اگر به زبان تمامي فرشتگان سخن گويم ... و از عشق بي بهره باشم طبل ميان تهي و سنج پرهياهويي بيش نيستم اگر از كرامت غيب داني و پيش گويي برخوردار باشم و همه اسرار جهان را دريابم و قلمرو دانش را تمام مسخر كنم و در ايمان چنان راسخ و نيرومند باشم كه كوهها را رفتار آورم و از عشق بي بهره باشم كسي نيستم اگر همه دارائي خويش به مستمندان بخشم و جسم خويش را به آتش سپارم و از عشق بي بهره باشم مرا هيچ سود نخواهد بخشيد عشق بردبار و مهربان است عشق از حسد بر كنار است عشق لاف خود ستايي نمي زند عشق اطوار ناپسند ندارد عشق به اندك چيزي در خشم نمي آيد و انديشه شر نمي كند و از بي عدالتي خشنود نيست اما با حقيقت و راستي شاد و خرم است همه چيز را تحمل مي كند همه چيز را باور مي كند و به همه چيز اميدوار است و هيچگاه از پا نمي افتد اما پيشگوئيها همه شكست مي خورند و زبانها همه قطع مي شوند و دانش ها در غبار زبان پنهان مي شوند و دانش ما جزئي است و نبوت ما جزئي است و آنچه جزئي است رو به فنا دارد آنچه مي ماند ايمان و اميد و عشق است و از اين هر سه ، عشق را بزرگترين مقام است.
