پاسخ : مرجع كامل داروها " آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات {amoxicillin/clavulanate} آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات يک آنتي‌بيوتيک رايج است. از آن براي درمان عفونت‌هاي باکتريايي گوناگون مثل عفونت گوش مياني، سينوزيت، و عفونت‌هاي پوست، دستگاه تنفسي و دستگاه ادراري استفاده مي‌شود. چگونگي مصرف آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات را مي‌توان با يا بدون غذا مصرف کرد. خوردن آن با غذا مي‌تواند از دل به هم خوردگي ناشي از آن جلوگيري کند. قرص‌هاي جويدني آن حتماً بايد جويده يا خرد شوند. بهتر است اين دارو در فواصل زماني برابر در طول شبانه‌روز مصرف شود تا مقادير ثابتي از آن در خون و ادرار وجود داشته باشد. براي مثال اگر قرار است روزي 3 نوبت مصرف شود، فواصل بايد 8 ساعتي باشند (مثلاً 6 صبح، 2 بعدازظهر و 10 شب). اگر اين برنامه با برنامه کاري يا خواب شما مغايرت دارد، از پزشکتان بخواهيد در تعيين يک برنامه مناسب‌تر شما را ياري دهد. مهم است که دارو سر وقت و به مقدار کامل مصرف شود، حتي اگر احساس بهبودي مي‌کنيد. چنانچه پيش از اتمام کل داروي تجويزي آن را قطع کنيد ممکن است دچار عود علايم شويد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که به ياد آوريد مصرفش کنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، به برنامه منظم دارويي‌تان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير بلافاصله با پزشکتان تماس بگيريد: اسهال شديد يا خفيف ولي پايدار، سردرد، تهوع و استفراغ، زخم دهان يا زبان، خارش يا ترشحات واژن، يا پلاک‌هاي سفيد در دهان يا روي زبان. يک پاسخ حساسيتي نادر به اين دارو آنافيلاکسي است، که به مراقبت پزشکي فوري نياز دارد. از آنجايي که آنافيلاکسي سريع پيشرفت مي‌کند، در صورت بروز تورم لب‌ها و دور چشم؛ بثورات جلدي؛ کهير يا تورم‌هاي بر روي پوست؛ تب؛ غش ناگهاني؛ ضربان قلب سريع؛ يا خس‌خس سينه يا تنفس مشکل، دارو را قطع کرده و با يک مرکز خدمات اورژانس پزشکي تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به هر نوع ماده غذايي، نگهدارندهها، رنگ‌هاي خوراکي يا ساير داروها، به‌ويژه آنتي‌بيوتيک‌ها (پني‌سيلين‌ها، سفالوسپورين‌ها، مهارکننده‌هاي بتا ـ لاکتاماز). مصرف داروهاي ديگر، به ويژه داروهاي ضدالتهابي غيراستروييدي (مثل ايبوپروفن و آسپيرين)، داروهاي ضدانعقاد (رقيق‌کننده‌هاي خون نظير وارفارين)، قرص‌هاي ضدبارداري حاوي استروژن (اين دارو اثرات اين قرص‌ها را کاهش مي‌دهد)، داروهاي نقرس (پروبنسيد، آلوپورينول)، و آنتي‌بيوتيک‌هاي ديگر (آمينوگليکوزيدها، اريترومايسين، تتراسايکلين). داراي سابقه يا دچار مشکلات خونريزي‌دهنده (مثل زخم معده، هموفيلي، يا کمبود پلاکتي)، کوليت (التهاب روده بزرگ) ناشي از آنتي‌بيوتيک‌ها، يا بيماري کليوي. هنگام مصرف آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات توصيه مي‌شود حتي در صورت احساس بهبودي، تمام داروي تجويز شده را براي درمان عفونت و جلوگيري از عود مجدد آن مصرف کنيد. اگر از قرص‌هاي ضدبارداري استفاده مي‌کنيد، تا يک ماه پس از پايان دوره درمان با آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات از يک وسيله جلوگيري از بارداري ديگر نيز نظير کاندوم يا ژل‌هاي اسپرم‌کش استفاده کنيد. براي جلوگيري از اسهال ناشي از اين دارو ماست بخوريد. آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگه داريد (در اين شرايط اين دارو فاسد مي‌شود). پس از تهيه سوسپانسيون آن را در يخچال نگهداري کنيد؛ پيش از مصرف شيشه محتوي سوسپانسيون را به خوبي تکان دهيد. در موارد شکل‌هاي مايع دارو از پيمانه داخل جعبه دارو براي اندازه‌گيري مقدار دارو استفاده کنيد. اگر ظرف 3 روز از مصرف اين دارو احساس بهبودي نمي‌کنيد با پزشکتان مشورت کنيد. هنگام مصرف آموکسي‌سيلين/ کلاوولانات نبايد ديگران را در مصرف اين دارو سهيم کنيد؛آنها ممکن است نسبت به آن حساسيت داشته باشند. دارو را پس از تاريخ انقضايش مصرف کنيد. دارو را ناتمام قطع کنيد؛ مگر در صورتي که پزشکتان چنين توصيه کند.
پاسخ : مرجع كامل داروها " آمي‌تريپتيلين {amitriptyline} آمي‌تريپتيلين براي تسکين علايم افسردگي، شب‌ادراري، اختلالات خوردن، دردهاي عصبي، و مواردي ديگر تجويز مي‌شود. اين دارو از دسته داروهاي ضدافسردگي سه‌حلقه‌اي است. چگونگي مصرف آمي‌تريپتيلين با مقادير متفاوتي براي مشکلات متفاوت و افراد متفاوت تجويز مي‌شود هيچگاه بيشتر يا کمتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. آمي‌تريپتيلين خوراکي را مي‌توان با غذا مصرف کرد تا دل به هم خوردگي ناشي از آن کاهش يابد. ممکن است 6-1 هفته طول بکشد تا اثرات اين دارو آغاز شود. پس از آغاز اثرات حتي در صورت احساس بهبودي نيز دارو را ادامه دهيد. به دقت از دستورات پزشکتان پيروي کنيد. اگر روزي يک نوبت پيش از رفتن براي خواب آمي‌تريپتيلين مصرف مي‌کنيد و حال يک نوبت را فراموش کرده‌ايد ، نوبت فراموش شده را صبح مصرف نکنيد، چرا که ممکن است موجب خواب‌آلودگي بيش از حد در طول روز شود؛ در اين مورد با پزشکتان مشورت کنيد. اگر روزي چند نوبت آمي‌تريپتيلين مصرف مي‌کنيد، نوبت فراموش شده را بلافاصله پس از به ياد آوردن مصرف کنيد. اگر تقريباً موقع مصرف نوبت بعدي شده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظم خود برگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم نادر ولي جدي زير آمي‌تريپتيلين خود را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگيريد: افکار خودکشي؛ تاري ديد؛ گيجي؛ يبوست؛ مشکل در ادرار کردن؛ چشم‌درد؛ ضربان قلب تند، کند يا نامنظم؛ لرزش دست؛ غش؛ اضطراب؛ مشکل در صحبت کردن؛ عدم تعادل؛ سفتي عضلات دست و پا؛ صورت شبيه ماسک؛ گلودرد؛ تب؛ کبودي يا خونريزي غيرعادي؛ زردي پوست يا چشم؛ بثورات جلدي؛ تورم صورت يا زبان. علايم زير ممکن است رخ دهند، ولي فقط در صورتي که مشکل‌ساز شوند بايد گزارش شوند: سرگيجه، خواب‌آلودگي، خشکي دهان، سردرد، مشکل در خوابيدن؛ افزايش وزن. علايم ترک دارو ـ نظير سردرد، تهوع، استفراغ، اسهال، تحريک‌پذيري، يا خواب مختل همراه با رؤياهاي واضح ـ ممکن است در صورت قطع ناگهاني آمي‌تريپتيلين مشاهده شود. معمولاً براي قطع دارو بايد مقدارش ظرف 2-1 ماه به تدريج کاهش يابد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف آمي‌تريپتيلين پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به آمي‌تريپتيلين يا ديگر داروهاي ضدافسردگي سه‌حلقه‌اي؛ ساير داروهاي ضدافسردگي (ماپروتيلين، ترازودون)؛ کاربامازپين (دارويي ضدتشنج)؛ يا هر نوع ماده غذايي، رنگ خوراکي يا نگهدارنده. