نشانههاي اتمي [FONT=Tahoma (Arabic)]يك اتم، با دو عدد، « اتمي » و « جرمي »، مشخص ميشود. 1. عدد اتمي، [/FONT]Zنشان دهنده واحدهاي بار مثبت هسته است. از آنجا كه بار پروتون 1+ است، عدد اتمي برابر با تعداد پروتونهاي هسته اتم ميباشد. تعداد پروتونها = Zيك اتم از نظر بار الكتريكي خنثي است. بنابراين، عدد اتمي، نشان دهنده تعداد الكتونها در خارج هسته است. 2. عدد جرمي، A ، نشان دهنده تعداد كل پروتونها و نوترونها ( كه مجموعاً نوكلئون ناميده ميشود.) در هسته اتم است. A = تعداد پروتونها + تعداد نوترونها A = Z + تعداد نوترونها بنابراين تعداد نوترونها را ميتوان از تفريق عدد اتمي ( تعداد پروتونها ) از عدد جرمي ( مجموع تعداد پروتونها و نوترونها ) به دست آورد.تعداد نوترونها = A _ Z بين جدولهايي كه پس از جستجو در اينترنت پيدا كردم، اين جدول از همه بيشتر به جدول كتاب شيمي دبيرستان شباهت داشت. تنها تفاوت آن، در خانه Ha با عدد اتمي 105 بود كه در كتاب درسي Db است و Ns با عدد اتمي 107 كه در كتاب درسي Bh نوشته شده است. جدول تناوبي عناصر، آرايشي از عنصرهاي شيميايي به صورت تناوبها يا دورهها ( رديفها )، و گروهها (ستونها ). مندليف پيشنهاد كرد كه عنصرها بايد به ترتيب افزايش جرم (وزن) اتمي منظم شده و بر طبق خواصشان گروهبندي شوند. اين جدول بر اساس قانون تناوبي عنصرها استوار است. بر طبق اين قانون هرگاه عنصرها را بر حسب افزايش عدد اتمي در كنار يكديگر قرار دهيم خواص فيزيكي و شيميايي آنها به صورت تناوبي تكرار ميشود. در مركز اتم يك هسته وجود دارد. بيشتر جرم و تمام بار مثبت اتم در اين هسته متمركز است. امروز اعتقاد بر اين است كه هسته از تعدادي پروتون و نوترون تشكيل ميشود كه مجموعاً جرم آن را به وجود ميآورند. پروتونها علت وجود بار مثبت در هسته ميباشند. الكترونها كه بيشتر حجم اتم را اشغال ميكنند. در خارج هسته (برون هستهاي) ميباشند و با سرعت به دور آن ميگردند. از آنجا كه هر اتم از نظر بار الكتريكي خنثي است، كل بار مثبت هسته كه از پروتونهاي آن ناشي ميشود، معادل كل بار منفي تمام الكترونهاست، بنابراين تعداد الكترونها برابر تعداد پروتونهاست. عناصر، تركيبها و مخلوطها ماده يعني آنچه كه جهان هستي از آن تشكيل يافته است و ميتوان آن را به عنوان هر چيزي كه فضا را اشغال كند و داراي جرم باشد، تعريف كرد. يونانيان باستان اين عقيده را رواج دادند كه كليه مواد از تعداد معدودي مواد ساده به نام عناصر تشكيل شدهاند يونانيان تصور ميكردند كل مادهاي كه در زمين وجود دارد، از چهار عنصر آب، هوا، خاك و آتش تشكيل شده است. در سال 1661 رابرت بويل در كتاب خود به نام شيميدان شكاك تعريف جديدي از عنصر را مطرح كرد؛ صحت طرز تلقي بويل از يك عنصر شيميايي در قرن بعد توسط آنتوان لاوازيه به اثبات رسيد. لاوازيه مادهاي را به عنوان عنصر پذيرفت كه نتواند به مواد سادهتر از خود تجزيه شود. علاوه بر آن وي خاطر نشان ساخت كه يك تركيب از اتحاد عناصر ايجاد ميشود. تركيبات موادي هستند كه از دو يا چند عنصر به نسبتهاي ثابت و معين تشكيل يافتهاند. خواص تركيبات با عناصر تشكيل دهنده آنها تفاوت دارد. يك عنصر يا يك تركيب، يك ماده خالص ناميده ميشود. همه انواع ديگر ماده مخلوط ميباشند.