بنویس مهلت موندن یه نفس بود

از جدا شدن نوشتی رو تن زخمی هر برگ​

گریه کردم و نوشتم نازنینم یا تو یا مرگ​

به تو گفتم باورم کن میون این همه دیوار​

تو با خنده ای نوشتی هم قفس خدانگهدار​

بنویس مهلت موندن یه نفس بود​

سهم من از همه دنیا یه قفس بود​

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم​

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم​

من که تو بن بست غربت زخمی از آوار پاییز​

فکر چشمای تو بودم با دلی از گریه لبریز​

شب عاشقونه ی من چه حروم شد​

مهلت بودن با تو چه تموم شد​

ندونستم باید از تو می گذشتم​

وقتی از غربت چشمات می نوشتم​

بنویس مهلت موندن یه نفس بود​

سهم من از همه دنیا یه قفس بود​

بنویس که خیلی وقته واسه تو گریه نکردم​

سر رو شونه هات نذاشتم مثل دستات سرد سردم​