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه الکل، آرامبخش‌ها، ديگر داروهاي ضدافسردگي، داروهاي ضدتشنج، داروهاي ضدتيروييد، سايمتيدين، داروهاي فشار خون (کلونيدين، گوانادرل، گوانتيدين)، مهارکننده‌هاي مونوآمين‌اکسيداز، يا سمپاتوميمنيک‌ها (داروهايي که در حساسيت، آسم، سرفه و سرماخوردگي مصرف مي‌شوند). سابقه يا دچار الکليسم (اعتياد به الکل)، آسم، اختلال دوقطبي (افسرده ـ شيدايي)، ابتلا به اسکيزوفرني، صرع، گلوکوم (افزايش فشار داخل چشم)، پرکاري تيروييد، بزرگي پروستات، احتباس ادراري، مشکلات قلبي يا خوني، يا بيماري‌هاي دستگاه گوارش، کبدي يا کليوي. هنگام مصرف آمي‌تريپتيلين توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بتواند بهبودتان را زير نظر داشته باشد. تا پيش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به اين دارو در رانندگي و کار با وسايل خطرناک احتياط کنيد. برخي افراد با مصرف آمي‌تريپتيلين دچار خواب‌آلودگي و کاهش سطح هوشياري مي‌شوند. اين به ويژه وقتي براي اولين بار دارو را شروع مي‌کنيد اتفاق مي‌افتد و تا وقتي بدنتان به آن عادت کند ادامه مي‌يابد؛ بنابراين براي فعاليت‌هاي خود برنامه‌ريزي کنيد. در هنگام برخاستن از حالت خوابيده يا ايستادن از حالت نشسته احتياط کنيد؛ چرا که ممکن است دچار سرگيجه يا سياهي رفتن چشم شويد. به آرامي تغيير وضعيت دهيد. براي تسکين خشکي دهان از آدامس يا آبنبات‌هاي بدون قند استفاده کنيد. اگر خشکي دهان بيش از 2 هفته طول کشيد با پزشکتان مشورت کنيد. از مواجهه مستقيم و بدون حفاظت با آفتاب و استفاده از وسايل برنزه‌کننده بپرهيزيد، چرا که ممکن است دچار آفتاب سوختگي شديد شويد. سعي کنيد تا حد امکان از آفتاب بين ساعت 10 صبح تا 3 بعدازظهر اجتناب کنيد. در زير آفتاب از يک عينک آفتابي، يک کلاه و پوشش محافظ، و کرم‌هاي ضدآفتاب با قدرت محافظتي (SPF) حداقل 15 استفاده کنيد. در مورد نياز به مقادير اضافي ويتامين (ريبوفلاوين يا ويتامين ب ـ 2) با پزشکتان مشورت کنيد. پيش از هرگونه عمل جراحي، کارهاي دنداني يا درمان‌هاي اضطراري، پزشک را از اينکه آمي‌تريپتيلين مصرف مي‌کنيد، مطلع سازيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد آمي‌تريپتيلين مصرف مي‌کنيد. آمي‌تريپتيلين را دور از دسترس کودکان، و دور از حرارت، نور مستقيم و حرارت مرطوب قرار دهيد (در اين شرايط آمي‌تريپتيلين فاسد مي‌شود). آمي‌تريپتيلين تاريخ گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف آمي‌تريپتيلين نبايد الکل مصرف کنيد. بدون تأييد پزشکتان دارويي ديگر مصرف کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " اريترومايسين {erythomycin} اريترومايسين يک آنتي‌بيوتيک رايج است که براي درمان عفونت‌هاي گوناگوني نظير عفونت پوست و بافت نرم، عفونت گوش مياني، برونشيت، گلودرد، ذات‌الريه (پنوموني)، سينوزيت، ديفتري، سياه‌سرفه، و عفونت‌هاي کلاميديايي، سيفليس، و گونوره‌اي استفاده مي‌شود. اين دارو همچنين براي پيشگيري از تب روماتيسمي و اندوکارديت مصرف مي‌شود. چگونگي مصرف اريترومايسين را مي‌توان با شکم خالي همراه يک ليوان پر از آب مصرف کرد. در صورتي که معده را ناراحت کند مي‌توان آن را با غذا خورد. بهتر است دارو در نوبت‌هايي با فواصل زماني يکسان در شبانه‌روز مصرف شود تا سطح خوني آن ثابت باقي بماند. براي مثال، اگر لازم است روزي 4 بار اريترومايسين مصرف کنيد، نوبت‌ها بايد 6 ساعت فاصله داشته باشند (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب و 6 صبح). اگر اين برنامه با برنامه کار يا خواب شما تداخل داشت از پزشکتان بخواهيد در تعيين يک برنامه مؤثرتر به شما کمک کند. مهم است که دارو را سر وقت و به‌طور کامل مصرف کنيد، حتي اگر احساس بهبودي داريد. اگر پيش از اتمام دارو آن را قطع کنيد ممکن است علايمتان عود کند. قرص‌هاي جويدني اريترومايسين بايد پيش از بلعيده شدن، جويده يا خرد شوند. مي‌توان کپسول‌هاي طولاني‌رهش اريترومايسين را باز کرد و قرص دانه‌هاي روکش‌دار داخلش را پيش از مصرف با يک غذاي نرم مخلوط کرد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد ، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هريک از علايم زير با پزشکتان تماس بگيريد: اسهال، دل‌پيچه، تهوع و استفراغ، سوزش دهاني يا زباني، خارش واژن يا ترشح از آن، پلاک‌هاي سفيد روي مخاط دهان يا زبان، افت شنوايي، تب، بثورات جلدي، يا زردي چشم‌ها يا پوست. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف اريترومايسين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به اريترومايسين. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه استميزول، کاربامازپين، والپروئيک اسيد، سيکلوسپورين، داروهاي ضدانعقاد (رقيق‌کننده‌هاي خون مثل وارفارين)، زانتين‌ها، و آنتي‌بيوتيک‌هاي ديگر (کلرامفنيکل، لينکومايسين). ابتلا به يا سابقه بي‌نظمي ضربان قلب (آريتمي)، افت شنوايي، يا بيماري کبدي. هنگام مصرف اريترومايسين توصيه مي‌شود حتي در صورت احساس بهبودي اريترومايسين را به‌طور کامل مصرف کنيد تا عفونت‌تان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود. اريترومايسين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط اريترومايسين فاسد مي‌شود). برخي از سوسپانسيون‌هاي اريترومايسين پس از آماده شدن بايد در يخچال نگهداري شوند؛ دستورالعمل روي بسته‌بندي دارو را بخوانيد. پيش از مصرف شيشه سوسپانسيون را به خوبي تکان دهيد. از پيمانه داخل جعبه دارو براي اندازه‌گيري مقدار دارو استفاده کنيد. اگر ظرف 3 روز از شروع درمان احساس بهبودي نداشته‌ايد با پزشکتان مشورت کنيد. هنگام مصرف اريترومايسين نبايد داروي تاريخ مصرف گذشته مصرف کنيد. دارو را ناتمام قطع کنيد، مگر به توصيه پزشک
