عصر ما عصر فریبه عصر اسمای غریبه عصر پژمردن گلدون چترای سیاه تو بارون [FONT=Arial (Arabic)]شهر ما شهر شلوغ[/FONT] وعده هاش همش دروغه آسمونش پر دوده قلب عاشقاش کبوده کاش تو قحطیه شقایق بشینیم توی یه قایق بزنیم دلو به دریا من و تو تنهای تنها اونقدرمیریم که ساحل از منو تو بشه غافل قایقو با هم میرونیم اونجا تا ابد می مونیم جایی که نه آسمونش نه صدای مردومونش مثل اینجا دروغی و آهنی نیست پس گلم یادت بمونه کسی هم اینو ندونه زنده بودیم اگه فردا وعده ی ما لب دریا