دلم يک دوست مي خواهد که خيلي مهربان باشد دلـــش اندازه ي دريــــــا ، به رنــگ آسمان باشد کسـي باشد پر از شبنم ؛ پرازپروانه ؛ آهو ؛ آب صدايش چکه اي آواز ؛ نگاهـش تکه اي مهتاب دلــم مي خواهد او چيـــزي شبيه برف و مه باشد و جنــس دسـت هايش از هـــــــواي پاک ده باشد کســـي باد که حــرفم را بفهمد با دل و جانـــــــش پرستــــــــوي دلــم راحت ؛ بخوابد توي دستــــــانش هميشـــــــه صبح تا شب من در اين روياي شيرينم تمام صــــــــورتم چشم است ولــي او را نمي بينــم
