و سرماخوردگي مصرف ميشود). سابقه يا ابتلا به الکليسم (اعتياد به الکل)، آسم، اختلال دوقطبي (افسرده ـ شيدايي)، ابتلا به اسکيزوفرني، صرع، گلوکوم (افزايش فشار داخل چشم)، پرکاري تيروييد، بزرگي پروستات، احتباس ادراري، مشکلات قلبي يا خوني، يا بيماري‌هاي دستگاه گوارش، کبدي يا کليوي هنگام مصرف ايميپرامين توصيه ميشود ه‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبوديتان را زيرنظر داشته باشد. تا پيش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به اين دارو رانندگي و کار با وسايل خطرناک احتياط کنيد. برخي افراد با مصرف ايميپرامين دچار خواب‌آلودگي و کاهش سطح هوشياري مي‌شوند. در هنگام برخاستن از حالت خوابيده يا ايستادن از حالت نشسته احتياط کنيد؛ چرا که ممکن است دچار سرگيجه يا سياهي رفتن چشم شويد. به آرامي تغيير وضعيت دهيد. براي تسکين خشکي دهان از آدامس يا آبنباتهاي بدون قند استفاده کنيد. اگر خشکي دهان بيش از 2 هفته طول کشيد با پزشکتان مشورت کنيد. از مواجهه مستقيم و بدون حفاظت با آفتاب و استفاده از وسايل برنزه‌کننده بپرهيزيد، چرا که ممکن است دچار آفتاب‌سوختگي شديد شويد. سعي کنيد تا حدامکان از آفتاب بين ساعت 10 صبح تا 3 بعدازظهر اجتناب کنيد. در زير آفتاب از عينک آفتابي، يک کلاه و پوشش محافظ، و کرم‌هاي ضد آفتاب با قدرت محافظتي (SPF) حداقل 15 استفاده کنيد. در مورد نياز به مقادير اضافي ويتامين (ريبوفلارين يا ويتامين ب ـ 2) با پزشکتان مشورت کنيد. پيش از هرگونه عمل جراحي، کارهاي دنداني يا درمان‌هاي اضطراري، پزشک را از اين که ايميپرامين مصرف مي‌کنيد، مطلع سازيد. ايميپرامين را از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقيم، حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط ايميپرامين فاسد ميشود). ايميپرامين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف ايميپرامين نبايد الکل مصرف کنيد. بدون تأييد پزشکتان دارويي ديگر مصرف کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " ايندومتاسين {indomethacin} ايندومتاسين يک مسکن غيرمخدر است که براي تسکين آرتريت‌هاي متوسط تا شديد استفاده ميشود. به سبب خواص ضدالتهابي‌اش، در درمان بيماري‌هاي مثل آرتريت روماتوئيد، اسپونديليت آنکيلوزان، استئوآرتريت (آرتروز)، آرتريت نقرسي، بورسيت (التهاب بورس مفصل)، و تاندونيت (التهاب تاندون) بسيار مؤثراست. ايندومتاسين از داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي است. چگونگي مصرف ايندومتاسين را هميشه با غذا، بلافاصله پس از غذا، يا با آنتي اسيد بخوريد تا به معده کمتر آسيب بزند و موجب سوزش سردل نشود. پيش از ريختن سوسپانسيون‌آن، شيشه دارو را به خوبي تکان دهيد. براي جلوگيري از تحريک و آسيب به مري پس از خوردن قرص و کپسول ايندومتاسين تا 30-15 دقيقه دراز نکشيد. مراقب باشيد شکل سوسپانسيون و شياف در يخچال يخ نزند. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، در صورتي که تقريباً موقع نوبت بعدي نشده است، به مجردي که آن را به ياد آوريد، مصرفش کنيد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير مصرف ايندومتاسين را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: درد قفسه سينه؛ خستگي يا خواب‌آلودگي شديد؛ سردرد شديد هنگام صبح؛ تغييرات خلقي يا گيجي؛ گزگز انگشتان دست‌ها و پاها؛ خونريزي از مقعد (در موارد استعمال شياف)؛ درد يا سوزش معده؛ تهوع يا استفراغ؛ مدفوع سياه و قيري؛ علايم شبه آنفلوآنزا(لرز، تب، درد عضلاني)، به ويژه اگر درست قبل يا همزمان با بروز بثورات جلدي رخ دهند؛ افزايش وزن؛ کبودي يا خونريزي غيرعادي؛ بثورات جلدي؛ زخم‌هاي دهاني؛ يا تب يا گلودردي که پيش از مصرف ايندومتاسين وجود نداشته و ناشي از مشکلي که به خاطرش ايندومتاسين برايتان تجويز شده، نباشد. افراد مسن بيشتر از سايرين در معرض خطر مشکلات گوارشي و ديگر مشکلات خونريزي دهنده‌اند. يک واکنش حساسيتي نادر به ايندومتاسين آنافيلاکسي است که به مراقبت و توجه فوري و پزشکي نياز دارد. آنافيلاکسي به سرعت پيشرفت مي‌کند. در صورت بروز تورم لب‌ها و اطراف چشم، کهير يا تورم‌هاي روي پوست، ضربان قلب تند، خس‌خس سينه، يا مشکل در تنفس، مصرف ايندومتاسين را قطع کرده، با يک مرکز اورژانس پزشکي تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف