گاهی ازغصه ی یک فاجعه دلگیر ترم گاهی از گریه ی پاییز سرا زیر ترم خسته ام خسته تر از دغدغه های شب و روز از سفید عبث موی دلم پیر ترم کارم از غصه ی بی پایه و نا چیز گذشت گاهی از آه فلک نیزفراگیرترم دزد دوران نفس تازه ی دل برده کنون از صدای بم یک بغض نهان زیر ترم بخت از زود ترین لحظه به من پشت نمود من به اجبار قضا از همگان پیر ترم خاک خشکیده شده قلب من اما در چشم دائم از سیلی و بی مهری تقدیر، ترم
