طبقه بندي آلفي سولها

آلفي سولها به 5 زبر رده تقسيم مي شوند:
1- اکوالف ها ( Aqualfs ): به گونه اي فصلي از آب اشباع هستند و يا اگر به طور مصنوعي زهکشي شده اند، نشانه هايي از رطوبت قبلي مانند رنگين دانه، کروماي پايين و سخت دانه هاي آهن و منگنز با قطر 2 ميليمتر و بيشتر را نشان مي دهند.
انواع اکوالف ها شامل:
a) پلينت اکوالف ها ( Plinthaqualfs ):در 5/1 متري از سطح اين خاکها بيشتر از 50 درصد پلينتايت وجود دارد.
b) ناتراکوالف ها ( Natraqualfs ): داراي افقهاي ناتريک مي باشد.
c) دوراکوالف ها ( Duraqualfs ): دوري پن وجود دارد.
d) فراجي اکوالف ها ( Fragiaqualfs ): فراجي پن وجود دارد.
e) کاندي اکوالف ها ( Kandiaqualfs ): افق آرجيليک يا افق کانديک فوقاني داراي CFC کمتر يا مساوي 16 ميلي اکي والان در صد گرم رس است.
f) گلاس اکوالف ها ( Glossaqualfs ): افق آلبيک به درون افق آرجيليک زبانه زده و دوري پن وجود ندارد.
g) آلب اکوالف ها ( Albaqualfs ): تغييرات بافتي بسيار واضح از افق آلبيک تا افق آرجيليک وجود دارد.
h) آمبراکوالف ها ( Umberaqualfs ): افق سطحي آمبريک وجود دارد.
i) اکراکوالف ها ( Ochraqualfs ): افق سطحي اکريک وجود دارد. 2- بورالف ها ( Boralfs ): به مرطوبي اکوالف ها نيستند و رژيم دمايي فريجيدر يا سردتر دارند و معمولا افق آلبيک به درون افق آرجيليک يا ناتريک زبانه مي زند.
انواع بورالف ها:
a)پيلي بورالف ها ( Paleboralfs ): مرز بالايي افق آرجيليک عميق تر از 60 سانتيمتر است و بافت خاک در برخي لايه هاي بالاي افق آرجيليک ريزتر از شني ريز لومي ( Loamy fine sand ) مي باشد.
b) فراجي بورالف ها ( Fragiboralfs ): فراجي پن وجود دارد.
c) ناتري بورالف ها ( Natriboralfs ): افق ناتريک وجود دارد.
d) کرايوبوالف ها ( Cryoboralfs ): رژيم دمايي خاک کراييک است.
e) اوتروبورالف ها ( Eutroboralfs ): در همه بخشهاي افق آرجيليک اشباع بازي بيشتر يا برابر 60 درصد بوده و در بخشهايي از هر سال برخي افقها خشک هستند.
f) گلاسوبورالف ها ( Glossoboralfs ): در قسمتهايي از افق آرجيليک اشباع بازي از 60 درصد کمتر است ويا هرگز خشک نيستند.

3- يودالف ها ( Udalfs ): به اندازه اکوالف ها مرطوب نيستند و به اندازه بورالف ها سرد يا داراي زبانه نمي باشند.
انواع يودالف ها:
a) اگريودالف ها ( Agrudalfs ): داراي افق اگريک است.
b) ناتريودالف ها ( Natrudalfs ): داراي افق ناتريک است.
c) فريودالف ها ( Ferrudalfs ): داراي افق آلبيک نا پيوسته است و گره هاي اهن با قطر 5/2 تا 5 ميليمتر در افق آرجيليک وجود دارد.
d) گلاس يودالف ها ( Glossudalfs ): داراي افق آلبيکي است که به درون افق آرجيليک زبانه زده است.
e) فراگلاس يودالف ها ( Fraglossudalfs ): داراي فراجي پن است و مواد افق آلبيک به درون افق آرجيليک زبانه زده است.
f) فراجي يودالف ها ( Fragiudalfs ): داراي فراجي پن است.
g) کاندي يودالف ها ( Kandiudalfs ): داراي افق آرجيليک و يا افق کانديک فوقاني که CEC کمتر يا مساوي 16 ميلي اکي والان در صد گرم رس است و ميزان رس به 20 درصد حداکثر ميزان رس در 150 سانتيمتري از سطح کاهش پيدا نمي کند.
h) کان هاپل يودالف ها ( Kanhapludalfs ): بيشتر افقهاي آرجيليک و کانديک داراي CEC کمتر يا مساوي 16 ميلي اکي والان در صد گرم رس مي باشند.
i) پيلي يوداف ها ( Paleudalfs ) خاک فعال عميق تر از 5/1 متر است و توضيع رس به گونه اي است که تا عمق 5/1 متري از سطح خاک کمتر از 20 درصد مقدار ماکزيمم کاهش دارد.
j) رديودالف ها ( Rhodudalfs ): افق آرجيليک داراي هيوي قرمزتر از 5YR و وليوي کمتر از 4 است.
k) هاپل يودالف ها ( Hapludalfs ): ساير يودالف ها.