ايندومتاسين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به آسپرين يا ديگر داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي (مثل ديکلوفناک)، آسپرين، ضد انعقادها (رقيق‌کننده‌هاي خون نظير وارفارين)، آنتي‌بيوتيک‌ها (سفالوسپورين‌ها)، داروهاي ضد سرطان (متوترکسات، پليکومايسين)، سيکلوسپورين، ليتيم، پروبنسيد (يک داروي نقرس)، تريامترن، و اسيد والپروئيک. عادت به مصرف نوشيدني‌هاي الکلي. سابقه يا ابتلا به پوليپ‌هاي بيني مرتبط با آسپيرين؛ زخم‌هاي يا التهاب‌هاي دستگاه گوارش؛ هموفيلي يا ديگر مشکلات خونريزي‌دهنده؛ زخم‌هاي دهاني؛ يا بيماري‌هاي کبدي يا کليوي. هنگام مصرف ايندومتاسين توصيه ميشود برچسب روي همه داروهاي مجاز بدون نسخه را به دقت بخوانيد تا مطمئن‌شويد که دارويي مصرف نمي‌کنيد که حاوي داروهاي ضد التهابي غيراستروئيدي (مثل ايبوپروفن يا ناپروکسن) يا داروهايي که با ايندومتاسين تداخل ايجاد مي‌کند باشد. به خاطر داشته‌باشيد که آسپرين يک داروي ضد التهابي غيراستروئيدي است. اگر ايندومتاسين را به خاطر درد مصرف مي‌کنيد و درد ظرف 14 روز بهبود نيافته يا حتي بدتر شده‌است، پزشکتان را مطلع کنيد. فقط به مقدار تجويزشده توسط پزشکتان دارو مصرف کنيد. به طور منظم به پزشک مراجعه کنيد تا بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. پيش از انجام هرگونه عمل جراحي ياکارهاي دندانپزشکي ساير پزشکان را از اينکه ايندومتاسين مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد. ايندومتاسين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط ايندومتاسين فاسد ميشود). ايندومتاسين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف ايندومتاسين نبايد بيش از مقدار تجويزشده از آن مصرف کنيد. اين دارو ممکن است موجب کبودي يا خونريزي شديد شود. نوشيدني‌هاي الکلي مصرف کنيد. در اينصورت مشکلات معدي بيشتر رخ مي‌دهند. شکل مايع دارو را با آنتي‌اسيدها يا ديگر مايعات با خواص بازي (مثل شير) مخلوط کنيد، اين کار اثر دارو را کاهش داد. تا پيش از مشخص‌شدن پاسخ بدنتان نسبت به دارو رانندگي کنيد يا در فعاليت‌هاي پرخطر شرکت کنيد؛ اين دارو در برخي افراد موجب گيجي، سرگيجه، يا خواب آلودگي ميشود. مسموميت در اثر مصرف بيش از حد در صورت شک به چنين مسموميتي فوراً تقاضاي کمک پزشکي اورژانس کنيد. علايم اين مسموميت عبارتند از: خستگي يا خواب‌آلودگي شديد، کبودي يا خونريزي غير عادي، ادرار تيره يا عدم توليد ادرار، تشنج، يا اغماء.
پاسخ : مرجع كامل داروها " ايزوسوربايد {isosorbid} ايزوسوربايد براي کاهش آنژين صدري تجويز ميشود. آنژين صدري درد قفسه سينه‌اي است که مشخصاً کمتر از 15 دقيق طول مي‌کشد و ناشي از خونرساني ضعيف به ماهيچه قلبي است. اين دارو در سه مورد مفيد است و کاربرد دارد: (1) تخفيف يک آنژين صدري با مصرف دارو پس از شروع درد، (2) جلوگيري از حمله قلبي با مصرف دارو درست پيش از بروز حمله، و (3) کاهش تعداد حملات با مصرف دايمي و منظم دارو. قرص زير زباني ايزوسوربايد براي تخفيف يا جلوگيري از حملات آنژين محتمل مصرف ميشود. قرص معمولي، قرص جويدني، قرص طولاني رهش، کپسول و کپسول طولاني رهش ايزوسوربايد براي پيشگيري از حملات آنژين استفاده مي‌شوند. چگونگي مصرف دارو را درست مطابق تجويز پزشک مصرف کنيد. اگر مطمئن نيستيد که چه شکلي از دارو را مصرف مي‌کنيد، قبل از استفاده از دارو با پزشکتان مشورت کنيد. هر شکل از ايزوسوربايد دستور مصرف خاص خودش را دارد: قرص زير زباني ايزوسوربايد براي تخفيف يا جلوگيري از درد يک حمله آنژين مصرف ميشود. اين قرص‌ها را نبايد بلعيد، خرد کرد، يا جويد، بلکه بايد در زير زبان يا ميان لب يا گونه و لثه‌هاي فوقاني قرار داد. وقتي قرص را در محل قرار داده‌ايد، سيگار نکشيد و چيزي نخوريد و ننوشيد. با آغاز درد آنژيني، بنشينيد و يک قرص را زير زبان يا بين گونه و لثه بالايي قرار دهيد. اگر احساس غش، سرگيجه يا سياهي رفتن چشم داشتيد، چند نفس عميق بکشيد و سرتان را بين دو زانوي‌تان نگه داريد تا اينکه اين احساس از بين برود. مي‌توان هر 5 دقيقه تا دوبار ديگر دارو را تکرار کرد. اگر پس از 15 دقيقه با مصرف 3 قرص دردتان برطرف نشد، با پزشکتان يا يک مرکز فوريت‌هاي پزشکي تماس بگيريد، يا از کسي بخواهيد شما را