پاسخ : مرجع كامل داروها " آسبوتولول {acebutolol} آسبوتولول در موارد متفاوتي از جمله پايين آوردن فشار خون در پرفشاري خون و درمان ضربان قلب نامنظم تجويز مي‌شود. از اين دارو همچنين براي جلوگيري از يک حمله قلبي ثانويه در افرادي که قبلاً يک بار دچار چنين حمله‌اي شده‌اند استفاده مي‌شود. پزشک شما در موارد ديگري نيز ممکن است آسبوتولول را براي شما تجويز کند. آسبوتولول با مسدود کردن تکانه‌هاي عصبي به بخش‌هايي خاص از بدن عمل مي‌کند؛ به همين علت است که آسبوتولول را به عنوان يک مسدودکننده بتا مي‌شناسند. آسبوتولول با مسدود کردن اين تکانه‌ها به قلب کمک مي‌کند تا از نيرو و تعداد ضربان قلب بکاهد و در نتيجه بار کاري قلب کاهش پيدا کند؛ که اين خود موجب کاهش فشار در داخل رگ‌هاي خوني نيز خواهد شد. اسامي تجاري آسبوتولول عبارتند از مونيتان و سکترال. چگونگي مصرف آسبوتولول معمولاً روزي يک يا دو بار مصرف مي‌شود. مهم است که دارو را هر روز در ساعت معيني مصرف کنيد. معمولاً راحت‌تر است که صبح‌ها پيش از صبحانه خورده شود تا فراموش نشود. اين دارو را مي‌توان همراه با غذا يا جداگانه مصرف کرد. هر روز پيش از خوردن آسبوتولول به مدت يک دقيقه کامل نبضتان را بگيريد. (اگر نمي‌دانيد چطور نبضتان را بگيريد از پزشکتان يا يک پرستار بخواهيد تا آن را به شما آموزش دهد.) اگر تعداد نبض شما کمتر از 50 در دقيقه بود، آن روز پيش از خوردن آسبوتولول موضوع را با پزشکتان در ميان بگذاريد. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده براي خودتان از اين دارو مصرف نکنيد. از دستورات ذکر شده توسط پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر يک نوبت دارو را فراموش کرديد ، مي‌توانيد به مجردي که آن را به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته اگر کمتر از 4 ساعت تا نوبت بعدي مصرف دارو مانده باشد، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي منظم خود برگرديد. مقدار دارو را دو برابر نکنيد و پيش از مشورت با پزشکتان مصرف آسبوتولول را قطع نکنيد. با عدم مصرف آسبوتولولِتان ممکن است در معرض خطر يک حمله قلبي قرار گيريد. در اکثر مواردي که آسبوتولول برايشان تجويز مي‌شود، اين دارو بيماري را مهار مي‌کند، نه درمان. اين بدان معنا است که شما ممکن است مجبور باشيد آسبوتولول را براي سال‌ها يا تا پايان زندگي مصرف کنيد، حتي اگر حالتان خوب باشد. هشدارها و عوارض جانبي در صورتي که دچار هريک از نشانه‌هاي نادر ولي جدي زير شديد، آسبوتولول خود را قطع کرده، در عرض 24 ساعت با پزشک خود تماس بگيريد: سختي تنفس، تنگي نفس، يا خس‌خس سينه؛ سردي کف دست و پا؛ ضربان قلب کمتر از 50 در دقيقه؛ احساس گيجي يا سياهي رفتن چشم به دنبال ايستادن از يک وضعيت نشسته يا خوابيده؛ تورم دست‌ها و پاها يا افزايش وزن ناگهاني (5/1 کيلوگرم در 48-24 ساعت)؛ زردي چشم و پوست؛ ادرار تيره؛ کند شدن قواي ذهني؛ گيجي، توهمات (شنيدن، ديدن، يا احساس چيزهايي که وجود ندارند)؛ درد قفسه سينه، مفصل يا کمر؛ بثورات جلدي؛ يا هرگونه کبودشدگي يا خونريزي غيرعادي. علايم زير ممکن است تا عادت کردن بدنتان به دارو رخ دهد: خواب‌آلودگي، خستگي، مشکل در به خواب رفتن، اضطراب، يبوست يا اسهال، کابوس‌هاي شبانه، يا کاهش توانايي جنسي. اگر اين علايم ادامه پيدا کردند يا مشکل‌ساز شدند، وضعيت را با پزشکتان در ميان بگذاريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف آسبوتولول پزشکتان را مطلع سازيد حساسيت به آسبوتولول يا ديگر داروهاي مسدودکننده بتا. بارداري يا شيردهي. مصرف داروهاي ديگر به ويژه تزريقات حساسيت‌زدايي، کافئين، داروهاي آسم (آمينوفيلين، ديفيلين، اکستريفيلين، تئوفيلين)، داروهاي بدون نياز به تجويز پزشک براي سرفه يا سرماخوردگي، داروهاي ديابت (انسولين، داروهاي ضدديابت خوراکي)، ساير داروهاي فشار خون (مسدودکننده‌هاي کانال کلسيمي، کلونيدين، گوانابنز)، کوکائين، يا مهارکننده‌هاي منوآمين‌اکسيداز. حساسيت، آسم، يا آمفي‌زم؛ مشکلات احتقاني قلب؛ بيماري قند؛ پرکاري تيروييد؛ کندي قواي ذهني؛ يا بيماري کليوي يا کبدي يا سابقه ابتلا به هريک از اين موارد. اگر دچار حساسيت باشيد واکنش‌هاي حساسيتي ممکن است با مصرف آسبوتولول شدت يابد. در هنگام مصرف آسبوتولول توصيه مي‌شود مرتب به پزشکتان مراجعه داشته باشيد تا پيشرفت و بهبودي شما را زير نظر داشته باشد. ممکن است ترجيح دهيد که فشارخونتان را در خانه اندازه گرفته، ثبت کرده و در مراجعات منظمتان آن را به پزشکتان گزارش کنيد. در مورد سطح بي‌خطر فعاليت بدني با توجه به بيمارستان با پزشکتان مشورت کنيد. آسبوتولول ممکن است از درد قفسه سينه جلوگيري کند يا آن را کاهش دهد و در نتيجه شما فعاليت خود را بيش از ميزان قابل قبول افزايش دهيد. اين ممکن است به درد قفسه سينه يا ديگر علايم جدي منجر شود. وزنتان را نسبت به قد و استخوانبندي خود مناسب نگاه داريد. در صورت نياز به کاهش وزن از پزشکتان کمک بخواهيد. اگر به سبب پرفشاري خون در حال مصرف آسبوتولول هستيد، مصرف سديم (نمک) را کاهش دهيد. براي دستورات تغذيه‌اي از پزشکتان نظر بخواهيد يا براي کمک بيشتر به يک متخصص تغذيه مراجعه کنيد. اگر سيگاري هستيد، سيگار را ترک کنيد. از پزشکتان بخواهيد شما را به يک مشاوره يا گروه ترک سيگار معرفي کند. از حالت خوابيده به نشسته يا ايستاده، يا از نشسته به آرامي تغيير وضعيت دهيد تا دچار سرگيجه، سياهي رفتن چشم يا غش نشويد. در هواي سرد لباس گرم کافي بپوشيد، زيرا آسبوتولول ممکن است شما را به سرما حساس‌تر کند. در تعطيلات آخر هفته و ساير روزهاي تعطيل داروي کافي در دسترس نگاه داريد . ساير ارايه‌دهندگان خدمات سلامت را از آنکه آسبوتولول مصرف مي‌کنيد مطلع کنيد، زيرا اين دارو ممکن است بر روي برخي از آزمون‌هاي آزمايشگاهي تأثير بگذارد يا موجب شود که نسبت به تزريقات حساسيت‌زدايي دچار واکنش شويد. هميشه يک برگه که نشان دهد در حال مصرف آسبوتولول هستيد را به همراه داشته باشيد. آسبوتولول را دور از دسترس کودکان، دور از آتش، نور مستقيم و حرارت مرطوب نگاه داريد (حرارت و نور موجب فاسد شدن آسبوتولول مي‌شود). در هنگام مصرف آسبوتولول نبايد تا هنگام مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگي کنيد يا از وسايل خطرناکي که نياز به هوشياري کامل دارند استفاده کنيد. اگر خواب‌آلودگي يا گيجي به‌طور مشکل‌سازي ادامه