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

4- يوستالف ها ( Ustalfs ): رژيم رطوبتي يوستيک دارند و مثل بورالف ها سرد نبوده و زبانه نيز ندارند و عموما در پايين خاک فعال انباشتگي کربنات ديده مي شود.
انواع يوستالف ها:
a) دوريوستالف ها ( Durustalfs ): دوري پن زير افق آرجيليک يا ناتريک ولي در محدوده 1 متر از سطح خاک وجود دارد.
b) پلينت يوستالف ها ( Plinthustalfs ): در عمق 25/1 متري از سطح خاک پلينتايت وجود دارد.
c) ناتريوستالف ها ( Natrustalfs ): داراي افق ناتريک است.
d) کاندي يوستالف ها ( Kandiusdalfs ): داراي افق آرجيليک يا افق کانديک فوقاني با CEC کمتر يا مساوي 16 ميلي اکي والان در صد گرم رس است و ميزان رس به 20 درصد حداکثر ميزان رس در 150 سانتيمتري از سطح کاهش پيدا نمي کند.
e) کان هاپل يوستالف ها ( Kanhaplustafs ): بيشتر افقهاي آرجيليک و کانديک داراي CEC کمتر يا مساوي 16 ميلي اکي والان در صد گرم رس مي باشند.
f) پيلي يوستالف ها ( Paleustalfs ): در عمق 5/1 متري از سطح خاک افق پتروکلسيک وجود دارد و يا داراي افق آرجيليک ضخيم مي باشد.
g) رديوستالف ها ( Rhodustalfs ): افق آرجيليک قرمزتر از 5YR است.
h) هاپل يوستالف ها ( haplustalfs ): ساير يوستالف ها

5- زرالف ها ( Xeralfs ): رژيم رطوبتي زريک دارند و يا اين که داراي افق سطحي توده اي و سخت و يا بسيار سخت با يک رژيم رطوبتي اريديک هم مرز زريک مي باشند.
انواع زرالف ها:
a) دوري زرالف ها ( Durixeralfs ): در عمق 1 متري از سطح خاک دوري پن وجود دارد.
b) پلينتوزرالف ها ( Plinthoxeralfs ): در عمق 25/1 متري از سطح خاک پلينتايت وجود دارد.
c) ناتري زرالف ها ( Natrixeralfs ): افق ناتريک وجود دارد.
d) فراجي زرالف ها ( Fragixeralfs ): فراجي پن وجود دارد.
e) ردوزرالف ها ( Rhodoxeralfs ): افقهاي آرجيليک قرمزتر از 5YR مي باشند.
f) پيلي زرالف ها ( Palexeralfs ): خاک فعال ضخيمتر از 5/1 متر و يا لايه پتروکلسيک در عمق 5/1 متري از سطح خاک وجود دارد.
g) هاپل زرالف ها ( Haplxeralfs ): ساير زرالف ها
__________________

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

ب- انديسولها ( Andisols )
انديسولها خاکهايي هستند که از مواد خروجي آتشفشاني ( خاکستر، پوميس، سيندر و گدازه هاي بازالتي ) تشکيل شده اند و خصوصيات مشخصه آنها را دارا مي باشند. افق A تيره رنگ بوده، کانيهاي ثانويه مرحله اول ( آلوفان، ايموگوليت، فريهيدريت و ... ) وجود دارند. اين خاکها پتانسيل زيادي براي جذب و تثبيت فسفر داشته و PH بيشتر از 6/10 هم در آنها ديده مي شود. اين خاکها در همه رژيمهاي رطوبتي و احتمالا دمايي يافت مي شوند.
انديسولها به 7 زبر رده تقسيم مي شوند:
1- اکواندها ( Aquands ):رژيم رطوبتي اکويک دارند يا به طور مصنوعي زهکشي شده اند و داراي اپي دون هيستيک، رنگين دانه با کروماي پايين، يا آهن دوظرفيتي در خاک زيرند که از آب اشباع شده اند.
انواع اکواندها:
a) کراي اکواندها ( Cryaquands ): رزيم دمايي خاک کراييک يا پرجليک است.
b) دوري اکواندها ( Duraquands ): دوري پن وجود دارد.
c) پلاک اکواندها ( Placaquands ): حضور افق پلاکيک در فاصله 1 متري از سطح خاک
d) ويتراکواندها ( Vitraquands ): مواد درشتر از نظر اندازه قطعات.
e) ملان اکواندها ( Melanaquands ): حضور اپي دون سياه با ضخامت 30 سانتيمتر يا بيشتر و داراي 8 درصد يا بيشتر ماده آلي.
f) هاپل اکواندها ( Haplaquands ): ساير اکواندها

2- کراياندها ( Cryands ): انديسولهايي با رژيمهاي دمايي خاک کراييک يا پرجليک هستند.
انواع کراياندها:
a) جلي کرادياندها ( Gelicryands ): ميانگين دماي سالانه خاک کمتر از صفر درجه سانتيگراد است.
b) هيدروکراياند ( Hydrocryands ): وزن آب در مکش 15 بار بيش از 100 درصد است.
c) ويتري کراياند ( Vitricryands ): وجود مواد درشت تر
d) هاپلو کراياندها ( Haplocryands ): ساير کراياندها

3- توراندها ( Torrands ): داراي رژيم رطوبتي اريديک است.