فوراً به يک بخش فوريت‌هاي پزشکي برساند. اگر ايزوسوربايد را براي پيشگيري از حمله آنژيني مصرف مي‌کنيد، 15-10 دقيقه پيش از هر فعاليت تنش‌زايي که قبلاً هم موجب حمله مي‌شده است يک قرص زير زبان بگذاريد. ايزوسوربايد را در يک محل خنک و خشک نگهداري کنيد. اين دارو در معرض هوا، گرما، و رطوبت فاسد ميشود. قرص‌هاي جويدني ايزوسوربايد براي تخفيف يا جلوگيري از يک حمله آنژيني مصرف مي‌شوند. اين نوع قرص بايد به خوبي جويده شود و براي 12-1 دقيقه در دهان نگه داشته شود تا از طريق مخاط دهان جذب شود. در صورت احساس سياهي رفتن چشم غش، يا سرگيجه، چند نفس عميق بکشيد و سرتان را ميان دو زانو نگه داريد تا اين احساس رفع شود. دارو را مي‌توان با فاصله 5 دقيقه دو نوبت ديگر تکرار کرد (مجموعاً سه نوبت). اگر پس از 15 دقيقه با سه قرص درد تسکين نيافت، با پزشکتان يا يک مرکز فوريت‌هاي پزشکي تماس بگيريد، يا از کسي بخواهيد شما را بلافاصله به بخش فوريت‌هاي يک بيمارستان برساند. اگر ايزوسوربايد را براي پيشگيري از حمله آنژيني مصرف مي‌کنيد، 15-10 دقيقه پيش از هر فعاليت تنش‌زايي که قبلاً نيز موجب حمله شده است، يک قرص را بجويد و در دهان نگاه داريد. اين قرص مي‌تواند به مدت يک ساعت از بروز درد آنژيني جلوگيري کند. قرص‌ها را در محل سرد و خشک نگهداري کنيد. اين دارو در معرض هوا، گرما و رطوبت فاسد ميشود. انواع ديگر قرص و کپسول‌هاي ايزوسوربايد را بايد درسته همراه با يک ليوان پر از آب با معده خالي (يک ساعت قبل يا دو ساعت بعد از غذا) بلعيد. اين داروها را بايد در محل سرد و خشک نگهداري کرد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که آن را به ياد آورديد مصرفش کنيد. اگر کمتر از 2 ساعت تا نوبت بعدي باقي مانده نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير با پزشکتان تماس بگيريد: تاري ديد، خشکي دهان، سردرد شديد، يا بثورات جلدي. علايم مسموميت در اثر مصرف بيش از حد ايزوسوربايد عبارتند از: کبودي لب‌ها، بستر ناخن‌ها، و کف دست‌ها؛ سرگيجه شديد؛ احساس فشار در سر؛ مشکل در تنفس؛ خستگي شديد؛ ضربان قلب تند؛ تب؛ و تشنج. برخي از مصرف کنندگان ايزوسوربايد همچنين ممکن است دچار سردرد خفيف، برافروختگي صورت و گردن، و تهوع شوند. با استفاده مداوم از دارو سردرد معمولاً طي چند روز تا چند هفته رفع خواهد شد. اين سردردها را مي‌توان با مسکن‌هاي معمولي تسکين داد. اگر اين علايم مشکل‌ساز شوند يا نمي‌دانستيد که براي تسکين سردردتان چه دارويي مصرف کنيد با پزشکتان مشورت کنيد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف ايزوسوربايد، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به هر نوع ماده غذايي، نگهدارنده‌ها، يا رنگ‌هاي خوراکي، ايزوسوربايد، يا داروهاي ديگر (به ويژه نيترات‌ها و نيتريت‌ها) بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه الکل، داروهاي پرفشاري خون، يا ديگر داروهاي قلبي سابقه يا ابتلا به خونريزي مغزي يا ضربه به سر اخير، کم‌خوني، گلودرد (افزايش فشار داخل چشم)، پرکاري تيروئيد، مشکلات قلبي، يا بيماري‌هاي کليوي. هنگام مصرف ايزوسوربايد توصيه ميشود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. به آرامي از حالت نشسته يا خوابيده برخيزيد تا دچار سرگيجه و سياهي رفتن چشم نشويد. اگر سيگاري هستيد، سيگار را ترک کنيد. از پزشکتان بخواهيد شما را به يک مشاور يا گروه ترک سيگار معرفي کند يک برگه شناسايي پزشکي به همراه داشته باشيد که نشان دهد ايزوسوربايد مصرف مي‌کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " بکلومتازون استنشاقي {beclomethasone inhalation} بکلومتازون استنشاقي به عنوان درمان نگهدارنده در افراد دچار آسم برونشيال مزمن تجويز ميشود. استفاده منظم به رفع التهاب مزمن راه‌هاي هوايي و کاهش واکنش اين مجاري به مواد محرک (يا حساسيت‌زا) کمک مي‌کند. بکلومتازون با اين سازوکار علايم آسم و دفعات حملات آسم را کاهش مي‌دهد. بکلومتازون يک کورتيکواستروييد مي‌باشد. چگونگي مصرف بر اساس شدت آسم، بکلومتازون به مقدار روزي 4-2 پاف تجويز ميشود. مهم است که آن را طبق دستور پزشک يا دستورالعمل روي برچسب دارو مصرف کنيد. