منم که ديده به ديدار دوست کردم باز چه شکر گويمت اي کارساز بنده نواز نيازمند بلا گو رخ از غبار مشوي که کيمياي مراد است خاک کوي نياز ز مشکلات طريقت عنان متاب اي دل که مرد راه نينديشد از نشيب و فراز طهارت ار نه به خون جگر کند عاشق به قول مفتي عشقش درست نيست نماز در اين مقام مجازي بجز پياله مگير در اين سراچه بازيچه غير عشق مبا به نيم بوسه دعايي بخر ز اهل دلي که کيد دشمنت از جان و جسم دارد باز فکند زمزمه عشق در حجاز و عراق نواي بانگ غزل‌هاي حافظ از شيراز