4- زراندها ( Xerands ): داراي رژيم رطوبتي زريک است.
انواع زراندها:
a) ويتري زراندها ( Vitrixerands ): داراي مواد درشت
b) هاپلوزراندها ( Haploxerands ): ساير زراندها

5- ويتراندها ( Vitrands )
انواع ويتراندها:
a) يوستي ويتراندها ( Ustivitrands ): رژيم رطوبتي خاک يوستيک
b) يودي ويتراندها ( Udiivitrands ): رژيم رطوبتي خاک يوديک

6- يوستاندها ( UStands )
انواع يوستاندها:
a) دوريوستاند (Durustands ): حضور دوري پن
b) هاپل يوستاند (Haplustands ): ساير يوستاندها

7- يوداندها ( Udands )
انواع يوداندها:
a) دوريوداندها ( Durudands ): حضور يک دوري پن
b) پلاک يواندها ( Placudands ): حضور يک افق پلاکيک در فاصله 1 متري از سطح خاک
c) هيدريوداندها ( Hyderudands ): حضور دست کم 35 سانتيمتر از موادي در 1 متر بالايي که آب نگهداري شده ان در مکش 15 بار نمونه هاي خشک نشده از 100 درصد بيشتر است.
d) ملان يوداندها ( Melanudands ): حضور اپي دون سياه با ضخامت 30 سانتيمتر يا بيشتر و داراي 8 درصد يا بيشتر ماده آلي.
e) فولوي يوداندها ( Fulviudands ): حضور اپي دون سياه با ضخامت 30 سانتيمتر يا بيشتر و داراي 8 درصد يا بيشتر ماده آلي اما نه به سياهي ملان يوداندها.
f) هاپل يوداندها ( Hapludands ): ساير يوداندها
__________________

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

ج- آريدي سولها ( Aridisols ): خاکهاي مناطق خشک
اين خاکها در آب و هواي خشک تشکيل شده، حدود 35 درصد سطح زمين را در بر ميگيرند، تجمعي از افقهاي آهکي و گچي ديده مي شود.افقهاي A و Bt داراي نمک هستند.
آب و هواي خشک در مناطق بيابانهاي قطبي، بيابانهاي معتدل سرد و بيابانهاي گرم وجود دارند.
در رژيمهاي رطوبتي خشک معمولا افقهاي خاک از بالا تا 100 سانتيمتري شامل: کربنات کلسيم، کامبيک، ژيپس، ناتريک، پتروکلسيک و پتروژيپس يا يک افق نمکي ويا افق آرجيليکي. در اين رژيم رطوبتي دما در 50 سانتي زير خاک بيشتر از 5 درجه سانتيگراد مي باشد. نسبت کم کربن به نيتروژن در اين خاکها به علت فعاليتهاي باکتريهاي نيترات ساز يا جلبکهاي سبز آبي تثبيت کننده ازت مي باشد.
آريدي سولها بر اساس وجود آرجيليک به دو زير رده تقسيو مي شوند:
1- ارتيدها ( Orthids ): افقهاي بدون آرجيليک
a) سال ارتيدها ( Salorthids ): داراي افق ساليک در يک متري سطح خاک مي باشند.
b) پيل ارتيدها ( Paleorthids ): داراي افق پتروکلسيک در يک متري سطح خاک مي باشد.
c) دورارتيدها ( Durorthids ): داراي افق چيپسيک يا پتروچيپسيک در يک متري سطح خاک مي باشد.
d) چيپسي ارتيدها ( Grpsiorthids ): داراي افق چيپسيک يا پتروچيپسيک در يک متري سطح خاک مي باشد.
e) کلسي ارتيدها ( Calciorthids ): داراي افقهاي کلسيک يا چيپسيک در يک متري سطح خاک مي باشد.
f) کامب ارتيدها ( Camborthids ): فقط داراي افق کامبيک مي باشد.
2- آرجيدها ( Argids ):افقهاي داراي آرجيليک
a) دورآرجيدها ( Durargids ): دوري پن در يک متري سطح خاک وجود دارد و افق آرجيليک يا ناتريک بالاي دوري پن بدون ساختمان ستوني مي باشد.
b) نادورآرجيدها (Nadurargids ): دوري پن در يک متري سطح خاک وجود دارد و افق آرجيليک يا ناتريک بالاي دوري پن داراي ساختمان ستوني مي باشد.
c) ناترآرجيدها ( Natrargides ): داراي افقهاي ناتريک با ساختمان ستوني در يک متري سطح خاک مي باشد.
d) پيل آرجيدها ( Paleargids ): داراي افق پتروکلسيک در يک متري سطح مي باشد يا اينکه داراي افق آرجيليکي است که بيش از 35 درصد رس دارد.
e) هاپل آرجيدها ( Haplargids ): داراي افقهاي آرجيليکي مي باشند که کمتر از 35 درصد رس دارد.

