به یادت

تو با یک جرعه از دریای یادت

میان باغ قلبم جاگرفتی​

تو با یک انعکاس نقره ای رنگ​

مجال ناز از رعنا گرفتی​

تو چون یک هدیه ی فیروزه ای رنگ

مرا بر قایق رویا نشاندی​

وبا یک لطف،یک لبخند ساده

مرا به سرزمین عشق خواندی​

تو دیوار میان قلب ها را

به رسم آسمانی ها شکستی​

وچون حسی غریب و واژه ای سرخ

میان دفتر روحم نشستی​

تو دریایی ترین ترسیم یک موج

تو تنها جاده ی دل تا خدایی​

تو مثل شوق یک کودک لطیفی

تو مثل عطر یک گلدان رهایی​

تو مثل نغمه ی موزون باران

به روی اطلسی ها نازنینی​

وتا وقتی که روحم مال اینجاست

به روی صفحه دل می نشینی​