محبوبم پلكهايت را پاك كن ! زيرا عشقي كه چشمان ما را گشوده و ما را خادم خود ساخته، موهبت صبوري و شكيبايي را نيز به ما ارزاني مي دارد. اشكهايت را پاك كن و آرام بگير، زيرا ما با عشق ميثاق بسته ايم و براي آن عشق است كه رنج نداري، تلخي بينوايي و درد جدايي را تاب مي آوريم. محبوبم ... هيچ تضميني نمي بينم كه بگويم روزي به تو خواهم رسيد اما به راستي دلم گواهي ميدهد در ياد و خاطرم جاودانه خواهي ماند. آسمان بی مهتاب رفتی و ساز خلوت من اضطراب شد آن چشمه های جاری و زيبا سراب شد اين خانه، نه بعد از تو زندان خويش را می خواستم دوباره بسازم ، خراب شد می خواهد از شب ، اين دل پريشانم اين آسمان که بعد تو ، بی آفتاب شد حالا کجا ی وسعت دريا جو يم آن را ... دل را که پيش برق نگاه توآب شد ؟