پيدا کند، با پزشکتان مشورت کنيد. دارويتان را به‌طور ناگهاني قطع کنيد. در اين صورت ممکن است دچار تعريق، تپش قلب (احساس تکان خوردن قلب در قفسه سينه)، سردرد، يا لرزش دست و انگشتان شويد. ساير داروها، به ويژه داروهاي ضدسرفه يا سرماخوردگي را بدون مشورت با پزشکتان مصرف کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " اسپري بيني بکلومتازون {beclomethasone nasal spary} اين اسپري بيني به عنوان درمان نگهدارنده در افراد دچار اختلالات بيني نظير رينيت فصلي يا رينيت دايمي، علايم حساسيتي در بيني، يا پوليپ‌هاي بيني تجويز مي‌شود. استفاده منظم آن به کاهش التهاب بيني کمک مي‌کند و واکنش مخاط بيني به مواد حساسيت‌زا (يا محرک) را کاهش مي‌دهد. به اين اثرات بکلومتازون علايم خارش، سوزش، عطسه، و آبريزش بيني را کاهش مي‌دهد. بکلومتازون در واقع يک کورتيکواستروئيد است. چگونگي مصرف در هر نوبت بکلومتازون معمولاً 1 يا 2 اسپري با اندازه مشخص 2 تا 4 نوبت در روز مصرف مي‌شود. مهم است که طبق دستور پزشکتان يا دستورالعمل روي برچسب دارو را مصرف کنيد. هيچگاه بيشتر از مقدار تجويز شده مصرف نکنيد. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. اگر در کنار اين دارو کورتيکواستروئيد خوراکي مصرف نمي‌کنيد؛ ممکن است اثر اين دارو پس از يک هفته آغاز شود و 3 هفته طول بکشد تا به حداکثر برسد. مهم است که نوبت‌هاي مصرف دارو منظم باشد، مثلاً 8 صبح تا 8 شب اگر قرار است دوبار در روز استفاده است و هر 6 ساعت اگر قرار است 4بار در روز استفاده شود. از پزشکتان بخواهيد در تعيين يک برنامه درماني که با فعاليت‌هاي روزمره شما تداخل نداشته باشد به شما کمک کند. بهتر است دارو هر روز در ساعت معيني مصرف شود. مجاري بينيي خود را با فين کردن تميز کنيد. قطعه بيني (نوک اسپري) را داخل بيني قرار داده و به سمت گوشه چشمتان اسپري کنيد. اگر يک نوبت مصرف دارو را فراموش کرديد، به مجرديکه آن را به ياد آورديد، مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت قبلي را رها کرده و به برنامه منظم دارويي‌تان باز گرديد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير، مصرف بکلومتازون را قطع کرده با پزشکتان تماس بگيريد؛ ترشحات خوني از بيني يا خون دماغ‌هاي بي‌دليل؛ سرفه؛ سرگيجه يا سياهي رفتن چشم؛ از دست رفتن حس بويايي يا چشايي؛ تهوع يا استفراغ؛ آبريزش يا گرفتگي مداوم بيني يا آبريزش از چشم‌ها؛ درد معده؛ پلاک‌هاي سفيد در مخاط بيني يا گلو؛ چشم درد؛ افت تدريجي بينايي؛ احساس بوي بد؛ يا يک واکنش حساسيتي (بثورات جلدي، کهير؛ تورم پلک‌ها، صورت يا لب‌ها؛ تنگي نفس). علايم مصرف بيش از حد عبارتند از جوش صورت، چاق شدن صورت، يا تغييرات دوره ماهانه که حتماً با پزشک در ميان گذاشته شوند. علايم ديگر ممکن است مشاهده شوند ولي فقط در صورت مشکل‌ساز شدن نياز است با پزشک مشورت شود؛ اين علايم عبارتند از سوزش يا خشکي خفيف و موقتي در بيني، عطسه، يا تحريک حلق. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف اسپري بيني بکلومتازون، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به کورتيکواستروئيدها، داروهاي ديگر، غذاها، نگهدارندهها، رنگ‌هاي خوراکي مصرف داروهاي ديگر به‌ويژه کورتيکواستروئيدهاي خوراکي سابقه يا ابتلا به سل، تب خال چشمي، يا ديگر عفونت‌هاي باکتريايي، قارچي يا ويروسي هنگام مصرف اسپري بيني بکلومتازون توصيه مي‌شود به‌طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بتواند بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. اگر در طول 3 هفته درمان هيچ بهبودي نداشتيد با پزشکتان مشورت کنيد. پيش از مصرف هر دارويي براي ديگر مشکلات بيني، با پزشکتان مشورت کنيد. اگر داروساز شما مي‌تواند افشانه را پر کند، آن را پس از اتمام دارو دور نيندازيد. پيش از هر عمل جراحي، کارهاي دندانپزشکي يا واکسيناسيون، ساير پزشکان يا افراد گروه پزشکي را از اين که افشانه کورتيکواستروئيدي استفاده مي‌کنيد، مطلع سازيد. اگر تا به حال آبله مرغان و سرخک مبتلا نشده‌ايد و واکسن آنها را هم نزده‌ايد، از تماس نزديک با افراد مبتلا به اين دو بيماري اجتناب کنيد. در صورتي که فکر مي‌کنيد با اين افراد مواجهه داشته‌ايد با پزشکتان مشورت کنيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد بکلومتازون مصرف مي‌کنيد. اگر مقدار معمول دارو به شکل استنشاقي برايتان مؤثر نيست، ممکن است به‌طور موقت به کورتيکواستروئيد خوراکي نياز داشته باشيد. افشانه را دور از دسترس کودکان و دور از گرما نگاه داريد. هنگام مصرف بکلومتازون نبايد پيش از آنکه با پزشکتان مشورت کرده باشيد دارو را قطع کنيد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " استراديول {estradiol} استراديول يک استروژن مي‌باشد. استروژن‌ها در زن‌هاي سالم موجب رشد و تکامل اندام جنسي، حفظ عملکرد طبيعي ادراري ـ تناسلي، و افزايش ثبات عروق خوني (و در نتيجه جلوگيري از سرخ شدن و برافروختگي)، مي‌شوند. وقتي به خانم‌ها پس از يائسگي طبيعي يا به کساني که به دنبال يک جراحي يائسه شده‌اند (برداشتن تخمدان‌ها) استروژن جايگزين داده مي‌شود، اين دارو کمک‌مي‌کند تا از پي‌آمدهاي کمبود استروژن نظيرگرگرفتگي و خشکي واژن، و پوکي استخوان جلوگيري شود. به علاوه گاهي از استروژن در کنار ساير داروها براي مهار رشد سرطان پروستات در مردها و سرطان پستان در زن‌هاي يائسه يا برخي بيماران مذکر دچار سرطان پستان استفاده مي‌شود. چگونگي مصرف قرص‌هاي استراديول به صورت پيوسته (هر روز) يا دوره‌اي (21 يا 25 روز اول هر ماه تقويمي) تجويز و استفاده مي‌شود. دارو را هر روز ساعت يکساني مصرف کنيد، اگر با مصرف استراديول دچار تهوع مي‌شويد، آن را با شير يا غذا بخوريد. شکل‌هاي واژينال را نيز مي‌توان در کنار شکل‌هاي خوراکي مصرف کرد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجرديکه آن را به ياد آوريد، مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده‌است، نوبت فراموش شده را حذف کنيد و به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. يک راه ديگر تجويز استراديول، استفاده از شکل پوستي است که هميشه همراه بيمار است و بايد هفته‌اي دوبار تعويض شود. قبل و بعد از برداشتن اين برچسب پوستي دستتان را بشوييد و کاملاً