نگاههایم حرفهایم و سکوتم نه! هیچ یک اثری نداشت همه بی اثر بود میرود بدون نگاهی و من فکر میکنم و به یاد میآورم روزی را که گفت: " من هستم٬ تو هم باش " نگاهی میکنم من هستم اما او ... مینشینم در کور سوی کوچهی تنهایی روزها به صبر شبها به انتظار گذر زمان گذر عمر گفتند: چون میگذرد غمی نیست گذشت اما با غم گفتند: این نیز بگذرد گذشت اما سخت حال چه کنم؟ به چه شوقی! به چه امیدی ! گذر عمر را تماشا کنم ! در انتهای کوچههای تنهایی حرف آخر: خواستم برای نبودنت دلتنگی کنم که....... خیالت آمد