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

د- انتي سولها ( Entisols ): خاکهايي که به تازگي تشکيل شده اند
انتي سولها خاکهايي هستند که نشانه اي از تکامل افقهاي پيدايشي در آنها ديده نمي شود و يا بسيار کم است. اين خاکها به اندازه اي کم در معرض عاملهاي خاکساز قرار گرفته اند که يا افقي را نشان نمي دهند و يا داراي اپي دونهاي اکريک، آلبيک يا هيستيک هستند و يا افقهاي ساده اي دارند که توسط فعاليت انسان بوجود آمده است.
انتي سولها به 5 زير رده تقسيم مي شوند:
1- آکونت ها ( Aquents ): هميشه يا بطور فصلي مرطوب مي باشند ( اشباع شده ) و حتي اگر بصورت مصنوعي زهکشي شوند، رنگهاي خاکستري متمايل به آبي ويا افقهايي با رنگين دانه زيادي نشان مي دهند.
انواع اکونتها:
a) سولف اکونت ها ( Sulfaquents ):داراي مواد سولفيدي در 50 سانتيمتري سطح خاک
b) هيدرواکونت ها ( Hydroaquants ): بسيار نرم، ظرفيت کم نگهداريعناصر، عامل N بيش از 7/0
c) کراي اکونت ها ( Cryaquents ): رژيم دمايي کراييک نه پر جليک براي خاک
d) فلواکونت ها ( Fluvaquents ): کاهش نا منظم مقدار کربن نسبت به عمق با بيش از 2/0 درصد مقدار کربن تا عمق 25/1 متري
e) تروپواکونت ها ( Tropoaquents ): رژيم دمايي ايزو در خاک
f) سام اکونت ها ( Psammaquents ): داراي بافت شني و شني لومي تا عمق 1 متر
g) هاپل اکونت ها ( Haplaquents ): ساير اکونت ها

2- آرنت ها ( Arents ): اين خاکها بهتر از اکونت ها زهکشي شده اند و تکه هايي از افقهاي شناسايي را در زير افق AP نشان مي دهند.
انواع آرنت ها:
a) يوست آرنت ها ( Ustarents ): رژيم رطوبتي خاک يوستيک است.
b) زرآرنت ها ( Xerarents ): رژيم رطوبتي خاک زريک است.
c) توري آرنت ها ( Torriarents ): رژيم رطوبتي خاک اريديک است.
d) يود آرنت ها ( Udarents ): رژيم رطوبتي خاک يوديک است.

3- سامنت ها ( Psamments ): داراي بافتهاي شني ريزلومي ( Loamy fine sand ) و يا درشت تر مي باشند و بهتر از اکونت ها زهکشي شده اند.
انواع سامنت ها:
a) کرايوسامنت ها ( Cryopsamments ): رژيم دمايي خاک کراييک يا پرجليک است.
b) کوارتزي سامنت ها ( Quartzipsamments ): بيشتر از 95 درصد وزني بخش شن را کوارتز، زيرکن، تورمالين، روتيل و ديگر کانيهاي پايدار تشکيل مي دهد.
c) توري سامنت ها ( Torripsamments ): رژيم رطوبتي خاک توريک است.
d) يوستي سامنت ها ( Ustipsamments ): رژيم رطوبتي خاک يوستيک است.
e) تروپوسامنت ها ( Tropopsamments ): رژيم رطوبتي خاک يوديک و رژيم دمايي خاک ايزو است.
f) زروسامنت ها ( Xeropsamments ): رژيم رطوبتي زريک
g) يودي سامنت ها ( Udipsamments ): رژيم رطوبتي خاک يوديک است.

4- فلوونت ها ( Fluvents ): خاکهاي آبرفتي رسي و لومي با پروفيل بسيار ساده مي باشند. نا منظم بودن ميزان مواد آلي با عمق يکي از مشخصات آنهاست. حالت لايه اي در مواد آبرفتي و خاکهاي به دست آمده از آن معمول مي باشد.
انواع فلوونت ها:
a) کرايوفلوونت ها ( Cryofluvents ): رژيم دمايي خاک کراييک
b) زروفلوونت ها ( Xerofluvents ): رژيم دمايي خاک زريک
c) توري فلوونت ها ( Torrifluvents ): رژيم دمايي خاک توريک
d) يوستي فلوونت ها ( Ustifluvents ): رژيم دمايي خاک يوستيک
e) تروپوفلوونت ها ( Tropofluvents ): رژيم دمايي خاک ايزو
f) يودي فلوونت ها ( Udifluvents ): رژيم دمايي خاک يوديک

5- اورتنت ها ( Orthnets ): انتي سولهاي رسي و لومي هستند و ميزان مواد آلي با عمق به گونه اي منظم کاهش مي يابد.
انواع اورتنت ها:
a) توري ارتنت ها ( Torriorthents ): رژيم رطوبتي خاک توريک يا هدايت الکتريکي عصاره اشباع بيشتر از 2 ميلي موس بر سانتيمتر
b) يوست اورتنت ها ( Ustorthents ): رژيم رطوبتي خاک يوستيک
c) زراورتنت ها ( Xerothents ): رژيم رطوبتي خاک زريک
d) يوداورتنت ها ( Udorthents ): رژيم رطوبتي خاک يوديک
e) تروپ اورتنت ها ( Torporthents ): رژيم رطوبتي خاک يوديک و رژيم دمايي خاک ايزو.