خشک کنيد، محل گذاشتن برچسب پوستي بايد تميز، خشک و بدون مو، بثورات جلدي، بريدگي يا جوشگاه باشد. برچسب پوستي را روي سينه‌ها يا خط دور کمر يا هر جايي که لباس تنگ موجب شل شدنش شود نچسبانيد. اگر پلاک شل شد هم مي‌توانيد يک برچسب پوستي جديد بکار ببريد و هم اينکه در صورت امکان مجدداً آن را بچسبانيد. براي گذاشتن برچسب پوستي، آن را روي پوست فشار دهيد، به ويژه حاشيه برچسب پوستي را تا مطمئن شويد که کاملاً به پوست چسبيده باشد. هر برچسب پوستي را در يک منطقه ديگر از پوست بچسبانيد. و براي جلوگيري از تحريک پوستي حداقل يک هفته پس از برداشتن يک برچسب پوستي، در آن محل برچسب پوستي جديدي نچسبانيد. هشدارها و عوارض جانبي استفاده طولاني مدت از درمان جايگزين با استروژن بدون مصرف همزمان پروژستين، با افزايش خطر سرطان جدار رحم همراه بوده است. پزشک شما بايد حداقل سالي دوبار شما را ملاقات کند تا ارزيابي مجددي راجع به اينکه نيازي به ادامه درمان داريد، داشته باشد. درصورت بروز هريک از علايم زير، بلافاصله با پزشکان تماس بگيريد: توده‌هاي پستاني، يا درد و حساسيت پستان؛ افزايش اندازه پستان‌ها؛ تورم پا يا ساق؛ افزايش وزن سريع؛ حرکات منقطع و ناگهاني غيرارادي؛ دردشکمي؛ يا زردي چشم يا پوست. به علاوه، زن‌ها بايد در صورتي که عادت ماهانه‌شان شديدتر شده بود بين دو عادت ماهانه متوالي خونريزي داشتند و نيز در صورت بارداري احتمالي موضوع را با پزشکشان در ميان بگذارند. مردهايي که مقدار بالايي استروژن مصرف مي‌کنند ممکن است دچار انفارکتوس قلبي، آمبولي ريوي (لخته خون در ريه‌ها)، و ترومبوفلبيت (تشکيل لخته خون، معمولاً در سياهرگ‌هاي پا شوند). چه مردها و چه زن‌هاي مصرف‌کننده استروژن بايد علايم زير را بلافاصله به پزشکشان اطلاع دهند: درد قفسه سينه، کشاله ران، يا پاها؛ سردرد؛ درد ناگهاني و شديد؛ تنگي نفس ناگهاني؛ تکلم نامفهوم که ناگهاني ايجاد شده باشد؛ تغييرات ناگهاني بينياني؛ ضعف يا کرخي يک بازو يا پا. علايم زير فقط در صورتي که مشکل ساز شوند نياز به گزارش دارند: دل پيچه، نفخ، تهوع، سرگيجه خفيف، سردرد خفيف، تغيير در ميل جنسي، عدم تحمل لنزهاي تماسي. تحريک پوستي در استفاده از پلاک نيز نامعمول نيست. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف استراديول، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به استروژن‌ها بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه بروموکريپتين (دارويي که در درمان آمنوره [قطع عادت ماهانه]، عقيمي (يا نازايي)، و بيماري پارکينسون استفاده مي‌شود)، سيکلوسپورين، يا داروهايي که به کبد آسيب مي‌رسانند مصرف سيگار، توتون يا تنباکو سابقه يا ابتلا به ترومبوفلبيت (لخته شدن خون در سياهرگ‌ها)، ترومبوز (تشکيل لخته خوني در رگ‌ها)؛ اندومتريروز (تشکيل بافت اندومتر در خارج رحم)؛ بيماري کيسه صفرا؛ فيبروم رحمي؛ سرطان پستان (يا شک به آن)، مگر اينکه براي درمان همين سرطان استراديول تجويز شده باشد؛ خونريزي واژينال غيرطبيعي بدون علت مشخص؛ يا مشکلات کبدي. هنگام مصرف استراديول توصيه مي‌شود دستورالعمل همراه دارو را به دقت مطالعه کنيد و سؤالاتتان را از پزشکتان بپرسيد. هر ماه پستان‌هايتان را معاينه کنيد تا در صورت بروز علايمي از سرطان متوجه آن شويد (اگر اين معاينه را بلد نيستيد از پزشکتان بپرسيد). سالي يکبار (يا بسته به نظر پزشکتان بيشتر) براي انجام ماموگرافي، آزمون گستره پاپانيکولا، و معاينه باليني به پزشکتان مراجعه کنيد. تورم، خونريزي و حساسيت لثه‌ها به دنبال مصرف استراديول نامعمول نيست. بهداشت دهانتان را با مسواک‌زدن و استفاده از نخ دندان و مراجعه منظم به دندانپزشک حفظ کنيد و در صورت بروز هريک از مشکلات ذکر شده موضوع را با دندانپزشکتان در ميان بگذاريد. براي به حداقل رساندن تغييرات رنگ پوست از مواجهه با آفتاب بپرهيزيد. مخصوصاً از آفتاب ساعت 10 صبح تا 2 بعدازظهر اجتناب کنيد. از لوسيون‌هاي ضدآفتاب با قدرت محافظتي (اس پي اف) حداقل 15 براي صورت و دست‌ها استفاده کنيد. ديگر پزشکان را از اينکه استراديول مصرف مي‌کنيد آگاه کيند. استراديول را دور از دسترس کودکان و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط استراديول فاسد مي‌شود). استراديول تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت بريزيد. هنگام مصرف استراديول نبايد سيگار، توتون يا تنباکو مصرف کنيد. اين از اثرات استروژن‌ها مي‌کاهد و خطر عوارض جانبي دارو را به ويژه در کساني که زياد سيگار مي‌کشند يا در افراد بالاي 35 سال افزايش مي‌دهد.
پاسخ : مرجع كامل داروها " استروژن گونژوگه {estrogens conjugated} استروژن در زن‌هاي سالم موجب رشد و تکامل اعضاي جنسي، حفظ عملکرد طبيعي ادراري تناسلي، و افزايش ثبات رگ‌هاي خوني (و در نتجه جلوگيري از گرفتگي) مي‌شود. وقتي از استروژن به عنوان درمان جايگزين در زناني که دچار يائسگي طبيعي هستند يا به‌دنبال جراحي يائسه شده‌اند استفاده مي‌شود، اين دارو از علايم ناشي از کمبود استروژن، نظير گرگرفتگي و خشکي واژن، پوکي استخوان و بيماري تصلب شرايين (سخت شدن جدار رگ‌ها يا آترواسکلروز) جلوگيري مي‌کند. درمان با استروژن در کنار درمان‌هاي ديگر براي مهار رشد سرطان پروستات در مردان و سرطان پستان در زنان يائسه و برخي از مردان مبتلا کاربرد دارد. چگونگي مصرف استروژن براي زن‌ها به در صورت پيوسته (هر روز) يا دوره‌اي (در 21 تا 25 روز اول هر ماه تقويمي) تجويز مي‌شود. دارو را هر روز در ساعت معيني مصرف کنيد. اگر دارو موجب تهوع شد مي‌توانيد آن را با غذا بخوريد. شکل‌هاي خوراکي دارو را مي‌توان همراه با شکل‌هاي واژينال مصرف کرد. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجرديکه به ياد آوريد مصرفش کنيد. اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را حذف کرده، به برنامه دارويي منظمتان باز گرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي استفاده از استروژن طولاني‌مدت بدون استفاده همزمان از پروژستين با خطر بروز سرطان لايه داخل رحم همراه بوده است. پزشک شما حداقل سالي يکبار شمار را ملاقات کند تا ببيند به ادامه درمان نياز داريد يا خير. در صورت بروز هر يک از علايم زير بلافاصله با پزشکتان تماس بگيريد: توده‌هاي پستاني؛ درد، يا حساسيت شکم درد؛ يا زردي پوست يا چشم‌ها. به‌علاوه زن‌هايي که استروژن مصرف مي‌کنند، در صورت مشاهده خونريزي واژينال (خونريزي شديدتر يا خونريزي بين دو عادت ماهانه متوالي) يا شک به حاملگي بايد بلافاصله پزشکشان را مطلع سازند. در مرداني که به هر دليل استروژن کونژوگه مصرف مي‌کنند، دارو ممکن است موجب حمله قلبي، آمبولي ريوي (لخته خون در ريه)، و ترومبوفلبيت (لخته خون در سياهرگ‌ها پا) شود. بيماران مصرف‌کننده استروژن، چه مرد چه زن، بايد علايم زير را بلافاصله به پزشکتان گزارش کنند. درد قفسه سينه، کشاله ران يا ران‌ها؛ سردرد ناگهاني و شديد؛ تنگي نفس ناگهاني؛ تکلم نامفهوم ناگهاني؛ تغييرات ناگهاني بينايي؛ يا ضعف يا کرخي دست يا پا. علايم زير ممکن است ايجاد شوند که اگر مشکل‌ساز شوند بايد با پزشک در ميان گذاشته شوند: دل‌پيچه، نفخ، تهوع، سرگيجه خفيف، اسهال خفيف، تغيير ميل جنسي، يا عدم توانايي تحمل لنزهاي تماسي. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف استروژن کونژوگه، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به استروژن بارداري يا شيردهي در حال مصرف داروهاي ديگر، به‌ويژه بروموکريپتين (دارويي که در درمان قطع عادت ماهانه، ناباروري و پارکينسون استفاده مي‌شود)، سيکلوسپورين، و داروهايي که ممکن است به کبد آسيب برسانند. مصرف سيگار، توتون يا تنباکو سابقه يا ابتلا به ترومبوفلبيت، ترومبوز (لخته در رگ‌ها)، يا اختلالات ترومبوآمبوليک، اندومتريوز؛ بيماري‌هاي کيسه صفرا، فيبروم رحمي؛ سرطان پستان يا شک به آن (به جز در کساني که به همين علت استروژن مصرف مي‌کنند)؛ خونريزي واژينال غيرطبيعي و تشخيص داده نشده؛ يا مشکلات کبدي. هنگام مصرف استروژن کونژوگه توصيه مي‌شود دستورالعمل همراه دارو را بخوانيد و تمام سؤالاتان را از پزشکتان بپرسيد. براي کشف علايم زودرس سرطان، هر ماه پستان‌هاي خود را معاينه کنيد (اگر اين کار را بلد نيستيد، روش آن را از پزشکتان بپرسيد). سالي يکبار (يا بنابر نظر پزشکتان در فواصل کوتاه‌تري) براي انجام ماموگرافي، آزمون گستره پاپانيکولا، و معاينه باليني به پزشکتان مراجعه کنيد. با مسواک‌زدن و استفاده از نخ دندان به‌طور منظم بهداشت دهانتان را حفظ کنيد. مصرف اين دارو ممکن است موجب تورم، خونريزي و حساسيت لثه‌ها شود. در صورت بروز اين علايم با دندانپزشکتان مشورت کنيد. براي به حداقل رساندن تغييرات رنگ پوست، از قرارگيري در معرض آفتاب به ويژه از ساعت 10 صبح تا 2 بعدازظهر بپرهيزيد. از لوسيون‌هاي ضد آفتاب با قدرت محافظتي (راس پي راف) حداقل 15 براي دست‌ها و پوست صورت استفاده کنيد. ساير پزشکان را از اين که چنين دارويي مصرف مي‌کنيد، آگاه کنيد. استروژن کونژوگه را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم و حرارت مطلوب نگهداري کنيد (در اين شرايط استروژن فاسد مي‌شود). استروژن تاريخ مصرف گذشته را دور از دسترس کودکان در توالت دور بريزيد. هنگام مصرف استروژن کونژوگه نبايد سيگار بکشيد؛ زيرا سيگار اثر اين دارو را کاهش مي‌دهد و احتمال بروز عوارض جدي آن را نيز افزايش مي‌دهد (به ويژه در افرادي که خيلي سيگار مي‌کشند يا افراد بالاي 35 سال)
پاسخ : مرجع كامل داروها " افلوکساسين {afloxacin} افلوکساسين يک داروي ضد باکتري رايج است که براي درمان انواع گوناگون از عفونت‌ها، مثل عفونت‌هاي پوست و بافت‌هاي نرم، برونشيت، سينه‌پهلو (پنوموني)، عفونت‌هاي دستگاه ادراري، اسهال، پروستاتيت (التهاب پروستات) و نيز عفونت‌هاي ناشي از کلاميديا و گتوکوک‌ها (سوزاک) تجوز مي‌شود. چگونگي مصرف افلوکساسين را مي‌توان با يا بدون غذا مصرف کرد، ولي در هر صورت بايد همراه با يک ليوان پر از آب باشد. اگر با شکم خالي معده‌تان ناراحت شد، دارو را با غذا بخوريد. بهتر است دارو در طي شبانه‌روز در نوبت‌هايي با فواصل يکسان مصرف شود تا سطح دارو در خون ثابت باقي بماند. مثلاً، اگر لازم است روزي 2 نوبت افلوکساسين مصرف کنيد، مي‌شود هر 12 ساعت (مثلاً 7 صبح و 7 شب يا 8 صبح يا 8 شب). اگر اين با برنامه کاري يا خواب شما تداخل دارد، براي تعيين يک برنامه مناسب‌تر از پزشکتان کمک بخواهيد. مهم است که دارو سر وقت و به طور کامل مصرف شود، حتي اگر احساس بهبودي کنيد. اگر پيش از اتمام دارويتان، درمان را قطع کنيد، ممکن است علايمتان عود کند. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، نوبت فراموش شده را رها کرده، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد. مقدار دارو را دوبرابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير با پزشکتان تماس بگيريد: تشويش، گيجي، لرزش دست، توهم، رفتار غيرطبيعي، بثورات جلدي يا خارش، کمردرد، ادرار خوني يا کدر، تب، يا تورم پاها يا ساق‌ها. علايم ديگري نيز ممکن است روي دهند، ولي فقط در صورتي که مشکل‌ساز شوند نياز است با پزشک مطرح شوند: گيجي، خواب‌آلودگي، سياهي رفتن چشم، سردرد، بي‌خوابي، دل پيچه، تهوع و استفراغ، اسهال يا افزايش حساسيت به نور آفتاب. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف افلوکاسين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به افلوکاسين يا ديگر آنتي‌بيوتيک‌هاي فلوروکينولون سن کمتر از 18 سال بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه گشادکننده‌هاي برونش (آمينوفيلين، اکستريفيلين، يا تئوفيلين)، آنتي‌اسيدها، قرص آهن، يا سوکرالفات، کافئين، ديدانوزين، يا ضد انعقادها (رقيق‌کننده‌هاي خون نظير وارفارين) سابقه يا ابتلا به صرع يا بيماري‌هاي کليوي يا کبدي هنگام مصرف افلوکاسين توصيه مي‌شود حتي در صورت احساس بهبودي، دارو را تا آخر مصرف کنيد تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود. روزي هشت ليوان آب بنوشيد، مگر آنکه پزشکتان دستور ديگري داده باشد. افلوکاسين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نور مستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط افلوکاسين فاسد مي‌شود). از نور مستقيم آفتاب بين ساعات 10 صبح تا 3 بعداظهر و استفاده از لامپ آفتابي، و ديگر وسايل برنزه‌کننده بپرهيزيد. مناطق در معرض نور پوست بدنتان را با يک لوسيون ضد آفتاب با قدرت حفاظتي (SPF) حداقل 15 محافظت کنيد. اگر ظرف 3 روز از درمان با افلوکاسين احساس بهبودي نمي‌کنيد، با پزشکتان مشورت کنيد. هنگام مصرف افلوکاسين نبايد آنتي‌اسيد، سوکرالفات، داروهاي حاوي روي يا آهن مصرف کنيد. بين مصرف اين داروها و افلوکاسين حداقل 2 ساعت بايد فاصله باشد. تا پيش از مشخص شدن پاسخ بدنتان به دارو رانندگي کنيد يا به کارهايي که نياز به هوشياري کامل دارند بپردازيد. اين دارو در برخي بيماران موجب خواب‌آلودگي، سرگيجه، يا سياهي رفتن چشم مي‌شود. دارو را بعد از تاريخ مصرفش استفاده کنيد. پيش از اتمام دارو مصرفش را قطع کنيد؛ مگر به دستور پزشکتان.