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. چنانچه همزمان کورتيکواستروييد خوراکي مصرف نمي‌کنيد، ممکن است شروع اثرات دارو تا يک ماه و اوج اثر دارو تا چند ماه به تأخير بيافتد. مهم است که نوبت‌هاي مصرف دارو در فواصل مساوي در طي شبانه‌روز برنامه‌ريزي شود؛ مثلاً اگر قرار است روزي 2 بار مصرف شود، 8 صبح و 8 شب و اگر قرار است روزي 4 بار مصرف شود، هر 6 ساعت. از پزشکتان بخواهيد در تعيين يک برنامه که با فعاليت‌هاي روزمره شما تداخل نداشته باشد، به شما کمک کند. بهتر است دارو هر روز در ساعت يکساني مصرف شود. پيش از استفاده از افشانه براي بار اول، آن را چک کنيد. پزشکتان تعيين مي‌کند که از يک وسيله موسوم به آسم‌يار هم همراه افشانه استفاده کنيد يا اينکه با روش دهان باز يا دهان بسته از افشانه استفاده کنيد. اين وسيله باعث ميشود تا دارو بهتر به مجاري هوايي برونشي برسد. پودر و کپسول‌هاي بکلومتازون براي استنشاق نيازمند يک وسيله خاص براي آزادسازي دارو است؛ دستورالعمل روي جعبه را بخوانيد يا چگونگي استفاده را از پزشکتان جويا شويد. روش دهان بسته: کپسول دارو را 5-2 ثانيه تکان دهيد. افشانه و کپسول متصل به آن را سر و ته بگيريد. قطعه دهاني را در دهان گذاشته، لب‌هايتان را دورش محکم ببنديد. به آرامي و کامل از راه بيني نفستان را بيرون دهيد. به آرامي و عميق دم انجام دهيد و در همان زمان کپسول حاوي دارو را بر روي افشانه به پايين فشار دهيد قطعه دهاني را از دهان خارج کرده، ولي نفستان را تا آنجا که ممکن است نگه داريد. در حالي که لب‌هايتان را جمع کرده‌ايد از راه دهان نفستان را بيرون دهيد. اگر در هر نوبت 2 پاف لازم داريد، دو دقيقه تا پاف بعدي صبر کنيد. روش دهان باز: کپسول دارو را 5-2 ثانيه تکان دهيد. افشانه و کپسول متصل به آن را سر و ته بگيريد. قطعه دهاني را حدوداً به اندازه عرض دو انگشت از دهان کاملاً بازتان فاصله بگيريد. کپسول را صاف نگه داريد. پس از يک بازدم عميق، به آرامي از راه دهان نفس بگيريد و در همان زمان کپسول را به افشانه فشار دهيد. به دم ادامه دهيد. چشم‌هايتان را ببنديد تا چيزي از اسپري واردشان نشود؛ چرا که ممکن است موجب تاري ديد مختصري شود. در انتهاي دم نفستان را تا آنجا که مي‌توانيد نگاه داريد، و سپس در حالي که لب‌هاي خود را جمع کرده‌ايد از راه دهان نفستان را بيرون دهيد. اگر در هر نوبت 2 پاف لازم داريد، دو دقيقه تا پاف بعدي صبر کنيد. پس از استفاده از دارو، به هر کدام از روش‌هاي فوق، براي جلوگيري از خشونت صدا و عفونت‌هاي دهاني، دهانتان را با آب کاملاً بشوييد. آب را قورت ندهيد. روزي يکبار قطعه دهاني پلاستيکي و پوشش آن را زير آب گرم بشوييد و پيش از استفاده مجدد خشک کنيد. تا اين افشانه خشک شود در صورت نياز از افشانه ديگري استفاده کنيد. هفته‌اي دو بار قطعه دهاني پلاستيکي را با مايع ظرفشويي و آب گرم بشوييد و کاملاً آب بکشيد و خشک کنيد. يک راه ساده براي تخمين مقدار داروي باقيمانده در کپسول محتوي دارو اين است که کپسول را در يک ظرف آب بگذاريم و ببينيم چقدرش در آب فرو مي‌رود (شکل را ببينيد). اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که آن را به ياد آورديد، مصرفش کنيد. نوبت‌هاي باقيمانده در آن روز را با فواصل مساوي مصرف کنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير، مصرف بکلومتازون را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: پلاک‌هاي سفيد نرم در دهان يا گلو؛ درد دهان يا گلو هنگام خوردن و آشاميدن؛ افزايش خس‌خس سينه؛ احساس سفتي و گرفتگي در قفسه سينه؛ يا مشکل در تنفس. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف بکلومتازون، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کورتيکواستروييدها، ساير داروها، غذاها، نگهدارنده‌ها، و رنگ‌هاي خوراکي. مصرف داروهاي ديگر به ويژه کورتيکواستروييدها. سابقه يا ابتلا به سل يا پوکي استخوان. هنگام مصرف بکلومتازون توصيه ميشود ه‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زير نظر داشته باشد. گاهي افشانه را همراه خود ببريد تا پزشک چگونگي استفاده شما را از آن ببيند. در صورتي که يک دستگاه اندازه‌گيري حداکثر جريان هواي تنفسي در خانه داريد، مقادير اندازه‌گيري شده را در يک دفترچه ثبت کنيد. اگر دچار استرس غيرمعمول مثل جراحي، آسيب بدني، يا عفونت هستيد؛ علايم آسم‌تان بهبود نداشته است؛ علايم‌تان بدتر شده است؛ يا علايمي