بابونه، گیاهی است خودرو با خواص دارویی فراوان که در فصل تابستان به وفور در دشتها و مناطق کوهپایهای ایران رشد میکند. این گیاه كه به علت دارا بودن خواص درمانی و دارویی بی شمار به داروخانه گیاهی شهرت دارد، بسیار مورد استقبال تولید کنندگان داروهای گیاهی قرار میگیرد، از این رو برداشت آن در مناطق مختلف رایج است اما در برخی مناطق کشور از جمله استانهای غربی چندان شناخته شده نیست و حتی بسیاری با بیتوجهی از وجود چنین گیاه پرخاصیتی از کنار آن رد میشوند. برخی از روستاییان و کشاورزان در حالی هر روز با این گیاه در کوه و دشت برخورد میکنند که آنرا نه به عنوان یک گیاه دارویی بلکه به نام علف میشناسند. البته در برخی مناطق نیز گیاه بابونه با نام محلی بابانک مورد توجه قرار گرفته و برداشت می شود. بابونه، گیاهی است دایمی و كوچك با ارتفاع تقریبا 30 سانتیمتر و دارای بویی معطر كه در چمنزارها و اراضی شنی میروید . ساقه آن به رنگ سبز مایل به سفید، برگ های آن كوچك متناوب و دارای بریدگیهای باریك و نامنظم و پوشیده از كرك است. گل های آن مجتمع در یك طبقه كه به طور منفرد در انتهای ساقه گل دهنده در تابستان ظاهر میشود. بابونه از نظر طب قدیم ایران گرم و خشك است و از تقویت كنندههای تلخ به حساب می آید و دارویی ضد حساسیت است. یكی از مهمترین خواص بابونه، درمان زخم و ورم معده است و این گیاه به آسانی این مرض را درمان می كند و آنهاییكه سال هاست با این مرض دست به گریبان هستند و از قرصهای مختلف گران قیمت استفاده میكنند، میتوانند با استفاده از بابونه خرج داروی خود را پس انداز كنند و همچنین سلامت خود را بازیابند. برای درمان زخم معده یك لیوان چای غلیظ بابونه را درست می كنند و هنگام صبح ناشتا مینوشند. چای بابونه درمان كننده كمخونی است و برای تسكین دردهای عضلانی بکار میرود و نیز برای رفع بیخوابی و داشتن یك خواب آرام و راحت، كافی است 10 دقیقه قبل از خواب، یك فنجان چای بابونه نوشیده شود. استفاده از بابونه سنگ مثانه را خرد و دفع میكند و درمان كننده سردرد و میگرن است. گل بابونه تاثیر آرام بخش شگرفى روى سیستم عصبى و همچنین دستگاه گوارش داشته و نقش قابل ملاحظه آن در درمان بى خوابى و رفع کابوسهاى شبانه شهرت دارد. برای درست كردن چای بابونه یك قاشق چایخوری گیاه بابونه خشك را در یك فنجان آب جوش ریخته و بهمدت 5 دقیقه میگذارند تا دم بكشد.
