کاش یادت نرود روی ان نقطه پر رنگ بزرگ بین بی باوری ادمها یک نفر می خواهد با تو تنها باشد نکند کنج هیاهو بروم از یادت... می خواستم زندگی کنم ، راهم را بستند ستایش کردم ، گفتند خرافات است عاشق شدم ، گفتند دروغ است گریستم ، گفتند بهانه است خندیدم ، گفتند دیوانه است و هیچ نگفتم گفتند عاشق است عاشق آری عاشقم عاشق از چه بنويسم؟ از آسماني که هميشه در حال عبور است؟ يا از دلي که سوتو کور است؟ از زمين بنويسم يا از زمان يا از يک نگاه مهربان؟ از خاطراتي که با تو در باران خيس شد؟ يا از غزلهايي که هيچ وقت سروده نشد؟از چه بنويسم از نامه هاي که هيچوقت بسويت نفرستادم ؟ يا از ترانه هاي که هرگز برايت نخواندم؟از چتري که هرگز زير آن نايستاديم؟يا از بدرودي که هرگز بر زبان نياورديم؟من عاشق بياباني هستم که هرگز قسمت نشد با هم در آن قدم بزنيم من دل بسته درختي هستم که فرصت نشد اِسممان را رويش حک کنيم..... من منتظر پنجرهاي هستم که عطر تو را دوباره بمن نشان دهد....
