1. صبر را بالش كن ، و فقر را در آغوش گیر ، و شهوات را به دور انداز ، و با هواى نفس مخالفت كن ، و بدان كه در برابر دیده خدایى ، پس بنگر كه چگونه‌اى. (تحف العقول ، ص 478) 2. سه چیز است كه هر كس آن را مراعات كند ، پشمیان نگردد : 1 - اجتناب از عجله ،2 - مشورت كردن ،3 - و توكل بر خدا در هنگام تصمیم گیرى. (مسند الامام الجواد ، ص 247) 3. جان و دارایى ، از بخششهاى گواراى خداست و عاریه سپرده اوست ، تا آنجا كه از آن بهره‌مند شویم مایه خوشى و شادى است ، و آنچه همه ببرند اجر و ثواب است ، پس هر كه جزعش بر صبرش غالب شود اجرش ضایع شده و پناه به خدا از آن. (تحف العقول ، ص 479) 4. كسى كه در امرى حاضر باشد و آن را ناخوش دارد ، چون كسى است كه غائب بوده . و هر كه در امرى حاضر نباشد ولى بدان رضایت دهد ، مانند كسى است كه خود در آن بوده. ( تحف العقول ، ص 479) 5. سه چیز است كه بنده را به رضوان خدا مى‌رساند : 1 - زیادى استغفار ، 2 - نرمخویى ، 3 - صدقه بسیار دادن. (مسند الامام الجواد ، ص 247) 6. از همراهى و رفاقت با آدم شرور و بدجنس بپرهیز ، زیرا كه او مانند شمشیر برهنه است كه ظ‌اهرش نیكو و اثرش زشت است. ( مسند الامام الجواد ، ص 243) 7. پس انداختن توبه فریب خوردن است. (تحف العقول ، ص 480) 8. همواره به تأخیر انداختن انجام كارها ، سرگردانى است. (تحف العقول ، ص480) 9. با دلها به سوى خداوند متعال آهنگ نمودن ، رساتر از به زحمت انداختن اعضا با اعمال است. (مسند الامام الجواد ، ص 244) 10. اصرار بر گناه آسودگى از مكر خداست ، " و از مكر خدا آسوده نباشد جز مردمى زیانكار ". (تحف العقول ، ص 480) 11. افزونى نعمت از طرف خدا بریده نمى‌شود ، مگر شكرگزارى از سوى بندگان بریده شود. (تحف العقول ، ص 480) 12. اظ‌هار چیزى پیش از آنكه پایدار شود مایه تباهى آن است. (تحف العقول ،ص 480) 13. مؤمن نیاز دارد به توفیقى از طرف خدا ، و به پندگویى از طرف خودش ، و به پذیرش از كسى كه او را نصیحت كند. (تحف العقول ، ص 480) 14 . عالمان ، به سبب زیادى جاهلان ، غریب‌اند. (مسند الامام الجواد ، ص 247) 15. پیامبر اكرم صلی الله علیه واله وسلم هزار كلمه ( از علوم را ) به على علیه السلام آموخت كه از هر كلمه‌اى هزار كلمه منشعب مى‌شد. (مسند الامام الجواد ، ص 97) 16. رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم به فاطمه گفت : وقتى كه من از دنیا رفتم به خاطر من صورت را نخراش ، و مو را پریشان منماى ، و واویلا نكن و بر من نوحه نخوان ، سپس فرمود : این همان معروفى است كه خداوند عز و جل در كتابش فرموده : " و تو را در معروفى نافرمانى نكنند ". (مسند الامام الجواد ، ص 101) 17. قائم ما همان مهدى است كه در غیبتشان باید منتظرشان شوند ، و در ظ‌هورشان اطاعتشان كنند . او سومى از پسران من است. (مسند الامام الجواد ، ص 131) 18. ملاقات و زیارت برادران سبب گسترش و بارورى عقل است ، اگر چه كم و اندك باشد. (مسند الامام الجواد ، ص 242) 19. كسى كه فرمان هواى نفس خویش برد ، آرزوى دشمنش را برآورد. (مسند الامام الجواد ، ص 243) 10. اعتماد به خداوند بهاى هر چیز گرانبها و نردبان هر امر بلند مرتبه‌اى است. (مسند الامام الجواد ، ص 244) 21. چگونه ضایع مى‌شود كسى كه خدا عهده‌دار و سرپرست اوست ، چگونه فرار مى‌كند كسى كه خدا جوینده اوست ، و كسى كه توجهش به غیر خدا جلب گردد ، خداوند او را به همان شخص واگذار نماید. (مسند الامام الجواد ، ص 243) 22. كسى كه محل ورود را نشناسد ، از یافتن محل خروج درمانده گردد. (مسند الامام الجواد ، ص 243) 23. اگر آرام حركت كنید ، به مقصود دست یابید یا به آن نزدیك مى‌شوید. (مسند الامام الجواد ، ص 243) 24. نعمتى كه براى آن شكرگزارى نشود ، مانند گناهى است كه آمرزیده نگردد. (مسند الامام الجواد ، ص 243)