پاسخ : مرجع كامل داروها " اگزاسيلين {oxacillic} اگزاسيلين يک آنتي‌بيوتيک رايج است که براي درمان انواع زيادي از عفونت‌هاي ناشي از باکتري‌ها مثل سينوزيت يا عفونت‌هاي پوستي و تنفسي استفاده مي‌شود. چگونگي مصرف اگزاسيلين بايد با شکم خالي، حداقل يک ساعت قبل يا 2 ساعت پس از صرف غذا، خورده شود. اگزاسيلين بايد در طي شبانه‌روز در نوبت‌هايي با فواصل يکسان مصرف شود تا سطح آن در خون ثابت باقي بماند. مثلاً اگر قرار است روزي 4 نوبت خورده شود، مي‌شود هر 6 ساعت (مثلاً 12 ظهر، 6 عصر، 12 شب و 6 صبح). اگر اين با برنامه کاري يا خواب شما تداخل دارد، براي تعيين يک برنامه مناسب‌تر از پزشکتان کمک بگيريد. مهم است که دارو را سر وقت و به طور کامل مصرف کنيد، حتي اگر احساس بهبودي مي‌کنيد. اگر پيش از اتمام دارو آن را قطع کنيد ممکن است علايمتان عود کند. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، به مجردي که به ياد آورديد مصرفش کنيد. البته، اگر تقريباً موقع نوبت بعدي رسيده است، به برنامه دارويي معمولتان بازگرديد و مقدار دارو را دو برابر نکنيد. هشدارها و عوارض جانبي در صورت بروز هر يک از علايم زير فوراً با پزشکتان تماس بگيريد: اسهال شديد يا اسهال خفيف ولي مداوم؛ زردي پوست يا چشم‌ها، سردرد، تهوع، و استفراغ، سوزش دهان يا زبان، خارش يا ترشح واژن، يا پلاک‌هاي سفيد در دهان يا روي زبان. يک پاسخ حساسيتي نادر به آنتي‌بيوتيک‌ها آنافيلاکسي است، که به توجه و مراقبت فوري پزشکي نياز دارد. از آنجا که آنافيلاکسي به سرعت پيشرفت مي‌کند، در صورت بروز تورم لب‌ها يا دور چشم؛ بثورات جلدي؛ کهير؛ يا تورم‌هاي پوستي؛ تب؛ غش ناگهاني؛ ضربان قلب تند؛ يا خس‌خس سينه يا مشکل در تنفس، مصرف دارو را قطع کرده، فوراً با يک مرکز فوريت‌هاي پزشکي تماس بگيريد. موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف اگزاسيلين، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به هر نوع ماده غذايي، نگهدارندهها، رنگ‌هاي خوراکي، يا داروهاي ديگر، به ويژه آنتي‌بيوتيک‌ها (پني‌سيلين‌ها، سفالوسپورين‌ها) بارداري يا شيردهي مصرف داروهاي ديگر، به ويژه داروهاي ضد انعقاد (رقيق‌کننده‌هاي خون، نظير وارفارين)، داروهاي نقرس (پروبنسيد)، و آنتي‌بيوتيک‌هاي ديگر (آمنيوگليکوزيدها، اريترومايسين، تتراسايکلين). سابقه يا ابتلا به مشکلات خونريزي دهنده (نظير زخم‌هاي معده، هموفيلي، يا کمبود پلاکتي)، کوليت (التهاب روده بزرگ) مرتبط با مصرف آنتي‌بيوتيک، يا بيماري‌هاي کبدي هنگام مصرف اگزاسيلين توصيه مي‌شود حتي در صورت احساس بهبودي دارو را تا آخر مصرف کنيد تا عفونت بدنتان درمان شده، از عود بيماري جلوگيري شود. براي جلوگيري از اسهال ناشي از اين دارو ماست بخوريد. اگزاسيلين را دور از دسترس کودکان، و دور از گرما، نورمستقيم، و حرارت مرطوب نگهداري کنيد (در اين شرايط اگزاسيلين فاسد مي‌شود). محلول خوراکي اگزاسيلين را پس از آماده کردن در يخچال نگهداري کنيد و پيش از مصرف شيشه دارو را به خوبي تکان دهيد. از قطره‌چکان يا پيمانه همراه دارو براي اندازه‌گيري استفاده کنيد. اگر ظرف 3 روز از درمان با اگزاسيلين احساس بهبودي نداريد، با پزشکتان مشورت کنيد. هنگام مصرف اگزاسيلين نبايد از اين دارو به ديگران بدهيد؛ ممکن است آنها به اگزاسيلين حساسيت داشته باشند. دارو را پس از تاريخ مصرفش استفاده کنيد. پيش از اتمام دارو آن را قطع کنيد؛ مگر به دستور پزشکتان.
پاسخ : مرجع كامل داروها " انسولين رگولار«انساني» {insulin regular} انسولين رگولار يک داروي قابل تزريق براي درمان ديابت نوع يک (ديابت وابسته به انسولين ديابت نوع 1) است. اين نوع ديابت وقتي ايجاد مي‌شود که لوزالمعده نتواند مقدار کافي انسولين براي کمک به سلول‌هاي بدن جهت استفاده از غذاي خورده‌شده توليد کند. انسولين رگولار جايگزيني براي آن انسولين مي‌باشد. انسولين رگولار با اثر بر روي سلول‌هاي بدن مقدار قند يا گلوکز خون را پايين مي‌آورد. هدف از تجويز انسولين، کاهش قند خون تا سطح طبيعي است. شما بايد قند خونتان را به طور مرتب زيرنظر داشته باشيد تا ببينيد بدنتان براي يک کارکرد طبيعي و نيز پيشگيري از عوارض ديابت به چقدر انسولين نياز دارد. حتماً بايد يک برنامه غذايي کم‌چربي و کم‌قند در سه وعده اصلي و سه ميان وعده داشته باشيد. اگر هنوز به يک متخصص تغذيه مراجعه نکرده‌ايد، از پزشکتان بخواهيد شما را به چنين شخصي معرفي کند. انسولين انساني رگولار در آزمايشگاه ساخته مي‌شود.اين نوع انسولين براي يک دوره زماني کوتاه داراي اثر است. ظرف نيم تا يک ساعت اثرش شروع مي‌شود، در 4-2 ساعت به حداکثر مي‌رسد و در حدود 7-5 ساعت باقي مي‌ماند. انسولين انساني رگولار را يک انسولين کوتاه اثر مي‌دانند، و شما ممکن است انسولين طولاني اثري مثل انسولين انساني NPH هم همزمان استفاده کنيد. چگونگي مصرف مقدار تجويز انسولين انساني رگولار مي‌تواند بسيار مفيد باشد. مقدار مصرفي انسولين را پزشکتان براساس پاسخ بدن شما به انسولين تعيين مي‌کند. با رساندن مقادير مناسبي از انسولين کوتاه اثر و شايد طولاني اثر در طي 24 ساعت از عوارض طولاني مدت ديابت مي‌توان جلوگيري کرد. انسولين رگولار معمولاً روزي 3 يا 4 نوبت، 30-15 دقيقه پيش از هر وعده غذايي استفاده مي‌شود. از دستورات پزشکتان به دقت پيروي کنيد. انسولين را در يخچال نگهداري کنيد، اما مراقب باشيد منجمد نشود. از يک نوع سرنگ استفاده کنيد. اگرمي خواهيد نوعي سرنگتان را تغيير دهيد با پزشکتان مشورت کنيد؛ در سرنگ‌هاي مختلف مقدار «فضاي مرده» متفاوت است. اين فضا عبارت است از مقدار فضاي موجود بين نوک سوزن تا عدد صفر روي بخش مدرج سرنگ. شيشه دارو را به آرامي ميان دو کف دست بچرخانيد تا انسولين به خوبي مخلوط شود. آن را به شدت تکان ندهيد زيرا انسولين کف آلوده شده، اندازه‌گيري دقيق مشکل