از عفونت دهاني يا حلقي داريد با پزشکتان مشورت کنيد. در صورتي که افشانه شما قابل پر کردن مجدد است، پس از اتمام دارو آن را دور نياندازيد. حتي اگر براي يک حمله آسمي داروهايي ديگر مصرف مي‌کنيد، استفاده از بکلومتازون را ادامه دهيد، مگر آنکه پزشکتان دستور ديگري داده باشد. پيش از انجام جراحي، کارهاي دندانپزشکي، يا واکسيناسيون ساير پزشکان را از اينکه بکلومتازون مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد. اگر تا به حال به آبله مرغان و سرخک مبتلا نشده‌ايد و واکسن آنها را هم نزده‌ايد، از تماس نزديک با افراد مبتلا به اين دو بيماري اجتناب کنيد. در صورتي که فکر مي‌کنيد با اين افراد مواجهه داشته‌ايد با پزشکتان مشورت کنيد. يک برگه شناسايي پزشک همراه داشته باشيد که نشان دهد بکلومتازون مصرف مي‌کنيد. توجه داشته باشيد که اگر کپسول و افشانه سرد باشند، ممکن است مقدار کامل دارو به شما نرسد. اگر مقدار معمول دارو به شکل استنشاقي برايتان مؤثر نيست، ممکن است به‌طور موقت به کورتيکواستروييد خوراکي نياز داشته باشيد. افشانه را دور از دسترس کودکان و دور از حرارت نگاه داريد هنگام مصرف بکلومتازون نبايد از آن براي درمان يک حمله آسمي استفاده کنيد. پيش از هماهنگي با پزشکتان آن را قطع کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " بوسپيرون {buspirone} بوسپيرون براي کاهش علايم اختلالات اضطرابي يا درمان کوتاه مدت اضطراب تجويز ميشود. اين دارو در مقايسه با ساير داروهاي ضد اضطراب خواب‌آلودگي کمتري ايجاد مي‌کند، ولي يک تا دو هفته طول مي‌کشد تا اثراتش آغاز شود. چگونگي مصرف بوسپيرون معمولاً 2 تا 3 نوبت در روز تجويز ميشود. بنابراين توجه خاص لازم است تا نوبت‌هاي مصرف دارو فراموش نشود. اين دارو را مي‌توان با يا بدون غذا مصرف کرد. قرص‌هاي آن را در صورت نياز مي‌توان خرد کرد. هيچگاه کمتر يا بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که به ياد آوريد، مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارويي‌تان باز گرديد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير مصرف بوسپيرون را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: گيجي يا افت قواي ذهني؛ گلو درد يا تب؛ ضعف عضلاني؛ انقباضات غيرارادي، احساس گزگز، درد يا بي‌حسي در دست‌ها يا پاها؛ خواب‌آلودگي شديد؛ تهوع و استفراغ؛ انقباض مردمک‌ها. علايم زير ممکن است رخ دهند ولي فقط در صورتي که مشکل‌ساز شوند بايد با پزشک در ميان گذاشته شوند: سرگيجه يا سياهي رفتن چشم، خشکي دهان، سردرد، تهوع، بي‌قراري، زنگ‌زدن گوش، بي‌خوابي، يا روياهاي غيرطبيعي موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف بوسپيرون، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به بوسپيرون. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به‌ويژه الکل، يا ديگر داروهايي که دستگاه اعصاب مرکزي را کند مي‌کنند (آرامبخش‌ها، ضد افسردگي‌ها يا ضد تشنج‌ها)؛ ديگوکسين؛ مهارکننده‌هاي مونوآمين‌اکسيداز (فورازوليدون؛ پروکاربازين، يا سلژيلين). مصرف داروهاي گياهي يا ديگر داروهاي فرعي براي درمان اضطراب، اختلال خواب، يا افسردگي سابقه يا ابتلا به سوءمصرف موادمخدر و يا بيماري کليوي يا کبدي هنگام مصرف بوسپيرون توصيه ميشود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. تا پيش از مشخص شدن واکنش بدنتان نسبت به اين دارو در هنگام رانندگي و کار با وسايل خطرناک احتياط کنيد. اين دارو در برخي افراد موج خواب‌آلودگي و کاهش هوشياري ميشود. اگر مشکوک به مصرف بيش از حد بوديد، تقاضاي کمک پزشکي کنيد. اگر دچار افکار يا احساسات عجيب شديد با پزشکتان مشورت کنيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد بوسپيرون مصرف مي‌کنيد. بوسپيرون را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگه داريد و در اين شرايط بوسپيرون فاسد ميشود). بوسپيرون تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف بوسپيرون نبايد الکل بنوشيد. بدون مشورت با پزشکتان هيچ دارويي براي خواب، اضطراب، يا افسردگي مصرف کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " پاروکستين {paroxetine} پاروکستين يک داروي ضد افسردگي است. اين دارو براي کاهش علايم افسردگي نظير تغييرات اشتها، تغييرات