مخلوطها از دو يا چند ماده خالص تهيه ميشوند و تركيب متغيري دارند. خواص يك مخلوط به تركيب مخلوط و مواد خالص تشكيل دهنده آن بستگي دارد.ايزوتوپ [FONT=Tahoma (Arabic)]ايزوتوپ به هر يك از اتمهاي گوناگون يك عنصر شيميايي گفته ميشود كه تعداد پروتونهاي آن مساوي ولي تعداد نوترونهاي آن متفاوت است. بعضي از عنصرهاي شيميايي مانند آلومينيوم، طلا، فلوئور و فسفر فقط يك نوع اتم دارند. اما بيشتر عنصرها چندين ايزوتوپ طبيعي دارند. مثلاً ئيدروژن در طبيعت به صورت سه ايزوتوپ، و قلع به صورت ده ايزوتوپ يافت ميشود. امروزه، به طور مصنوعي ايزوتوپهاي ديگري نيز از اتمها ميسازند. مثلاً طلا ايزوتوپ طبيعي ندارد، ولي ايزوتوپ مصنوعي آن را در پزشكي به كار ميبرند. خواص شيميايي ايزوتوپهاي يك عنصر تقريباً يكسان است، زيرا تعداد پروتونها و الكترونهاي آنها مساوي است، اما بعضي از خواص فيزيكي ايزوتوپهاي يك عنصر، مانند وزن اتمي و چگالي آنها، متفاوت است، زيرا تعداد نوترونهاي آن مساوي نيست. عدد اتمي همه عنصرهاي شيميايي با يكديگر تفاوت دارد، اما عدد اتمي ايزوتوپهاي يك عنصر يكسان است. به همين سبب، در جدول تناوبي عناصر شيميايي، كه عنصرها به ترتيب عدد اتمي در رديفهاي افقي مرتب شدهاند، همه ايزوتوپهاي هر عنصر در خانهاي از جدول جاي ميگيرند كه شماره آن با عدد اتمي آن عنصر برابر است. مجموع تعداد پروتونها و نوترونهاي موجود در هسته اتم را عدد جرمي مينامند. بنابراين، عدد جرمي ايزوتوپها با يكديگر تفاوت دارد. [/FONT][FONT=Tahoma (Arabic)]مولكولها و يونها [FONT=Tahoma (Arabic)]گازهاي نادر [نجيب] ( هليم، نئون، آرگون، كريپتون، گزنون و رادون) تنها عناصري هستند كه در طبيعت به صورت اتمهاي منفرد يافت ميشوند. ساير عناصر و نيز تمام تركيبات، به صورت تركيبي از اتمها وجود دارند. مولكولها و يونها دو نوع ذره مهم هستند كه از اتمها به وجود ميآيند. مولكولها مولكول ذرهاي است مركب از دو يا چند اتم كه به يكديگر محكم پيوستهاند. در فرآيندهاي شيميايي و فيزيكي، مولكولها به صورت واحد عمل ميكنند. برخي از عناصر و بسياري از تركيبات به صورت مولكول وجود دارند. يونهايون ذرهاي است مركب از يك اتم يا گروهي از اتمها كه حامل بار الكتريكي هستند. يونها بر دو نوعند: ۱. كاتيون كه يك بار مثبت دارد، زيرا يك يا چند الكترون را از دست داده است. 2. آنيون كه يك بار منفي دارد، زيرا يك يا چند الكترون به دست آورده است.[/FONT][/FONT]
