آفتابه خرج لحيمه! لحيم: چيزي که بدان ظرفهاي مسي و برنجي را پيوند کنند. آفتابه لگن هفت دست، شام و ناهار هيچي! آمدم ثواب کنم، کباب شدم! آنان که غني ترند، محتاج ترند! آنچه دلم خواست نه آن شد، آنچه خدا خواست همان شد. آن کس که با هاي مي آيد با هوي مي رود. آن را که حساب پاک است، از محاسبه چه باک است؟! آن را که سخاوت است حاجت به شجاعت نيست. آن زنده که کاري نکند مرده به است.
