باز هم آمدم و پرسه زدم تمام کوچه پس کوچه های نیامدنت را دلتنگم و تو تمام اشکهایم را حماقتی بچه گانه نام می گذاری گریه می کنم پاهایم دیگر نای رفتن ندارند می دانی چند بار این کوچه را دور زدم و تو نیامدی ؟؟؟ لحظه ها بغض می کنند هوای من را که نداری هوای دق زدگی لحظه هایم را داشته باش بی من کجا رفتی؟ چرا تو بی من می توانی ولی من بی تو ناتوان ترینم؟؟ حرفهایم بی پاسخ ماند نگاهم در تاریکی پوسیدو بغض راه گلویم را بستو قلبم سرد شدو ذهنم آب شد، همه چیز در درونم از هم گسست جز ...حضور تو تنها به من بگو تا به کی نامه های بی جواب را در گنجینه این خانه بسوزانم تا کسی نفهمد که من تنهایم...؟
