[SIZE=+0]گفت دانایی که: گرگی خیره سر،[/SIZE] [SIZE=+0]هست پنهان در نهاد هر بشر![/SIZE] [SIZE=+0] [/SIZE] [SIZE=+0]لاجرم جاری است پیکاری سترگ[/SIZE] [SIZE=+0]روز و شب، مابین این انسان و گرگ[/SIZE] [SIZE=+0] [/SIZE] [SIZE=+0]زور بازو چاره ی این گرگ نیست[/SIZE] [SIZE=+0]صاحب اندیشه داند چاره چیست[/SIZE] [SIZE=+0] [/SIZE] [SIZE=+0]ای بسا انسان رنجور پریش[/SIZE] [SIZE=+0]سخت پیچیده گلوی گرگ خویش[/SIZE] [SIZE=+0] [/SIZE] [SIZE=+0]وی بسا زور آفرین مرد دلیر[/SIZE] [SIZE=+0]هست در چنگال گرگ خود اسیر[/SIZE] [SIZE=+0]هر که گرگش را در اندازد به خاک[/SIZE] [SIZE=+0]رفته رفته می شود انسان پاک[/SIZE] [SIZE=+0]وآن که با گرگش مدارا می کند[/SIZE] [SIZE=+0]خلق و خوی گرگ پیدا می کند[/SIZE] [SIZE=+0]در جوانی جان گرگت را بگیر![/SIZE] [SIZE=+0]وای اگر این گرگ گردد با تو پیر[/SIZE] [SIZE=+0]روز پیری، گر که باشی هم چو شیر[/SIZE] [SIZE=+0]ناتوانی در مصاف گرگ پیر[/SIZE] [SIZE=+0]مردمان گر یکدگر را می درند[/SIZE] [SIZE=+0]گرگ هاشان رهنما و رهبرند[/SIZE] [SIZE=+0]اینکه انسان هست این سان دردمند[/SIZE] [SIZE=+0]گرگ ها فرمانروایی می کنند[/SIZE] [SIZE=+0]وآن ستمکاران که با هم محرم اند[/SIZE] [SIZE=+0]گرگ هاشان آشنایان هم اند[/SIZE] گرگ ها همراه و انسان ها غریب با که باید گفت این حال عجیب؟... فريدون مشيري