ظهور سبک استریم لاینینگ streamlining در امریکا

رقابت شدید تجاری ناشی از بحران در آمریکا، علاوه بر اینکه به طراحی محصولات جنبه حرفه ای بیشتری بخشید ، باعث به وجود آمدن سبک استریم لاینینگ شد که منحصراً به پویایی و نوگرایی تعبیر شده است.
استریم لاینینگ ، به همت نورمن بل گدس ، آن چنان رایج شد که گاه آن را با طراحی صنعتی امریکایی در دهه های 1930 و 1940 مترادف دانسته اند. هرچند بعضی از طراحان با این اصطلاح سبک شناختی شدیداً مخالف بودند، در واقع سبک استریم لاینینگ به طور وسیع در تولید محصولات صنعتی به کار گرفته می شد. گاهی آن را بر اساس محاسبات علمی به کار می بردند اما اغلب به دلیل خصوصیات نمادینش و بدون توجیه کارکردی، از آن استفاده می کردند. نمونه تمام عیار برای مورد اخیر ماشین دوخت هاچکیس Hotchkiss است که ارلو هلر Orlo Heller آن را در سال 1936 طراحی کرد و ادعا می شد زیباترین ماشین دوخت جهان است. این ماشین مثال نابی از سبک گرایی صرف و عدم توجه به کارکرد مکانیکی بود. خمیدگی برجسته و اقفی بدنه از اهرم دوخت که در جلو وسیله، روی محوری عمودی عمل می کرد، تا عقب ادامه داشت : شکلی که بیانگر سرعت بود ، برای شیئی ایستا مورد استفاده قرار گرفته بود. با این حال نماد سرعت و نوگرایی، نمادی جذاب بود و لزوماً کارآیی شی ء را تضعیف نمی کرد ، حتی اگر بیانگر کارکرد آن نبود. این نوع استفاده از سبک استریم لاینینگ آن چنان رایج شد که حکایت می کنند تابوت سازی از طراحش خواسته بود تا تابوت های جدید را به این سبک طراحی کند.
با این همه چنین افراط هایی نباید باعث شود که دستاورد واقعی استریم لاینینگ یعنی ترکیب موثر تکنولوژی وزیبایی شناسی را که در کار برخی از طراحان مهندسی دیده می شود، نادیده بگیریم. منشاء اولیه آن را می توان در مطالعات قرن نوزدهم درباره موجودات زنده و بررسی کارآیی شکل بدن ماهی ها و پرندگان ، ردیابی کرد. این ایده ها در طرح زیر دریایی ها و بالون های موتوردار به کار گرفته شد و در هر دو مورد باعث ایجاد شکل هایی دراز و باریک شد که برای نفود بهتر در جریان آب و هوا در جلو نوک تیز ، و برای کاهش تلاطم و نیروی مقاومت جریان آبیا هوا در عقب بتدریج باریک می شدند.
حدود سال 1900 شکل قطره اشک به عنوان شکلی که کمترین مقاومت را در برابر آب و هوا داشت ، پذیرفته شده بود. در سال 1914 شرکت ایتالیایی اتومبیل سازی کاستانیا Castagnaو در سال 1921، ادموند رومپلر آلمانی که طراح هواپیما بود این شکل را به طور شهودی انتخاب کردند. در سال 1921 زمانی که پل جارای مهندسمجارستانی متخصص ساخت زپلین Zeppelin در کارخانه فریدرش شافن Friedrichshafen شروع به آزمایش اتومبیل های استریم لاینی در تونل باد جدید کارخانه نمود، این سبک به نقطه عطف خود رسید. شکل هایی که او ابداع کرد از لحاظ علمی نقش استریم لاینینگ را در افزایش سرعت و استحکام توجیه کرد و در طراحی اتومبیل در اروپاطی سالهای بین دو جنگ تاثیر عمیقی برجای گذاشت.