هر کس را خواندم مرا از ياد برد ، هر کس را جستم مرا گم کرد و هر کس را بخشيدم مرا شکست ، زندگی همين است، آمدن برای رفتن ، زيستن برای زنده بودن ، گشتن برای نيافتن ، خواستن براي نرسيدن من اما آمده ام تا بمانم ، زندگی کنم ، شاد باشم و برسم به سپيده دم خوشبختی آنجا که نور اميد حنجره سازم را نوازش می کند و ياد خدا نگين قلبم می شود . (( در ايستگاه لحظه ها )) نه اين كه حوصله اي نيست از تو دلگيرم اگر ز دلهره ترديد عاشقي سيرم تمام شهر پر است از هجوم شايعه ها عجيب شايعه يي ... اين كه بي تو ميميرم گناه از تو و من نيست ، زندگي اين بود نوشته شده است جدايي به برگ تقديرم كتاب زندگي من پر است از وحشت نخواه تا كه بخوانم تو را به تفسيرم در ازدحام خيابان ، تو گم شدي و هنوز در ايستگاه لحظه ها به زنجيرم هنوز تو رفتي و چمدانت هنوز جا مانده است خدا كند كه بيايي وگرنه ميميرم