در الگوي خواب، تشويش و اضطراب، از دست‌دادن کشش و تمايل به فعاليت‌هاي روزمره، کاهش ميل جنسي،تفکر كُند يا اختلال در تمرکز،يا افکار خودکشي يا اقدام به خودکشي ، تجويز ميشود. پاروکستين يک مهارکننده بازجذب سروتونين است. چگونگي مصرف پاروکستين روزي يک نوبت مصرف ميشود. اين دارو را مي‌توان صبح قبل از هر کاري (تا فراموش نکنيد) يا شب پيش از خوابيدن مصرف نمود. هيچگاه کمتر يا بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. براي جلوگيري از ناراحت کردن معده مي‌توانيد دارو را با غذا بخوريد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، اگر حداکثر تا يک ساعت بعد آن را به ياد آوريد مصرفش کنيد؛ در غير اين صورت نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم نادر ولي جدي زير، مصرف پاروکستين را قطع کرده با پزشکتان تماس بگيريد؛ ضعف يا درد عضلاني؛ بثورات جلدي يا کهير؛ تشويش؛ کاهش در حرکات بدن؛ مشکل در صحبت کردن؛ ناتواني در حرکت دادن چشم‌ها؛ فقدان انرژي؛ افزايش تعريق؛ تشنگي شديد؛ اسهال؛ تغييرات خلقي يا رفتاري؛ ضربان قلب بسيار تند؛ يا احساس خارج از کنترل بودن. علايم زير ممکن است رخ دهند، ولي فقط اگر مشکل‌ساز شدند نياز است با پزشک درميان گذاشته شوند: اضطراب، تشويش، خواب‌آلودگي، خشکي دهان، تهوع، اضطراب، ضربان قلب تند يا نامنظم، مشکل در به خواب رفتن، مشکل در ادرار کردن، کاهش ميل يا توانايي جنسي، احساس گرما يا حرارت، برافروختگي يا قرمزي پوست، افزايش يا کاهش اشتها، افزايش يا کاهش وزن موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف پاروکستين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به پاروکستين يا ديگر مهارکننده‌هاي بازجذب سروتونين بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه ضد انعقادهاي خوراکي (وارفارين)، الکل، مسکن‌هاي تجويز شده توسط پزشک، آرامبخش‌ها، داروهاي ضد افسردگي، شل‌کننده‌هاي عضلاني، داروهاي ضد تشنج، يا مهارکننده‌هاي مونوآمين اکسيداز نظير فورازوليدون، ايزوکربوکسازيد، فنلزين، پروکاربازين، سلژيلين، يا ترانيل سيپرومين. مصرف پاروکستين در حالي که همزمان مهارکننده‌هاي مونوآمين اکسيداز مصرف مي‌کنيد يا کمتر از 2 هفته است که مصرف چنين داروهايي را قطع کرده‌ايد، ممکن است موجب گيجي، افزايش ناگهاني دماي بدن، افزاش شديد فشارخون، و بروز تشنج شود. سابقه يا ابتلا به بيماري‌هاي کليوي يا کبدي يا دچار سوءمصرف مواد. هنگام مصرف پاروکستين توصيه ميشود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. ممکن است تا 4 هفته طول بکشد تا اثر دارو ظاهر شود و به حداکثر برسد؛ ممکن است بخواهيد در طي اين مدت پزشکتان را ملاقات کنيد. تا مشخص شدن پاسخ بدنتان به اين دارو، هنگام رانندگي يا کار با وسايل خطرناک احتياط کنيد. اين دارو در برخي افراد موجب خواب‌آلودگي و کاهش سطح هوشياري ميشود. براي تسکين خشکي دهان از آدامس يا آبنباتهاي بدون قند استفاده کنيد يا چند جرعه آب بنوشيد. اگر اين مشکل بيش از 2 هفته ادامه پيدا کرد با پزشکتان مشورت کنيد. از حالت خوابيده به نشسته يا ايستاده و نشسته به ايستاده به آرامي تغيير وضعيت دهيد؛ در غير اين صورت ممکن است دچار سرگيجه و سياهي رفتن چشم شويد. يک برگه شناسايي پزشکي که نشان دهد پاروکستين مصرف مي‌کنيد، همراه داشته باشيد. پاروکستين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط پاروکستين فاسد ميشود). پاروکستين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف پاروکستين نبايد نوشابه‌هاي الکل بنوشيد يا از داروهاي آرامبخش ديگري استفاده کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " پروپرانولول {propranolol} پروپرانولول به علل گوناگوني مثل کاهش فشارخون؛ تسکين درد قلبي؛ پيشگيري از سردردهاي ميگرني؛ و درمان بي‌نظمي ضربان قلب تجويز ميشود. همچنين براي جلوگيري از دومين حمله قلبي در افرادي که يک بار دچار قلبي شده‌اند، کاربرد دارد. ممکن است در شرايط ديگري نيز پزشکتان اين دارو را برايتان تجويز کند. به همين علت آن را را يک مسدودکننده بتا مي‌شناسند. با مسدودکردن اين تکانه‌ها، به قلب کمک مي‌کند تا منظم‌تر و مؤثرتر بزند و در نتيجه بار کاري قلب کاهش يابد. چگونگي مصرف مقادير متفاوتي از پروپرانولول براي علل مختلف تجويز ميشود. شکل طولاني اثر پروپرانولول معمولاً روزي يک بار مصرف ميشود. مهم است که دارو را هر روز ساعت معيني بخوريد. معمولاً بهتر است دارو را صبح پيش از صبحانه مصرف کنيد تا فراموش نکنيد. پروپرانولول را مي‌توان با يا بدون غذا مصرف کرد. هر روز پيش از خوردن پروپرانولول نبضتان را بشماريد و فشارتان را اندازه بگيريد اگر کمتر از 60 در دقيقه بود، يا فشار سيستولي (عدد بالايي) کمتر از 90 ميلي‌متر جيوه بود، پيش از خوردن داروي آن روز با پزشکتان مشورت کنيد. