بس كه جفا ز خار وگل ديد دل رميده ام همچو نسيم از اين چمن پاي برون كشيده امشمع طرب ز بخت ما آتش خانه سوز شدگشت بلاي جان من عشق به جان خريده ام حاصل دور زندگي صحبت آشنا بودتا تو ز من بريده اي من ز جهان بريده امتا به كنار من بودي بود به جا قرار دلرفتي ورفت راحت از خاطر آرميده امتا تو مراد من دهي كشته مرا فراق توتا تو به داد من رسي من به خدا رسيده امچون به بهار سر كند لاله ز خاك من بروناي گل تازه ياد كن از دل داغديده اميا ز ره وفا بيا يا ز دل رهي بروسوخت در انتظار تو جان به لب رسيده ام