از تو می نويسم که حرف هايت بوی سادگی می داد و نگاهت ترانه بهار بود.بی تو، ای اولين سلام، سرشار از وداعم. ای نجوای صميمی دور از تو اسير سکوتم، دوباره پنجره چشمت را به کوچه دلتنگی هايم باز کن و تپش های قلبم را برای کبوترهای عاشق معنا کن. اميد دل صبحگاهی به شب تـار دلم ياد تـو شد همه دم کـار دلم از دلم هيچ نـدارم اميــد همه اميــد تـويی يـار دلم ای تو در قصر سليمان ساکن قصر تـو کـو، کجا غار دلم ای تـو بـر درد نهانم درمان گوش کن نــاله بيمار دلم دل من خسته شد از بار غمت کـی بيايی و بَری بـار دلم پرده بگشای ز چشمان تـرم تـا ببينم رخ غمخـوار دلم محرمی نيست به غير از تو عزيز بـازگو، بــاز تو اسرار دلم