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته اگر کمتر از 8 ساعت تا نوبت بعدي مصرف دارو رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه منظم دارويي‌تان بازگرديد. اگر بيش از يک نوبت در روز پروپرانولول مصرف مي‌کنيد، اگر تقريباً موقع نوبت بعدي مصرف دارو رسيده است، نوبت فراموش شده را مصرف نکنيد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد و دارو را بدون هماهنگي با پزشکتان قطع نکنيد. با قطع مصرف پروپرانولول ممکن است در معرض خطر يک حمله قلبي باشيد. در اکثر مواردي که پروپرانولول تجويز ميشود، بيماري را مهار مي‌کند و نه درمان. و اين بدين معناست که ممکن است لازم باشد چندين سال يا تا پايان زندگي آن را مصرف کنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم نادر ولي جدي زير، مصرف آتنولول را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: اشکال در تنفس تنگي نفس، يا خس‌خس سينه؛ سرد شدن کف دست و پا؛ ضربان قلب زير60 در دقيقه؛ سرگيجه يا سياهي رفتن چشم در هنگام بلند شدن از حالت خوابيده با نشسته با تورم دست‌ها و پاها يا افزايش وزن ناگهاني (1/5 کيلو در 48-28 ساعت)؛ افسردگي، گيجي، يا توهم (شنيدن، ديدن، يا احساس چيزهايي که وجود ندارند)؛ درد قفسه سينه، مفاصل يا کمر؛ تب؛ گلودرد؛ بثورات جلدي؛ يا هرگونه کبودي که يا خونريزي غيرعادي. نشانه‌هاي زير تا هنگام عادت کردن بدنتان با دارو ممکن است مشاهده شوند: خواب آلودگي، خستگي، مشکل در خوابيدن، اضطراب، يبوست يا اسهال، کابوس، يا کاهش توانايي جنسي، اگر اين علايم ادامه يافتند يا مشکل ساز شدند، وضعيت را با پزشکتان در ميان بگذاريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف آتنولول، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به آتنولول يا ديگر داروهاي مسدودکننده بتا بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه تزريقات حساسيت‌زدايي، کافئين، داروهاي آسم (آمينوفيلين، ديفيلين، اکستريفيلين، تئوفيلين)، داروهاي ديابت (انسولين، داروهاي خوراکي پايين‌آورنده قند)، ديگر داروهاي کاهنده فشار خون (مسدود کننده‌هاي کانال‌هاي کلسيمي، کلونيدين، گوانابنز)، کوکائين، يا مهارکننده‌هاي مونوآمين‌اکسيداز (فورازوليدون، ايزوکاربوکسازيد، فنلزين، سلجيلين، ترانيل سيپرومين، پروکاربازين). سابقه يا ابتلا به حساسيت، آسم، يا آمفي‌زم؛ مشکلات احتقاني قلب؛ بيماري قند؛ پرکاري تيروييد؛ افسردگي؛ يا بيماري‌هاي کليوي يا کبدي. اگر بيماري قند داريد، پروپرانولول ممکن است قند خون شما را افزايش دهد و نيز ممکن است علايم افت قند خون را مخفي کند. اگر دچار حساسيت باشيد با مصرف پروپرانولول واکنش‌هاي حساسيتي‌تان ممکن است تشديد شود. هنگام مصرف پروپرانولول توصيه ميشود به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبوديتان را زير نظر داشته‌باشيد. در مورد ميزان فعاليت قابل قبول براساس، وضعيت بدني‌تان با پزشکتان مشورت کنيد. پروپرانولول ممکن است درد قفسه سينه را کاهش دهد يا از آن جلوگيري کند و در نتيجه باعث شود تا از آن حد که برايتان بي‌خطر است فعال‌تر باشيد. که اين خود موجب درد قفسه سينه و علايم جدي ديگر ميشود. وزن‌تان را نسبت به قد و استخوان‌بندي‌تان در يک محدوده مناسب نگه داريد. در صورت نياز براي کاهش وزن از پزشکتان کمک بگيريد. اگر براي کاهش فشار خون پروپرانولول مصرف مي‌کنيد، مصرف سديم (نمک) خود را محدود کنيد. از پزشکتان درخواست کنيد دستورات تغذيه‌اي در اختيارتان بگذارد يا شما را به يک متخصص تغذيه معرفي کند. اگر سيگاري هستيد، سيگار را ترک کنيد، از پزشکتان بخواهيد شما را به يک مشاور يا گروه ترک سيگار معرف کند. الکل ننوشيد. از وضعيت خوابيده به نشسته يا ايستاده و يا از حالت نشسته به ايستاده آرام تغيير وضعيت دهيد