نتایج تحقیقات اخیر نشان می دهد: گیاه شنبلیله در مهار آسیب های كبدی ناشی از دیابت موثر است. در این مطالعه كه توسط اکرم عیدی، مریم عیدی و موسی سوخته در دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده، اثر عصاره الكلی دانه گیاه شنبلیله بر حیوانات سالم و دیابتی شده با داروی استرپتوزوتوسین بررسی و با داروی گلیبنكلامید مقایسه شده است. در این تحقیق، عصاره الكلی دانه گیاه شنبلیله به مدت 14 روز بر حیوانات سالم و دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین داده و آنزیمهای آلانین آمینوترانسفراز و آسپارتات آمینو ترانسفراز سرم در آنها ارزیابی شد. مقایسهای نیز بین تاثیر عصاره الكلی دانه گیاه شنبلیله و داروی متداول گلیبنكلامید صورت گرفت. یافتههای تحقیق نشاندهنده آن است كه میزان این آنزیمها به دلیل آسیب بافت كبدی به صورت معنیداری در سرم حیوانات دیابتی افزایش مییابد و عصاره الكلی دانه گیاه شنبلیله در حیوانات دیابتی موجب كاهش معنیداری در سطح این آنزیمها در مقایسه با حیوانات كنترل دیابتی می شود، ولی بر حیوانات سالم تاثیر معنیداری ندارد. محققان این بررسی به دلیل مهار آسیب كبدی ناشی از دیابت توسط این گیاه، شنبلیله را به عنوان داروی ضد دیابتی پیشنهاد میکنند؛ اما با توجه به این که هر چند جزییات مكانیسم عمل این گیاه ناشناخته است، انجام مطالعات بیوشیمیایی و فارماكولوژیكی بسیاری جهت تایید اثرات آن را ضروری می دانند. خلاصه این پزوهش در فصلنامه گیاهان دارویی به چاپ رسیده است.
