1. مهمان گرامی، جهت ارسال پست، دانلود و سایر امکانات ویژه کاربران عضو، ثبت نام کنید.
    بستن اطلاعیه

مهمان

شروع موضوع توسط Hidden ‏14/7/11 در انجمن اشعار

  1. کاربر ویژه

    تاریخ عضویت:
    ‏8/4/11
    ارسال ها:
    8,384
    تشکر شده:
    4,846
    امتیاز دستاورد:
    113
    جنسیت:
    مرد
    حرفه:
    سینما
    امشب آن حسرت ديرينه من

    در بر ِ دوست به سر می آيد

    در فرو بَند و بگو خانه تهی است

    زين سپس هر كه به در می آيد




    شانه كو ، تا كه سر و زلفم را

    درهم و وحشی و زيبا سازم

    بايد از تازگی و نرمی و لطف

    گونه را چون گل رؤيا سازم




    سرمه كو ، تا كه چو بر ديده كشم

    راز و نازی به نگاهم بخشد

    بايد اين شوق كه در دل دارم

    جلوه بر چشم سياهم بخشد




    چه بپوشم كه چو از راه آيد

    عطشش مفرط و افزون گردد

    چه بگويم كه ز سحر سخنم

    دل به من بازد و افسون گردد




    آه ، ای دخترك خدمتگار

    گل بزن بر سر و بر سينه من

    تا كه حيران شود از جلوه گل

    امشب آن عاشق ديرينه من




    چو ز در آمد و بنشست خموش

    زخمه بر جان و دل چنگ زنم

    با لب تشنه دو صد بوسه شوق

    بر لب باده گلرنگ زنم




    ماه اگر خواست كه از پنجره ها

    بينَدَم در بَر ِ او مست و پريش

    آنچنان جلوه كنم كاو ز حسد

    پرده ابر كشد بر رخ خويش




    تا چو رؤيا شود اين صحنه عشق

    كندر و عود در آتش ريزم

    زآن سپس همچو يكی كولی مست

    نرم و پيچنده ز جا بر خيزم




    همه شب شعله صفت رقص كنم

    تا ز پا افتم و مدهوش شوم

    چو مرا تنگ در آغوش كشد

    مست آن گرمی آغوش شوم




    آه ، گوئی ز پس ِ پنجره ها

    بانگ آهسته پا می آيد

    ای خدا ، اوست كه آرام و خموش

    به سوی خانه ما می آيد