دنبال I نگرد ! چون فدای U شده !!! * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نه گل خواهد ز بوستان ها جدائی ، نه دل دارد خیال بی وفائی ولیکن چرخش چرخ ستمگر زند بر هم رسوم آشنائی . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * غم زمانه خورم یا فراغ یار کشم ؟ به طاقتی که ندارم کدام بار کشم . . . ؟ * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * غم خانه عشق تو به رضوان ندهم ، یک خار تو را به صد گلستان ندهم تو معدن عشق آرزوهای منی ، من کفر تو را به گنج ایمان ندهم . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * یک شب از عمرم صفحاتی خواندم ، چون به نام تو رسیدم لحظاتی ماندم همه دفتر عمرم ورقی بیش نبود ، همه تکرار تمنای تو بود . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ای دوست گلی به یادگار بفرست ، گر لایق گل نیستم خار بفرست از بهر خدا ، نه از بهر دلت ، من پیامی داده ام تو جوابی بفرست ! * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * موجم کردی که بی قرارت باشم ، ابرم کردی که اشک بارت باشم در سکوت گل جلوه نمودی تا من ، چون خار همیشه در کنارت باشم . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * سردی نگاهتو بشکن ، فاصله سزای ما نیست ، با تو بودن آرزومه این جدائی حق ما نیست . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نازی که ز لبخند گل یاس هویداست / زیبائی عشق است که در چشم تو پیداست . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * هر چه باشی نازنین ، ایام خارت میکند / هر چه باشی شیر دل دنیا شکارت میکند هر چه باشی با لب خندان میان دیگران / عاقبت دست طبیعت اشک بارانت میکند . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * من از خاری که در بالای دیوار است دانستم / که ناکَس کَس نمیگردد بدین بالا نشستنها * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * عشق یعنی : چون خورشید، تابیدن بر شب های دوست و چون برف ، ذوب شدن بر غم های دوست . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * ای کاش عشق نبود ، اگر هم بود یکی پیدا میشد که باورش کنه نه اینکه به عشق شک کنه . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * همه تردید های دنیا را بگذار روی طاقچه ، تو برای ما بودن باید با ما باشی لبخند هایت را از طاقچه بردار ، تردیدت را بگذار ، تا ما همیشه برای ما بودن کم نداشته باشیم تو را . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * گر از این منزل ویران به سوی خانه روم / دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * هر آنکه از رفاقت دم میزد / ولی ناخوداگاه از خیانت دم میزد تو رویاهام که با هر یک رفیقو / که با هر یک غم و شادی شریکو به وقت خوش همه با تو رفیقو / به مشکل میرسی هر یک غریب توی گفنار خویش دم از رفاقت / ولی بوئی نبردند از صداقت 20سال 20 روز 20 شاخه گل برای تو که بیستی افسوس که پیشم نیستتی * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * دروغگو ، تو مگه نگفته بودی ستاره ی من فقط تویی ؟ حالا میبینم اون بالا داری باعث درخشیدن بقیه ی ستاره ها هم میشی ! * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * شاخه گلت سالها بود در میان دفترت خوابیده بود ، بی اجازت امروز بیدارش کردم ! * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * در خلوت من نگاه سبزت جاریست! این قست بی تو بودنم اجباریست * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * تو با آواز خود شب را شکستی / ولی من بی دریچه مانده ام باز هوای پر زدن هایم کجا رفت ؟ / ز یاران باز هم جا مانده ام باز . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * خداوند ، گوش ها و چشم ها را در سر قرار داده است تا تنها سخنان و صحنه های بالا و والا را جستجو کنیم . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * قصه ها بر من گذشت تا بدانم کیستم / سرگذشتم هرچه بوده من پشیمان نیستم من اگر سردار [SIZE=+0]عشقم [/SIZE]یا که پاکباخته ام / سرگذشتم را به دستان خودم ساخته ام . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * دلم می خواست سقف معبد هستی فرو می ریخت پلیدی ها وزشتی ها به زیر خاک می ماندند ، بهاری جاودان آغوش وا می کرد جهان در موجی از زیبایی و خوبی شنا می کرد . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * عاشقی مقدور هر عاشق نیست / غم کشیدن کار هر نقاش نیست . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * نتوان ترک تو ای قبله دلها کردن / که محال است دگر مثل تو پیدا کردن . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * بی وفایی کن وفایت میکنند با وفا باشی خیانت میکنند مهربانی گر چه آیینه ی خوشیست مهربان باشی رهایت میکنند . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * بازی روزگار را نمی فهمم ! من تو را دوست دارم تو دیگری را دیگری مرا و همه ی ما تنهاییم . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * کاش واژه حقیقت آنقدر با زبان ما صمیمی بود ، که برای بیان کردن "دوستت دارم" نیاز به قسم خوردن نبود . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * شهر آیینه دار میشود با یک گل / پروانه تباه میشود با یک گل گفتند : نمیشود ، ولی میبینید / یک روز بهار میشود با یک گل . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * دلم برای دیدنت چه شاعرانه لک زده / بلور قلب کوچکم ز دوزیت ترک زده ! * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * هرچه که زیباست و لایق تقدیم شما باد / غروب غم ها و طلوع شادیهایتان آرزوی من است . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * اکنون با مرگ رفته ای و من اینجا تنها به این امید دم می زنم که با هر نفس گامی به تو نزدیک تر می شوم . این زندگی من است . . . * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * زندگی را تو بساز ، نه بدان ساز که سازند و پذیری بی حرف زندگی یعنی جنگ ، تو بجنگ ، زندگی یعنی عشق ، تو بدان عشق بورز . . .