تا دچار سرگيجه، سياهي رفتن چشم يا غش نشويد. در هواي سرد لباس گرمتر بپوشيد،چرا که پروپرانولول ممکن است شمارا به سرما حساستر کند. قرص‌هاي طولاني رهش را يکجا ببلعيد؛ آنها را نشکنيد يا خرد نکنيد. قرص‌هاي معمولي را در صورت مشکل در بلع مي‌توانيد خرد کرده و با نصف قاشق مربا يا پودينگ مخلوط کنيد. محلول خوراکي را با مقداري نوشيدني يا غذاي نيمه جامد مخلوط کرده، سپس استفاده کنيد. براي روزهاي تعطيل مقدارکافي دارو در دسترس داشته باشيد. يک برگه شناسايي پزشکي که نشان دهد پروپرانولول مصرف مي‌کنيد به همراه داشته باشيد. پزشکان ديگر را از اينکه پروپرانولول مصرف مي‌کنيد مطلع سازيد؛ زيرا ممکن است بر روي برخي آزمون‌هاي آزمايشگاهي اثر بگذارد يا موجب بروز واکنش به دنبال تزريقات مربوط به حساسيت‌زدايي شود. پروپرانولول را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نورمستقيم، و حرارت مرطوب نگه داريد (در اين شرايط پروپرانولول فاسد ميشود). هنگام مصرف پروپرانولول نبايد تا مشخص‌شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگي کنيد يا با وسايل خطرناک کار کنيد. اگر خواب‌آلودگي يا سرگيجه مشکل ساز شد، با پزشکتان مشورت کنيد. بدون مشورت با پزشکتان دارويي مصرف کنيد؛ به ويژه داروهاي محرک و داروهاي سرفه يا سرماخوردگي که بدون تجويز پزشک قابل تهيه هستند.
پاسخ : مرجع كامل داروها " پنتوکسيفيلين {petoxifyllin} پنتوکسيفيلين براي درمان بيماري عروق محيطي تجويز ميشود. اين دارو درد شبه اسپاسم در ماهيچه‌هاي ساق پا را که در اثر خونرساني ضعيف به ماهيچه‌هاي پا ايجاد ميشود، کاهش مي‌دهد. ممکن است چند هفته طول بکشد تا اثرات پنتوکسيفيلين ظاهر شود. باوجوديکه اين دارو علايم بيماري را کاهش مي‌دهد، اما جايگزيني براي هرگونه مداخلات جراحي لازم مثل باي‌پس يا برداشتن انسداد شرياني نمي‌باشد. چگونگي مصرف پنتوکسيفيلين معمولاً روزي 3 نوبت آنهم همراه غذا (براي جلوگيري از ناراحتي معده) مصرف ميشود. قرص‌ها را درسته ببلعيد؛ آنها را نشکنيد، خرد نکنيد و نجويد. مهم است که دارو هر روز رأس ساعت معيني مصرف شود. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که آن را به ياد آورديد مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده‌است، نوبت را فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير مصرف پنتوکسيفيلين را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: بي‌نظمي ضربان قلب، درد قفسه سينه، خواب‌آلودگي، گرگرفتگي، غش، تشويش شديد، يا تشنج. علايمي که ممکن است رخ دهند ولي فقط اگر مشکل ساز شوند نياز است به اطلاع پزشک برسند عبارتند از: سرگيجه، سردرد، تهوع يا استفراغ، يا احساس ناراحتي در معده. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف پنتوکسيفيلين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به پنتوکسيفيلين يا داروهاي ديگر. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه ضدانعقاد (رقيق کننده‌هاي خون نظير وارفارين)؛ داروهاي ضدپلاکتي (ديپيريدامول)؛ سايمتيدين؛ داروهاي ضدالتهابي غيراستروئيدي (مثل ديفلونيزال، فنوپروفن، ايندومتاسين، مفتاميک اسيد، فنيل بوتازون، و سولينداک)؛ داروهاي ضد تشنج (ديوالپروئکس، والپروئيک‌اسيد)؛ يا گشادکننده‌هاي برونشي (گزانتين‌ها) سابقه يا ابتلا به هر مشکل بدني که با افزايش خطر خونريزي همراه باشد، يا بيماري‌هاي کليوي يا کبدي عادت به مصرف توتون يا تنباکو. نيکوتين رگ‌هاي خوني را تنگ مي‌کند، بنابراين مشکلي را که به خاطرش پنتوکسيفيلين تجويز شده بدتر خواهد کرد. هنگام مصرف پنتوکسيفيلين توصيه ميشود ه طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. پيش از مصرف هر نوع دارويي اعم از داروهاي مجاز بدون نسخه، ويتامين‌ها و داروهاي گياهي، با پزشکتان مشورت کنيد. يک برگ شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد پنتوکسيفيلين مصرف مي‌کنيد. پنتوکسيفيلين را دور از دسترس کودکان، دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (پنتوکسيفيلين در اين شرايط فاسد ميشود). پنتوکسيفيلين تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف پنتوکسيفيلين نبايد سيگار بکشيد. نيکوتين رگ‌هاي خوني را تنگ مي‌کند. مصرف دارو را به يکباره قطع کنيد. اول با پزشکتان مشورت کنيد
