ترک دیار

نازک دلم ز داغی صحرا گرفته بود

از گرمی هوا ره دریا گرفته بود

زنبیل خالیش سر صف بود شاید او

با این کلک برای خودش جا گرفته بود

در محضر طلاق و قبل از جدایی اش

تک ماچ محکمی به تمنا گرفته بود

از ترس عمق آب دو دستش به التماس

بر کشتی شکسته دنیا گرفته بود

با چشمکی تمام کنم چون نگاه تو

منظور ساده ی دل ما را گرفته بود​