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

ه- جلي سولها ( Gelisols ):
مفهوم اصلي جلي سولها، خاکهايي هستند که تا عمق 100 سانتيمتري، زمينها هميشه يخ زده بوده ويا اينکه داراي مواد جلي تا عمق 100 سانتيمتري سطح بوده و زمينهاي آنها تا عمق 200 سانتيمتري هميشه يخ زده است.
مواد جليک، کانيها يا مواد خاکي آلي هستند که دليلي بر Cryoturbation و يا جدايش يخ در لايه هاي فعال ( لايه هايي که در آنها بطور فصلي يخ آب مي شود ) و يا بخش بالايي زمينهاي هميشه يخ زده هستند.
و- هيستوسولها ( Histosols ): خاکهاي آلي
هيستوسولها خاکهايي هستند که از مواد آلي تشکيل شده و از 12 تا 18 درصد وزني کربن آلي دارند. مواد آلي ياد شده از بافتهاي گياهي و جانوري و مواد به دست آمده از تجزيه آنها به وجود آمده است. عامل اصلي پايداري اين گونه مواد به مدت طولاني تا عمق بيش از 40 سانتي متر، وجود وضعيت بي هوازي در حالت اشباع يا آب پيش از عمليات زهکشي است. بطور کلي هر جا که آب به اندازه کافي فراهم بوده و اساسا چه در مناطق معتدل و چه در مناطق درون قاره اي و يا ساحلي و حتي در صحاري و مناطق اتوايي و قطبي، هيستوسولها در طي دوران هولوسن تشکيل شده اند.
هيستوسولها به چهار زير رده تقسيم مي شوند:
1- فوليست ها ( Folists ): هيستوسولهايي که بيشتر از چند روز در سال با آب اشباع شده باشند، مشروط بر اينکه مرز سنگي يا شبه سنگي يا مواد خرد شده اي که شکافها و روزنه هاي آن با مواد آلي پرشده باشد، در 1 متري سطح خاک وجود داشته باشد.
انواع فوليست ها:
a) کرايوفوليست ها ( Cryofolists ): رژيم دمايي کراييک يا سردتر است.
b) تروپوفوليست ها ( Tropofolists ): رژيم دمايي ايزومزيک يا ايزوي گرمتر است.
c) بوروفوليست ها ( Borofolists ) رژيم دمايي فريجيد است.

2- فيبريست ها ( Fibrists ): داراي مواد فيبري غالب در لايه زير سطح اند.
انواع فيبريست ها:
a) اسفاگنوفيبريست ( Sphagnofibrists ): در 90 سانتيمتري بالايي 7% يا بيشتر خزه اسفاگنوم وجود دارد.
b) کرايوفيبريست ها ( Cryofibrists ): ميانگين دماي سالانه کمتر از 8 است و 5 سانتيمتر بالايي يا قسمتي از بخش کنترل دو ماه بعد از آغاز تابستان يخ زده است.
c) بوروفيبريست ( Borofibrists ): ساير فيبريست ها که رژيم دمايي فريجيد دارند.
d) تروپوفيبريست ها ( Tropofibrists ): رژيم دمايي ايزو دارد.
e) مدي فيبريست ها ( Medifibrists ): ساير فيبريست ها که کمتر از 2 سانتيمتر مواد هوم ايلوويک دارند.
f) لوي فيبريست ها ( Luvifibrists ): ساير فيبريست ها

3- هميست ها ( Hemists ):در لايه هاي زير سطحي اين خاکها مواد هوميک برتري دارد و در لايه هاي سطحي ساپريست ها مواد ساپريک غالب است.
a) سولفوهميست ها ( Sulfohemists ): افق اسيد سولفوريک در 50 سانتي متري سطح وجود دارد.
b) سولفي هميست ها ( Sulfihemists ): مواد سولفوري در 1 متري وجود دارد. مستعد براي تبديل به خاکهاي اسيد سولفاتي هستند.
c) لوي هميست ها ( Luvihemists ): افقي با ضخامت 2 سانتيمتر يا بيشتر وجود دارد که دست کم 50 درصد يا بيشتر مواد هوم ايلوويک دارد.
d) کرايوهميست ها ( Cryohemists ): بخش کنترل يا 5 سانتي متر بالايي دو ماه بعد از تابستان يخ زده است.
e) بوروهميست ها ( Borohemists ): هميست هاي ديگر با رژيمهاي دمايي خاک فريجيد.
f) تروپوهميست ها ( Tropohemists ): رژيم دمايي خاک ايزو
g) مدي هميست ها ( Medihemists ): ساير هميست ها

4- ساپريست ها ( Saprists ):
a) کرايوساپريست ها ( Cryosaprists ): بخش کنترل يا 5 سانتي متر بالايي دو ماه بعد از تابستان يخ زده است.
b) بوروساپريست ها ( Borosaprists ): ساير ساپريست هاي ديگر با رژيم دمايي فريجيد.
c) مدي ساپريست ها ( Medisaprists ): ساپرست هاي ديگر با افق همو ايلوويک که ضخيمتر از 2 سانتيمتر نمي باشد.
d) تروپوساپريست ها ( Troposaprists ): داراي رژيم دمايي ايزو