مي‌شود. اگر محلول انسولين يکنواختي خود را از دست داده يا دانه‌دانه است و به کف يا جدار شيشه دارو (و يال) مي‌چسبد از آن استفاده نکنيد. به همان اندازه که قصد داريد از شيشه دارو انسولين بکشيد، هوا داخل سرنگ بکشيد؛ بخش لاستيکي روي شيشه انسولين را با يک پنبه الکل ضدعفوني کنيد. سوزن را از راه بخش لاستيکي وارد شيشه کرده و هوا را تزريق کنيد. سپس شيشه دارو را سروته گرفته و مقدار انسولين موردنظر را به آرامي داخل سرنگ بکشيد. براي جلوگيري از ايجاد حباب هوا داخل سرنگ مراقب باشيد نوک سوزنتان در داخل شيشه دارو زير سطح دارو قرارگيرد. وقتي به مقدار دلخواه انسولين داخل سرنگ کشيديد، سوزن را از شيشه دارو خارج کنيد. سپس يک ناحيه از پوست را براي تزريق پاک کنيد. مي‌توانيد يک قسمت از پوست را بين دو انگشت بگيريد و نوک سوزن را با زاويه 45-30 درجه درست داخل چين يا در پايه آن فرو کنيد. انسولين را داخل بافت چربي تزريق کنيد. منطقه تزريق را مالش ندهيد زيرا اينکار سرعت جذب انسولين را تغيير مي‌دهد. ممکن است بخواهيد منطقه تزريق را به طور گردشي تغيير دهيد، ولي از يک الگو مشخص تبعيت کنيد؛ مثلاً صبح‌ها هميشه داخل پوست شکم و عصرها هميشه داخل پوست ران‌ها. انتخاب محل تزريق به شکل تصادفي روي جذب انسولين اثر مي‌گذارد. محل تزريق در ناحيه موردنظر نيز بايد به طور گردشي تغيير داده شود. يک راه خوب اين است که اولين تزريق را با يک چسب زخم کوچک روي پوست مشخص کنيد. سپس در نوبت بعدي تزريق در همان منطقه، علامت مزبور را مرکز يک ساعت فرض کنيد و تزريق جديد را در ساعت 12نسبت به مرکز انجام دهيد. تزريقات بعدي به ترتيب در ساعت 3، 6 و 9 انجام خواهدشد. سپس يک مرکز جديد براي تزريق انتخاب کنيد به طوري که حدود 5/2 سانتي‌متر بين نزديک‌ترين محل‌هاي تزريق از دو دايره فاصله باشد (شکل را ببينيد). با اين کار در هر دايره 5 تزريق انجام مي‌دهيد (يکي در مرکز و 4 تزريق در محيط) پس از دو يا سه بار حمام‌رفتن چسب زخم شل مي‌شود و شما آماده خواهيدبود تا يک دايره جديد را آغاز کنيد. اگر در حين مصرف انسولين بيشتر از معمول ورزش کنيد، مقادير زيادي الکل بنوشيد، يا غذاي معمولتان را نخوريد، ممکن است دچار افت سطح قند خون شويد (هيپوگليسمي). علايم افت قند خون عبارتند از: احساس اضطراب، تشويش، لرزش بدن، مشکل در راه‌رفتن، بيهوشي و تشنج. به مجردي که دچار اين علايم شديد چيزي حاوي قند بخوريد يا بنوشيد. از منابع سريع و خوب قند آب ميوه، عسل، نوشابه‌هاي غيررژيمي يا شربت قند است. بعضي از بيماران هميشه مقداري قرص يا آب‌نبات قندي همراه دارند. کيک‌هاي آماده به راحتي در جيب يا کيف‌دستي قابل حمل هستند ولي نتوان آنها را به مدت طولاني نگهداري کرد. در اين شرايط ممکن است بخواهيد منابع طولاني اثرتري مصرف کنيد، مثل پنير و بيسکويت. اگر هم نتوانستيد قندخونتان را اندازه بگيريد و در اسرع وقت به پزشکتان اطلاع دهيد. اگر احساس مي‌کنيد که در حال غش يا تشنج هستيد، چيزي نخوريد و ننوشيد (ممکن است دچار خفگي شويد)، و بلافاصله تقاضاي کمک پزشکي اورژانس کنيد. حتي اگر با خوردن مواد قندي علايمتان رفع شد، با پزشکتان تماس بگيريد؛ علايمتان ممکن است مجدداً عودکنند. اگر علايمتان رفع نشد از کسي بخواهيد شما را به بخش فوريت‌هاي يک بيمارستان برساند. اگر يک نوبت را فراموش کرديد، ممکن است دچار افزايش قندخون (هيپرگليسمي) شويد. علايم هيپرگليسمي عبارتند از: تشنگي، تکرار ادرار، خواب آلودگي، پوست برافروخته و گر گرفته، بوي تنفس ميوه‌اي، يا اغماء. يکي در خانواده بايد روش اندازه‌گيري قندخون و تزريق انسولين را بلد باشد تا احياناً اگر شما قادر به انجامشان نبوديد به شما کمک کند. با پزشکتان مشورت کنيد؛ براي مقابله با چنين وضعيتي نقشه و طرحي از پيش تعيين‌شده داشته باشيد. هشدارها و عوارض جانبي اگر به دنبال يک بيماري دچار استفراغ شديد شده‌ايد، علايم کاهش قند خون پيدا کرده‌ايد، يا در هر صورت اگر سطح قندخونتان کنترل شده نيست، با پزشکتان تماس بگيريد موارد احتياط در صورت وجود هريک از موارد زير پيش از مصرف انسولين‌انساني رگولار، پزشکتان را مطلع سازيد: حساسيت به انسولين. مصرف داروهاي ديگر، به ويژه داروهاي مسدودکننده بتا (داروهاي قلبي و پرفشاري خون) که ممکن است علايم کمبود قند خون را مخفي کنند؛ کورتيکواستروئيدها، داروهاي خوراکي براي درمان ديابت، داروهاي مدر؛ يا الکل سابقه يا ابتلا به مشکلات غددي (تيروئيد، غددفوق کليوي، هيپوفيز) يا بيماري‌هاي کليوي هنگام مصرف انسولين انساني رگولار توصيه مي‌شود به طور منظم به پزشکتان مراجعه کنيد تا بهبودتان را زيرنظر داشته باشد. يک برنامه غذايي متعادل از نظر مقادير کربوهيدرات‌ها، پروتئين‌ها و چربي‌ها را که براي شما تجويز شده رعايت نماييد. يک متخصص تغذيه به شما کمک خواهد کرد تا با اجراي يک برنامه غذايي به وزن مطلوبتان برسيد. وعده‌هاي اصلي و ميان وعده‌ها طوري طراحي مي‌شود تا در تمام مدت روز انرژي لازم به بدنتان برسد. اگر مطمئن نيستيد چگونه برنامه غذايي خود را کنترل کنيد، در خواست کمک نماييد يک برنامه غذايي مناسب براي کنترل ديابت ضروري است. اگر بيمار گرديديد نيز به مصرف انسولين ادامه دهيد. در صورت بروز تهوع و استفراغ زيادتر مايعات مصرف کنيد. در صورت بروز تب يا علايم ديگر با پزشکتان مشورت کنيد. الکل ننوشيد. در مورد يک برنامه ورزشي با پزشکتان مشورت کنيد. در مورد دفعات انجام آزمون‌هاي خوني براي سنجش قند خون و موارد ديگر از پزشکتان نظر خواهي کنيد. يک برگه شناسايي پزشکي همراه داشته باشيد که نشان دهد ديابت داريد و انسولين انساني رگولار مصرف مي‌کنيد. هنگام مصرف کلاريترومايسين نبايد بدون مشورت با پزشکتان هرگونه دارويي اعم از داروهاي قابل تهيه بدون نسخه يا فرآورده‌هاي گياهي مصرف کنيد. الکل بنوشيد. مواد قندي زياد بخوريد. * اگر مجبوريد انسولين رگولار و NPH را با هم مخلوط کنيد. ابتدا به مقادير موردنظر داخل هر دو شيشه دارو هوا تزريق کنيد (ابتدا NPH سپس انسولين رگولار). سپس مقدار انسولين رگولار مورد نياز را داخل سرنگ بکشيد، سپس سرنگ را وارد شيشه NPH کرده و مقدار NPH موردنظر را داخل همان سرنگ قبلي بکشيد. اين مخلوط بايد در عرض 15 دقيقه تزريق شود، در غيراينصورت اين دو انسولين برهم اثر کرده، ظهور اثرات انسولين رگولار به تأخير مي‌افتد.
