عاشقانه ها

عاشقی را ازتوو از قلب تو آموختم
قبل تو عاشق نبود من از که می اموختم؟!

بیست و چهارم آذر هزارو چهارصد

 

لب تو میوه ممنوع ولی لبهایم
هر چه از طعم لب سرخ تو دل کند نشد
با چراغی همه جا گشتم و گشتم در شهر
هیچکس هیجکس اینجا به تو مانند نشد
هر کسی در دل من جای خودش را دارد
جانشین تو در این سینه خداوند نشد

فاضل

 

عشق،
دل به دریا زدنی‌ست بی کشتی
و دانستنِ وصال دور از دست
عشق،
لرزش انگشتان است
و لب‌های فروبسته‌ی غرق سوال
عشق رود غم است در اعماق وجودمان
که پیرامونش تاکها و خارها می‌رویند.
عشق همین است!

 

ای "عشق "
دستان کدام باغبان
بذر مهرت را در کویر دلم کاشت
که شمیم آن
تمام فاخته ها را مست کرده است

 

چقدر باید بگذرد؟!
تا من در مرور خاطراتم
وقتی از کنار تو رد میشوم تنم نلزرد...بغضم نگیرد...؟

 

چه خوش لحظه هایی که دزدانه، از هم
نگاهی ربودیم و رازی نهفتیم!
چه خوش لحظه هایی که میخواهمت را
به شرم و خموشی نگفتیم و گفتیم...

 

و بعد از اين همه
هنوز بر اين گمانی كه ناشناسی و پنهان؟
از بوی لباس‌هايم می‌فهمند محبوب منی،
از عطر تنم ‌می‌فهمند بامن بوده‌ای،
از دستِ خواب رفته‌ام،
می‌فهمند كه تو برآن خواب رفته‌ای.
از امروز ديگر نمی‌توانم پنهانت كنم.
از دست‌خطم، می‌فهمند برایِ تو می‌نويسم ...

 

- تو متفاوتی.
- چطور مگه؟!
- به بقیه نگاه کن. اونا فقط کلماتن؛
در حالی که تو شعری