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

ز- اينسپتي سولها ( Inceptisols ): خاکهاي نارس با ويژگيهاي شناسايي اندک
اينسپتي سولها خاکهايي هستند که سيماي توسعه يافته مشخص راسته هاي ديگر را ندارند، ولي داراي يکسري ويژگيهاي برجسته مي باشند که عبارتند از:
پايداري زياد مواد مادري، فراواني خاکسترهاي آتشفشاني، موقعيت زمين نما ( زمينهاي شيبدار يا نواحي گود )، جوان بودن سطوح زمين و محدود شدن کسترش تکامل خاک و حذف رژيم رطوبتي خاک اريديک.
اينسپتي سولها بر اساس ميزان رطوبت، کاني شناسي و دما به 6 زير رده تقسيم مي شوند:
1- اکوپت ها: در دوره هايي از سال از آب اشباع شده اند بجز موادي که به وسيله انسان زهکشي شده باشند.
انواع اکوپت ها ( Aquepts ):
a) سولف اکوپت ها ( Sulfaquepts ): بخش کنترل يا 5 سانتي متر بالايي دو ماه بعد از تابستان يخ زده است.
b) پلاک اکوپت ها ( Placaquepts ): افق پلاکيک در 1 متري سطح وجود دارد.
c) هال اکوپت ها ( Halaquepts ): بيش از 15 درصد CEC در بيشتر از نصف 50 سانتيمتر بالاي خاک وجود ندارد.
d) فراجي اکوپت ها (fragiaquepts ): فراجي پن وجود دارد.
e) کراي اکوپت ها ( Cryaquepts ): رژيم دمايي خاک کراييک يا پر جليک است.
f) پلينت اکوپت ها ( Plinthaquepts ): پلينتايت ذر 25/1 متري سطح خاک وجود دارد.
g) انداکوپت ها ( Andaquepts ): وزن مخصوص ظاهري کمتر از 58/0 گرم بر سانتيمت مکعب است.
h) تروپ اکوپت ها (Tropaquepts ): رژيمهاي دمايي خاک ايزو مي باشد.
i) هيوم اکوپت ها ( Humaquepts ): افق سطحي ماليک، آمبريک يا هيستيک وجود دارد.
j) هاپل اکوپت ها ( Haplaquepts ): ساير اکوپت ها با افق سطحي اکريک.

2- اندپت ها ( Andepts ):داراي وزن مخصوص ظاهري کمتر از 85/0 گرم بر سانتيمتر مکعبدر بخش ريز خاک در اپي پدون و / يا افق کمبيک مي باشند، و مواد آمورف منبع غالب کمپلکس تبادلي است. خاکسترهاي آتشفشاني شيشه اي، سيندرها، يا مواد شيشه اي ديگر که از فعاليتهاي آتشفشاني به دست آمده 60 درصد يا بيشتر بخشهاي شن، سيلت و ريگ را تشکيل مي دهند.
انواع اندپت ها:
a) کراي اندپت ها ( Cryandepts ): ميانگين دماي سالانه کمتر از 8سانتي گراد است.
b)دوراندپت ها ( Durandepts ):دوري پن در يک متري سطح وجود دارد.
c) هيدراندپت ها ( Hydrandepts ): رسها به گونه اي برگشت ناپذير آب از دست مي دهند.
d) پلاک اندپت ها (Placandepts ): افق پلاکيک در يک متري سطح و در بيش از 50 درصد پدونها وجود دارد.
e) ويتراند پت ها ( Vitrandepts ): در مکش 15 بار همه خاکها در فاصله 25 سانتي متري تا يک متري از سطح بطور ميانگين کمتر از 20 درصد آب دارند.
f) يوتراندپت ها ( Eutrandepts ): اشباع بازي در PH 7 در تعدادي از افقها در فاصله 25 تا 75 سانتي متري سطح بيشتر از 50 درصد است.
g) ديستراندپت ها ( Dystrandepts ): ساير اندپت ها که اشباع بازي کم دارند.
__________________

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

- پلاگپت ها ( PLaggepts ): داراي افقهاي سطحي پلاگن با رنگ تيره يا قهوه اي تيره رنگ مي باشند.

4- تروپپت ها (Tropepts ): ايسپتي سولهايي با رژيم دمايي ايزو مي باشند.
انواع تروپپت ها:
a)هيومي تروپپت ها ( Humitropepts ): در فاصله 25 سانتيمتري تا يک متري از سطح در PH برابر 7 اشباع بازي از 50 درصد کمتر است. در يک متر مکعب بالاي خاک کربن آلي بيشتر از 12 کيلوگرم مي باشد.
b) سامبري تروپپت ها ( Sombritropepts ): داراي افق سامبريک است.
c) يوستروپپت ها ( Ustropepts ) : در فاصله 25 سانتيمتري تا يک متري اشباع بازي از 50 درصد بيشتر است و رژيم رطوبتي خاک يوستيک است.
d) يوتروپپت ها ( Eutropepts ): در فاصله 25 سانتيمتري تا يک متري اشباع بازي از 50 درصد بيشتر است.
e)ديستروپپت ها ( Dystropepts ): اشباع بازي کمتر از 50 درصد است.

5- اکرپت ها ( Ochrepts ): داراي افقهاي سطحي اکريک مي باشند و اگر رژيم دمايي خاک مزيک يا گرمتر باشد، آنها داراي افقهاي سطحي نازک ماليک يا آمبريک مي باشد.
انواع اکرپت ها:
a) دوراکرپت ها ( Durochropts ): در يک متري از سطح داراي دوري پن است.
b) کراي اکرپت ها ( Cryochrepts ): رژيم دمايي خاک کراييک يا پرجليک است.
c) يوستراکرپت ها ( Ustochrepts ): رژيم رطوبتي خاک يوستيک است.
d) زراکرپت ها ( Xerochrepts ): رژيم رطوبتي خاک زريک است.
e) يوتراکرپت ها ( Eutrochrepts ): وجود کربنات در افق کامبيک يا اشباع بازي ( بوسيله استات آمونيوم ) در 75 سانتيمتري از سطح 60 درصد يا بيشتر است.
f) ديستراکرپت ها ( Dystrochrepts ): ساير اکرپت ها

6- آمبرپت ها ( Umberpts ):داراي افقهاي سطحي آمبريک، ماليک يا آنتروپيک مي باشند. افق سطحي ماليک به ندرت در آمبرپت دست نخورده وجود دارد اما بوسيله مديريت معمول افزايش آهک به خاک به سادگي تشکيل مي شود.
انواع آمبرپت ها:
a) فراجي آمبرپت ها ( Fragiumbrepts ): داراي فراجي پن است.
b) کراي آمبرپت ها ( Cryumbrepts ): رژيم دمايي خاک کراييک يا پرجليک است.
c) زرآمبرپت ها ( Xerumbrepts ): رژيم رطوبتي خاک زريک است.
d) هاپل آمبرپت ها ( Haplumbrepts ) ساير آمبرپت ها.

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

ح- مالي سولها ( Mollisols ): خاکهاي علفزارهاي استپي و چمنزارها
تقريبا همه خاکهايي که در زير پوشش علفزارها تشکيل شده اند، عميق، تيره رنگ و داراي خاک رويي ( افق ماليک ) نسبتا حاصلخيز مي باشند. خاکهاي مالي سول واقع در اراضي پست جنگلهاي پهن برگ که زهکش ضعيف دارند، تعدادي از خاکهاي قهوه اي جنگلي که زهکش خوبي دارند ( يودال ها ) و چند خاک از رده هاي ديگر، موارد استثنايي بشمار مي روند.
مالي سول ها به هفت زير دسته تقسيم مي شوند که عبارتند از:
1- آلبال ها (Albolls): آن دسته از مالي سول ها را در بر مي گيرندکه داراي افق آلبيک هستند وسطح آب زير زميني در آن ها نوسان دارد. در بيشتر سال ها سطح آب زير زميني در طي زمستان يا در بهار به سطح زمين و يانزديک آن مي رسد. در بعضي مناطق در زير افق آلبيک افق آرجيليک يا ناتريک وجود دارد. اين خاک ها بر روي پهنه هاي نسبتا مسطح برآمدگي ها و يا نزديک مناطق گود تشکيل شده اند. آلبال ها به 2 گروه بزرگ به نام آرجي آلبال و ناترآلبال تقسيم مي شوند.
a) ناترآلبال ها (Natrabolls): افق ناتريک وجود دارد.
b) آرجي آلبال ها (Argialbolls): افق آرجيليک وجود دارد.

2- اکوال ها (Aquolls): مالي سول هايي با ويژگي هاي مربوط به خيسي هستند و به سبب دوره هاي طولاني اشباع با آب در حضور مقدار ماده آلي به عنوان منبع انرژي براي ميکروب ها بوده و در آن مقدار زيادي آهن احيا مي شود. در اين گونه خاک ها پديده سياه شدن (Melanizetion) که ناشي از انباشتگي ماده آلي در شرايط خيسي شديد اتفاق مي افتد. در خاک زيرين آنها و زير يک اپي پدون سياه رنگ هاي خاکستري و زيتوني متداول است.
a) کراي اکوال ها (Cryaquolls): داراي رژيم دمايي کراييک يا پرجليک است.
b) دور اکوال ها (Duraquolls): در 1متري سطح خاک دوري پن وجود دارد.
c) ناترا اکوال ها (Natraquolls): افق ناتريک وجود دارد.
d) کلسي اکوال ها (Calciaquolls): در 40 سانتي متري از سطح افق کلسيک وجود دارد.
e) آرجي اکوال ها (Argiaquolls): افق آرجيليک دارد.
f) هاپل اکوال ها (Haplaquolls): ساير اکوال ها

3- رندال ها (Rendolls): در نواحي مرطوب جنگلي ديده مي شوند که از مواد آهکي در برگيرنده ته نشست هاي يخچالي سرشار از سنگ آهک، گچ و رسوبات صدفي تشکيل شده اند. تاکنون گروه بزرگي از آنها شناخته نشده است.

4- زرال ها (Xerolls): مالي سول هايي هستند که در اقليم هاي مديترانه اي تکامل يافته اند. بدين معني که در تابستان ها دوره هاي خشکي دارند ولي در ماه هاي زمستان مرطوبند. زرال ها به 6 زير راسته تقسيم مي شوند که عبارتند از:
a) دوري زرال ها(Durixerolls): در يک متري سطح خاک دوري پن وجود دارد.
b) ناتري زرال ها (Natrixerolls): افق ناتريک در 5/1 متري طح خاک وجود دارد.
c) پيلي زرال ها (Palexerolls): در 5/1 متري از سطح خاک داراي افق پتروکلسيک مي باشديا افق آرجيليکي وجود دارد که مقدار رس آن بيش از 20 درصد مقدار ماکزيمم آن در 5/1 متري سطح خاک کاهش ندارد.
d) کلسي زرال ها (Calcixerolls):در 5/1 متري سطح خاک افق کلسيک يا جيپسيک وجود دارد و پايين تر از 18 سانتي متري همه افق هاي آهکي هستند.
e) آرجي زرال ها (Argiixerolls): ساير زرال ها با افق آرجيليک.
f) هاپل زرال ها (Haplxerolls): ساير زرال ها.

d) هاپل يودال ها (Hapludolls): ساير يودال ها.

 

پاسخ : طبقه بندي آلفي سولها

بورال ها (Borolls): بورال ها خاک هاي بسيار سردي را در بر مي گيرند که عموما زهکشي خوبي دارند. گستردگي آنها در شرق اروپا، آسيا و ايالات متحده آمريکا به چشم مي خورد. تعدادي از انها که اصولادر نواحي کوهستاني قرار گرفته اند داراي پوشش جنگلي مي باشند. پوشش گياهي انها اغلب علوفه مي باشد.
a) پيلي بورال ها (Paleborolls): مرز بالايي افق آرجيليک عميق تر از 60 سانتي متر است.
b) کرايو بورال ها (Cryoborolls): داراي رژيم دمايي کراييک ياپرجيليک مي باشد.
c) ناتري بورال ها (Natriborolls): افق ناتريک وجود دارد.
d) آرجي بورال ها (Argiborolls): افق آرجيليک وجود دارد.
e) ورمي بورال ها (Vermiborolls): افق سطحي ماليک بيشتر از 50 سانتي متر ضخامت دارد و بيش از 25 درصد افق هاي زيرين از کانال هاي پر شده حيوانات و مجاري کرمها تشکيل شده است.
f) کلسي بورال ها (Calciborolls): در1 متري سطح خاک افق کلسيک يا جيپسيک وجود دارد.
g) هاپل بورال ها (Haplborolls): ساير بورال ها

6- يوستال ها (Ustolls): خاک هاي مالي سول با زهکشي خوب نواحي نيمه خشک تا نيمه مرطوب مي باشند. خشک سالي در تابستان معمولي و نامنظم است. باران هاي نامنظم در طول فصل رشد مي بارد.
a) دوريوستال ها (Durustolls): در 1 متري سطح خاک دوري پن وجود دارد.
b) ناتريوستال ها (Natrustolls): افق ناتريک وجود دارد.
c) پيلي يوستال ها (Paleustolls): در 5/1 متري سطح خاک افق پتروکلسيک وجود دارد و يا اينکه افق آرجيليکي وجود دارد که ميزان رس در 5/1 متري از سطح خاک 20 درصد کاهش نمي يابد.
d) کلسي يوستال ها (Calciustolls): در 1 متري سطح خاک افق کلسيک وجود دارد ويا اينکه در 5/1 متري سطح خاک افق پترو کلسيک وجود دارد.
e) آرجي يوستال ها (Argiustolls): افق آرجيليک آن از افق آرجيليک پيلي يوستال نازکتر است.
f) ورم يوستال ها (Vermustolls): بيشتر از 50 درصد افق سطحي ماليک وبيشتر از 25 درصد افق هاي زيرين از کانال هاي پر شده حيوانات و مجاري کرم ها تشکيل شده است.
(gهاپل يوستال ها (Haplustolls): ساير يوستال ها.

7- يودال ها (Udolls): خاک هايي با رژيم رطوبتي يوديک هستند که در نواحي با اقليم هاي معتدل و گرم ديده مي شوند. اين خاک ها بر روي رسوبات يخچالي يا ديگر نهشته هاي اواخر پليستوسن يا هولوسن زير پوشش علفزارهاي بلند تشکيل شده اند.
a) پيلي يودال ها (Paleudolls): افق آرجيليکي وجود دارد که در 5/1 متري سطح خاک ميزان رس به اندازه 20 درصد کاهش نداشته است.
b) آرجي يودال ها (Argiudolls): افق آرجيليک نازکتر از پيلي يودال هاست.
c) ورم يودال ها (Vermudolls): بيشتر از 50 درصد افق سطحي ماليک و بيشتر از 25 درصد افق هاي زيرين آن از کانال هاي پر شده حيوانات و مجاري کرم ها تشکيل شده است.
__________________